Σύζυγος ζήτησε να μην χρησιμοποιεί το επίθετό του η πρώην γυναίκα του

Με απόφαση που εξέδωσε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η αγωγή που άσκησε ένας πρώην κάτοι­κος της Ρόδου κατά της πρώην συζύγου του με αίτημα να της απα­γο­ρευ­θεί να χρη­σι­μο­ποιεί το επίθετό του.

Oι διά­δι­κοι  τέλεσαν νόμιμο πολι­τικό γάμο στην αλλο­δαπή το έτος 1969. Ο γάμος τους λύθηκε με απόφαση δικα­στη­ρίου της αλλο­δα­πής, η   οποία κατέστη αμε­τά­κλητη και ανα­γνω­ρί­στηκε από ελλη­νικό δικα­στή­ριο.

Με το γάμο τους η ενα­γο­μένη είχε λάβει ως νόμιμο επώνυμο το επώνυμο, του συζύγου της.

Μετά την 18.2.1983 (έναρξη ισχύος του νέου οικο­γε­νεια­κού δικαίου) δεν προέβη σε καμιά ενέρ­γεια για να ανα­κτή­σει το πατρικό της επώνυμο και δια­τή­ρησε το επώνυμο του συζύγου της.

Μέχρι το έτος 1992, οι διά­δι­κοι κατοι­κού­σαν στην αλλο­δαπή, οπότε   μετοί­κη­σαν   στην Ρόδο. Εκείνο τον καιρό συστά­θηκε μια ανώνυμη εται­ρεία και καθή­κο­ντα διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου ανέλαβε ο σύζυγός της.

Οι δημο­σιεύ­σεις στα ΦΕΚ ανα­φέ­ρουν ως επώνυμο της ενα­γο­μέ­νης το επώνυμο του συζύγου της.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ασκώ­ντας τα καθή­κο­ντά της και την επαγ­γελ­μα­τική της δρα­στη­ριό­τητα η  ενα­γό­μενη χρη­σι­μο­ποιούσε παντού το  επώνυμο του συζύγου της. Με την πάροδο των ετών, μάλιστα, όλες οι προ­φο­ρι­κές ανα­φο­ρές    στο     πρόσωπο    της    ενα­γο­μέ­νης,    στον     κύκλο    της επαγ­γελ­μα­τι­κής   της   δρα­στη­ριό­τη­τας,  γίνο­νταν   με  τη   χρήση   του επω­νύ­μου   του   συζύγου   της,   όπως   κατέ­θεσε εξάλλου και μάρ­τυ­ρας. Το δικα­στή­ριο δέχτηκε ότι η ενα­γο­μένη, στην περιοχή, όπου ασκεί την επαγ­γελ­μα­τική της δρα­στη­ριό­τητα, υπο­κεί­μενη και στον ελεύ­θερο αντα­γω­νι­σμό, απέ­κτησε κατά τη διάρ­κεια του γάμου της, επαγ­γελ­μα­τική  φήμη  με το επώνυμο του συζύγου της.

Εν συνε­χεία, εκδό­θηκε η απόφαση δικα­στη­ρίου της αλλο­δα­πής,    με    την    οποία απαγ­γέλ­θηκε το δια­ζύ­γιο των δια­δί­κων. Η απόφαση αυτή κατέστη αμε­τά­κλητη  το 2004 και ανα­γνω­ρί­στηκε το παρα­χθέν εξ αυτής δεδι­κα­σμένο   από δικα­στή­ριο της Ελλάδας.

Μετά τη λύση του γάμου και λόγω της επαγ­γελ­μα­τι­κής φήμης, που είχε απο­κτή­σει, η ενα­γο­μένη είχε το δικαί­ωμα, σύμφωνα με την απόφαση του δικα­στη­ρίου, να συνε­χί­σει να χρη­σι­μο­ποιεί το επώνυμο του συζύγου της, στον κύκλο των επαγ­γελ­μα­τι­κών της συναλ­λα­γών, καθώς και σε όσες άλλες σχέσεις ή δρα­στη­ριό­τη­τες επι­δί­δε­ται.

Κρίθηκε ότι η οικο­γε­νειακή μετα­βολή δεν μπορεί να κατα­λύ­σει το δικαί­ωμα της ενα­γο­μέ­νης ως επαγ­γελ­μα­τία, να χρη­σι­μο­ποιεί το επώνυμο, το οποίο είχε νομίμως επί περίπου 40 χρόνια και επί 15ετίαν στην επαγ­γελ­μα­τική της πορεία.

Προ­έ­κυψε επίσης ότι η  διά­σπαση  της έγγαμης συμ­βί­ω­σης υπήρξε αφε­τη­ρία μιας πλειά­δας δικα­στι­κών διε­νέ­ξεων μεταξύ των δια­δί­κων.

Ο ενάγων επι­κα­λεί­ται στην αγωγή ότι ευλόγως προ­κα­λεί­ται σύγχυση καθώς κάποιος μπορεί εκ πλάνης να υπο­λά­βει ότι εξα­κο­λου­θεί να δια­τη­ρεί σχέσεις μαζί της, τη στιγμή  μάλιστα   που   υφί­στα­ται   μεταξύ   τους   σφοδρή   αντι­δι­κία ανα­φο­ρικά με την εται­ρεία. Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η αλήθεια και η ένταση των περι­στα­τι­κών αυτών δεν είναι εύκολο να ελεγ­χθεί αντι­κει­με­νικά. Τα επι­κα­λού­μενα περι­στα­τικά όμως, και αληθή υπο­τι­θέ­μενα, δεν μπορούν κατά την κρίση του Δικα­στη­ρίου να έχουν δημιουρ­γή­σει στον ενά­γο­ντα μια αφόρητη ψυχο­λο­γική κατά­σταση, για την απο­τροπή της οποίας πρέπει να παύσει η ενα­γο­μένη να χρη­σι­μο­ποιεί το επώνυμό του.  Κρίθηκε ακόμη ότι δεν απο­τε­λεί βλάβη, και μάλιστα σοβαρή, το ό,τι μπορεί να βρεθεί, ορι­σμέ­νες φορές, σε θέση να εξηγεί, σε όσους από άγνοια ή αδια­κρι­σία ερωτούν ή δίδουν τη σχετική αφορμή, ότι αυτός δεν έχει πλέον καμιά, σχέση μαζί της.

Την ενα­γό­μενη εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Γ. Μαυ­ρο­μά­της.