Τήλος-Από ανθρώπους για ανθρώπους

“Επί χρό­νια διέ­σω­ζαν κόσμο με ίδια μέσα. Τους φι­λο­ξε­νού­σαν όπως μπο­ρού­σαν. Μέχρι που απο­φά­σι­σαν να πά­ρουν την πρω­το­βου­λία για μια σύγ­χρο­νη εγκα­τά­στα­ση προ­σφύ­γων. Από αν­θρώ­πους για αν­θρώ­πους. Απευ­θύν­θη­καν στον Μου­ζά­λα, στην επι­τρο­πή ασύ­λου, σε ΜΚΟ. Και κα­τά­φε­ραν, σή­με­ρα που μι­λά­με, να φι­λο­ξε­νούν αρ­κε­τές οι­κο­γέ­νειες, σε συν­θή­κες του­λά­χι­στον πο­λι­τι­σμέ­νες”

Λοι­πόν, όταν υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που δια­θέ­τουν στοι­χειώ­δη ευαι­σθη­σία και κοινό νου, γί­νε­ται κι έτσι, με τους πρό­σφυ­γες. Όπως στην Τήλο, που βρί­σκε­ται πολύ πιο κοντά στα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια απ’ ό,τι στη Ρόδο. Που έχει μόλις πε­ντα­κό­σιους κα­τοί­κους. Που βα­σι­κά ζει από τον του­ρι­σμό. Και που η τύχη το έφερε να βρε­θεί πάνω στο δρο­μο­λό­γιο της προ­σφυ­γιάς.

Εδώ έγινε το αντί­θε­το απ’ ό,τι σε νησιά με πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρους κα­τοί­κους, μέσα και λεφτά. Χάρη στο κλίμα που είχε δη­μιουρ­γή­σει, πριν φύγει νωρίς, ο Τάσος Αλι­φέ­ρης, στην απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα της ση­με­ρι­νής δη­μάρ­χου και στη συν­δρο­μή μιας ομά­δας δρα­στή­ριων κα­τοί­κων, η Τήλος δεν αντι­με­τώ­πι­σε ποτέ τους πρό­σφυ­γες με κο­ντό­φθαλ­μη ιδιο­τέ­λεια. Σαν ζημιά για το νησί και τον του­ρι­σμό. Ακόμα και οι ανό­η­τοι, που φυ­τρώ­νουν πα­ντού, υπο­χρε­ώ­θη­καν να πε­ριο­ρι­στούν στη μουρ­μού­ρα. Δεν τους παίρ­νει για πα­ρα­πά­νω…

Επί χρό­νια διέ­σω­ζαν κόσμο με ίδια μέσα. Τους φι­λο­ξε­νού­σαν όπως μπο­ρού­σαν. Μέχρι που απο­φά­σι­σαν να πά­ρουν την πρω­το­βου­λία για μια σύγ­χρο­νη εγκα­τά­στα­ση προ­σφύ­γων. Από αν­θρώ­πους για αν­θρώ­πους. Απευ­θύν­θη­καν στον Μου­ζά­λα, στην επι­τρο­πή ασύ­λου, σε ΜΚΟ. Και κα­τά­φε­ραν, σή­με­ρα που μι­λά­με, να φι­λο­ξε­νούν αρ­κε­τές οι­κο­γέ­νειες, σε συν­θή­κες του­λά­χι­στον πο­λι­τι­σμέ­νες. Με κλι­μα­τι­σμό στα σπι­τά­κια τους, παι­δι­κή χαρά, κο­μπιού­τερ, ίντερ­νετ, δια­τρο­φή, πε­ρί­θαλ­ψη. Ενώ σιγά-σιγά οι πρό­σφυ­γες εν­σω­μα­τώ­νο­νται στη ζωή του νη­σιού, και γί­νο­νται οι­κεία πρό­σω­πα.

Η ΜΚΟ Solidarity Now ανέ­λα­βε όλα τα έξοδα. Το ερ­χό­με­νο διά­στη­μα οι φι­λο­ξε­νού­με­νες οι­κο­γέ­νειες, τις οποί­ες στέλ­νει στο νησί η επι­τρο­πή ασύ­λου, θα πολ­λα­πλα­σια­στούν. Και να και μια άλλη καλή και δι­δα­κτι­κή εί­δη­ση: Πριν από λίγες μέρες 13 νέοι άν­θρω­ποι από το νησί προ­σλή­φθη­καν από τη ΜΚΟ για να εξυ­πη­ρε­τούν τον οι­κι­σμό. Δε­κα­τρείς θέ­σεις ερ­γα­σί­ας σε πε­ρί­ο­δο ανερ­γί­ας! Δεν τους βγήκε και σε κακό η φι­λό­ξε­νη διά­θε­ση.

Για την ιστο­ρία, η δή­μαρ­χος ονο­μά­ζε­ται Μαρία Καμμά – Αλι­φέ­ρη. Αν έχετε απο­ρί­ες, δεν είναι συ­ρι­ζαία. Κα­νείς δεν είναι τέ­λειος. Συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά, πάλι για την ιστο­ρία, το νησί εξα­κο­λου­θεί να είναι χωρίς για­τρό του ΕΣΥ. Το πρό­βλη­μα λύ­νε­ται τσά­τρα – πάτρα από τους Για­τρούς του Κό­σμου και έναν φα­ντά­ρο για­τρό που έστει­λε ο Καμ­μέ­νος. Ενώ ένα σύγ­χρο­νο ασθε­νο­φό­ρο, που έστει­λε πρό­σφα­τα το υπουρ­γείο, πα­ρα­μέ­νει παρ­κα­ρι­σμέ­νο. Ας ρω­τή­σει ο Πο­λά­κης να μάθει το γιατί και να αρ­πά­ξει κα­νέ­ναν από τον γιακά πριν η γρα­φειο­κρα­τία κο­στί­σει καμιά ζωή…

Καρ­τε­ρός Θα­νά­σης– avgi.gr