Σε απεργία πείνας Μαζιώτης, Κουφοντίνας και Γουρνάς για τις φυλακές υψίστης ασφαλείας

Στο κεί­με­νο του ο Νίκος Μα­ζιώ­της προ­χω­ρά και σε πο­λι­τι­κή ανά­λυ­ση της επι­και­ρό­τη­τας και υπο­στη­ρί­ζει ότι «η ανά­λη­ψη της εξου­σί­ας και της δια­χεί­ρι­σης της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης από τον Σύ­ρι­ζα μετά τις εκλο­γές της 25ης Ια­νουα­ρί­ου 2015 δεν αλ­λά­ζει ου­σια­στι­κά τα πράγ­μα­τα. Παρά τις προ­ε­κλο­γι­κές υπο­σχέ­σεις για κα­τάρ­γη­ση των μνη­μο­νια­κών συμ­βά­σε­ων και του κου­ρέ­μα­τος του χρέ­ους, η πο­λι­τι­κή που έχει δε­σμευ­τεί να ακο­λου­θή­σει η κυ­βέρ­νη­ση Σύ­ρι­ζα δεν δια­φέ­ρει από αυτήν που εφάρ­μο­σαν οι προ­κά­το­χες κυ­βερ­νή­σεις και αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται μετά την αί­τη­ση πα­ρά­τα­σης του υπάρ­χο­ντος μνη­μο­νί­ου-προ­γράμ­μα­τος διά­σω­σης άσχε­τα αν με τα επι­κοι­νω­νια­κά τους κόλπα δεν το ονο­μά­ζουν μνη­μό­νιο ή δεν ονο­μά­ζουν το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την ΕΕ ως τρόι­κα αλλά ως θε­σμούς. Στην ουσία η κυ­βέρ­νη­ση Σύ­ρι­ζα έχει απο­δε­χτεί και τα μνη­μό­νια και το χρέος και θα υπο­γρά­ψει νέο μνη­μό­νιο-πρό­γραμ­μα διά­σω­σης μετά την πα­ρά­τα­ση του ήδη υπάρ­χο­ντος με ότι αυτό συ­νε­πά­γε­ται».