Αποκαλυπτικά στοιχεία στις ανακοπές κατά των πρωτοκόλλων αποβολής καταληψιών της Καζέρμας

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν την Παρα­σκευή οι 4 από τους 16 εμφα­νι­ζό­με­νους ως «κατα­λη­ψίες» δημο­σίων ακι­νή­των, που έχουν ήδη παρα­χω­ρη­θεί στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, προς χρήση, στην περιοχή της Καζέρμα Ρεγγίνα και συγκε­κρι­μένα στο κτι­ριακό συγκρό­τημα «Υπατεία».

Οι «κατα­λη­ψίες» στρέ­φο­νται κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, όπως αυτό εκπρο­σω­πεί­ται νόμιμα από τον Προϊ­στά­μενο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σων, των πρω­το­κόλ­λων διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής τους αλλά και των επι­συ­να­πτό­με­νων σ’ αυτά εκθέ­σεων ελέγχου-αυτοψίας.

Στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», οι κατα­λη­ψίες είναι άτομα χαμηλής οικο­νο­μι­κής στάθμης, ενώ στα ακίνητα έχουν εγκα­τα­στα­θεί επί 10ετίες οικείοι τους.

Ελεγ­κτές της ΚΥΔ προ­χώ­ρη­σαν συγκε­κρι­μένα σε αυτοψία στον χώρο και δια­πί­στω­σαν ότι 16 ημε­δα­ποί, με σκοπό την από­κτηση δικαιω­μά­των κατοχής και κυριό­τη­τας, προ­έ­βη­σαν από ετών, παρά­νομα, στην αυθαί­ρετη κατά­ληψη τμή­μα­τος κατοι­κιών εκ του κτι­ρια­κού συγκρο­τή­μα­τος «Υπατεία» (κτίσμα που στέγαζε παλιό­τερα την Σχολή Χωρο­φυ­λα­κής και σήμερα παρα­χω­ρη­μένο στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου), ιδιο­κτη­σίας Ελλη­νι­κού Δημο­σίου ευρι­σκό­μενο στην Πόλη της Ρόδου, με στοι­χεία KM V 17 Οικο­δο­μών Ρόδου με ΒΚ 144 Ρόδου.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στις ανα­κο­πές, που άσκησε ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος τους κ. Ακης Δημη­τριά­δης, οι χώροι στους οποίους ανα­φέ­ρο­νται τα προ­σβαλ­λό­μενα πρω­τό­κολλα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής είναι οι οικίες τους από το έτος 1945 που παρα­χω­ρή­θη­καν από το Ελλη­νικό Δημόσιο στους παπ­πού­δες και στις για­γιά­δες τους, όταν έφτασαν στο νησί το 1945 ως πρό­σφυ­γες από την Λέρο μετά τον βομ­βαρ­δι­σμό του νησιού.

Οι χώροι αυτοί δεν ήταν ποτέ κοι­νό­χρη­στοι και οι πρό­γο­νοί τους, τους δώρισαν ατύπως.

Η εκ μέρους τους χρήση των κατοι­κιών που τυπικά ανήκουν στο Δημόσιο δεν υπήρξε αυθαί­ρετη και παρά­νομη, αλλά κατόπιν παρα­χώ­ρη­σης από το Ελλη­νικό Δημόσιο το 1945.

Οι προ­κά­το­χοί τους έχουν ηλε­κτρο­δο­τή­σει τα ακίνητα, τα έχουν δια­μορ­φώ­σει και τα φρο­ντί­ζουν έκτοτε ως δικά τους.

Το γεγονός αυτό το συνο­μο­λο­γεί και το αντί­δικο Δημόσιο ενώ μέχρι και σήμερα ουδέ­ποτε οχλή­θη­καν από την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου, ούτε και υπήρξε επί 73 έτη αμφι­σβή­τηση της κυριό­τη­τας νομής και κατοχής τους.

Τονί­ζουν παρα­πέρα ότι τα πρω­τό­κολλα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής είναι αόριστα και δεν περι­λαμ­βά­νουν την περι­γραφή του κτη­μά­των ή της έκτασης από την οποία δια­τάσ­σε­ται η αποβολή, ορο­θε­σία, έκταση, αξία του κατα­λη­φθέ­ντος, κλπ.

Δεν περι­λαμ­βά­νουν ακόμη την σημε­ρινή κατά­σταση των ακι­νή­των εάν δηλαδή είναι ενιαίοι χώροι, εάν έχουν κατα­σκευα­στεί άλλοι χώροι, μπάνια κ.λπ., αν έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί επω­φε­λείς δαπάνες εκ μέρους τους, ποιο ήταν το εικα­ζό­μενο ύψος των δαπανών αυτών.

Μάλιστα η μη ακριβής ανα­γραφή των φερό­με­νων ως κατα­λη­φθέ­ντων χώρων, έχει ως συνέ­πεια να μην προσ­διο­ρί­ζε­ται αν σε αυτούς περι­λαμ­βά­νε­ται και κοι­νό­χρη­στος χώρος.

Πέραν των ανωτέρω τα πρω­τό­κολλα είναι αόριστα αφού δεν ανα­φέ­ρο­νται σ’ αυτά με το ποιο τρόπο απέ­κτησε την κυριό­τητα το Ελλη­νικό Δημόσιο ούτε αν σήμερα είναι στην ιδιο­κτη­σία του.

Οι κάτοι­κοι της περιο­χής υπέ­βα­λαν εξάλλου και ένσταση έλλει­ψης κυριό­τη­τας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου επί των ακι­νή­των αφού τα πρω­τό­κολλα δεν ανα­φέ­ρουν με ποιο τρόπο παρα­χω­ρή­θη­καν στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου και από ποιον, αφού μετά τον Ν 4389/27-05-2016 (εφαρ­μο­στι­κός μνη­μο­νίου κλπ) και κατά τα άρθρα 196 παρ. 4 και 13 αυτού η κυριό­τητα και η νομή των ακι­νή­των του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου περι­ήλθε στην Εται­ρεία Ακι­νή­των του Δημο­σίου, η οποία έχει αυτο­τελή νομική προ­σω­πι­κό­τητα.

Υπέ­βα­λαν ακόμη και ένσταση ιδίας νομής και κατοχής (χρη­σι­κτη­σίας) τονί­ζο­ντας ότι από τότε που οι δικαιο­πά­ρο­χοι τούς μετα­βί­βα­σαν λόγω ατύπου δωρεάς τα ακίνητά τους, τα κατέ­χουν ολό­κληρα και ασκούν όλες τις αρμό­ζου­σες στη φύση τους πράξεις νομής και κατοχής, διανοία κυρίου, έχοντας τα προ­σό­ντα της έκτα­κτης κτη­τι­κής παρα­γρα­φής, συνυ­πο­λο­γί­ζο­ντας στο χρόνο της νομής τους και τον χρόνο της νομής και κατοχής των δικαιο­πα­ρό­χων τους, οι οποίοι σημειω­τέον εγκα­τα­στά­θη­καν νόμιμα μετά τη παρα­χώ­ρηση αυτών από το Ελλη­νικό Δημόσιο.

Τονί­ζουν ότι η όλη συμπε­ρι­φορά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου είναι απα­ρά­δε­κτη και κατα­χρη­στική καθόσον γνώριζε από το 1945 ότι τα επίδικα ακίνητα βρι­σκό­ταν στην κατοχή τους και των δικαιο­πα­ρό­χων τους για κάλυψη οικο­γε­νεια­κών τους αναγκών, ότι προ­έ­βη­σαν σε έργα βελ­τί­ω­σης αυτών κατα­σκευής πατα­ριών, εξω­ραϊ­σμού της αυλής, ελαιο­χρω­μα­τι­σμών, ηλε­κτρο­δό­τη­σης, κατα­σκευή τουα­λέ­τας κλπ

Τονί­ζουν ακόμη ότι τα πρω­τό­κολλα ασκού­νται κατα­χρη­στικά βάσει των δια­τά­ξεων του άρθρου 25 του Συντάγ­μα­τος και 281 Α.Κ., διότι ενα­ντιώ­νο­νται στους κανόνες της χρηστής διοί­κη­σης, αφού η μακρά και παγιω­μένη συμπε­ρι­φορά της δεν μπορεί να ενα­ντιο­δρο­μεί προς την προη­γου­μένη της, η οποία δημιούρ­γησε στο διοι­κού­μενο την εύλογη πεποί­θηση ότι η κατά­σταση αυτή είναι νόμιμη και θα συνε­χι­στεί δίχως προσ­διο­ρι­σμό χρόνου ή του­λά­χι­στον χωρίς νέα νομο­θε­τική ρύθμιση και μάλιστα μετά από 73 έτη.