Αρχαιολογικό μνημείο μετατρέπεται σε «καφενέ»!!

Στο προ­σκή­νιο επα­νήλ­θε, με αφορ­μή την έναρ­ξη των ερ­γα­σιών για τη δια­μόρ­φω­σή του εσω­τε­ρι­κά, το θέμα της “αξιο­ποί­η­σης” του Κα­τα­λύ­μα­τος της Ωβέρ­νης, στην πλα­τεία Μου­σεί­ου της Με­σαιω­νι­κής Πόλης, ως “κα­φε­νέ” από ιδιώ­τη μετά από από­φα­ση μί­σθω­σής του από το ΤΑΠΑ!

Για το όλο θέμα έχει γίνει και συ­γκέ­ντρω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας στην πλα­τεία του Μου­σεί­ου από ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νους πο­λί­τες με συμ­με­το­χή του προ­έ­δρου της δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Ρόδου, κ. Μπά­μπη Ευ­θυ­μιά­δη.

Πρό­κει­ται για το πρώην κα­τά­στη­μα «Λα­λα­ού­νης», στην εί­σο­δο της Με­σαιω­νι­κής Πόλης, δίπλα από την σπου­δαία βυ­ζα­ντι­νή μη­τρό­πο­λη της Πα­να­γιάς του Κά­στρου και απέ­να­ντι από το Αρ­χαιο­λο­γι­κό Μου­σείο.

Το ακί­νη­το με την σύμ­φω­νη γνώμη της 4ης Εφο­ρεί­ας Βυ­ζα­ντι­νών Αρ­χαιο­τή­των παρά το γε­γο­νός ότι είναι χα­ρα­κτη­ρι­σμέ­νο μνη­μείο, βγήκε σε δη­μό­σιο πλειο­δο­τι­κό δια­γω­νι­σμό με την υπ’αρ. ΔΙΟΙΚ/Β/8143/28.5.2012 προ­κή­ρυ­ξη, του προ­γράμ­μα­τος ΔΙΑΥ­ΓΕΙΑ του ΤΑΠΑ.

Είχε κα­ταγ­γελ­θεί μά­λι­στα ότι η ίδια υπη­ρε­σία με την υπ’αρ. ΔΙΟΙΚ/Β/25.5.2012 προ­κή­ρυ­ξη για άλλο ακί­νη­το του ΤΑΠΑ, αυτή τη φορά το πρώην «Κω­στα­ρί­δης», που λει­τουρ­γού­σε τα τε­λευ­ταία χρό­νια ως ανταλ­λα­κτή­ριο “ΜΙ­ΝΕΡ­ΒΑ”, ένα κτή­ριο που δεν είναι καν ιστο­ρι­κό αλλά ιτα­λι­κό, προ­στα­τεύ­ε­ται από την Αρ­χαιο­λο­γία, στην προ­κή­ρυ­ξη ενοι­κί­α­σης του από την με­τα­τρο­πή του σε κα­τά­στη­μα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος με το ίδιο σκε­πτι­κό.

Με την υπ.αρ. 2/28.1.2013 από­φα­σή του, το ΤΑΠ ανέ­θε­σε την εκ­μί­σθω­ση του ακι­νή­του ένα­ντι 2.050 ευρώ σε ρο­δί­τι­κη εται­ρεία που λει­τουρ­γεί δύο κα­τα­στή­μα­τα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη.

Επί του θέ­μα­τος ο Σύλ­λο­γος Αρ­χι­τε­κτό­νων Δω­δε­κα­νή­σου πα­ρα­τή­ρη­σε, με ανα­κοί­νω­σή του και τα εξής:

“Το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το, όπου λει­τουρ­γού­σε το κα­τά­στη­μα “Λα­λα­ού­νης”, είναι αυ­το­τε­λώς ένα κτί­σμα με­γά­λης αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και ιστο­ρι­κής αξίας, κη­ρυγ­μέ­νο μνη­μείο από την Ελ­λη­νι­κή Πο­λι­τεία, ως μέρος του κα­τα­λύ­μα­τος της Ωβέρ­νης. Το θύ­ρω­μά του είναι ιδιαί­τε­ρα επι­με­λη­μέ­νο και ο εσω­τε­ρι­κός χώρος αυτού είναι φρο­ντι­σμέ­νος με θο­λω­τή οροφή με νευ­ρώ­σεις.

Επι­πλέ­ον βρί­σκε­ται σε μια ιδιαί­τε­ρα ευαί­σθη­τη και μνη­μεια­κή πε­ριο­χή της Με­σαιω­νι­κής Πόλης, με πρό­σω­πο στις πλα­τεί­ες Μ. Αλε­ξάν­δρου και Μου­σεί­ου σε γειτ­νί­α­ση με το Αρ­χαιο­λο­γι­κό Μου­σείο και την Πα­να­γιά του Κά­στρου και θέα στην οδό Ιπ­πο­τών.

Τα ιδιαί­τε­ρα αυτά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του ακι­νή­του, σε συν­δυα­σμό με τις πρώ­τες αντι­δρά­σεις που υπήρ­ξαν, όπως του αντι­δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Ε. Σαββή από τον πε­ρα­σμέ­νο Αύ­γου­στο, έπρε­πε να προ­βλη­μα­τί­σουν και να οδη­γή­σουν τους εν­δια­φε­ρό­με­νους σε διά­λο­γο με τους το­πι­κούς φο­ρείς και φυ­σι­κά με τον ίδιο το Δήμο, αφού στην αρ­μο­διό­τη­τά του είναι η εκ­χώ­ρη­ση ή μη κοι­νό­χρη­στου χώρου για την ανά­πτυ­ξη τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των.

Το επι­χεί­ρη­μα της Αρ­χαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σί­ας για την επι­λο­γή της συ­γκε­κρι­μέ­νης χρή­σης είναι η εξυ­πη­ρέ­τη­ση των πα­ρα­κεί­με­νων μου­σεια­κών χώρων, του Λα­ο­γρα­φι­κού δη­λα­δή Μου­σεί­ου και του Αρ­χαιο­λο­γι­κού Μου­σεί­ου – το οποίο δια­θέ­τει πα­ρε­μπι­πτό­ντως ανα­ψυ­κτή­ριο στον αύ­λειο χώρο του και πολύ σωστά – και του Αρ­χο­ντι­κού Χασάν Μπέη που βρί­σκε­ται σή­με­ρα σε ερει­πω­μέ­νη κα­τά­στα­ση. Πρό­κει­ται για ένα του­λά­χι­στον άστο­χο επι­χεί­ρη­μα, όταν είναι δε­δο­μέ­νο ότι το ανα­ψυ­κτή­ριο θα στη­ρι­χθεί κατά 99% από πε­ρα­στι­κούς πε­λά­τες.

Επί της ου­σί­ας ασφα­λώς, οι από­ψεις για τη βέλ­τι­στη χρήση δε μπο­ρεί να είναι μο­νο­σή­μα­ντες οπότε και δια­τυ­πώ­νο­νται πάντα πολ­λές δια­φο­ρε­τι­κές το­πο­θε­τή­σεις που σε κάθε πε­ρί­πτω­ση είναι σε­βα­στές. Γι’ αυτό και άλ­λω­στε, τέ­τοια ζη­τή­μα­τα απαι­τούν επι­στη­μο­νι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση, διά­λο­γο με την το­πι­κή κοι­νω­νία και συλ­λο­γι­κές απο­φά­σεις, όπως ήδη ανα­φέ­ρα­με πιο πάνω.

Κατά την άποψή μας δυ­στυ­χώς το “πνεύ­μα” του γνω­στού σε όλους ΤΑΙ­ΠΕΔ, έχει διεισ­δύ­σει σε κύ­κλους του ΥΠΠΟ. Είναι σαφές ότι προ­τά­χθη­καν οι­κο­νο­μι­κοί λόγοι απέ­να­ντι σε μια ήπια λει­τουρ­γία που θα απέ­δι­δε κατά τι λι­γό­τε­ρα έσοδα, με τε­λι­κό όμως θύμα ένα σπου­δαίο μνη­μείο. Το ΤΑΠΑ θα έπρε­πε να προ­τι­μή­σει και σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, την ποιό­τη­τα ένα­ντι του οι­κο­νο­μι­κού οφέ­λους και να προ­κρί­νει χρή­σεις που θα ανα­δεί­κνυαν τον ιστο­ρι­κό χα­ρα­κτή­ρα του κτη­ρί­ου. Άλ­λω­στε το ΤΑΠΑ, που δια­χει­ρί­ζε­ται μια τε­ρά­στια πε­ριου­σία στη Μ. Πόλη της Ρόδου, έχει πολ­λές ευ­και­ρί­ες και τρό­πους για βελ­τί­ω­ση των εσό­δων του”.