Η Δωδεκανησιακή Μέλισσα: Μια πολύ δραστήρια οργάνωση με ιστορία πολλών δεκαετιών

Η κ. Αννα Χα­ρί­του «ξε­δι­πλώ­νει» την ιστο­ρία αυτή σε συ­νέ­ντευ­ξή της προς την «δη­μο­κρα­τι­κή»

Η Δω­δε­κα­νη­σια­κή Μέ­λισ­σα είναι το πρώτο και μα­κρο­βιό­τε­ρο γυ­ναι­κείο φι­λαν­θρω­πι­κό σω­μα­τείο της Δω­δε­κα­νή­σου. Έχει προ­σφέ­ρει υπο­τρο­φί­ες σε 1000 άπο­ρους φοι­τη­τές και συ­νε­χί­ζει ακά­θε­κτη το έργο της. Για τις δρά­σεις, τους στό­χους και το μέλ­λον της Δω­δε­κα­νη­σια­κής Μέ­λισ­σας, μιλά στη «δ» η κυρία Άννα Χα­ρί­του, από τα πλέον δρα­στή­ρια μέλη της επι­τρο­πής Ρόδου.

• Κυρία Χα­ρί­του, η Δω­δε­κα­νη­σια­κή Μέ­λισ­σα, είναι το μα­κρο­βιό­τε­ρο Σω­μα­τείο του νομού. Πε­ρι­γράψ­τε μας συ­νο­πτι­κά πώς ξε­κί­νη­σε τις δρά­σεις της η Μέ­λισ­σα και ποιος είναι ο βα­σι­κός της σκο­πός;

Η «Δω­δε­κα­νη­σια­κή Μέ­λισ­σα» σή­με­ρα έχει ηλι­κία 92 ετών και είναι το πρώτο Γυ­ναι­κείο Σω­μα­τείο που ιδρύ­θη­κε εκτός Δω­δε­κα­νή­σου στην Αθήνα, με ιδρύ­τρια την Αντι­γό­νη Ζου­ρού­δη από τη Χάλκη, η οποία ήταν ομο­γε­νής από την Αί­γυ­πτο.

Η ζωή και η δράση της γυ­ναι­κεί­ας αυτής προ­σω­πι­κό­τη­τας, άφησε πολύ έντο­νο απο­τύ­πω­μα στην ιστο­ρία της Δω­δε­κα­νή­σου. Για το λόγο αυτό και το 1947 της απο­δό­θη­κε εν ζωή ο τι­μη­τι­κός τί­τλος «Η Μάνα της Δω­δε­κα­νή­σου», τί­τλος που συ­νό­δευε το όνομά της όποτε ανα­φε­ρό­ταν ή γρα­φό­ταν σε οποιο­δή­πο­τε κεί­με­νο, που τον δια­τή­ρη­σε μέχρι το θά­να­τό της το 1953 και που θα την στε­φα­νώ­νει στην αιω­νιό­τη­τα!

Το 1931, η Αντι­γό­νη Ζου­ρού­δη ανέ­λα­βε δράση κι­νη­το­ποιώ­ντας μέσω δη­μο­σιεύ­σε­ων που κα­τα­χω­ρού­σε σε πα­ροι­κια­κές εφη­με­ρί­δες και όχι μόνο, με επι­στο­λές που έστει­λε στα σπί­τια όπου ζού­σαν γυ­ναί­κες με κα­τα­γω­γή από τα Δω­δε­κά­νη­σα, σύ­ζυ­γοι, μη­τέ­ρες και αδελ­φές από οι­κο­γέ­νειες που είχαν την οι­κο­νο­μι­κή ευ­χέ­ρεια και χρόνο να δια­θέ­σουν για έναν πολύ απαι­τη­τι­κό σκοπό, αλλά κυ­ρί­ως που είχαν τη βού­λη­ση να εντα­χθούν κάτω από τις οδη­γί­ες μιας αξιο­σέ­βα­στης προ­σω­πι­κό­τη­τας σαν εκεί­νη της Αντι­γό­νης Ζου­ρού­δη που είχε θέσει σκοπό της ζωής της να θυ­σιά­σει τα πάντα σε έναν ιερό αγώνα που ήταν η επι­βί­ω­ση πλή­θους ανα­ξιο­πα­θού­ντων συ­μπα­τριω­τών της που προ­ερ­χό­ντου­σαν από μια αλύ­τρω­τη πα­τρί­δα με κα­θα­ρά ελ­λη­νι­κό πλη­θυ­σμό.

Αφού συ­γκε­ντρώ­θη­κε ο απα­ραί­τη­τος αριθ­μός μελών, ιδρύ­θη­κε η «Δω­δε­κα­νη­σια­κή Μέ­λισ­σα» ως φι­λαν­θρω­πι­κό Σω­μα­τείο και νο­μι­μο­ποι­ή­θη­κε το Κα­τα­στα­τι­κό της από το Πρω­το­δι­κείο Αθη­νών.

Ο σκο­πός της «Δω­δε­κα­νη­σια­κής Μέ­λισ­σας» την προ­πο­λε­μι­κή πε­ρί­ο­δο ήταν, να συ­γκε­ντρώ­νο­νται χρή­μα­τα, στην αρχή με ερά­νους και κα­τό­πιν με αι­τή­μα­τα για οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση από την Ομο­γέ­νεια του εξω­τε­ρι­κού στην Αμε­ρι­κή νότια και βό­ρεια, στην Αφρι­κή και στην Αυ­στρα­λία, για να εξα­σφα­λί­ζουν κα­θη­με­ρι­νά συσ­σί­τια για τους πρό­σφυ­γες, ώσπου να βρουν σπί­τια για να μεί­νουν, ρούχα για να μοι­ρά­ζο­νται στις οι­κο­γέ­νειες με παι­διά, υφά­σμα­τα από τα πολλά ερ­γο­στά­σια που υπήρ­χαν ει­δι­κά στον Πει­ραιά, που η Αντι­γό­νη με το κύρος της εξα­σφά­λι­ζε!

Στο διά­στη­μα από το 1931 έως το 1934 η Αντι­γό­νη υπήρ­ξε ιδρυ­τι­κή και προ­σω­ρι­νή πρό­ε­δρος μέχρι να γί­νουν οι πρώ­τες εκλο­γές οπότε ανέ­λα­βε άλλο διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο. Η ίδια αφού έθεσε τα θε­μέ­λια της «Μέ­λισ­σας» και εξα­σφα­λί­στη­κε η ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τά της σε Αθήνα, Πει­ραιά και στις δω­δε­κα­νη­σια­κές Κοι­νό­τη­τες του εξω­τε­ρι­κού, απο­χώ­ρη­σε και προ­χώ­ρη­σε στο επό­με­νο βήμα που είχε κα­θα­ρά πα­τριω­τι­κό και εκ­παι­δευ­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα που δεν θα ανα­φερ­θεί στο κεί­με­νο αυτό, για να μην απο­μα­κρυν­θού­με από τα ιστο­ρι­κά στοι­χεία της «Δω­δε­κα­νη­σια­κής Μέ­λισ­σας».

Η «Δω­δε­κα­νη­σια­κή Μέ­λισ­σα» με διοί­κη­ση από άλλες πα­νά­ξιες προ­έ­δρους και διοι­κη­τι­κά συμ­βού­λια, συ­νέ­χι­σε τη φι­λαν­θρω­πι­κή δράση της ορ­γα­νώ­νο­ντας και συμ­με­τέ­χο­ντας στις πε­ρί­φη­μες «Δω­δε­κα­νη­σια­κές Βρα­διές» που ήταν θε­α­τρι­κά δρώ­με­να με θέμα από την ιστο­ρία και τη λα­ο­γρα­φία, τα ήθη και έθιμα που τη­ρού­σαν πα­ρα­δο­σια­κά επί αιώ­νες οι κά­τοι­κοι των νη­σιών μας.

Από τις ει­σπρά­ξεις που απέ­φε­ραν οι εκ­δη­λώ­σεις αυτές, οι «μέ­λισ­σες» αγό­ρα­σαν με­τα­πο­λε­μι­κά ένα οι­κό­πε­δο στην Κάτω Κη­φι­σιά και εκεί έκτι­σαν ένα με­γά­λο οί­κη­μα στο οποίο το 1957 λει­τούρ­γη­σαν ένα Πρε­βα­ντό­ριο. Σε αυτό τα κα­λο­καί­ρια συ­γκέ­ντρω­ναν παι­διά από τις οι­κο­γέ­νειες των συ­μπα­τριω­τών τους που ήσαν σε δύ­σκο­λη οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση.

Η λει­τουρ­γία του ιδρύ­μα­τος αυτού λίγο πριν το 1970 στα­μά­τη­σε καθώς η οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση των οι­κο­γε­νειών των πρώην προ­σφύ­γων βελ­τιώ­θη­κε ση­μα­ντι­κά, υπήρ­χαν πολ­λές ευ­και­ρί­ες για δου­λειά στην ίδια την πα­τρί­δα τους, τη Δω­δε­κά­νη­σο, όπου πολ­λές οι­κο­γέ­νειες επέ­στρε­ψαν αλλά και στην Ελ­λά­δα που τους είχε ανά­γκη σαν ερ­γα­τι­κό, αλλά και επι­στη­μο­νι­κό προ­σω­πι­κό.

Στο τέλος της δε­κα­ε­τί­ας του 60΄ οι ανά­γκες των και­ρών ώθη­σαν το τότε διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της «Μέ­λισ­σας» να τρο­πο­ποι­ή­σει το Κα­τα­στα­τι­κό της και να ενοι­κιά­σει το κτή­ριό της σε έναν επι­χει­ρη­μα­τία ο οποί­ος το με­τέ­τρε­ψε σε Ιδιω­τι­κό Εκ­παι­δευ­τή­ριο.

Το νέο Κα­τα­στα­τι­κό όριζε ως κύριο σκοπό του Σω­μα­τεί­ου την χο­ρή­γη­ση υπο­τρο­φιών για φοι­τη­τές της Τρι­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης. Δη­μιουρ­γή­θη­κε επο­μέ­νως ένα τα­μείο και σε αυτό, συ­γκε­ντρω­νό­ντου­σαν και συ­γκε­ντρώ­νο­νται τα χρή­μα­τα από τα ενοί­κια του Σχο­λεί­ου της Κη­φι­σιάς και τα χρή­μα­τα από τις διά­φο­ρες πο­λι­τι­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις που δεν στα­μά­τη­σαν ποτέ να ορ­γα­νώ­νο­νται στην Αθήνα όπου πα­ρα­μέ­νει η έδρα του Σω­μα­τεί­ου και στα Πα­ραρ­τή­μα­τα της Ρόδου, της Κω και της Κα­λύ­μνου που έχουν πολλά χρό­νια λει­τουρ­γί­ας (της Ρόδου 37 χρό­νια), ώστε να μην διαρ­ρα­γεί ο ιστός που συν­δέ­ει τους Δω­δε­κα­νή­σιους και ει­δι­κά τις γυ­ναί­κες με­τα­ξύ τους, για να μην πά­ψουν ποτέ να φρο­ντί­ζουν για τη νε­ο­λαία ιδίως των ακρι­τι­κών νη­σιών, όταν οι γο­νείς αντι­με­τω­πί­ζουν οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα για τις ανώ­τε­ρες σπου­δές τους.

Μέχρι σή­με­ρα από αυτό το τα­μείο πλη­ρώ­νο­νται οι υπο­τρο­φί­ες στους υπο­τρό­φους ανά μήνα οι οποί­ες είτε κα­τα­τί­θε­νται σε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς για όσους υπο­τρό­φους σπου­δά­ζουν σε Πα­νε­πι­στή­μια ή Τε­χνο­λο­γι­κά Ιδρύ­μα­τα της επαρ­χί­ας, είτε δί­νο­νται στους ίδιους τους φοι­τη­τές στα γρα­φεία του Σω­μα­τεί­ου στην οδό Μι­κράς Ασίας 38, στην συ­νοι­κία Γουδή της Αθή­νας.

Με την προ­σω­πι­κή επαφή, τα μέλη του ΔΣ που είναι επι­φορ­τι­σμέ­να με αυτό το κα­θή­κον, έρ­χο­νται σε προ­σω­πι­κή επαφή με τα παι­διά, συ­ζη­τούν μαζί τους, ακού­νε τα πα­ρά­πο­να και τις δυ­σκο­λί­ες που ίσως αντι­με­τω­πί­ζουν μα­κριά από τα σπί­τια τους, ελ­πί­ζο­ντας ότι σαν με­γα­λύ­τε­ρα άτομα και η πα­ρα­μι­κρή συμ­βου­λή θα πιά­σει τόπο…

• Στη­ρί­ζει σή­με­ρα η ρο­δια­κή κοι­νω­νία τη Δω­δε­κα­νη­σια­κή Μέ­λισ­σα; Με ποιο τρόπο κα­τα­φέρ­νει να φέρ­νει εις πέρας την απο­στο­λή της; Ποιες δρά­σεις διορ­γα­νώ­νει;

Στη Ρόδο λει­τουρ­γεί η Επι­τρο­πή Ρόδου η οποία διο­ρί­ζε­ται κάθε τρία χρό­νια, όταν γί­νο­νται εκλο­γές για την ανά­δει­ξη νέου ΔΣ στην Αθήνα.

Η Επι­τρο­πή είναι τε­τρα­με­λής αλλά έχει δι­καί­ω­μα να πε­ρι­λαμ­βά­νει σε αυτήν με τρόπο ισό­τι­μο το­πι­κά και άλλα μέλη που κρί­νει χρή­σι­μα και απα­ραί­τη­τα για την διορ­γά­νω­ση των εκ­δη­λώ­σε­ων που προ­γραμ­μα­τί­ζο­νται στη Ρόδο, ή σε άλλα μέρη της Ελ­λά­δας ή ακόμα και στο εξω­τε­ρι­κό. Τις εκ­δη­λώ­σεις ή δρά­σεις πα­ρα­κο­λου­θεί και στη­ρί­ζει με τη συμ­με­το­χή της η το­πι­κή κοι­νω­νία. Ανα­φέ­ρω σε τί­τλους τις εξής, πι­στεύ­ο­ντας ότι δυ­στυ­χώς πα­ρα­λεί­πω κά­ποιες:

Μου­σι­κή εκ­δή­λω­ση στο Εθνι­κό Θέ­α­τρο με την Έλλη Πα­σπα­λά το 2001

Μου­σι­κή Εκ­δή­λω­ση στην Πα­να­γιά του Κά­στρου με την Ελένη Τσα­λι­γο­πού­λου το 2004

Ρε­σι­τάλ πιά­νου με έργα Μπε­τό­βεν με τον Βρε­τα­νό βιρ­τουό­ζο Phillip Gammon –χο­ρη­γία του Τη­λε­ο­πτι­κού Σταθ­μού ΙΡΙΔΑ το 2012

Επί­δει­ξη Μόδας του Οίκου Raxevski στο ξε­νο­δο­χείο Ρόδος Πάλας χο­ρη­γία του Οίκου Raxevski το 2004

Παι­δι­κό πα­νη­γύ­ρι στο Βοη­θη­τι­κό Στά­διο Δια­γό­ρας με παι­χνί­δια με κα­λε­σμέ­νη την τρα­γου­δί­στρια Κα­λο­μοί­ρα το 2006

Μου­σι­κο­μα­γει­ρέ­μα­τα- Παι­δι­κή Γιορ­τή στη Ρο­τό­ντα της Καλ­λι­θέ­ας με τον Ευ­τύ­χη Μπλέ­τσα το 2011

Έκ­θε­ση με χει­ρο­ποί­η­τα Τρα­πε­ζο­μά­ντη­λα από τη Σι­κε­λία, πορ­σε­λά­νες ΙΩΝΙΑ από το κα­τά­στη­μα Γιώρ­γου Κα­ρα­γε­ωρ­γί­ου, κο­σμή­μα­τα από χρυσό και ασήμι του Οίκου Φραν­τζή τo 2000

Παι­δι­κή γιορ­τή πα­ρα­μο­νές Χρι­στου­γέν­νων στο ξε­νο­δο­χείο Ρόδος Πάλας με κα­λε­σμέ­νες το παι­δι­κό μου­σι­κό συ­γκρό­τη­μα Candy Girls, το 2005

Μπα­ζάρ κυ­ρί­ως Πα­σχα­λιά­τι­κα από το 2002 μέχρι το 2023 στη Ρόδο. Από αυτά τρία ορ­γα­νώ­θη­καν στην Αθήνα: το 2014 το 2015 και 2019 σε σπί­τια μελών της «Μέ­λισ­σας», το 2013 στο Λου­ξεμ­βούρ­γο στο σπίτι μέ­λους της «Μέ­λισ­σας». Μπα­ζάρ δεν ορ­γα­νώ­θη­καν το 2020 και 2021 λόγω παν­δη­μί­ας.

Γεύ­μα­τα με ομι­λί­ες σε θέ­μα­τα που απα­σχο­λού­σαν την κοι­νω­νία της επο­χής.

Χο­ρη­γία από τη Σχολή Χορού Έλλης Πα­ρα­σκευά μετά από τις εορ­τές λήξης των μα­θη­μά­των των μα­θη­τριών και μα­θη­τών της Σχο­λής, Δη­μο­τι­κό Θέ­α­τρο Ρόδου

• Θα ήθελα να στα­θού­με στην έκ­θε­ση «RodiHomecoming – H Επι­στρο­φή» που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις 4 Ιου­λί­ου σε καλ­λι­τε­χνι­κή επι­μέ­λεια της «ErgonMykonos». Ποιοι οι στό­χοι της εκ­δή­λω­σης αυτής και πώς προ­έ­κυ­ψε η ιδέα;

Τον Ιού­νιο του 2022 προ­τεί­να­με στην κα Μα­ριέτ­τα Καρ­πα­θί­ου, Ρο­δί­τισ­σα και ιδρύ­τρια του Οίκου ERGON MYKONOS να πα­ρου­σιά­σει τη δου­λειά της στη Ρόδο τη γε­νέ­τει­ρά της από την οποία μετά το Λύ­κειο έφυγε και φοί­τη­σε σε Σχολή Καλών Τε­χνών στην Ρώμη. Η Μα­ριέτ­τα με χαρά απο­δέ­χτη­κε την πρό­σκλη­ση αλλά μας αντι­πρό­τει­νε κάτι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο από τη δική μας πρό­τα­ση.

Μας πρό­τει­νε να βρού­με και να κα­λέ­σου­με όσους πε­ρισ­σό­τε­ρους Ρό­διους καλ­λι­τέ­χνες γνω­ρί­ζου­με που ερ­γά­ζο­νται στο χορό, τη φω­το­γρα­φία, τη χα­ρα­κτι­κή, τη σκη­νο­θε­σία, το film making, τη σύν­θε­ση ή την εκτέ­λε­ση κάθε μορ­φής μου­σι­κή, ακόμα και τη σύν­θε­ση και να τους προ­τεί­νου­με να λά­βουν μέρος σε μια πο­λυ­μορ­φι­κή έκ­θε­ση όλων αυτών των τε­χνών με τρόπο που να πε­ρι­στρέ­φο­νται γύρω από τη Ρόδο, το τοπίο και την ιστο­ρία της. Θα φρο­ντί­σει η ίδια να τους συν­δέ­σει και με το δικό της αντι­κεί­με­νο που είναι η μόδα του ρού­χου, των κο­σμη­μά­των, πα­που­τσιών και των ειδών σπι­τιού. Η Μα­ριέτ­τα δεν σχε­διά­ζει απλώς ρούχα, αλλά έχει και τον κύριο λόγο στην πα­ρα­γω­γή των υφα­σμά­των. Δη­λα­δή επι­λέ­γει το βαμ­βά­κι που θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί στους αρ­γα­λειούς, φρο­ντί­ζει να προ­έρ­χε­ται το κάθε υλικό από βιο­λο­γι­κή καλ­λιέρ­γεια κλπ, κλπ.

Η πα­ρου­σί­α­ση στους κα­λε­σμέ­νους μας θα γίνει με τον δικό της τρόπο όπως τον φα­ντά­ζε­ται ως καλ­λι­τέ­χνης και όπως λει­τουρ­γεί σαν τε­λευ­ταίο «ρεύμα» σε όλο τον κόσμο!!

Στην αρχή και στις πρώ­τες μας συ­να­ντή­σεις δυ­σκο­λευ­τή­κα­με να αντι­λη­φθού­με το όλο σκε­πτι­κό και σχε­δια­σμό της, αλλά μας κα­θη­σύ­χα­ζε η ηρε­μία αυτού του κο­ρι­τσιού που προ­έ­κυ­πτε ασφα­λώς από την αυ­το­πε­ποί­θη­σή της εξαι­τί­ας της διε­θνούς ανα­γνώ­ρι­σης που έχει πε­τύ­χει, που μόλις ψάξει κα­νείς την πο­ρεία της καλ­λι­τε­χνι­κής της ζωής, την απο­κα­λύ­πτει!

Μας έκανε πολύ με­γά­λη εντύ­πω­ση ότι όσοι νε­α­ροί ως επί το πλεί­στον καλ­λι­τέ­χνες συμ­με­τεί­χαν, προ­σφέρ­θη­καν αφι­λο­κερ­δώς, μι­μού­με­νοι την ίδια την δη­μιουρ­γό που όπως μας εξο­μο­λο­γή­θη­κε στην πρώτη μας συ­νά­ντη­ση, γνώ­ρι­ζε και πα­ρα­κο­λου­θού­σε το έργο της «Μέ­λισ­σας» και με με­γά­λη της χαρά απο­δέ­χθη­κε να επω­μι­σθεί επί τό­σους μήνες το βαρύ και υπεύ­θυ­νο έργο που της ανα­θέ­σα­με.

Το ίδιο φορ­τίο επω­μι­ζό­μα­στε και εμείς, αλλά εί­μα­στε αι­σιό­δο­ξες ότι ο κό­σμος που πάντα μας στή­ρι­ζε θα είναι και πάλι κοντά μας και θα ξαφ­νια­στούν για τη φρε­σκά­δα που θα απο­πνέ­ει η ντί­σκο μου­σι­κή της δε­κα­ε­τί­ας του ‘80 που είναι ει­δι­κή σύν­θε­ση του δικού μας μου­σι­κού και συν­θέ­τη Αρ­γύ­ρη Θε­ο­φί­λη!

• Στις μέρες μας, υπάρ­χει ανά­γκη οι­κο­νο­μι­κής στή­ρι­ξης φοι­τη­τών; Πόσοι θα είναι οι υπό­τρο­φοι της Μέ­λισ­σας τη νέα ακα­δη­μαϊ­κή χρο­νιά;

Η απά­ντη­σή μου στη πρώτη σας ερώ­τη­ση είναι απλή: όσο ζούμε σε συν­θή­κες οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, οι αι­τή­σεις για υπο­τρο­φία πλη­θαί­νουν και για τον ίδιο λόγο, όσο ζούμε σε συν­θή­κες οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, τα έσοδα του Σω­μα­τεί­ου μας μειώ­νο­νται!

Άρα πα­ρα­κα­λού­με τον κόσμο της Ρόδου να έρθει στην εκ­δή­λω­ση της 4ης Ιου­λί­ου 2023 για να τα βγά­λου­με πέρα και να μην απορ­ρί­ψου­με κα­νέ­να υπο­ψή­φιο που θα έχει την ανά­γκη της βο­ή­θειάς μας.

Όσο για τη δεύ­τε­ρη ερώ­τη­ση: δεν μπορώ να σας απα­ντή­σω, απλά ελ­πί­ζου­με όλοι να μην απορ­ρί­ψου­με κα­νέ­να παιδί που δι­καιού­ται να πάρει την μικρή μας οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια που θα τον συ­νο­δεύ­ει όμως μέχρι το τέλος των σπου­δών του.

• Πώς βλέ­πε­τε το μέλ­λον της Δω­δε­κα­νη­σια­κής Μέ­λισ­σας;

Το μέλ­λον της «Δω­δε­κα­νη­σια­κής Μέ­λισ­σας» και κάθε τέ­τοιας μορ­φής Σω­μα­τεί­ου θα είναι αι­σιό­δο­ξο και με ανά­πτυ­ξη σε βάθος χρό­νου, όπως λο­γι­κά θα το επι­θυ­μού­σε ο κα­θέ­νας, εάν οι πα­λιοί μας υπό­τρο­φοι που πλη­σιά­ζουν τον αριθ­μό 1000 ήσαν ορ­γα­νω­μέ­νοι σε ένα Σω­μα­τείο «Φίλων της Δω­δε­κα­νη­σια­κής Μέ­λισ­σας» και βοη­θού­σαν τις κατά τό­πους Επι­τρο­πές και το κέ­ντρο την Αθήνα.