Εισαγγελική παρέμβαση για την προστασία των μαθητών του σχολικού συγκροτήματος του Κέντρου Παιδικής Μέριμνας από χρήστες ναρκωτικών

Την παρέμ­βαση της Εισαγ­γε­λι­κής αρχής για την λήψη μέτρων προ­στα­σίας των παιδιών από χρήστες ναρ­κω­τι­κών ζήτησαν με επι­στολή τους σε συνέ­χεια σχε­τι­κού ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής» ο σύλ­λο­γος διδα­σκό­ντων και ο διευ­θυ­ντής του 12ου Δημο­τι­κού Σχο­λείου Ρόδου.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», τον καθη­με­ρινό εφιάλτη τραυ­μα­τι­σμού των παιδιών τους από σύριγ­γες και βελόνες, της επαφής τους με εγκα­τα­λε­λειμ­μένα αντι­κεί­μενα χρήσεως ναρ­κω­τι­κών αλλά και με χρήστες ηρωΐνης και υπο­κα­τά­στα­των αυτής, που χορη­γού­νται από τον ΟΚΑΝΑ και περι­φέ­ρο­νται σε κατά­στα­σης αφασίας σε πάρκα, ζουν οι γονείς 250 ανη­λί­κων που φοιτούν στο 12ο δημο­τικό 12θέσιο σχολείο και στο 2θέσιο Νηπια­γω­γείο Ρόδου στο σχολικό συγκρό­τημα του Κέντρου Παι­δι­κής Μέρι­μνας Ρόδου στην οδό Ρήγα Φεραίου.

Το σοβαρό αυτό πρό­βλημα, που διαιω­νί­ζε­ται έχει προ­σλά­βει εκ νέου εκρη­κτι­κές δια­στά­σεις αφού δεν είναι μόνο οι εξαρ­τη­μέ­νοι επαίτες, μερικοί εκ των οποίων έχουν συλ­λη­φθεί κατ’ επα­νά­ληψη για κλοπές και ληστείες, στα φανάρια πέριξ του σχο­λι­κού συγκρο­τή­μα­τος που δημιουρ­γούν μια ακα­τάλ­ληλη εικόνα, αλλά το γεγονός ότι είτε υπό την επήρεια ναρ­κω­τι­κών, είτε υπο­κα­τα­στά­των περι­φέ­ρο­νται κοντά σε νήπια και σε παιδιά που φοιτούν μέχρι την 6η τάξη του δημο­τι­κού.

Το παρκάκι απέ­να­ντι από το σχολείο απο­τε­λεί καθη­με­ρινά εστία μόλυν­σης, ενώ οι κίν­δυ­νοι που ελλο­χεύ­ουν για τα παιδιά από πετα­μέ­νες σύριγ­γες είναι αυτο­νό­η­τες.

Στην επι­στολή του συλ­λό­γου διδα­σκό­ντων και του διευ­θυ­ντή του δημο­τι­κού σχο­λείου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Αξιό­τι­μοι κύριοι Εισαγ­γε­λείς,

Με την παρούσα επι­στολή ο σύλ­λο­γος διδα­σκό­ντων και ο διευ­θυ­ντής του 12ου δημο­τι­κού σχο­λείου επι­θυ­μούμε να δια­μαρ­τυ­ρη­θούμε και εγγρά­φως για την κατά­σταση που αντι­με­τω­πί­ζουμε καθη­με­ρι­νώς έξω από το χώρο του σχο­λείου και αφορά στην παρου­σία και συμπε­ρι­φορά ατόμων που βρί­σκο­νται υπό την επήρεια ουσιών. Όσα χρόνια υπηρετώ ως διευ­θυ­ντής δέχομαι συστη­μα­τικά δια­μαρ­τυ­ρίες από γονείς, διδά­σκο­ντες αλλά και μαθητές για την προ­κλη­τική συμπε­ρι­φορά των χρηστών.

Ενδει­κτικά αναφέρω ότι η παρου­σία τους είναι καθη­με­ρινή είτε στο πάρκο απέ­να­ντι από το σχολείο, είτε στο πεζο­δρό­μιο του σχο­λείου, ακόμη και εν μέσω του οδο­στρώ­μα­τος.

Οι δια­πλη­κτι­σμοί ανάμεσά τους γίνο­νται με χυδαίο και προ­κλη­τικό τρόπο, ενώπιον μικρών παιδιών, ενώ οι συναλ­λα­γές τους πραγ­μα­το­ποιού­νται επίσης δημοσία θέα. Ευρι­σκό­με­νοι υπό την επήρεια ουσιών δεν είναι σε θέση να έχουν την αυτο­κυ­ριαρ­χία τους και πολλές φορές βρί­σκο­νται σε ημι­λι­πό­θυμη κατά­σταση εντός του πάρκου ή στο πεζούλι που απο­τε­λεί περί­φραξη αυτού και όπου οι γονείς συνη­θί­ζουν να περι­μέ­νουν να παρα­λά­βουν τα παιδιά τους.

Παράλ­ληλα παρα­κω­λύ­ουν τόσο την κυκλο­φο­ρία των αυτο­κι­νή­των όσο και των πεζών, ζητώ­ντας επι­μό­νως χρήματα, αγνο­ώ­ντας τις συστά­σεις που τους γίνο­νται και θέτο­ντας σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια τους τη ζωή.

Ακόμη, εντός του πάρκου τόσο η σχολική τρο­χο­νό­μος όσο και οι γονείς εντο­πί­ζουν συχνά χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νες σύριγ­γες, κάτι που όχι μόνο είναι απα­ρά­δε­κτο αλλά και επι­κίν­δυνο, μιας και ο συγκε­κρι­μέ­νος χώρος είναι τόπος συνά­ντη­σης και παι­χνι­διού των παιδιών του σχο­λείου.

Έχουμε επα­νει­λημ­μέ­νως ως σχολείο απευ­θυν­θεί στην Αστυ­νο­μία, χωρίς όμως να υπάρξει κάποια ορι­στική αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος, παρά μόνο η προ­σω­ρινή απο­μά­κρυνσή τους από το χώρο.

Όπως γίνεται αντι­λη­πτό, η κατά­σταση καθί­στα­ται αφόρητη και χρήζει άμεσης αντι­με­τώ­πι­σης.

Οι μεμο­νω­μέ­νες προ­σπά­θειες επί­λυ­σής του προ­βλή­μα­τος είτε με δική μας πρω­το­βου­λία ως σχο­λι­κής διοί­κη­σης, είτε του συλ­λό­γου γονέων, είτε ακόμη και μεμο­νω­μέ­νων γονέων δεν μπορεί να επι­φέ­ρει κανένα μακρο­πρό­θε­σμο απο­τέ­λε­σμα.

Ενα­πο­θέ­τουμε λοιπόν στη δική σας ευαι­σθη­το­ποί­ηση τις προσ­δο­κίες μας για μια άμεση και ορι­στική λύση του προ­βλή­μα­τος, ώστε τα παιδιά να δρουν και να κινού­νται σε έναν ασφαλή και υγιή περι­βάλ­λο­ντα χώρο.

Με εκτί­μηση

Ο σύλ­λο­γος διδα­σκό­ντων

και ο διευ­θυ­ντής του 12ου Δημο­τι­κού Σχο­λείου».