ΓΣΕΕ: Γενική Απεργία την Τετάρτη 17 Μαΐου

Η συνε­δρί­αση της ολο­μέ­λειας της Διοί­κη­σης της ΓΣΕΕ, ολο­κλη­ρώ­θηκε με την απόφαση για πραγ­μα­το­ποί­ηση 24ωρης Γενικής Απερ­γίας για την Τετάρτη 17 Μαΐου.

Το σώμα επι­κύ­ρωσε την απόφαση της συνά­ντη­σης στην οποία μετεί­χαν ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ εκπρό­σω­ποι κοι­νω­νι­κών και επι­στη­μο­νι­κών φορέων, τονί­ζο­ντας ότι η ημε­ρο­μη­νία της απερ­για­κής κινη­το­ποί­η­σης, θα τρο­πο­ποι­η­θεί άμεσα σε περί­πτωση που η Κυβέρ­νηση επι­σπεύ­σει τις δια­δι­κα­σίες κατά­θε­σης των μέτρων στη βουλή.

Στην ανα­κοί­νωση που εξέδωσε το γραφείο τύπου ανα­φέ­ρουν χαρα­κη­τρι­στικά : (..)«Το συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα δεν πρό­κει­ται να σταθεί στο πλευρό καμίας κυβέρ­νη­σης που διαλύει την κοι­νω­νία και καθιστά εργα­ζό­με­νους και συντα­ξιού­χους επαίτες Τα συν­δι­κάτα δεν είναι το παλιό και η συντή­ρηση όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ο κύριος Πρω­θυ­πουρ­γός.

Το παλιό και η συντή­ρηση είναι η σημε­ρινή κυβέρ­νηση, που εφαρ­μό­ζει ευλα­βικά τα μνη­μό­νια, εγκα­τα­λεί­πο­ντας εν μια νυκτί την αρι­στε­ρο­σύνη της εφαρ­μό­ζο­ντας ακραίες νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές.

 

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση:

2/5/17

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΓΣΕΕ

\Συνε­δρί­ασε σήμερα η Ολο­μέ­λεια της Διοί­κη­σης της ΓΣΕΕ, στον απόηχο του νέου σκληρού και βάρ­βα­ρου πακέτου μέτρων σε συντά­ξεις, εργα­σια­κές σχέσεις και επι­δό­ματα.

Το σώμα επι­κύ­ρωσε την απόφαση της συνά­ντη­σης στην οποία μετεί­χαν ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ εκπρό­σω­ποι κοι­νω­νι­κών και επι­στη­μο­νι­κών φορέων και απο­φά­σισε την πραγ­μα­το­ποί­ηση 24ωρης Γενικής Απερ­γίας για την Τετάρτη 17 Μαΐου, ημε­ρο­μη­νία απερ­για­κής κινη­το­ποί­η­σης που θα τρο­πο­ποι­η­θεί άμεσα σε περί­πτωση που η Κυβέρ­νηση επι­σπεύ­σει τις δια­δι­κα­σίες κατά­θε­σης των μέτρων στη βουλή.

Η Συγκυ­βέρ­νηση που εμπο­ρεύ­τηκε την ΕΛΠΙΔΑ και ήλθε στην εξουσία ακου­μπώ­ντας στους αγώνες των εργα­ζο­μέ­νων και του μαζικού λαϊκού Κινή­μα­τος, αφού εφάρ­μοσε με θρη­σκευ­τική ευλά­βεια το Γ’ μνη­μό­νιο που υπέ­γραψε, τώρα φέρνει το 4ο Μνη­μό­νιο, μετά από μια δήθεν σκληρή δια­πραγ­μά­τευση, απει­λώ­ντας με ισο­πέ­δωση την Κοι­νω­νία και ταυ­τό­χρονα γκρε­μί­ζο­ντας  ότι έχει απο­μεί­νει, από τις κατα­κτή­σεις του λαϊκού κινή­μα­τος.

Πρω­το­τυ­πώ­ντας μάλιστα, κατα­λή­γει να υπο­γρά­φει ένα 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, παίρ­νο­ντας νέα μέτρα χωρίς νέα χρη­μα­το­δό­τηση!

Χωρίς ντροπή, συμ­φώ­νη­σαν να περι­κό­ψουν τις κύριες συντά­ξεις έως 18% και όσο επι­πλέον χρεια­στεί από τις επι­κου­ρι­κές, ενώ καταρ­γούν τη διοι­κη­τική προ­έ­γκριση του προ­έ­δρου του ΑΣΕ για τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις.

Για τις κλα­δι­κές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας δε (επέ­κταση + συρροή) επα­να­νο­μο­θε­τούν την ίδια διάταξη του άρθρου 37 του Ν.4024/2011.

Προ­χω­ρούν ακά­θε­κτοι στην πλήρη απο­δό­μηση του κοι­νω­νι­κού κράτους, της Υγείας, της Παι­δείας, της Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης.

Καθη­με­ρινά απο­δο­μού­νται οι εργα­σια­κές σχέσεις και η χώρα βυθί­ζε­ται σε καθε­στώς εργα­σια­κού μεσαί­ωνα.

Αντί η Κυβέρ­νηση να προ­τά­ξει την ΑΝΑΠΤΥΞΗ και την ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, τον ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ της Δημό­σιας Διοί­κη­σης και την ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ της χώρας, συνε­χί­ζει τον δρόμο της Λιτό­τη­τας, της Ύφεσης και της Ανερ­γίας, που οδηγεί σε οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό αδιέ­ξοδο.

Μια κυβέρ­νηση που κατα­σκευά­ζει ειδή­σεις και εχθρούς, προ­κει­μέ­νου να υπη­ρε­τή­σει την προ­σπά­θειά της να βρει το επι­κοι­νω­νιακό “περι­τύ­λιγμα” για την εφαρ­μογή αντι­λαϊ­κών και αντι­κοι­νω­νι­κών μέτρων!

Τελευ­ταίος «εκ κατα­σκευής» εχθρός είναι το συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα που δεν μπορεί – όπως δεν μπό­ρε­σαν και οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις – να ελέγξει.

ΟΜΩΣ, παρά τις κινη­το­ποι­ή­σεις και τη διαρκή αντι­πα­λό­τητά μας με τις πολι­τι­κές και των προη­γού­με­νων Κυβερ­νή­σεων, δεν υπήρξε άλλη κυβέρ­νηση την εποχή των μνη­μο­νίων που συμπε­ρι­φέρ­θηκε στα συν­δι­κάτα, όπως συμπε­ρι­φέ­ρε­ται η παρούσα.

ΟΛΟΙ είδαν τον Πρω­θυ­πουργό, τόσο στο εσω­τε­ρικό, όσο και στο εξω­τε­ρικό να επι­τί­θε­ται με σφο­δρό­τητα στα Ελλη­νικά Συν­δι­κάτα, διότι δεν “στά­θη­καν στο πλευρό” της Κυβέρ­νη­σής του.

Το συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα δεν πρό­κει­ται να σταθεί στο πλευρό καμίας κυβέρ­νη­σης που διαλύει την κοι­νω­νία και καθιστά εργα­ζό­με­νους και συντα­ξιού­χους επαίτες.

Στο πλευρό των Ελλη­νι­κών Συν­δι­κά­των είναι και τα Ευρω­παϊκά Συν­δι­κάτα, τα οποία έχουν κατα­δι­κά­σει με συνε­δρια­κές τους απο­φά­σεις τις αντι­δη­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις της Κυβέρ­νη­σης στα Ελλη­νικά Συν­δι­κάτα!

Απέ­να­ντι σ’ αυτή τη πολι­τική, το Συν­δι­κα­λι­στικό Κίνημα θα συνε­χί­σει να ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ.

Να υπεν­θυ­μί­σουμε για ακόμη μια φορά ότι η κυβέρ­νηση είναι αυτή που απο­δέ­χτηκε και ετοι­μά­ζε­ται να εφαρ­μό­σει νέα σκληρά και επώδυνα μέτρα. Το συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα παρά την επίθεση λάσπης πάλεψε και παλεύει για να απο­κρού­σει αυτές τις πολι­τι­κές.

Τα ελλη­νικά συν­δι­κάτα είναι αυτά που πραγ­μα­το­ποί­η­σαν τα τελευ­ταία χρόνια 42 Απερ­γίες.

Τα συν­δι­κάτα είναι εκείνα που προ­σέ­φυ­γαν στα δικα­στή­ρια και στα διεθνή όργανα κατά των μνη­μο­νίων δια­τη­ρώ­ντας δυνατή την παρου­σία και τη συλ­λο­γική φωνή των εργα­ζο­μέ­νων στην Ελλάδα.

Τα συν­δι­κάτα προ­σέ­φυ­γαν στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας για το σύνολο των μνη­μο­νια­κών νόμων και δικαιώ­θη­καν για τη μονο­μερή προ­σφυγή στη διαι­τη­σία.

Τα συν­δι­κάτα προ­σέ­φυ­γαν στο Συμ­βού­λιο της Ευρώπης (Επι­τροπή Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των) και δικαιώ­θη­καν ανάμεσα σε άλλα και για τον υπο­κα­τώ­τατο  μισθό, για τους νέους κάτω των 24 ετών και εκκρε­μεί η νέα απόφαση για τα μνη­μο­νιακά μέτρα, που παρα­βιά­ζουν τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα.

Τα συν­δι­κάτα προ­σέ­φυ­γαν από την πρώτη στιγμή το 2010, στη Διεθνή Οργά­νωση Εργα­σίας, με σειρά απο­φά­σεων υπέρ των εργα­ζο­μέ­νων, ενώ κατα­τέ­θη­καν ήδη και νέες προ­σφυ­γές, με την παρου­σία του ILO στην Ελλάδα να οφεί­λε­ται σε αυτές τις προ­σφυ­γές.

Έχουμε την δύναμη, είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να ανα­τρέ­ψουμε τις παλιές και νέες μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές και να μην αφή­σουμε να μας ισο­πε­δώ­σουν με τις νέες αντι­λαϊ­κές πολι­τι­κές.  Τα συν­δι­κάτα δεν είναι το “παλιό” και η “οπι­σθο­δρό­μηση” όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ο κύριος Πρω­θυ­πουρ­γός.

Το ΠΑΛΙΟ και η ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ είναι η σημε­ρινή κυβέρ­νηση, που εφαρ­μό­ζει ευλα­βικά τα μνη­μό­νια, εγκα­τα­λεί­πο­ντας εν μια νυκτί την αρι­στε­ρο­σύνη της εφαρ­μό­ζο­ντας ακραίες Νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές.