Κατηγορείται για εκβίαση ξενοδόχου κατ’ εξακολούθηση

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των κα­τη­γο­ρού­με­νος για εκ­βί­α­ση κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση από πρό­σω­πο που με­τα­χει­ρί­στη­κε απει­λή βλά­βης της επι­χεί­ρη­σης, του επαγ­γέλ­μα­τος που ασκεί ο εξα­να­γκα­ζό­με­νος, κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, θα κα­θί­σει με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ένας 40χρο­νος υπή­κο­ος Αλ­βα­νί­ας.

Ο 40χρο­νος, που είχε αφε­θεί ελεύ­θε­ρος με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της κα­τα­βο­λής χρηµατι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου του από τη χώρα και της εµφά­νι­σής του µια φορά κάθε µήνα στο αστυ­νοµικό τµήµα του τόπου κα­τοι­κί­ας του, είχε συλ­λη­φθεί σε εκτέ­λε­ση σχε­τι­κού εντάλµατος του τα­κτι­κού Ανα­κρι­τή Ρόδου. Φέ­ρε­ται συ­γκε­κριµένα να εκ­βί­α­σε γνω­στό ξε­νο­δό­χο, με μακρά θη­τεία στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση και να του απέ­σπα­σε σηµαντι­κά ποσά. Η σύλ­λη­ψή του έγινε την 19η Μαρ­τί­ου 2012 από άν­δρες του Αστυ­νοµικού Σταθµού Αφά­ντου. Ο ξε­νο­δό­χος προ­σέ­φυ­γε µε µήνυση ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα τον Ιού­νιο του 2011 και µετά την ολο­κλή­ρω­ση της έρευ­νας ασκή­θη­καν διώ­ξεις σε βάρος του αλ­λο­δα­πού, που δεν αντα­πο­κρι­νό­ταν στις κλή­σεις του Ανα­κρι­τή για απαγ­γε­λία της κα­τη­γο­ρί­ας και για απο­λο­γία.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης σύµφωνα µε τη µήνυση έχει ως εξής:

Ο ξε­νο­δό­χος, κύ­ριος µέτο­χος εται­ρεί­ας µε έδρα τη Νότια Ρόδο, ανέ­θε­σε τον Δεκέµβριο του 2008 στον εγκα­λούµενο τα κτισίµατα και τα επι­χρίσµατα των κτι­ρια­κών εγκα­τα­στά­σε­ων της επέ­κτα­σης ξε­νο­δο­χεί­ου της. Επί­σης τον Φε­βρουά­ριο του 2009 µε άλλο ιδιω­τι­κό ερ­γο­λα­βι­κό συµφω­νη­τι­κό ανα­τέ­θη­καν στον ερ­γο­λά­βο οι ερ­γα­σί­ες των εσω­τε­ρι­κών και εξω­τε­ρι­κών επι­χρισµάτων και τον Μάιο του 2009 οι ερ­γα­σί­ες υγροµόνω­σης του δώµατος των κτη­ρί­ων του ξε­νο­δο­χεί­ου.

Αφού έγι­ναν ανα­λυ­τι­κές επιµετρή­σεις από τον επι­βλέ­πο­ντα µηχα­νι­κό του έργου, µε την πα­ρου­σία και τη συµµετοχή και του εγκα­λουµένου, η εται­ρεία του κα­τέ­βα­λε για όλες τις ερ­γα­σί­ες που ανέ­λα­βε να εκτε­λέ­σει, το συ­νο­λι­κό ποσό των 451.100,52 ευρώ και εκεί­νος εξέ­δω­σε τα αντί­στοι­χα τιµολό­για πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών.

Ένα­ντι της πα­ρα­πά­νω συ­νο­λι­κής αµοιβής του ερ­γο­λά­βου του κα­τα­βλή­θη­κε το ποσό των 384.018,88 ευρώ και πα­ρα­κρα­τή­θη­κε το επι­πλέ­ον ποσό των 10.269,60 ευρώ για να απο­δο­θεί στο Ελ­λη­νι­κό Δηµόσιο.

Από το υπό­λοι­πο ποσό της αµοιβής του ερ­γο­λά­βου ύψους 56.812,04 ευρώ συµφω­νή­θη­κε µε έγ­γρα­φη εξο­φλη­τι­κή από­δει­ξη, που κα­ταρ­τί­στη­κε το Νοέµβριο του 2009, να αφαι­ρε­θεί ποσό 9.000 ευρώ για την απο­κα­τά­στα­ση κα­κο­τε­χνιών και το υπό­λοι­πο των 47.812,04 ευρώ µε δια­κα­νο­νισµό σε τρεις δό­σεις.

Στα µέσα Νοεµβρίου 2009, όπως ανα­φέ­ρει ο ξε­νο­δό­χος στη µήνυσή του και ενώ ο ερ­γο­λά­βος είχε ήδη ει­σπρά­ξει την πρώτη επι­τα­γή των 10.000 ευρώ, τον επι­σκέ­φθη­κε και απαί­τη­σε να του κα­τα­βά­λει επι­πλέ­ον των όσων έλαβε και το ποσό των 100.000 ευρώ γιατί τάχα εκ των υστέ­ρων δια­πί­στω­σε ότι η επι­τό­πια επιµέτρη­ση δεν ήταν ορθή.

Του δή­λω­σε ότι η επιµέτρη­ση έγινε ενώ­πιόν του και ότι είχε υπο­γρά­ψει εξο­φλη­τι­κή από­δει­ξη και ότι δεν ήταν δια­τε­θειµένος να του κα­τα­βά­λει η εται­ρεία του, έστω και ένα ευρώ επι­πλέ­ον. Τότε ο ερ­γο­λά­βος, όπως κα­ταγ­γέλ­θη­κε, του έταξε προ­θεσµία λίγων ηµερών για να το σκε­φθεί γιατί σε πε­ρί­πτω­ση άρ­νη­σής του θα προ­έ­βαι­νε σε κα­ταγ­γε­λία προς την πο­λε­ο­δοµία για τις δοµικές υπερ­βά­σεις του έργου, οπότε εκτός από τα υπέ­ρο­γκα πρό­στιµα θα τον εξέ­θε­τε και προ­σω­πι­κά επει­δή την εποχή εκεί­νη ασχο­λεί­το µε τα κοινά.

Στον εκ­βιασµό αυτό αρ­νή­θη­κε να υπο­κύ­ψει γι’ αυτό και ο ερ­γο­λά­βος κα­τήγ­γει­λε την εται­ρεία του στην πο­λε­ο­δοµία για αυ­θαί­ρε­τη δόµηση και στο ΣΔΟΕ για δήθεν φο­ρο­λο­γι­κές πα­ρα­βά­σεις, απει­λώ­ντας µάλι­στα να δώσει δηµοσιό­τη­τα στο θέµα και να τον εκ­θέ­σει.

Προ­κειµένου να απο­φύ­γει τον δια­συρµό του ο ξε­νο­δό­χος, κα­τήγ­γει­λε ότι υπο­χρε­ώ­θη­κε να του κα­τα­βά­λει χωρίς νόµιµη αιτία το ποσό των 70.000 ευρώ σε επτά ισό­πο­σες δό­σεις µε αντί­στοι­χες µετα­χρο­νο­λο­γηµένες επι­τα­γές, υπο­γρά­φο­ντας τον Δεκέµβριο του 2009 ανα­λυ­τι­κό ιδιω­τι­κό συµφω­νη­τι­κό, στο οποίο για να µην γίνει εµφανής ο εκ­βιασµός του γρά­φτη­κε ότι δήθεν επι­λύ­θη­καν «συ­ναι­νε­τι­κά» οι οι­κο­νοµικές δια­φο­ρές τους.

Με το ίδιο συµφω­νη­τι­κό ο ερ­γο­λά­βος φέ­ρε­ται να δή­λω­σε ρητά ότι δεν έχει πλέον οποια­δή­πο­τε απαί­τη­ση και κυ­ρί­ως ότι θα προ­έ­βαι­νε σε άµεση ανά­κλη­ση των κα­ταγ­γε­λιών τόσο προς την πο­λε­ο­δοµία όσο και προς το ΣΔΟΕ, το οποίο και πράγµατι έπρα­ξε στη συ­νέ­χεια.

Ο ξε­νο­δό­χος κα­τήγ­γει­λε ότι ενώ πί­στευε ότι ο εκ­βιασµός του είχε λήξει στις 5 Δεκεµβρίου 2010 επι­κοι­νώ­νη­σε µαζί του ένας δι­κη­γό­ρος εκτός Ρόδου, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να τον ενηµέρωσε ότι ο πε­λά­της του απαι­τεί να του κα­τα­βά­λει 50.000 ευρώ. Τον ίδιο µήνα και µετά από λίγες µέρες ο αλ­λο­δα­πός φέ­ρε­ται να υπέ­βα­λε νέα κα­ταγ­γε­λία στην πο­λε­ο­δοµία. Η πο­λε­ο­δοµία επέ­βα­λε στην πο­ρεία πρό­στιµα.