Σε αναμονή η Ρόδος για την ενίσχυση της τοπικής αστυνόμευσης

Θα μπο­ρούσε να ήταν και Πρω­τα­πρι­λιά­τικο αστείο, αλλά είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ακόμα και χθες – σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δ» – κανείς δεν είχε απά­ντηση από το Υπουρ­γείο Προ­στα­σίας του Πολίτη ούτε για το πόσοι αστυ­νο­μι­κοί και δόκιμοι θα έρθουν στη Ρόδο, ούτε και για το πότε ανα­μέ­νε­ται να ενι­σχυ­θούν οι τοπικές δυνά­μεις.

Παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις ότι μέχρι τις 28 Μαρτίου 2025 οι αστυ­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες της Ρόδου θα είχαν ενι­σχυ­θεί με πρό­σθετο προ­σω­πικό – κάτι απο­λύ­τως ανα­γκαίο ενόψει της του­ρι­στι­κής περιό­δου – μέχρι και χθες, 1η Απρι­λίου, όχι μόνο δεν έχει φτάσει κανείς, αλλά δεν υπάρχει και καμία επίσημη ενη­μέ­ρωση.

Η πλη­ρο­φο­ρία προ­έρ­χε­ται από καλά ενη­με­ρω­μέ­νες πηγές στον συν­δι­κα­λι­στικό χώρο των αστυ­νο­μι­κών, που εκφρά­ζουν την απο­γο­ή­τευσή τους για την πλήρη απουσία συντο­νι­σμού και την αδι­καιο­λό­γητη καθυ­στέ­ρηση από πλευράς του αρμό­διου Υπουρ­γείου.

Οι υπη­ρε­σίες της ΕΛ.ΑΣ. στο νησί λει­τουρ­γούν εδώ και καιρό με οριακή επάρ­κεια. Η κατά­σταση επι­δει­νώ­νε­ται στα­διακά, καθώς οι αστυ­νο­μι­κοί που υπη­ρε­τούν καλού­νται να καλύ­ψουν τερά­στιες επι­χει­ρη­σια­κές ανάγκες με μειω­μένο προ­σω­πικό και χωρίς την απα­ραί­τητη ενί­σχυση.

Η πίεση είναι τέτοια, που το αίσθημα εξου­θέ­νω­σης έχει πλέον κανο­νι­κο­ποι­η­θεί για πολλούς ένστο­λους.

Η Ρόδος απο­τε­λεί έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρας. Η του­ρι­στική περί­ο­δος έχει ήδη ξεκι­νή­σει, και όσο αυξά­νο­νται οι αφίξεις, αυξά­νο­νται αυτο­νό­ητα και η κυκλο­φο­ρία, η ανάγκη για παρου­σία στους δρόμους και τα περι­στα­τικά που απαι­τούν αστυ­νο­μική επέμ­βαση.

Η ενί­σχυση των αστυ­νο­μι­κών δυνά­μεων δεν είναι απλώς χρήσιμη· είναι απο­λύ­τως ανα­γκαία. Η έγκαιρη προ­ε­τοι­μα­σία για το καλο­καίρι σημαί­νει ότι το επι­πλέον προ­σω­πικό θα έπρεπε ήδη να βρί­σκε­ται στο νησί, να έχει εντα­χθεί στις υπη­ρε­σίες και να έχει εξοι­κειω­θεί με το επι­χει­ρη­σιακό περι­βάλ­λον.

Αντί αυτού, οι τοπικές υπη­ρε­σίες συνε­χί­ζουν να λει­τουρ­γούν στα όριά τους, χωρίς να γνω­ρί­ζουν καν αν – και πότε – θα υπάρξει τελικά στήριξη.

Η αστυ­νό­μευση περιο­χών με μεγάλη του­ρι­στική προ­σέ­λευση, η δια­χεί­ριση της κυκλο­φο­ρίας και η έγκαιρη αντα­πό­κριση σε περι­στα­τικά είναι θεμε­λιώδη στοι­χεία για την εικόνα του νησιού. Κι όλα αυτά εξαρ­τώ­νται από ανθρώ­πους που εργά­ζο­νται χωρίς την ανα­γκαία υπο­στή­ριξη.

Η αβε­βαιό­τητα γύρω από την ενί­σχυση δημιουρ­γεί εύλογη ανη­συ­χία στους κόλπους της τοπικής ΕΛ.ΑΣ., αλλά και στην κοι­νω­νία. Οι ευθύνες για την καθυ­στέ­ρηση βαραί­νουν το Υπουρ­γείο Προ­στα­σίας του Πολίτη, το οποίο, παρότι γνώριζε εγκαί­ρως τις ανάγκες και είχε δώσει δια­βε­βαιώ­σεις, δεν έχει προβεί μέχρι στιγμής σε συγκε­κρι­μέ­νες ενέρ­γειες.

Η έλλειψη συντο­νι­σμού και σαφούς σχεδίου όχι μόνο φέρνει σε δύσκολη θέση τις τοπικές δυνά­μεις, αλλά επη­ρε­ά­ζει και το αίσθημα ασφά­λειας σε ένα νησί που βασίζει μεγάλο μέρος της οικο­νο­μίας του στον του­ρι­σμό.

Τα ερω­τή­ματα παρα­μέ­νουν:

Ποιο είναι το επι­χει­ρη­σιακό σχέδιο του Υπουρ­γείου για την αστυ­νό­μευση ενός νησιού που κάθε καλο­καίρι φιλο­ξε­νεί εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες επι­σκέ­πτες;

Πότε σκο­πεύει να αντα­πο­κρι­θεί στις ανάγκες των τοπικών υπη­ρε­σιών, που ήδη λει­τουρ­γούν οριακά;

Τα ερω­τή­ματα αυτά τίθε­νται πλέον επι­τα­κτικά, όχι μόνο από τους αστυ­νο­μι­κούς, αλλά και από την τοπική κοι­νω­νία που ζητά το αυτο­νό­ητο: Ασφά­λεια, παρου­σία, στήριξη.