Η μεγάλη έκθεση για τη Ρόδο στο Μουσείο του Λούβρου

Στις 13 Νοεμ­βρίου εγκαι­νιά­ζε­ται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, η έκθεση «Ρόδος : ένα ελλη­νικό νησί στις πύλες της Ανα­το­λής, 15ος – 5ος αι. π.Χ.», η οποία θα παρα­μεί­νει ανοιχτή και επι­σκέ­ψιμη για το κοινό μέχρι και τις 9 Φεβρουα­ρίου 2015.

Είναι η πρώτη φορά που αφιε­ρώ­νε­ται μία έκθεση για ένα ελλη­νικό νησί σε ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα μουσεία του κόσμου. Και αυτό απο­δει­κνύει τη μεγάλη σημασία που είχε η Ρόδος στην αρχαιό­τητα, όχι μόνον την εποχή του Κολοσ­σού (κατά τον 3ο αι. π.Χ.) ή των Ιωαν­νι­τών Ιπποτών (1309-1522 μ.Χ.), για τις οποίες είναι κυρίως γνωστό το νησί, αλλά και πολύ παλιό­τερα, δηλαδή ήδη από τα προϊ­στο­ρικά χρόνια.

Για τις ανάγκες της έκθεσης και έπειτα από Απόφαση του Κεντρι­κού Αρχαιο­λο­γι­κού Συμ­βου­λίου θα ταξι­δέ­ψουν στο Παρίσι περίπου 120 αντι­κεί­μενα από το Μουσείο της Ρόδου.

Στα εκθέ­ματα συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ευρή­ματα από τους μυκη­ναϊ­κούς τάφους της Πυλώνας, τα οποία εκτί­θε­νται σήμερα στη νέα πτέρυγα της Προϊ­στο­ρι­κής Συλ­λο­γής του Μου­σείου της Ρόδου, αλλά και από τους τάφους του 11ου αι. π.Χ. που βρέ­θη­καν πρό­σφατα στην περιοχή της Αγίας Αγάθης στο Χαράκι.

Θα εκτε­θούν επίσης επι­λεγ­μένα αντι­κεί­μενα που προ­έρ­χο­νται από τις νεκρο­πό­λεις της Ιαλυσού και της Καμίρου και απο­τε­λούν ευρή­ματα των ανα­σκα­φών που είχαν διε­νερ­γη­θεί από τους Ιταλούς αρχαιο­λό­γους κατά τη διάρ­κεια της ιτα­λι­κής κατοχής. Αρκετά προ­έρ­χο­νται από το ιερό της Αθηνάς Ιαλυ­σίας στο λόφο του Φιλε­ρή­μου και ήταν μέχρι πρό­σφατα άγνωστα στο κοινό.

Στις ίδιες προ­θή­κες θα εκτε­θούν αντι­κεί­μενα από το Μουσείο του Λούβρου, αλλά και από το Βρε­τα­νικό Μουσείο και το Εθνικό Μουσείο της Κοπεγ­χά­γης, αρχαιο­λο­γικά μουσεία τα οποία κατέ­χουν μεγάλες συλ­λο­γές από ροδια­κές αρχαιό­τη­τες ήδη από τον 19ο αι., όταν η Ρόδος απο­τε­λούσε τμήμα της οθω­μα­νι­κής αυτο­κρα­το­ρίας.

Το 1859 ανα­κα­λύ­φθηκε η αρχαία Κάμει­ρος από τον August Salzmann, γάλλο ζωγράφο και φωτο­γράφο, και τον Alfred Biliotti, πρόξενο της Μεγάλης Βρε­τα­νίας στη Ρόδο, οι οποίοι έκαναν εκτε­τα­μέ­νες ανα­σκα­φές τόσο στην Κάμειρο όσο και στην Ιαλυσό, με χρη­μα­το­δό­τηση κυρίως του Βρε­τα­νι­κού μου­σείου, το οποίο έτσι απέ­κτησε μεγάλο αριθμό αντι­κει­μέ­νων. Πολλά ευρή­ματα αγο­ρά­στη­καν από το Μουσείο του Λούβρου αλλά και από ιδιω­τι­κές συλ­λο­γές. Τα ευρή­ματα των ανα­σκα­φών που διε­νήρ­γη­σαν στις αρχές του 20ου αι. οι Δανοί στη Λίνδο, στην Εξοχή της Λάρδου και στη Βρουλιά, έπειτα από σχετική άδεια της Υψηλής Πύλης, μοι­ρά­στη­καν ανάμεσα στα μουσεία της Κοπεγ­χά­γης και της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης, σύμφωνα με το νόμο που ίσχυε τότε. Αντί­θετα τα ευρή­ματα των ιτα­λι­κών ανα­σκα­φών παρέ­μει­ναν στη Ρόδο, εκτός από τα χρυσά κοσμή­ματα που εξα­φα­νί­στη­καν μυστη­ριω­δώς κατά την διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου.

Ωστόσο η έκθεση θα περιέ­χει πολλά περί­τε­χνα χρυσά κοσμή­ματα, μονα­δι­κής τέχνης από το Λούβρο και το Βρε­τα­νικό Μουσείο, που μαρ­τυ­ρούν ότι στη Ρόδο άκμαζε η τέχνη της χρυ­σο­χοϊας στην αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αι. π.Χ.).

Ο τίτλος της έκθεσης δείχνει και το χαρα­κτήρα που είχε το νησί στην αρχαιό­τητα αλλά και σε όλη την ιστο­ρική του δια­δρομή.

Η θέση της Ρόδου στην ανα­το­λική Μεσό­γειο την ανέ­δειξε ως απα­ραί­τητο εμπο­ρικό σταθμό για όλα τα πλοία που κινού­νταν από την Ανατολή προς τη Δύση και αντι­στρό­φως και πλημ­μύ­ρισε τις αγορές της με προ­ϊ­ό­ντα απ’όλη τη λεκάνη της Μεσο­γείου: την Φοινίκη, την Συρία, την Κύπρο, την Αίγυπτο αλλά και τη Δύση.

Η έκθεση θα περι­λαμ­βά­νει αντι­κεί­μενα που είχαν εισα­χθεί στη Ρόδο, αλλά και πολλά που κατα­σκευά­στη­καν στο νησί και επη­ρε­ά­στη­καν από την τέχνη των γει­το­νι­κών λαών.

Συγκε­κρι­μένα, η πρώτη ενότητα με τίτλο «Ιστορία των ανα­σκα­φών στη Ρόδο, μια Ευρω­παϊκή Ιστορία» θα ανα­φέ­ρε­ται στην ανα­σκα­φική δρα­στη­ριό­τητα ξένων και Ελλήνων στη Ρόδο από τον 19ο αιώνα έως και σήμερα. Εξέ­χουσα θέση θα έχουν τα ευρή­ματα που σήμερα κοσμούν το Μουσείο της Κοπεγ­χά­γης και προ­έρ­χο­νται από τις ανα­σκα­φές των Δανών στις αρχές του 20ού αιώνα στο ιερό της Αθηνάς στη Λίνδο, στον αρχαϊκό οικισμό στη Βρουλιά στη νότια Ρόδο, καθώς και στο γεω­με­τρικό/αρχαϊκό νεκρο­τα­φείο στην Εξοχή.

Η δεύτερη ενότητα με τίτλο «Η Ρόδος τόπος ανταλ­λα­γών στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο» ανα­φέ­ρε­ται στον κομβικό ρόλο που δια­δρα­μά­τισε η Ρόδος, λόγω της γεω­γρα­φι­κής της θέσης, στη διάδοση και αφο­μοί­ωση στοι­χείων από τους μεγά­λους πολι­τι­σμούς της Εγγύς Ανα­το­λής, τα οποία επη­ρέ­α­σαν και τον ελλη­νικό πολι­τι­σμό.

Τέλος, η τρίτη ενότητα είναι αφιε­ρω­μένη στην παρα­γωγή των ροδια­κών εργα­στη­ρίων κερα­μι­κής και μικρο­τε­χνίας και, κυρίως, στους γνω­στούς αρχαϊ­κούς ρυθμούς κερα­μι­κής, που παλαιό­τερα απο­δί­δο­νταν στη Ρόδο και οι οποίοι έχει απο­δει­χθεί πλέον ότι απο­τε­λούν προ­ϊ­ό­ντα των μεγάλων ελλη­νι­κών πόλεων της Μικράς Ασίας.

Ήδη οι τοπικές αρχές της Ρόδου έχουν κινη­το­ποι­η­θεί προ­κει­μέ­νου να γίνει δυνατή η μετα­φορά της έκθεσης και στην Ελλάδα τον ερχό­μενο χρόνο.

Επι­με­λή­τριες της έκθεσης είναι η Αν Κουλιέ και η Μελίνα Φιλή­μο­νος.

newsbomb.gr