Τι λέει ο Τραμπ για Ελλάδα

Η Ελλάδα έχει κερ­δί­σει τη συμπά­θεια του Λευκού Οίκου για την οικο­νο­μική κρίση που εξα­κο­λου­θεί να την ταλαι­πω­ρεί, προ­κα­λώ­ντας μάλιστα, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, τη βούληση και της νέας κυβέρ­νη­σης των ΗΠΑ να συν­δρά­μει ώστε να επι­τευ­χθεί μία λύση. Σε αυτό το πλαίσιο, οι Αμε­ρι­κα­νοί δεν είναι αρνη­τι­κοί στη συμ­με­τοχή του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου στο ελλη­νικό πρό­γραμμα, εφόσον ικα­νο­ποιού­νται οι όροι του – κάτι που ισχύει ιδιαί­τερα για την ελά­φρυνση του χρέους.

Ο πρό­ε­δρος των ΗΠΑ Ντό­ναλντ Τραμπ ανα­φέρ­θηκε για πρώτη φορά την περα­σμένη εβδο­μάδα στην ελλη­νική κρίση σε συνά­ντησή του με εκπρο­σώ­πους συντη­ρη­τι­κών ειδη­σε­ο­γρα­φι­κών οργα­νι­σμών. Απα­ντώ­ντας σε ερώτηση του δημο­σιο­γρά­φου Τζον Γκίζι του πρα­κτο­ρείου Newsmax, δήλωσε ότι η Ελλάδα είναι «σε κακή κατά­σταση» και ότι αυτό είναι «απαίσιο». Σχετικά με το κλίμα της συνο­μι­λίας τους, ο κ. Γκίζι μετέ­φερε στην «Κ» την εκτί­μηση ότι ο πρό­ε­δρος Τραμπ έχει συναί­σθηση της κρίσης και θέλει να βοη­θή­σει – μάλιστα τον ρώτησε αν είναι Ελληνας.

Πηγή του ελλη­νι­κού υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών δια­πί­στωνε, πάντως, μετά τις επαφές στην Ουά­σιγ­κτον ότι η κυβέρ­νηση Τραπ δεν έχει ακόμη δια­μορ­φώ­σει θέση για το ζήτημα της συμ­με­το­χής του ΔΝΤ στο ελλη­νικό πρό­γραμμα. Το ίδιο υψη­λό­βαθμο στέ­λε­χος εκτι­μούσε πως δεν θα δια­φω­νή­σει, εφόσον τηρού­νται οι όροι συμ­με­το­χής του ΔΝΤ. Φαί­νε­ται όμως ότι το θέμα δεν έχει υψηλή προ­τε­ραιό­τητα για τη νέα αμε­ρι­κα­νική δια­κυ­βέρ­νηση. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι κατά τις επαφές του στην Ουά­σιγ­κτον ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος δεν είδε τον ομόλογό του Στίβεν Μνού­τσιν, αλλά τον εκτε­λού­ντα χρέη υφυ­πουρ­γού Αντι Μπόκολ.

Από την πλευρά του, ο αντι­πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Βάλντις Ντο­μπρόβ­σκις, που συνά­ντησε τον κ. Μνού­τσιν, θέλησε να δια­σφα­λί­σει ότι οι ΗΠΑ δεν θα εμπο­δί­σουν τη συμ­με­τοχή του ΔΝΤ στο ελλη­νικό πρό­γραμμα. Σύμφωνα με συνερ­γά­τες του, το ελλη­νικό ζήτημα δεν βρί­σκε­ται υψηλά στη λίστα των προ­τε­ραιο­τή­των του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών των ΗΠΑ, καθώς το θεωρούν ευρω­παϊκό ζήτημα. Ωστόσο, δεν απο­κλεί­ουν μια μικρή συμ­με­τοχή του ΔΝΤ και δια­μη­νύ­ουν ότι θα δουν πιθανή συμ­φω­νία θετικά.

Αυτό στο οποίο συμ­φω­νούν όμως πρώην Αμε­ρι­κα­νοί αξιω­μα­τού­χοι και παρα­τη­ρη­τές της αμε­ρι­κα­νι­κής πολι­τι­κής στην Ουά­σιγ­κτον είναι ότι όσο καθυ­στε­ρεί η λύση, τόσο πιο απρό­βλε­πτη θα είναι η στάση των ΗΠΑ έναντι και του ΔΝΤ και της Ελλάδας, λόγω της ανα­με­νό­με­νης ανά­λη­ψης των καθη­κό­ντων των υπο­ψή­φιων υφυ­πουρ­γού και ανα­πλη­ρωτή υφυ­πουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Ντέι­βιντ Μάλπας και Ανταμ Λέρικ, που δεν είναι θαυ­μα­στές ούτε του ΔΝΤ ούτε του ελλη­νι­κού του προ­γράμ­μα­τος.

H προ­ϋ­πό­θεση

Αντί­στοιχα, όσο πιο αξιό­πι­στο είναι το πακέτο πολι­τι­κής του προ­γράμ­μα­τος και όσο πιο ξεκά­θαρα είναι τα μέτρα που είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να λάβουν οι Ευρω­παίοι για την ελά­φρυνση του χρέους, τόσο πιο εύκολο θα είναι για την αμε­ρι­κα­νική κυβέρ­νηση να υπο­στη­ρί­ξει τη συμ­με­τοχή του ΔΝΤ στο ελλη­νικό πρό­γραμμα. Πηγή του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών μετέ­φερε την εικόνα ενός κτιρίου που παρα­μέ­νει άδειο, καθώς δεν έχει στε­λε­χώ­σει κρί­σι­μες θέσεις. Παράλ­ληλα, ότι υπάρχει αβε­βαιό­τητα για το ποια κατεύ­θυνση θα δοθεί στην περί­πτωση της Ελλάδας. Οπως εκτί­μησε, μάλιστα, είναι προ­τι­μό­τερο η αμε­ρι­κα­νική κυβέρ­νηση να μην έχει άποψη για το θέμα παρά να έχει, χωρίς να είναι σαφές το σκε­πτικό τους. Ομως ο κ. Τσα­κα­λώ­τος μετέ­φερε στο Newsmax και μια ανη­συ­χία, δηλώ­νο­ντας ότι περι­μέ­νει τη θέση της αμε­ρι­κα­νι­κής κυβέρ­νη­σης και τονί­ζο­ντας ότι η ελλη­νική πλευρά θέλει γρήγορη λύση με έντιμο συμ­βι­βα­σμό για τη βιω­σι­μό­τητα του χρέους.

Ερω­τώ­με­νος για τη στάση του έναντι του ΔΝΤ, ο κ. Τραμπ είπε ότι «θα έχει κάτι τις επό­με­νες ημέρες». Αυτό ερμη­νεύ­θηκε ως ένδειξη ότι θα δια­τη­ρή­σει την υπο­στή­ριξή των ΗΠΑ στον διεθνή οργα­νι­σμό. Εν τω μεταξύ, το ΔΝΤ επι­χει­ρεί να προ­σε­ται­ρι­σθεί την αμε­ρι­κα­νική κυβέρ­νηση. Ηταν ενδει­κτική η δημόσια συζή­τηση, κατά τη διάρ­κεια της εαρινής συνόδου, Λαγκάρντ και Μνού­τσιν, με την κ. Λαγκάρντ να επι­χει­ρεί να ρίξει γέφυρες συνερ­γα­σίας για ζητή­ματα που γνω­ρί­ζει ότι ενδια­φέ­ρε­ται να προ­ω­θή­σει η νέα κυβέρ­νηση. Οι αντι­δρά­σεις του κοινού ήταν διχα­σμέ­νες: Αμε­ρι­κα­νός δημο­σιο­γρά­φος που εκτιμά ότι η κυβέρ­νηση Τραμπ χρειά­ζε­ται ειδικό χει­ρι­σμό έλεγε ότι η απόδοση της κ. Λαγκάρντ ήταν «αρι­στο­τε­χνική», ενώ εργα­ζό­μενη στον Ταμείο σχο­λί­αζε ότι η παρα­κο­λού­θηση της συζή­τη­σης ήταν «επώδυνη».