Μπαλτάς: Ο Φαμπρ παραιτήθηκε μετά από συντονισμένη επίθεση…

Ο υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού Αρι­στεί­δης Μπαλ­τάς με δή­λω­σή του επι­βε­βαί­ω­σε την πα­ραί­τη­ση του Γιαν Φαμπρ από τη θέση του καλ­λι­τε­χνι­κού διευ­θυ­ντή του Ελ­λη­νι­κού Φε­στι­βάλ και επε­σή­μα­νε ότι η από­φα­ση του Βέλ­γου ήταν «απο­τέ­λε­σμα της συ­ντο­νι­σμέ­νης επί­θε­σης που δέ­χτη­κε από πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα, Μ.Μ.Ε. και μέ­ρους του καλ­λι­τε­χνι­κού κό­σμου».

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση:

“Με με­γά­λη του λύπη ο Υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού, κος Αρι­στεί­δης Μπαλ­τάς, έλαβε την ακό­λου­θη επι­στο­λή πα­ραί­τη­σης:

«Με την πα­ρού­σα, εγώ, ο Jan Fabre, πα­ραι­τού­μαι από τη θέση του καλ­λι­τε­χνι­κού διευ­θυ­ντή (curator) του Ελ­λη­νι­κού Φε­στι­βάλ. Απο­δέ­χτη­κα την πρό­τα­ση του Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού της Ελ­λά­δας να προβώ σε καλ­λι­τε­χνι­κές επι­λο­γές με πλήρη ελευ­θε­ρία. Αυτό δεν φαί­νε­ται να είναι πλέον δυ­να­τόν στην Ελ­λά­δα. Δεν επι­θυ­μώ να ερ­γα­στώ σε ένα εχθρι­κό καλ­λι­τε­χνι­κό πε­ρι­βάλ­λον, στο οποίο προ­σήλ­θα με ανοι­χτό μυαλό και ανοι­χτή καρ­διά. Εύ­χο­μαι στους Έλ­λη­νες καλ­λι­τέ­χνες καλή τύχη στη δου­λειά τους και στο Φε­στι­βάλ τους».

Jan Fabre, 2 Απρι­λί­ου 2016

Στο ση­μείο αυτό, πρέ­πει να επι­ση­μαν­θεί ότι ο Jan Fabre προ­σήλ­θε ου­σια­στι­κά ως εθε­λο­ντής για να συ­νει­σφέ­ρει στην Ελ­λά­δα της κρί­σης. Με αυτό κατά νου, ανέ­λα­βε να ορ­γα­νώ­σει σε ελά­χι­στο χρο­νι­κό διά­στη­μα το Ελ­λη­νι­κό Φε­στι­βάλ αυ­το­πε­ριο­ρί­ζο­ντας το σύ­νο­λο των οι­κο­νο­μι­κών του αξιώ­σε­ων στο ποσό των 20.000 ευρώ για κάθε χρόνο που θα πα­ρεί­χε τις υπη­ρε­σί­ες του, τόσο ως καλ­λι­τε­χνι­κός υπεύ­θυ­νος του θε­σμού, όσο και για τις πα­ρα­γω­γές της ομά­δας του.

Η επι­λο­γή της πα­ραί­τη­σης υπήρ­ξε απο­τέ­λε­σμα της συ­ντο­νι­σμέ­νης επί­θε­σης που δέ­χτη­κε ο Jan Fabre από πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα, Μ.Μ.Ε. και μέ­ρους του καλ­λι­τε­χνι­κού κό­σμου. Οι επι­τι­θέ­με­νοι χα­ρα­κτή­ρι­σαν συλ­λή­βδην ως αν­θελ­λη­νι­κό ένα δο­μη­μέ­νο τε­τρα­ε­τές πρό­γραμ­μα, το οποίο απο­σκο­πού­σε όχι απλώς στη διεύ­ρυν­ση του ούτως ή άλλως διε­θνούς χα­ρα­κτή­ρα του Φε­στι­βάλ, αλλά και στη διε­θνο­ποί­η­ση της ίδιας της ελ­λη­νι­κής καλ­λι­τε­χνι­κής δη­μιουρ­γί­ας. Θε­ώ­ρη­σαν persona non grata έναν διε­θνώς  κα­τα­ξιω­μέ­νο δη­μιουρ­γό και απα­ξί­ω­σαν συ­νο­λι­κά και ορ­γα­νω­μέ­να το καλ­λι­τε­χνι­κό του έργο κα­ταρ­ρα­κώ­νο­ντας έτσι κάθε έν­νοια ελευ­θε­ρί­ας στην καλ­λι­τε­χνι­κή έκ­φρα­ση. Σε από­λυ­το συγ­χρο­νι­σμό, Μ.Μ.Ε., απο­σπα­σμα­τι­κά και στο­χευ­μέ­να εστί­α­σαν σε ένα ελά­χι­στο ση­μείο ενός έργου του, πα­ρά­γο­ντας πλή­ρως πα­ρα­πλα­νη­τι­κές εντυ­πώ­σεις και παί­ζο­ντας με το δη­μό­σιο αί­σθη­μα.

Οι βε­βια­σμέ­νες αντι­δρά­σεις των καλ­λι­τε­χνών, πριν καν ανα­κοι­νω­θεί το πλή­ρες πρό­γραμ­μα του Φε­στι­βάλ, μέσα μά­λι­στα από την πα­ρα­πει­στι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία περί αφελ­λη­νι­σμού του θε­σμού, οδη­γούν σε θλι­βε­ρούς συ­νειρ­μούς σε σχέση τόσο με την ελευ­θε­ρία του λόγου και της έκ­φρα­σης στην Ελ­λά­δα του 21ου αιώνα, όσο και με την επι­διω­κό­με­νη θέση της στο σύγ­χρο­νο ευ­ρω­παϊ­κό γί­γνε­σθαι.

Η εξέ­λι­ξη αυτή απο­τε­λεί εν­δια­φέ­ρου­σα αντι­στρο­φή αυτού που κατά κα­νό­να συμ­βαί­νει στην αν­θρώ­πι­νη ιστο­ρία, όπου οι πνευ­μα­τι­κές δυ­νά­μεις διεκ­δι­κούν την ελευ­θε­ρία του λόγου και υπε­ρα­μύ­νο­νται αυτής ένα­ντι της πο­λι­τι­κής εξου­σί­ας. Στη δική μας ιστο­ρία φαί­νε­ται δυ­στυ­χώς να συ­νέ­βη το αντί­στρο­φο.

Εξυ­πα­κού­ε­ται ότι ο Υπουρ­γός σε συ­νερ­γα­σία με το Δ.Σ. του Φε­στι­βάλ θα ανα­λά­βει άμεσα τις απα­ραί­τη­τες πρω­το­βου­λί­ες για την κα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή λει­τουρ­γία του θε­σμού.”