«Πολύ σύντομα η δημοσίευση της ΚΥΑ για την παραχώρηση των παραλιών»

Πολύ σύντομα δημο­σιεύ­ε­ται η ΚΥΑ για τους όρους παρα­χώ­ρη­σης αιγια­λού και παρα­λίας. Αν και ήταν κατα­νοητή η ανη­συ­χία που έχει δημιουρ­γη­θεί τον τελευ­ταίο καιρό από παρά­γο­ντες της Τοπικής Αυτο­διοί­κηση και από τους επι­χει­ρη­μα­τίες του του­ρι­σμού, με την αλλαγή του νομικού πλαι­σίου και με την υπο­γραφή της ΚΥΑ, δια­φαί­νε­ται ξεκά­θαρα ότι πρόθεση της Κυβέρ­νη­σης είναι η εισα­γωγή μιας δια­δι­κα­σίας που θα στο­χεύει στην εδραί­ωση της δια­φά­νειας και της δικαιο­σύ­νης, στην υπε­ρά­σπιση του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος και ταυ­τό­χρονα στην στήριξη των ΟΤΑ.

Παρόλο που το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής δεν είναι το επι­σπεύ­δον Υπουρ­γείο, εντού­τοις, λόγω αρμο­διο­τή­των Νησιω­τι­κό­τη­τας, έχουμε παρα­κο­λου­θή­σει από κοντά και έχουμε συμ­βά­λει με απόψεις στην δια­δι­κα­σία, τόσο της τρο­πο­ποί­η­σης του Άρθρου 13 του Νόμου 2971/2001, όσο και την σύνταξη της φετινής ΚΥΑ.

Συγκε­κρι­μένα, η Κοινή Υπουρ­γική Απόφαση των Υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών, Εσω­τε­ρι­κών, Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, που σύμφωνα με τον νόμο 2971/2001 καθο­ρί­ζει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις και τους όρους για την παρα­χώ­ρηση απλής χρήσης αιγια­λού και παρα­λιών είναι ήδη έτοιμη και ανα­μέ­νε­ται να δημο­σιευ­τεί σε σύντομο χρονικό διά­στημα. Η ισχύς της θα είναι μέχρι 31/12/19 και προ­βλέ­πει δημο­πρά­τηση από ένα έως τρία έτη. Βασικό σημείο αυτής είναι η δια­τή­ρηση για τους Δήμους του 70% επί των εισπρά­ξεων από τα τιμή­ματα της παραχώρησης- το 30% απο­δί­δε­ται στο Δημόσιο.

Το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών προ­χώ­ρησε, πρό­σφα­τα­και σε αλλαγή του νομικού πλαι­σίου (άρθρο 13 του 2971/2001) περί του τρόπου παρα­χώ­ρη­σης αιγια­λού και παρα­λίας, αφού το προη­γού­μενο νομικό καθε­στώς, πάνω στο οποίο βασί­ζο­νταν οι προη­γού­με­νες Κυβερ­νή­σεις, κρίθηκε αντι­συ­νταγ­μα­τικό από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας.

Για πολύ καιρό, ο μέχρι τώρα τρόπος δημο­πρά­τη­σης των παρα­λιών, κρα­τούσε υγιείς επι­χει­ρη­μα­τίες του του­ρι­σμού σε καθε­στώς ομηρίας, το δημόσιο συμ­φέ­ρον δεν ήταν εξα­σφα­λι­σμένο και σε πολλές περι­πτώ­σεις οι δια­δι­κα­σίες χαρα­κτη­ρί­ζο­νταν ως αδια­φα­νείς και χαρι­στι­κές για λίγους. Η Κυβέρ­νηση λύνει ένα ζήτημα που απα­σχο­λούσε μεγάλο μέρος των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων των νησιών, στο­χεύ­ο­ντας στο να δημιουρ­γη­θούν συν­θή­κες για ώθηση της ανά­πτυ­ξης τους, ενώ παράλ­ληλα θωρα­κί­ζει την δημόσια περιου­σία από την αυθαί­ρετη εκμε­τάλ­λευση.