Μεγάλες διαστάσεις έχουν προσλάβει έμφυλη βία και γυναικοκτονίες

Σο­κα­ρι­σμέ­νη πα­ρα­κο­λου­θεί η κοινή γνώμη την κα­τά­στα­ση με τις γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες στην Ελ­λά­δα ενώ μόλις πριν λίγες ημέ­ρες, ση­μειώ­θη­κε ακόμη ένα απο­τρό­παιο έγκλη­μα με θύμα μία γυ­ναί­κα την οποία έσφα­ξε ο σύ­ζυ­γός της για λό­γους ζή­λειας.

Αν και η έμ­φυ­λη βία κατά των γυ­ναι­κών και οι γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες δεν είναι και­νούρ­γιο φαι­νό­με­νο στην χώρα μας και στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, τα τε­λευ­ταία χρό­νια πολλά πε­ρι­στα­τι­κά και δο­λο­φο­νί­ες λόγω της με­γά­λης δη­μο­σιό­τη­τας και προ­βο­λής από τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης και τα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης έλα­βαν δια­στά­σεις, ανα­γκά­ζο­ντας και την Πο­λι­τεία να κοι­τά­ξει με με­γα­λύ­τε­ρη σο­βα­ρό­τη­τα τη νο­μι­κή διά­στα­ση και φυ­σι­κά, τις ποι­νές.

Στην Ρόδο, είναι πλέον πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το Δί­κτυο κατά της έμ­φυ­λης και εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, το οποίο δη­μιουρ­γή­θη­κε με πρω­το­βου­λία του Δήμου Ρόδου και την αρωγή και συ­νερ­γα­σία όλων των το­πι­κών φο­ρέ­ων που υπέ­γρα­ψαν σχε­τι­κό Πρω­τό­κολ­λο, το οποίο εκ­πο­νή­θη­κε μέσα από δια­βου­λεύ­σεις – διερ­γα­σί­ες των εννιά συμ­με­τε­χό­ντων:

1. Συμ­βου­λευ­τι­κό Κέ­ντρο Γυ­ναι­κών & Ξε­νώ­νας Φι­λο­ξε­νί­ας Γυ­ναι­κών Δήμου Ρόδου

2. Δ/νση Κοι­νω­νι­κής Μέ­ρι­μνας Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου

3. Επι­τρο­πή Ισό­τη­τας των Φύλων Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου

4. Κοι­νω­νι­κή Υπη­ρε­σία του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου

5. Δ/νση Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου

6. Δ/νση Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου

7. Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου – Επι­τρο­πή Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των

8. Κέ­ντρο Ευ­ρω­παϊ­κής Πλη­ρο­φό­ρη­σης Δω­δε­κα­νή­σου ΑΝ.ΔΩ Α.Ε και

9. Φι­λό­τι­μο Ίδρυ­μα

Αρω­γοί του Δι­κτύ­ου είναι η Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου με το Τμήμα Εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας και η Α΄ Διεύ­θυν­ση Αστυ­νο­μί­ας Δω­δε­κα­νή­σου με το Γρα­φείο Αντι­με­τώ­πι­σης Εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας.

Για το θέμα (και με αφορ­μή τη Διε­θνή Ημέρα για την Εξά­λει­ψη της Βίας κατά των Γυ­ναι­κών στις 25 Νο­εμ­βρί­ου), μί­λη­σε στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο ανα­πλη­ρω­τής κα­θη­γη­τής κ. Διο­νύ­σης Γου­βιάς, από την πλευ­ρά του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου και της πε­ρι­φε­ρεια­κής επι­τρο­πής ισό­τη­τας, ο οποί­ος υπο­γράμ­μι­σε τα εξής:

«Η πρό­σφα­τη γυ­ναι­κο­κτο­νία που ση­μειώ­θη­κε και έλαβε πα­νελ­λή­νιες δια­στά­σεις, απο­τε­λεί ακόμη ένα λυ­πη­ρό πε­ρι­στα­τι­κό. Δυ­στυ­χώς, έχου­με ξε­πε­ρά­σει το στά­διο του ό,τι τέ­τοιες ει­δή­σεις, μας σο­κά­ρουν. Θα σας έλεγα ότι είναι μια κα­τά­στα­ση υπαρ­κτή, εδώ και πάρα πολλά χρό­νια στη χώρα μας και φυ­σι­κά, αν πάμε ακόμη πιο πριν, η έμ­φυ­λη βία είναι ένα κοι­νω­νι­κό φαι­νό­με­νο που το βιώ­νουν οι γυ­ναί­κες εδώ και αιώ­νες. Είναι ωστό­σο θε­τι­κό, το γε­γο­νός πως αυτά τα πε­ρι­στα­τι­κά λαμ­βά­νουν δια­στά­σεις και δη­μο­σιό­τη­τα στην εποχή μας, ενώ οι γυ­ναί­κες έχουν αρ­χί­σει να κα­τα­λα­βαί­νουν ότι μπο­ρούν να απευ­θύ­νο­νται σε δομές και στη δι­καιο­σύ­νη, και να μην μέ­νουν σιω­πη­λές. Οι δο­λο­φο­νί­ες απο­τε­λούν λυ­πη­ρά γε­γο­νό­τα, αλλά του­λά­χι­στον δεν μέ­νουν στο σκο­τά­δι. Όσον αφορά στις ‘γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες’ η κοινή γνώμη, αρ­χί­ζει να κα­τα­λα­βαί­νει πια ότι γί­νο­νται με κί­νη­τρο την ανι­σο­κα­τα­νο­μή της εξου­σί­ας με­τα­ξύ αν­δρών και γυ­ναι­κών –κάτι θε­τι­κό μέσα από το τρα­γι­κό γε­γο­νός του βά­ναυ­σου θα­νά­του. Πα­λαιό­τε­ρα όχι μόνον δεν κα­τα­γρά­φο­νταν αυτές οι δο­λο­φο­νί­ες, αλλά πολ­λές φορές τις απέ­δι­δαν σε λό­γους ‘απελ­πι­σί­ας’ ή ‘κακή τύχη’ ή ‘ψυ­χο­λο­γι­κά προ­βλή­μα­τα’. Τώρα πια, μπο­ρού­με να κα­τα­νο­ή­σου­με τι συμ­βαί­νει στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Οι άν­δρες με­γα­λώ­νουν με στε­ρε­ό­τυ­πα όπως π.χ. η γυ­ναί­κα – κτήμα. Όλα αυτά, είναι απο­τε­λέ­σμα­τα των στε­ρε­ό­τυ­πων με τα οποία με­γα­λώ­νουν τα αγό­ρια δια­μορ­φώ­νο­ντας συ­γκε­κρι­μέ­νες από­ψεις για τις γυ­ναί­κες».

Όπως τό­νι­σε ο κ. Γου­βιάς, τα ‘στε­ρε­ό­τυ­πα’ στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, μας ακο­λου­θούν μέσα από τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, τον κι­νη­μα­το­γρά­φο (π.χ. η Φίνος Φιλμ έδωσε ένα φιλ­μά­κι με βί­αιες επι­θέ­σεις κατά των γυ­ναι­κών μέσα στις ται­νί­ες της), τα κοι­νω­νι­κά στά­νταρτ κ.λπ.

«Αυτή την εποχή, τα πε­ρι­στα­τι­κά βίας αλλά και οι γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες με συ­γκε­κρι­μέ­να κί­νη­τρα, λαμ­βά­νουν πιο εύ­κο­λα δια­στά­σεις. Αυτά όλα πιέ­ζουν την Πο­λι­τεία να αλ­λά­ξει τους νό­μους –αν και παρά την ύπαρ­ξη του νο­μι­κού πλαι­σί­ου, δεν ση­μαί­νει πως μπαί­νουν φραγ­μοί ή αλ­λά­ζουν τα στε­ρε­ό­τυ­πα.

Η βία, ωστό­σο, δεν είναι μόνο σω­μα­τι­κή: είναι ψυ­χο­λο­γι­κή, είναι λε­κτι­κή ακόμη και οι­κο­νο­μι­κή (όταν μια γυ­ναί­κα δεν μπο­ρεί να απε­ξαρ­τη­θεί από έναν σύ­ζυ­γο, σύ­ντρο­φο).

Από την άλλη, υπάρ­χουν πλέον δομές και φο­ρείς. Η Επι­τρο­πή Ισό­τη­τας και το Δί­κτυο κατά της έμ­φυ­λης και εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας Ρόδου λει­τουρ­γούν ενη­με­ρω­τι­κά και μέσω της εκ­παί­δευ­σης (με ομι­λί­ες στα σχο­λεία) κ.ά.

Ωστό­σο, δεν υπάρ­χουν ανα­λυ­τι­κά στοι­χεία στην πε­ριο­χή μας και γε­νι­κό­τε­ρα στο Νότιο Αι­γαίο. Γνω­ρί­ζου­με ότι είναι υπαρ­κτό το φαι­νό­με­νο και μά­λι­στα φι­λο­ξε­νού­νται γυ­ναί­κες στις υπάρ­χου­σες δομές. Ωστό­σο, κά­ποια στιγ­μή θα δώ­σου­με στη δη­μο­σιό­τη­τα κά­ποια στοι­χεία (όχι τα ευαί­σθη­τα προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να) για να υπάρ­ξει κα­λύ­τε­ρη ει­κό­να και ενη­μέ­ρω­ση επί του θέ­μα­τος.

Να ση­μειώ­σω πως έχω κάνει πρό­τα­ση προς στον Δήμο Ρόδου να προ­χω­ρή­σει σε επι­μορ­φω­τι­κά σε­μι­νά­ρια για τους υπαλ­λή­λους, σε θέ­μα­τα έμ­φυ­λης βίας και ισό­τη­τας (κάτι που προ­βλέ­πε­ται από το Εθνι­κό Κέ­ντρο Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης και Αυ­το­διοί­κη­σης). Είναι πολύ ση­μα­ντι­κό να γί­νε­ται συλ­λο­γι­κά και οι υπάλ­λη­λοι να γνω­ρί­ζουν ότι μπο­ρούν να έχουν πρό­σβα­ση σε τέ­τοια σε­μι­νά­ρια.

Το μή­νυ­μα στην κοι­νω­νία και προς όλες τις γυ­ναί­κες που υφί­στα­νται κα­κο­ποί­η­ση ή έμ­φυ­λη βία είναι να ΜΗΝ μέ­νουν σιω­πη­λές. Υπάρ­χουν δομές, υπάρ­χουν φο­ρείς που θα τις στη­ρί­ξουν για να απο­φύ­γουν τα χει­ρό­τε­ρα», κα­τέ­λη­ξε.