Βασίλης Νικολής: Η Ρόδος χρειάζεται ετησίως 7.000 μονάδες αίματος

Το αίμα είναι ζωή και η αιμο­δο­σία η πιο καλή συνή­θεια! Με μια αιμο­δο­σία, μπο­ρούμε να δια­σφα­λί­σουμε ότι θα υπάρχει πάντα αρκετό αίμα για όσους το χρειά­ζο­νται;

Δεν υπάρχει αμφι­βο­λία ότι οφεί­λουμε να κάνουμε πολύ περισ­σό­τερα, πιο εύστοχα και περισ­σό­τερο συστη­μα­τικά, για μια σταθερή σχέση με την αιμο­δο­σία με διάρ­κεια και συνέ­πεια, γιατί μια φορά δεν είναι αρκετή για να λύσουμε το πρό­βλημα.

Το αίμα είναι ζωή και η αιμο­δο­σία είναι μια από τις πιο πολύ­τι­μες και γεν­ναιό­δω­ρες πράξεις που μπορεί κανείς να κάνει. Οι ανάγκες εξαι­τίας της αύξησης των χει­ρουρ­γείων, τα πολλά τροχαία ατυ­χή­ματα και ο σχεδόν διπλα­σια­σμός του πλη­θυ­σμού τους καλο­και­ρι­νούς μήνες μας ανα­γκά­ζουν να είμαστε σε συνεχή επα­γρύ­πνηση για την εξα­σφά­λιση επαρ­κούς προ­σφο­ράς αίματος για όσους το χρειά­ζο­νται.

Είναι, ωστόσο, μία φορά τον χρόνο αρκετή; Ή μήπως η σχέση με την εθε­λο­ντική αιμο­δο­σία πρέπει να απο­κτή­σει διάρ­κεια και συνέ­πεια;

Γίνεται προ­φα­νές ότι η μία φορά δεν είναι αρκετή για να δώσουμε μια ορι­στική λύση. Αν είχαμε πείσει τους αιμο­δό­τες μας για την ανα­γκαιό­τητα να δίνουν του­λά­χι­στον δύο φορές αίμα το χρόνο σε μια σταθερή σχέση με διάρ­κεια και συνέ­πεια, θα είχαμε λύσει ένα πρό­βλημα που ταλα­νί­ζει την κοι­νω­νία μας δεκα­ε­τίες τώρα και βεβαίως θα είχαμε απε­λευ­θε­ρω­θεί από την ανάγκη να ψάχνουμε αίμα με έκτα­κτες ανα­κοι­νώ­σεις κάθε τρεις και λίγο.

Το μικρό αλλά σημα­ντικό βήμα που μπο­ρούμε να κάνουμε για να βοη­θή­σουμε τους συναν­θρώ­πους μας σε περιό­δους ανάγκης είναι να αιμο­δο­τούμε τακτικά, μέχρι 4 φορές το χρόνο οι άντρες και μέχρι 3 φορές οι γυναί­κες.

Κάθε χρόνο η Ρόδος χρειά­ζε­ται 7.000 μονάδες αίματος για τις ανάγκες των ασθενών. Σήμερα πόσοι είναι οι ενεργοί εθε­λο­ντές αιμο­δό­τες και τι ποσοστό των τοπικών μας αναγκών αυτοί καλύ­πτουν;

Καθη­με­ρινά η αιμο­δο­σία ζει σε καθε­στώς κρίσης. Ζούμε συνεχώς με την αγωνία πως το αίμα στα ψυγεία μας επαρκεί για όλους τους ασθε­νείς. Δεν γνω­ρί­ζεις αν θα προ­κύ­ψει ένα μεγάλο τροχαίο ατύχημα ή μια έλλειψη σε σπάνιες ομάδες αίματος που οφεί­λεις άμεσα να ανα­ζη­τή­σεις. Μπορεί να έχουμε εγγε­γραμ­μέ­νους στη Ρόδο πάνω από 10.000 αιμο­δό­τες, ωστόσο οι τακτι­κοί εθε­λο­ντές που δίνουν πάνω από μια φορά το χρόνο δεν ξεπερ­νούν τους 1.000.

Το Τμήμα Αιμο­δο­σίας του Νοσο­κο­μείου μας, ο διευ­θυ­ντής του ο κ. Ε. Αγγέλου, οι ιατροί Φ. Σακελ­λα­ρίου και Κ. Κλα­δά­κης, οι προϊ­στα­μέ­νες Κ. Καμπού­ρης και Χ. Λαμπρια­νού και το ικα­νό­τατο νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό. αλλά και όλοι εμείς που συνερ­γα­ζό­μα­στε μαζί τους για να καλύ­ψουμε τις περίπου 7.000 μονάδες, είμαστε κάθε μέρα σ’ ένα πόλεμο. Μόνο που στο τέλος έρχεται η ικα­νο­ποί­ηση, και ξεχνάμε την προη­γού­μενη μάχη και πάμε για την επόμενη γιατί δεν πρέπει να αφή­σουμε καμία ζωή να κιν­δυ­νέ­ψει από έλλειψη αίματος.

Προ­σω­πικά εκτιμώ το σημα­ντικό και αξιό­λογο έργο που επι­τε­λούν η Διοί­κηση και το προ­σω­πικό του ΓΝΡ και ιδιαί­τερα οφείλω ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ στο Τμήμα Αιμο­δο­σίας για την καλή συνερ­γα­σία και την ειλι­κρινή διάθεση στη δια­σφά­λιση μιας ομαλής και απο­τε­λε­σμα­τι­κής δια­χεί­ρι­σης των αιμο­δο­σιών.

Ποιοι είναι οι πιο δύσκο­λοι μήνες από άποψη αναγκών;

Αναμ­φί­βολα οι καλο­και­ρι­νοί μήνες είναι οι πιο δύσκο­λοι γιατί ο πλη­θυ­σμός που χρειά­ζε­ται αίμα διπλα­σιά­ζε­ται, λόγω του του­ρι­σμού και των πολλών έκτα­κτων συμ­βά­ντων ενώ παράλ­ληλα, λόγω των ειδικών επαγ­γελ­μα­τι­κών συν­θη­κών περιο­ρί­ζο­νται οι οργα­νω­μέ­νες αιμο­δο­σίες και πάντα υπάρχει μικρό­τερη συμ­με­τοχή σε αυτές. Όμως όταν υπάρχει μεγα­λύ­τερη ανάγκη εμείς θα πρέπει να εντα­τι­κο­ποιούμε τις προ­σπά­θειές μας.

Υπάρχει μία αίσθηση ότι σημα­ντική μερίδα συμπα­τριω­τών μας δεν γνω­ρί­ζει ή δεν έχει συνει­δη­το­ποι­ή­σει τη σπου­δαιό­τητα και ανα­γκαιό­τητα της αιμο­δο­σίας κι έτσι απο­φεύ­γει ή απέχει από την πράξη ζωής. Δια­πι­στώ­νετε αυτή τη στάση;

Ναι, είναι αλήθεια ότι πολλοί άνθρω­ποι δεν έχουν συνει­δη­το­ποι­ή­σει πλήρως τη σπου­δαιό­τητα και την ανα­γκαιό­τητα της αιμο­δο­σίας. Η αποφυγή ή η αποχή από την αιμο­δο­σία μπορεί να οφεί­λε­ται σε πολλούς παρά­γο­ντες, όπως η έλλειψη ενη­μέ­ρω­σης, ο φόβος της βελόνας, η άγνοια σχετικά με τη δια­δι­κα­σία ή ακόμα και η έλλειψη συνει­δη­το­ποί­η­σης για την ανάγκη των άλλων.

Ωστόσο δεν είναι λίγες οι φορές που η πραγ­μα­τι­κό­τητα κτυπά και την δική μας πόρτα και τότε έρχο­νται στην επι­φά­νεια όλα αυτά για τα οποία αδια­φο­ρή­σαμε και αγνο­ή­σαμε.

Ποιος είναι ο ρόλος του Συλ­λό­γου Αιμο­δο­τών;

Οι Σύλ­λο­γοι Αιμο­δο­τών, όπως ο δικός μας εργά­ζο­νται για να ενθαρ­ρύ­νουν την αιμο­δο­σία, να δια­σφα­λί­σουν τη δια­θε­σι­μό­τητα αίματος για ασθε­νείς που το χρειά­ζο­νται και να στη­ρί­ξουν την υγεία των συναν­θρώ­πων μας.

Λαν­θα­σμένα ορι­σμέ­νοι απευ­θύ­νο­νται σε μας για την κάλυψη σε αίμα είτε για τους ίδιους, είτε κάποιο συγγενή τους.

Κάθε φορά διευ­κρι­νί­ζουμε ότι ο Σύλ­λο­γός μας σε καμιά περί­πτωση δεν δια­χει­ρί­ζε­ται το αίμα, ακόμα και εάν δηλωθεί εθε­λο­ντικά για το σύλλογό μας. Αυτό έχει να κάνει κυρίως για στα­τι­στι­κούς λόγους.

Η δια­χεί­ριση του αίματος γίνεται απο­κλει­στικά από τα Αιμο­δο­τικά Κέντρα των Δημό­σιων Νοσο­κο­μείων της χώρας, τα οποία είναι υπεύ­θυνα για τη συλλογή, την επε­ξερ­γα­σία, την απο­θή­κευση και τη διανομή του αίματος και των παρα­γώ­γων του.

Απλά οι Σύλ­λο­γοι επω­μι­ζό­μα­στε την ευθύνη της προ­ώ­θη­σης της αιμο­δο­σίας μέσω εκστρα­τειών ευαι­σθη­το­ποί­η­σης και εκδη­λώ­σεων. Και συχνά συνερ­γά­ζο­νται με τα τοπικά αιμο­δο­τικά κέντρα για να παρέ­χουμε υπο­στή­ριξη και πρό­σθε­τους πόρους για την προ­ώ­θηση της αιμο­δο­σίας.

Το Νοσο­κο­μείο της Ρόδου τι “επι­δό­σεις” πετυ­χαί­νει στη συγκέ­ντρωση αίματος σε σχέση με τον μέσο όρο της χώρας;

Το Νοσο­κο­μείο της Ρόδου, ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα Νοσο­κο­μεία του Νοτιο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου, ωστόσο σε ό,τι αφορά την αιμο­δο­σία είμαστε σε χαμηλή θέση σε ,τι αφορά στην κατά­ταξη των Νοσο­κο­μείων της χώρας σύμφωνα με το Ε.ΚΕ.Α. και αυτό γιατί μόλις το 35% προ­έρ­χε­ται από τους εθε­λο­ντές μας, όταν ο μέσος όρος της χώρας το 2023 ανήλθε στο 68%. Παρόλα αυτά, δεν έχουμε κατα­φέ­ρει να δώσουμε μια σωστή και μόνιμη λύση στο πρό­βλημα της έλλει­ψης αίματος γιατί έχουμε τον αιμο­δότη της μιας φοράς.

Αυτό είναι κάτι που δεν μας κολα­κεύει και σίγουρα δεν αντι­στοι­χεί στο χαρα­κτήρα και την κοι­νω­νική ευαι­σθη­σία των συμπα­τριω­τών μας και μπο­ρούμε σίγουρα να το αλλά­ξουμε.

Παρά­δειγμα, κατά το τραγικό δυστύ­χημα στα Τέμπη μέσα σε μια μέρα μόνο στο Νοσο­κο­μείο μας συγκε­ντρώ­θη­καν 300 άτομα για να αιμο­δο­τή­σουν. Κάτι που δείχνει ότι υπάρχει αχτίδα αισιο­δο­ξίας όταν υπάρχει άμεση κινη­το­ποί­ηση.

Πάνω από όλα χρεια­ζό­μα­στε ανάληψη πρω­το­βου­λιών από θεσμούς, κοι­νω­νι­κούς φορείς, ξενο­δο­χεία, συλ­λό­γους και επι­χει­ρή­σεις ώστε σε συνερ­γα­σία να θέσουμε ως προ­τε­ραιό­τητα τη βελ­τί­ωση των επι­δό­σεών μας.

Η προ­σέλ­κυση και δια­τή­ρηση νέων αιμο­δο­τών απαιτεί στρα­τη­γι­κές μάρ­κε­τινγκ και παιδεία; Και πώς, με τι εργα­λεία, ο Σύλ­λο­γος Αιμο­δο­τών Ρόδου σκο­πεύει στην καλ­λιέρ­γεια της αιμο­δο­τι­κής συνεί­δη­σης των νέων;

Η προ­σέλ­κυση νέων αιμο­δο­τών απαιτεί μια ποι­κι­λία προ­σεγ­γί­σεων. Τα μηνύ­ματα στα social media και γενικά στα ηλε­κτρο­νικά στέκια που συχνά­ζουν οι νέοι μπορεί να παίξουν έναν σημα­ντικό ρόλο στην προ­ώ­θηση της αιμο­δο­σίας, με τη χρήση δια­φη­μί­σεων, κοι­νω­νι­κών μέσων και εκδη­λώ­σεων. Η εκπαί­δευση είναι επίσης κρίσιμη για την αύξηση της ευαι­σθη­το­ποί­η­σης σχετικά με τη σημασία της αιμο­δο­σίας και την αντι­με­τώ­πιση των πιθανών φόβων ή αμφι­βο­λιών που μπορεί να έχουν οι νέοι.

Επι­πλέον τον τελευ­ταίο καιρό έχουμε ανα­πτύ­ξει προ­γράμ­ματα επι­βρά­βευ­σης για τους νέους αιμο­δό­τες, με επαί­νους, μπλου­ζά­κια και άλλα ώστε να δημιουρ­γή­σουμε μια φιλική ατμό­σφαιρα που ενθαρ­ρύ­νει τη συμ­με­τοχή τους και τους υπεν­θυ­μί­ζει ότι πρέπει να ξανάρ­θουν.

Ποιες είναι οι βασικές αλλαγές που θεω­ρείτε ότι πρέπει να δρο­μο­λο­γη­θούν, ώστε η Ρόδος να δια­σφα­λί­σει μελ­λο­ντικά τις ανάγκες σε αίμα;

Πρέπει να κάνουμε τα απα­ραί­τητα και αυτο­νό­ητα, όπως η ενί­σχυση των αιμο­δο­σιών των νοσο­κο­μείων με στελέχη, να δώσουμε μεγα­λύ­τερη έμφαση στην επι­κοι­νω­νία και την προ­ώ­θηση του εθε­λο­ντι­κού κινή­μα­τος και της αλλη­λεγ­γύης και να προ­ω­θή­σουμε περισ­σό­τερο στην Εκπαί­δευση αυτά τα νοήματα, με δράσεις σ’ όλα τα σχολεία της χώρας.

Επίσης πρέπει να ανα­λη­φθούν νομο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λίες για κίνητρα σε εθε­λο­ντι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και για να ξεπε­ρά­σουμε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις του δημό­σιου τομέα που προ­βά­λει αντί­σταση ή αντιδρά αρνη­τικά στην παρου­σία εθε­λο­ντών, καθώς τους αντι­λαμ­βά­νο­νται ως αντα­γω­νι­στές ή ακόμα και ως απειλή για τη θέση των δημο­σίων υπαλ­λή­λων ώστε να δημιουρ­γή­σουμε πιέσεις για την υιο­θέ­τηση πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κών δράσεων.

Οι προ­τά­σεις αυτές μπορούν να οδη­γή­σουν σε βελ­τί­ωση της αιμο­δο­σίας και της δια­θε­σι­μό­τη­τας αίματος στη Ρόδο.

Με ευγνω­μο­σύνη και θαυ­μα­σμό προς όλους εσάς που στη­ρί­ζετε το έργο της αιμο­δο­σίας, και σώζετε ζωές, το Πάσχα να σας φέρει υγεία, ευτυχία και αγάπη.

Καλό Πάσχα και Χρόνια Πολλά!