Ειδήσεις

Α-τυπος και υπογραμμός: Θύματα και θύτες

Τρία χρόνια μετά τον θάνατο/δολοφονία του Βαγγέλη Γιακουμάκη που συγκλόνισε το πανελλήνιο, υπόθεση που παραμένει ανοικτή, η Ελλάδα ταρακουνήθηκε ξανά από την αυτοκτονία του 15χρονου στην Ηλιούπολη.
Ο θόρυβος που προκλήθηκε από τον άδικο θάνατο του 20χρονου Βαγγέλη κόπασε, και η κοινωνία επανήλθε στους γνώριμους ρυθμούς. Μέχρι, που ήρθε να μας ταράξει ξανά η αυτοκτονία του 15χρονου, για να μας υπενθυμίσει ότι η βία είναι εδώ. Εξαπλώνεται και θεριεύει, αγριεύει και καραδοκεί.
Κι αν ο βίαιος θάνατος του Βαγγέλη μας συντάραξε ως κοινωνία, το πέρασμα του χρόνου μας βύθισε ξανά στον λήθαργο και έκρυψε το πρόβλημα κάτω από το χαλί.
Η αποσπασματική ανάδειξη του θέματος, δεν αποτελεί την λύση του προβλήματος. Λειτουργεί περισσότερο ως συναγερμός που σπέρνει τον πανικό, μέχρι να τεθεί ξανά εκτός λειτουργίας.
Η κοινωνία “νοσεί” και η βία έχει εξαπλωθεί παντού, διαβρώνει τα θεμέλιά της και εξαπλώνεται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Στο σχολείο, στο σπίτι, στην κοινωνία, στην εργασία, στην πολιτική, στην επικοινωνία, σε κάθε μορφή της καθημερινότητας η βία, έχει εισβάλει με διάφορες μορφές.
Η κοινωνία αλλάζει και αλλάζει κι εμάς. Και το αντίστροφο.
Σε μια εποχή που οι ανάγκες έχουν αλλάξει, θα πρέπει το σχολείο, η πρώτη οργανωμένη κοινότητα στην οποίαν εισέρχονται τα παιδιά, να μπορεί να τα προετοιμάσει σωστά. Να τα εκπαιδεύσει με την ευρεία έννοια του όρου, να τα προετοιμάσει, να τα προστατεύσει και να προλαμβάνει αποκλίνουσες συμπεριφορές.
Ο Αλεξ στη Βέροια, ο Βαγγέλης στα Γιάννενα, ο Τάσος στη Θεσσαλονίκη, ο Νίκος στην Ηλιούπολη, τα παιδιά 4 και 7 ετών που πέταξε ο 13χρονος θείος τους στο αρδευτικό κανάλι στο Στρέφι Ηλείας, ο 17χρονος στην Κάτω Αχαΐα που πυροβολήθηκε μέσα στο σχολείο από τον 15χρονο φίλο του και τόσα άλλα περιστατικά που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια… Ακραία περιστατικά προφανώς, αλλά ενδεικτικά.
Ψιλά γράμματα, θα πει κάποιος. Ψιλά, αλλά ουσιαστικά. Κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι το θέμα δεν μας αφορά, αρκεί να παρατηρήσει κανείς πιο προσεκτικά τι συμβαίνει γύρω μας, πόσο έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας και πώς η βία διεισδύει σε κάθε πτυχή της.
Αν συνεχίσουμε να κρύβουμε τα πρόβλημα κάτω από το χαλί θα ξανακλάψουμε για κάποιον άλλον Βαγγέλη που έπεσε θύμα των φίλων του, θα λυπηθούμε για μια άλλη Μαρία που ξυλοκοπήθηκε από τον σύντροφό της, θα στενοχωρήθουμε για έναν άλλον Κωστή που έπεσε θύμα bullying στο σχολείο… Σε μια κοινωνία που έχει διαβρωθεί, είμαστε όλοι εν δυνάμει θύματα και θύτες.

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Σχολιασμός άρθρου