Μάνα κατηγορείται για συνέργεια σε αποπλάνηση των δύο ανήλικων αγοριών της

Τις κατη­γο­ρίες της απο­πλά­νη­σης ανη­λί­κων που δεν έχουν συμπλη­ρώ­σει το δωδέ­κατο έτος της ηλικίας τους κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά συρροή και της σωμα­τι­κής βλάβης σε βάρος ανη­λί­κου και της απλής συνέρ­γειας στην πράξη της απο­πλά­νη­σης ανη­λί­κων που δεν έχουν συμπλη­ρώ­σει το δωδέ­κατο έτος της ηλικίας τους, κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά συρροή, αντι­με­τω­πί­ζει ένα ζευγάρι μετά την έκδοση βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και την ολο­κλή­ρωση της προ­δι­κα­σίας που προ­κά­λεσε καταγ­γε­λία ενός 9χρονου παιδιού σε βάρος της μητέρας του και του συντρό­φου της.

Η υπόθεση έχει προ­βλη­μα­τί­σει τις δικα­στι­κές αρχές και ενδει­κτικό είναι ότι η Εισαγ­γε­λέας, που την εισή­γαγε στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, είχε προ­τεί­νει την απαλ­λαγή των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο ωστόσο έκρινε ότι θα πρέπει να παρα­πεμ­φθούν σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης συνο­πτικά φέρεται να έχει ως εξής:

Ζευγάρι δια­ζευγ­μένο από το έτος 2008 απέ­κτησε δύο ανήλικα τέκνα, ηλικίας το 2010, 10 και 9 ετών. Ζούσαν σε νησί της Δωδε­κα­νή­σου, ενώ μετά το δια­ζύ­γιο η γυναίκα παρέ­μεινε στο νησί μαζί με τον πρώτο ανήλικο και τον σύντροφο της. Το δεύτερο παιδί ζει με τον πατέρα του.

Ο 9χρονος κατέ­θεσε σε αστυ­νο­μι­κούς του νησιού ότι κατά το χρονικό διά­στημα από την 1η Ιανουα­ρίου 2010 έως την 15η Απρι­λίου 2011, ο σύντρο­φος της μητέρας του, τον φίλησε περισ­σό­τε­ρες από μία φορές στο στόμα και ασέλ­γησε στο άγουρο σώμα του.

Κατήγ­γειλε επίσης ότι την ημέρα των γενε­θλίων του αδελφού του κι ακόμη  μία φορά, ενώ βρι­σκό­ταν στην τρα­πε­ζα­ρία του σπιτιού τους, ο ίδιος κατη­γο­ρού­με­νος τους εξα­νά­γκασε σε ασελ­γείς πράξεις μεταξύ τους. Παρούσα, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του 9χρονου ήταν και η μητέρα τους, η οποία φέρεται να επι­κρο­τούσε τις πράξεις του και να τον συνέ­δραμε ψυχικά λέγο­ντας του «συνέ­χισε να τον κρατάς, μπας και βάλει μυαλό»!!.

Επίσης ισχυ­ρί­στηκε ότι ο σύντρο­φος της μητέρας του, του προ­κα­λούσε σωμα­τι­κές κακώ­σεις.

Δια­τεί­νε­ται συγκε­κρι­μένα ότι το καλο­καίρι του 2010 του κατά­φερε μια γροθιά στο δεξί αυτί και τον μάτωσε, ότι τον χτυ­πούσε στο πρόσωπο και ότι μία φορά τον χτύπησε με τον αγκώνα του στην κοιλιά.

Ο αδελφός του από την άλλη  υπο­στη­ρί­ζει ότι όλα όσα ισχυ­ρί­ζε­ται ο αδελφός του είναι παντε­λώς ψευδή, ενώ παρου­σιά­ζει τον σύντροφο της μητέρας του στορ­γικό και ευγε­νικό άνθρωπο.

Οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι αρνού­νται επίμονα τις κατη­γο­ρίες, που τους απο­δί­δο­νται.

Στο πλαίσιο της δικα­στι­κής έρευνας διε­νερ­γή­θη­καν δύο παι­δο­ψυ­χια­τρι­κές πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες.

Τους δύο ανη­λί­κους εξέ­τα­σαν δύο ψυχο­λό­γοι, που κατέ­λη­ξαν στο συμπέ­ρα­σμα ότι ο πρώτος είναι γενικά ψυχο­συ­ναι­σθη­μα­τικά απο­προ­σα­να­το­λι­σμένο παιδί εξαι­τίας τόσο του ψυχο­τραυ­μα­τι­κού στρες που έχει υποστεί πιθανόν από έτερο περι­στα­τικό σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης από τρίτο ανήλικο πρόσωπο, όσο και εξαι­τίας του ιδιαί­τερα προ­βλη­μα­τι­κού οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος στο οποίο διαβιεί. Εντό­πι­σαν ανα­κρί­βειες και αντι­φά­σεις σε όσα σχετικά με τις ανωτέρω πράξεις υπο­στή­ριξε ενώπιον των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων ο ανή­λι­κος.

Οι ψυχο­λό­γοι φέρο­νται να επι­χεί­ρη­σαν να αιτιο­λο­γή­σουν την κρίση τους αυτή στην ιδιαί­τερα ανα­πτυγ­μένη γνω­στική και λεκτική για την ηλικία του ικα­νό­τητα που του δίνει τη δυνα­τό­τητα να φιλ­τρά­ρει τα συναι­σθή­ματά του και να τα ελέγχει πριν τα εξω­τε­ρι­κεύ­σει.

Από εκεί και πέρα όμως κατά την αξιο­λό­γηση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης του στη βιο­λο­γική του οικο­γέ­νεια μια εκ των δύο πραγ­μα­το­γνω­μό­νων δια­πί­στωσε ότι η οικο­γέ­νεια του είναι τιμω­ρη­τική.

Μάλιστα, η ίδια μητέρα δηλώνει ότι για να τιμω­ρή­σει τον ανήλικο όταν τσι­μπούσε και μελά­νιαζε τα πόδια του αδερφού του, απο­φά­σισε να κάνει η ίδια την πράξη αυτή στον ανήλικο ώστε να μάθει τις επι­πτώ­σεις των πράξεων του. Δια­πι­στώ­θηκε παρα­πέρα ότι κανένας από τους δυο γονείς δεν φαί­νε­ται να έχει επί­γνωση των συναι­σθη­μά­των και των αναγκών των παιδιών.

Κρίθηκε επι­πλέον ότι το οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον, που είχε δημιουρ­γή­σει η μητέρα του, δεν ήταν υγιές και του προ­κα­λούσε αισθή­ματα άγχους και θλίψης.

Οι δύο ψυχο­λό­γοι έκριναν ότι το παιδί έχει υποστεί στο παρελ­θόν σωμα­τική και ψυχο­λο­γική κακο­ποί­ηση καθώς εμφα­νί­ζει συμ­πτώ­ματα φόβου, θυμού, ντροπής και ενοχές αλλά και σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο, που εξέτασε την υπόθεση, έκρινε ότι τα ανωτέρω πορί­σματα και η απουσία συγκε­κρι­μέ­νου δια­γνω­στι­κού πορί­σμα­τος είτε περί προ­έ­λευ­σης από την φαντα­σία του ανη­λί­κου των εξι­στο­ρού­με­νων από τον ίδιο και τον πατέρα του τελε­σθει­σών αδίκων πράξεων, είτε περί υστε­ρό­βου­λης και παθο­λο­γικά αρνη­τι­κής αμυ­ντι­κής στάσης του απέ­να­ντι την προ­σω­πική επιλογή της μητέρας του να δια­μέ­νει μαζί με το νυν σύντροφο της,    ενι­σχύ­ουν   σημα­ντικά   τη   βασι­μό­τητα   των   όσων εξαρχής κατέ­θε­σαν κατά την προ­κα­ταρ­κτική εξέταση και ανά­κριση, σχετικά με την τέλεση των πράξεων  που  τους απο­δί­δο­νται.

Κρίθηκε παρα­πέρα ότι το γεγονός ότι ο αδελφός του δια­ψεύ­δει τις καταγ­γε­λίες δεν κατα­λύει τις ανωτέρω παρα­δο­χές.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο θεωρεί ότι το συγκε­κρι­μένο παιδί έχει τη συγκε­κρι­μένη στάση από το φόβο που πιθα­νό­τατα τον δια­κα­τέ­χει απέ­να­ντι στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο και ο οποίος κατα­γρά­φε­ται σε αμφό­τε­ρες τις πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες και από το γεγονός ότι του­λά­χι­στον στην μια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη κατα­γρά­φε­ται ομοίως ως εμφα­νι­ζό­με­νος συναι­σθη­μα­τικά και σωμα­τικά κακο­ποι­η­μέ­νος.