Μητσοτάκης στο υπουργικό: Ο αναθεωρητισμός καραδοκεί και στη γειτονιά μας

Με την επι­σή­μανση ότι «η Ελλάδα βρί­σκε­ται στη σωστή πλευρά της Ιστο­ρίας», «πιστή στο Διεθνές Δίκαιο και απο­φα­σι­σμένη μαζί με τους συμ­μά­χους της, μαζί με την ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια, να μην επι­τρέ­ψει τα σύνορα της Ευρώπης να αλλά­ξουν, ούτε ο κόσμος να ξανα­γνω­ρί­σει βία και ζώνες επιρ­ροής», ξεκί­νησε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, την εισα­γω­γική τοπο­θέ­τησή του στη σημε­ρινή συνε­δρί­αση του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου που πραγ­μα­το­ποιεί­ται μέσω τηλε­διά­σκε­ψης.

Υπο­γράμ­μισε πως οι εξε­λί­ξεις δικαιώ­νουν τις πολι­τι­κές επι­λο­γές της κυβέρ­νη­σης, οι οποίες φυσικά υπη­ρε­τούν το εθνικό συμ­φέ­ρον αλλά και ότι είναι ανάγκη να δια­χει­ρι­στούμε τις οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες αυτής της πρω­τό­γνω­ρης κρίσης που διερ­χό­μεθα. «Θα πρέπει να τις δια­χει­ρι­στούμε και θα τις δια­χει­ρι­στούμε» είπε χαρα­κτη­ρι­στικά, ο πρω­θυ­πουρ­γός. Ανα­φέρ­θηκε στην ελλη­νική πρόταση για ευρω­παϊκή στήριξη για την απορ­ρό­φηση των ανα­τι­μή­σεων αλλά και στο ότι η κυβέρ­νηση συνε­χί­ζει την πολι­τική της ελά­φρυν­σης από τα βάρη που προ­κα­λούν οι φόροι και οι εισφο­ρές του παρελ­θό­ντος.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την εισα­γω­γική του τοπο­θέ­τηση τόνισε πως σε θεσμικό επίπεδο πρέπει από τα θέματα του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου να ανα­δει­χθούν ξεχω­ρι­στά οι μεγάλες τομές στη Δικαιο­σύνη.

Ανα­λυ­τικά, στην εισα­γω­γική τοπο­θέ­τησή του, ο πρω­θυ­πουρ­γός επε­σή­μανε:

«Καλη­μέρα σας κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι. Καθώς είχαμε μια εξαι­ρε­τικά πλούσια ατζέντα, επι­λέ­ξαμε να κατα­τμή­σουμε τα θέματα του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου σε δύο συνε­δριά­σεις. Θα καλύ­ψουμε τα μισά θέματα σήμερα και τα υπό­λοιπα μισά σε μια έκτακτη συνε­δρί­αση που θα κάνουμε στις αρχές της επό­με­νης εβδο­μά­δος.

Συνε­δριά­ζουμε σήμερα στη σκιά των δρα­μα­τι­κών εξε­λί­ξεων στην Ουκρα­νία, αλλά και στο φως νομίζω μιας ελά­χι­στης κοινής εθνικής στάσης, που ανα­δεί­χθηκε χθες στη Βουλή. Γιατί, παρά τις όποιες ενστά­σεις ακού­στη­καν, το βασικό μήνυμα είναι ότι η Ελλάδα βρί­σκε­ται στη σωστή πλευρά της Ιστο­ρίας. Δίπλα στους ομο­γε­νείς της, δίπλα σε μια χώρα η οποία δέχεται εισβολή.

Πιστή στο Διεθνές Δίκαιο και απο­φα­σι­σμένη μαζί με τους συμ­μά­χους της, μαζί με την ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια, να μην επι­τρέ­ψει τα σύνορα της Ευρώπης να αλλά­ξουν, ούτε ο κόσμος να ξανα­γνω­ρί­σει βία και ζώνες επιρ­ροής. Η ελευ­θε­ρία και η δημο­κρα­τία να μην γίνουν όμηροι του αυταρ­χι­σμού και το ρολόι του 21ου αιώνα να μην δείξει πίσω, αλλά μπροστά. Μήνυμα που συμ­με­ρί­ζο­νται, πιστεύω, όλες οι Ελλη­νί­δες και όλοι οι Έλληνες.

Οι εξε­λί­ξεις δικαιώ­νουν τις πολι­τι­κές επι­λο­γές της κυβέρ­νη­σης. Πολι­τι­κές οι οποίες υπη­ρε­τούν το εθνικό συμ­φέ­ρον. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός συνε­χί­ζει να πλη­γώ­νει την Κύπρο αλλά καρα­δο­κεί και στη γει­το­νιά μας.

Και απο­δει­κνύ­ουν οι επι­λο­γές μας ότι οι ίσες απο­στά­σεις από θύτες και θύματα νομι­μο­ποιούν τελικά το έγκλημα, κάνο­ντας την αποχή, συνε­νοχή. Και το εύκολο «όχι στον πόλεμο» είναι μια ευχή, αλλά πάντως δεν είναι πολι­τική.

Πολι­τική είναι να προ­τάσ­σεις, όπως έχουμε κάνει συστη­μα­τικά και μεθο­δικά, την ενί­σχυση της εθνικής άμυνας αλλά και την οικο­δό­μηση ισχυρών συμ­μα­χιών.

Πολι­τική είναι να θέτεις ως προ­τε­ραιό­τητα τη στρα­τη­γική ευρω­παϊκή αυτο­νο­μία ως απά­ντηση σε αυτό το σύνθετο νέο γεω­πο­λι­τικό περι­βάλ­λον του μέλ­λο­ντος.

Και σε ό,τι αφορά αυτό το πεδίο η εθνική τοπο­θέ­τηση πιστεύω ότι έγινε παρα­πάνω από σαφής. Είμαστε στο ανα­το­λικό σύνορο της Ευρώπης, γνω­ρί­ζο­ντας πολύ καλά τι συμ­βαί­νει πέρα από αυτό. Και ακριβώς επειδή η Ελλάδα είναι στην άκρη της ηπείρου μας είναι και στην καρδιά της. Ανα­το­λικά της Ευρώπης αλλά στο κέντρο πάντα της Δύσης. Είμαστε η Δύση και ανή­κουμε στην ελευ­θε­ρία.

Υπάρχει ωστόσο και το πεδίο της πολι­τι­κής. Και εδώ είναι επίσης, νομίζω, καθαρό ότι στα σύνορα της Ουκρα­νίας δοκι­μά­ζε­ται ασφαλώς η διεθνής στα­θε­ρό­τητα και νομι­μό­τητα, όπως και οι αρχές της δημο­κρα­τίας απέ­να­ντι σε αυτές του αυταρ­χι­σμού.

Όμως ταυ­τό­χρονα κρί­νο­νται σε όλο τον κόσμο, και εδώ στην πατρίδα μας, ποιοι αληθινά σήμερα είναι οι εκφρα­στές της προόδου και ποιοι της οπι­σθο­δρό­μη­σης.

Τέλος, υπάρ­χουν προ­φα­νώς και οι οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες αυτής της πρω­τό­γνω­ρης κρίσης -θα συζη­τή­σουμε εξάλλου το θέμα και θα μας κάνει και μία ενη­μέ­ρωση ο Υπουρ­γός Οικονομικών- δεν θα τις κρύ­ψουμε. Θα πρέπει να τις δια­χει­ρι­στούμε και θα τις δια­χει­ρι­στούμε.

Χθες εξήγησα γιατί δεν ισχύει ο βολικός μύθος του δήθεν φθηνού λιγνίτη. Παρου­σί­ασα το πρό­γραμμά μας για την ενέρ­γεια, το οποίο εκτεί­νε­ται σε πολλά επίπεδα, και δια­βε­βαί­ωσα ότι πέρα από τα 2 δισε­κα­τομ­μύ­ρια που έχουν ήδη δια­τε­θεί για τη στήριξη νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων, η στήριξη αυτή θα συνε­χι­στεί με έμφαση πάντα στους πιο ευά­λω­τους συμπο­λί­τες μας.

Προ­ω­θούμε ελλη­νική πρόταση για ευρω­παϊκή στήριξη για την απορ­ρό­φηση των ανα­τι­μή­σεων και βέβαια την προ­στα­σία του εισο­δή­μα­τος, που πρέπει να απο­τε­λεί πρώτη πολι­τική μας προ­τε­ραιό­τητα. Αυτήν υπη­ρε­τούν και δύο από τα νομο­θε­τή­ματα τα οποία θα εξε­τά­σουμε και θα εγκρί­νουμε σήμερα: ο ακόμα χαμη­λό­τε­ρος ΕΝΦΙΑ και η προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας και των πιο ευά­λω­των.

Σε ό,τι αφορά τον ΕΝΦΙΑ οι βασικές ρυθ­μί­σεις έχουν ήδη περι­γρα­φεί. Περι­λαμ­βά­νουν μεγα­λύ­τε­ρες ελα­φρύν­σεις από αυτές που είχαμε υπο­σχε­θεί. Μία παρέμ­βαση που καθί­στα­ται εξαι­ρε­τικά επί­καιρη τώρα, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την πίεση την οποία δέχο­νται τα νοι­κο­κυ­ριά και το εισό­δημά τους.

Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι συνο­λικά οι Έλληνες ιδιο­κτή­τες θα κατα­βά­λουν κάτι παρα­πάνω από 30% λιγό­τερο φόρο για τα ακίνητά τους σε σχέση με αυτό το οποίο πλή­ρω­ναν το 2019. Μεγα­λύ­τερη θα είναι η ελά­φρυνση για όσους κατοι­κούν σε ζώνες χαμηλής και μέσης τιμής. Μικρή αύξηση θα βαραί­νει μόνο μία μικρή μειο­ψη­φία ιδιο­κτη­τών σε περιο­χές υψηλής αξίας. Διορ­θώ­νο­νται με αυτό τον τρόπο αδικίες του παρελ­θό­ντος.

Και βέβαια, έτσι συνε­χί­ζει η κυβέρ­νηση την πολι­τική της ελά­φρυν­σης από τα βάρη που προ­κα­λούν οι φόροι και οι εισφο­ρές του παρελ­θό­ντος. Μία πολι­τική η οποία με αυτό τον τρόπο μειώνει τα έξοδα των νοι­κο­κυ­ριών, αυξάνει τη δυνα­τό­τητά τους να αμυν­θούν απέ­να­ντι στην ακρί­βεια.

Σε ό,τι αφορά τώρα την πρώτη κατοι­κία των πιο αδύ­να­μων, με το νέο νομο­σχέ­διο παγώνει κάθε δια­δι­κα­σία πλει­στη­ρια­σμού 3.000 ακι­νή­των, τα οποία ανήκουν σε ευά­λω­τους δανειο­λή­πτες. Και απλώ­νε­ται έτσι ένα πρό­σθετο δίχτυ προ­στα­σίας γύρω από όσους δοκι­μά­ζο­νται περισ­σό­τερο.

Τέλος, σε θεσμικό επίπεδο επι­τρέψτε μου από τα θέματα του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου να ανα­δείξω ξεχω­ρι­στά τις μεγάλες τομές στη Δικαιο­σύνη. Μεγάλες τομές που εισά­γο­νται με το νέο Κώδικα Οργα­νι­σμού Δικα­στη­ρίων -θα μας τα παρου­σιά­σει ο Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης σε λίγο.

Για πρώτη φορά καθιε­ρώ­νο­νται σαφή κρι­τή­ρια για τη δια­μόρ­φωση του δικα­στι­κού χάρτη της χώρας. Ποια δικα­στή­ρια και σε ποιες έδρες πρέπει να λει­τουρ­γούν με βάση τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες. Για πρώτη φορά επίσης οι δικα­στι­κές απο­φά­σεις θα είναι ψηφιακά προ­σβά­σι­μες σε κάθε ενδια­φε­ρό­μενο. Και, ίσως το πιο σημα­ντικό κ. Υπουργέ της Δικαιο­σύ­νης, στο εξής οι δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί θα ανα­βαθ­μί­ζο­νται με βάση τη διαρκή τους επι­μόρ­φωση αλλά και θα αξιο­λο­γού­νται. Επα­να­λαμ­βάνω, θα αξιο­λο­γού­νται από τους συνα­δέλ­φους τους με βάση την ταχύ­τητα έκδοσης των απο­φά­σεών τους. Πρό­κει­ται για μία πολυ­ε­πί­πεδη παρέμ­βαση που λύνει προ­βλή­ματα δεκα­ε­τιών της Δικαιο­σύ­νης.

Κυρίως, όμως, έρχεται να αντι­με­τω­πί­σει το μεγάλο ζήτημα της γρή­γο­ρης απο­νο­μής της και ταυ­τό­χρονα να εγγυ­η­θεί την εγκυ­ρό­τητα και τη δια­φά­νεια των απο­φά­σεών της. Είναι δηλαδή μία πολύ σημα­ντική μεταρ­ρύθ­μιση η οποία ενι­σχύει την εμπι­στο­σύνη των πολιτών στη Δικαιο­σύνη».