Η Περιφέρεια εκρίθη υπαίτια δύο τροχαίων ατυχημάτων

Δύο απο­φά­σεις με τις οποί­ες εντέλ­λε­ται η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου να κα­τα­βά­λει απο­ζη­μί­ω­ση σε πο­λί­τες, που τραυ­μα­τί­στη­καν σε τρο­χαία ατυ­χή­μα­τα, εξαι­τί­ας της απα­ρά­δε­κτης κα­τά­στα­σης του οδι­κού δι­κτύ­ου, εξέ­δω­σε το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Στην πρώτη υπό­θε­ση η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κα­τα­δι­κά­στη­κε στην κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης σε τρεις κα­τοί­κους της Κω για την ψυ­χι­κή οδύνη που υπέ­στη­σαν εξαι­τί­ας του θα­νά­σι­μου τραυ­μα­τι­σμού οι­κεί­ου τους, σε τρο­χαίο ατύ­χη­μα, που ση­μειώ­θη­κε την 21.10.2006 στο 7ο χλμ. της επαρ­χια­κής οδού Κω – Χω­ρί­ων.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Την 21.10.2006 και περί ώρα 07:30 ο γεν­νη­θείς στις 24.09.1987 Χρή­στος-Αλέ­ξαν­δρος Χαλ­κια­δά­κης, οδη­γού­σε, χωρίς τη χρήση προ­στα­τευ­τι­κού κρά­νους, επί της επαρ­χια­κής οδού Κω – Χω­ρί­ων δί­τρο­χο μο­το­πο­δή­λα­το, επι­στρέ­φο­ντας στη στρα­τιω­τι­κή του μο­νά­δα, και συ­γκε­κρι­μέ­να στο 282 Μη­χα­νο­κί­νη­το Τάγμα Εθνο­φυ­λα­κής (Μ/Κ ΤΕ), όπου εξέ­τιε τη θη­τεία του, ως στρα­τιώ­της Πε­ζι­κού.

Τη στιγ­μή εκεί­νη, πε­ρί­που στο 7ο χι­λιό­με­τρο της ως άνω οδού (πε­ριο­χή Μεσ­σα­ριά), το όχημά του εξε­τρά­πη της πο­ρεί­ας του προς τα δεξιά και προ­σέ­κρου­σε τόσο σε τσι­με­ντέ­νιο τοι­χίο, εφα­πτό­με­νο κατά μήκος στο δεξί άκρο της οδού, όσο και σε ρυθ­μι­στι­κή πι­να­κί­δα απα­γό­ρευ­σης στά­σης και στάθ­μευ­σης (Ρ-40), ο με­ταλ­λι­κός ιστός της οποί­ας ήταν πα­κτω­μέ­νος στο έρει­σμα της οδού, σε από­στα­ση πε­ρί­που 30 εκα­το­στών από το πα­ρα­πά­νω τοι­χίο.

Απο­τέ­λε­σμα της πρό­σκρου­σης ήταν να τραυ­μα­τι­σθεί θα­νά­σι­μα ο στρα­τιώ­της, ενώ το όχημά του ανε­τρά­πη εντός της οδού και υπέ­στη υλι­κές ζη­μιές.

Ο εν λόγω οδη­γός δια­κο­μί­σθη­κε άμεσα με ασθε­νο­φό­ρο στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Κ.Υ. Κω, όπου δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τός του.

Στην αγωγή τους οι συγ­γε­νείς του εκλι­πό­ντος εξέ­θε­σαν ότι τα όρ­γα­να της πε­ρι­φέ­ρειας δεν έλα­βαν τα κα­τάλ­λη­λα μέτρα για την προ­σή­κου­σα ασφαλ­τό­στρω­ση, σή­μαν­ση, φω­τι­σμό και συ­ντή­ρη­ση της επαρ­χια­κής οδού στο ση­μείο, όπου συ­νέ­βη το ζη­μιο­γό­νο γε­γο­νός.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η κατά τρόπο μό­νι­μο θέση ρυθ­μι­στι­κής πι­να­κί­δας εντός του ερεί­σμα­τος της οδού στο ση­μείο του εν­δί­κου τρο­χαί­ου ατυ­χή­μα­τος συ­νι­στά πα­ρα­νο­μία, η οποία οφεί­λε­ται στην πα­ρά­λει­ψη των αρ­μο­δί­ων για τη συ­ντή­ρη­ση της οδού ορ­γά­νων της ενα­γο­μέ­νης είτε να άρουν την πι­να­κί­δα από το ση­μείο εκεί­νο είτε να το­πο­θε­τή­σουν επί τού­του ει­δι­κή προει­δο­ποι­η­τι­κή σή­μαν­ση ή/και στη­θαίο ασφα­λεί­ας που να πε­ρι­κλεί­ει το εν λόγω εμπό­διο.

Για την πα­ρα­νο­μία αυτή, η ενα­γο­μέ­νη φέρει την ευ­θύ­νη, η οποία δεν αί­ρε­ται από το γε­γο­νός ότι στο ση­μείο όπου συ­νέ­βη το επί­δι­κο τρο­χαίο ατύ­χη­μα οι τε­λευ­ταί­ες ερ­γα­σί­ες οδο­ποι­ί­ας έγι­ναν από όρ­γα­να του Δήμου Κω, διότι σε κάθε πε­ρί­πτω­ση την τε­λι­κή ευ­θύ­νη για την επί­βλε­ψη και συ­ντή­ρη­ση της επαρ­χια­κής οδού, και μά­λι­στα αυ­τε­παγ­γέλ­τως, έχει η ίδια.

Ωστό­σο, για την επι­μέ­τρη­ση του ύψους της χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης συ­νυ­πο­λο­γί­στη­κε το συ­ντρέ­χον πταί­σμα του θα­νό­ντος.

Επι­δί­κα­σε έτσι απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 18.000 ευρώ σε μια εκ των ενα­γου­σών.

Στην δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου υπο­χρε­ώ­νε­ται σε απο­ζη­μί­ω­ση μιας κα­τοί­κου του Δήμου Ια­λυ­σού, που πα­ρα­στά­θη­κε μετά του πλη­ρε­ξου­σί­ου της δι­κη­γό­ρου κ. Κων­στα­ντί­νου Κυ­πραί­ου.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες της Κυ­ρια­κής 11.09.2005 η ενά­γου­σα, γεν­νη­θεί­σα το 1985, οδη­γού­σε δί­κυ­κλο μο­το­πο­δή­λα­το («σκού­τερ») κυ­βι­σμού 50 κ.εκ., ιδιο­κτη­σί­ας του πα­τέ­ρα της, κα­τευ­θυ­νό­με­νη από τη Ρόδο προς την Ια­λυ­σό, κι­νου­μέ­νη επί της επαρ­χια­κής οδού Ρόδου – Κα­μεί­ρου.

Στο ως άνω όχημα επέ­βαι­νε και ένα κο­ρί­τσι, που γεν­νή­θη­κε το 1990. Περί ώρα 05:15, στο 6ο χι­λιό­με­τρο της ως άνω οδού και συ­γκε­κρι­μέ­να στο ύψος του κόμ­βου κυ­κλο­φο­ρί­ας που βρί­σκε­ται έμπρο­σθεν του ξε­νο­δο­χεί­ου «AVRA BEACH», η ενά­γου­σα πα­ρε­ξέ­κλι­νε της πο­ρεί­ας της προς τα δεξιά και προ­σέ­κρου­σε σε τσι­με­ντέ­νιο ιστό ηλε­κτρο­φω­τι­σμού που βρι­σκό­ταν εντός του ερεί­σμα­τος της οδού, και συ­γκε­κρι­μέ­να ανά­με­σα στο οδό­στρω­μα και στο πε­ζο­δρό­μιο της νη­σί­δας του ως άνω κόμ­βου κυ­κλο­φο­ρί­ας, λίγο πριν το ση­μείο εξό­δου αυτού.

Απο­τέ­λε­σμα της πρό­σκρου­σης ήταν να τραυ­μα­τι­σθεί βαριά η οδη­γός και ελα­φρά η επι­βά­τι­δα του δι­κύ­κλου, ενώ το τε­λευ­ταίο, το οποίο ανε­τρά­πη εντός του οδο­στρώ­μα­τος, υπέ­στη υλι­κές ζη­μιές.

Η ενά­γου­σα επέ­μει­νε ότι αιτία του ατυ­χή­μα­τος ήταν η κα­κό­τε­χνη δια­μόρ­φω­ση με­ταλ­λι­κού φρε­α­τί­ου που σχη­μά­τι­ζε λάκκο.

Κρί­θη­κε εξάλ­λου ότι η ύπαρ­ξη του τσι­με­ντέ­νιου ιστού ηλε­κτρο­φω­τι­σμού εντός της ζώνης του ερεί­σμα­τος της οδού απο­τε­λεί πα­ρα­νο­μία, η οποία μά­λι­στα συν­δέ­ε­ται αι­τιω­δώς, με το επί­δι­κο ζη­μιο­γό­νο απο­τέ­λε­σμα, κα­θό­σον η ενά­γου­σα προ­σέ­κρου­σε σε αυτόν, με απο­τέ­λε­σμα τον βαρύ τραυ­μα­τι­σμό της.

Ως εκ τού­του, στοι­χειο­θε­τή­θη­κε αστι­κή ευ­θύ­νη της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου λόγω της πα­ρά­νο­μης πα­ρά­λει­ψης των ορ­γά­νων της να προ­βούν σε όλες τις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες για την άρση από το ση­μείο εκεί­νο του ως άνω στα­θε­ρού εμπο­δί­ου, κα­θό­σον ούτε η δια πι­να­κί­δας σή­μαν­σή του θα ήταν εν προ­κει­μέ­νω λυ­σι­τε­λής για την απο­τρο­πή πρό­σκρου­σης οχή­μα­τος σε αυτό.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ωστό­σο συ­νυ­παί­τια του ατυ­χή­μα­τος την ενά­γου­σα σε πο­σο­στό 90% και της επι­δί­κα­σε απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 5.535 ευρώ, νο­μι­μο­τό­κως από την επο­μέ­νη της επί­δο­σης της αγω­γής.