Μονάδες αφαλάτωσης στα νησιά με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Τι θα λέ­γα­τε εάν μέσω του ήλιου και του αέρα, που έχου­με σε πε­ρίσ­σεια στα ελ­λη­νι­κά νησιά, μπο­ρού­σα­με να αντι­με­τω­πί­σου­με δύο από τα με­γα­λύ­τε­ρα ζη­τού­με­να για πολλά απ’ αυτά; Ενέρ­γεια και νερό και μά­λι­στα σε συν­δυα­σμό φι­λο­δο­ξεί να πα­ρέ­χει η τε­χνο­λο­γι­κή πρό­τα­ση που δια­μόρ­φω­σαν ερευ­νη­τές του Ερ­γα­στη­ρί­ου Hπιων Μορ­φών Ενέρ­γειας και Προ­στα­σί­ας του Πε­ρι­βάλ­λο­ντος του ΑΕΙ Πει­ραιά (πρώην ΤΕΙ). Οι ερευ­νη­τές έχουν ήδη θέσει σε πραγ­μα­τι­κές συν­θή­κες λει­τουρ­γί­ας μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη πι­λο­τι­κή μο­νά­δα αφα­λά­τω­σης σε συ­νερ­γα­σία με φω­το­βολ­ταϊ­κά και αιο­λι­κά συ­στή­μα­τα, με σκοπό να προ­σο­μοιώ­σει πλή­ρως τόσο σε ηλε­κτρο­νι­κό υπο­λο­γι­στή όσο και σε πει­ρα­μα­τι­κό επί­πε­δο τη λει­τουρ­γία αντί­στοι­χων μο­νά­δων στα νησιά του Αι­γαί­ου και να πά­ρουν απα­ντή­σεις για τη δια­στα­σιο­λό­γη­ση και το κό­στος.

«Η πρό­τα­σή μας κα­ταρ­χήν πε­ρι­λαμ­βά­νει την εγκα­τά­στα­ση υβρι­δι­κού σταθ­μού Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας στο νησί. Υβρι­δι­κού, γιατί θα συν­δυά­ζει την αιο­λι­κή με την ηλια­κή ενέρ­γεια, μέσω φω­το­βολ­ταϊ­κών, καθώς και με συ­στοι­χία μπα­τα­ριών. Θα εξα­σφα­λί­ζε­ται η με­τα­ξύ τους αλ­λη­λε­πί­δρα­ση και θα αντι­με­τω­πί­ζε­ται έτσι η μη συ­νε­χής πα­ρο­χή ενέρ­γειας από τις ΑΠΕ. Η ηλε­κτρι­κή ενέρ­γεια που λαμ­βά­νου­με μέσω του υβρι­δι­κού σταθ­μού θα διο­χε­τεύ­ε­ται στο ηλε­κτρι­κό δί­κτυο του νη­σιού, με στόχο την ενί­σχυ­ση της αυ­το­νο­μί­ας του. Ενα μέρος της θα αξιο­ποιεί­ται από τη μο­νά­δα αφα­λά­τω­σης, για την πα­ρα­γω­γή κα­θα­ρού πό­σι­μου νερού», εξη­γεί στην «Κ» ο κ. Ιω­άν­νης Καλ­δέλ­λης, επι­κε­φα­λής του Ερ­γα­στη­ρί­ου και κα­θη­γη­τής Μη­χα­νο­λο­γί­ας στο ΑΤΕΙ Πει­ραιά. «Με τον τρόπο αυτό αντι­με­τω­πί­ζου­με έξυ­πνα και την πε­ρί­πτω­ση πε­ρίσ­σειας πα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας από τις ΑΠΕ, δη­λα­δή ενέρ­γειας που δεν χρειά­ζε­ται για την ηλε­κτρο­δό­τη­ση. Θα πη­γαί­νει στην αφα­λά­τω­ση και με τον τρόπο αυτό, μέσω της πα­ρα­γω­γής απο­θέ­μα­τος πό­σι­μου νερού, θα απο­θη­κεύ­ου­με και ηλε­κτρι­κή ενέρ­γεια. Είναι μά­λι­στα πιο απο­δο­τι­κή η απο­θή­κευ­ση από την μπα­τα­ρία, αν και πρέ­πει να υπάρ­χουν και μπα­τα­ρί­ες για λό­γους συ­νο­λι­κής αξιο­πι­στί­ας του συ­στή­μα­τος», συ­μπλη­ρώ­νει ο κ. Καλ­δέλ­λης.

Η πι­λο­τι­κή μο­νά­δα αφα­λά­τω­σης λει­τουρ­γεί με την αρχή της αντί­στρο­φης όσμω­σης, όπως ακρι­βώς και όλες οι πραγ­μα­τι­κές μο­νά­δες αφα­λά­τω­σης στα ελ­λη­νι­κά νησιά. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να: αφού το θα­λασ­σι­νό νερό πε­ρά­σει από προ­ε­πε­ξερ­γα­σία για να απο­βλη­θούν πε­τρα­δά­κια και άλλα με­γά­λα στοι­χεία, ωθεί­ται με πολύ με­γά­λη πίεση (70 ατμό­σφαι­ρες) σε μια ημι­πε­ρα­τή μεμ­βρά­νη, που φιλ­τρά­ρει το νερό και κα­τα­κρα­τά το αλάτι. Εν­δια­φέ­ρον στοι­χείο της συ­γκε­κρι­μέ­νης διά­τα­ξης του Ερ­γα­στη­ρί­ου Ηπιων Μορ­φών Ενέρ­γειας είναι το γε­γο­νός πως αξιο­ποιεί­ται η υψηλή πίεση που δια­τη­ρεί το νερό μετά το φιλ­τρά­ρι­σμα (υπο­λο­γί­ζε­ται σε 55-60 ατμό­σφαι­ρες) για να κι­νή­σει στρό­βι­λο, από τον οποίο πα­ρά­γε­ται ενέρ­γεια και ανα­κτά­ται μέρος του ηλε­κτρι­σμού που δα­πα­νή­θη­κε για την ώθηση του θα­λασ­σι­νού νερού πάνω στη μεμ­βρά­νη!

Στη συ­νέ­χεια, η δια­δι­κα­σία ολο­κλη­ρώ­νε­ται με τη χλω­ρί­ω­ση και τον κα­θα­ρι­σμό του νερού, ώστε να γίνει πό­σι­μο. «Με αυτό τον τρόπο υπο­λο­γί­ζου­με πως για κάθε κυ­βι­κό μέτρο αφα­λα­τω­μέ­νου νερού χρεια­ζό­μα­στε πέντε κι­λο­βα­τώ­ρες ρεύ­μα­τος, ενώ πα­λιό­τε­ρες μο­νά­δες απαι­τούν 10 ή και 15 κι­λο­βα­τώ­ρες (kWhe)», εξη­γεί ο κ. Καλ­δέλ­λης.

Τα απο­τε­λέ­σμα­τα της συ­γκε­κρι­μέ­νης με­λέ­της, που ανα­πτύ­χθη­κε στο πλαί­σιο του Ερευ­νη­τι­κού Προ­γράμ­μα­τος «PHAROS-ΑΡΙ­ΣΤΕΙΑ ΙΙ» της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Ερευ­νας και Τε­χνο­λο­γί­ας, μπο­ρούν να συμ­βάλ­λουν στην αντι­με­τώ­πι­ση της έλ­λει­ψης νερού και στην κά­λυ­ψη των ενερ­γεια­κών ανα­γκών των νη­σιών, που τους κα­λο­και­ρι­νούς μήνες είναι με­γά­λες.

Με τον τρόπο αυτό μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί η ανε­ξαρ­τη­σία των νη­σιών από τις ει­σα­γω­γές πε­τρε­λαί­ου και νερού, οι οποί­ες επι­βα­ρύ­νουν ετη­σί­ως με αρ­κε­τά εκατ. ευρώ την εθνι­κή οι­κο­νο­μία. Οπως ση­μειώ­νουν οι ερευ­νη­τές, σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις το κό­στος ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γής (μέσω χρή­σης πα­λιών και ρυ­πο­γό­νων ντι­ζε­λο­γεν­νη­τριών) προ­σεγ­γί­ζει το 0,5 ευρώ ανά kWhe, όταν το κό­στος πα­ρα­γω­γής των λι­γνι­τι­κών μο­νά­δων δεν ξε­περ­νά τα 0,03 ευρώ ανά kWhe, ενώ και η απο­ζη­μί­ω­ση των πα­ρα­γω­γών αιο­λι­κής ενέρ­γειας στα νησιά είναι μι­κρό­τε­ρη του 0,1 ευρώ ανά kWhe.

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια το κό­στος με­τα­φο­ράς του νερού με υδρο­φό­ρες ξε­περ­νά τα 10 ευρώ το κ.μ. (ένα­ντι μόλις 0,3 ευρώ από την ΕΥΔΑΠ). «Εμείς υπο­λο­γί­ζου­με πως μια μο­νά­δα αφα­λά­τω­σης σαν αυτή που προ­τεί­νου­με μπο­ρεί να δια­θέ­τει το κ.μ. πό­σι­μου νερού προς 1,5 ευρώ, με στόχο να πάμε στο ένα ευρώ, ει­δι­κά εάν τη μο­νά­δα λει­τουρ­γεί μη κερ­δο­σκο­πι­κός φο­ρέ­ας, όπως ο δήμος», ση­μειώ­νει ο κ. Καλ­δέλ­λης.

Κα­θη­με­ρι­νή