Μια υπόθεση που παρέμενε σε εκκρεμότητα από το 2018 και αφορά στην οξεία αντιπαράθεση των μετόχων ακτοπλοϊκής ναυτικής εταιρείας επανήλθε στο επίκεντρο της δικαστικής επικαιρότητας. Στο πλαίσιο της συμπληρωματικής ανάκρισης που έχει διαταχθεί, οι τέσσερις Τούρκοι υπήκοοι που κατηγορούνται προσήλθαν και πάλι στο ανακριτικό γραφείο, καταθέτοντας συμπληρωματικά απολογητικά υπομνήματα με τα οποία αρνούνται κατηγορηματικά κάθε ευθύνη. Η υπόθεση, που αφορά οκτώ λευκές τραπεζικές επιταγές και ποσά εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, αναζωπυρώνεται έπειτα από χρόνια δικαστικών διελκυστίνδων που έφτασαν σε πολλαπλά δικαστήρια.
Οι κατηγορίες και το βάρος της φερόμενης ζημίας
Οι κατηγορίες που βαρύνουν τους τέσσερις αλλοδαπούς αφορούν στη χρήση πλαστού εγγράφου από κοινού, με συνολικό όφελος και συνολική ζημία που υπερβαίνει τα 120.000 ευρώ, καθώς και την απάτη στο δικαστήριο, με περιουσιακό όφελος και προξενηθείσα ζημία επίσης άνω των 120.000 ευρώ. Πρόκειται για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, τα οποία τοποθετούνται στον πυρήνα μιας εμπορικής σύγκρουσης που εξελίχθηκε σε πολυμέτωπη δικαστική διαμάχη.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η αφετηρία της υπόθεσης εντοπίζεται στην έγκληση που υπέβαλε την 30ή Μαρτίου 2018 ημεδαπός επιχειρηματίας, ο οποίος μετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της ναυτικής εταιρείας με ποσοστό 51%, ενώ το υπόλοιπο 49% κατέχουν Τούρκοι επενδυτές με επιχειρηματική παρουσία και στον ξενοδοχειακό τομέα του νησιού. Ο μηνυτής στράφηκε κατά τεσσάρων Τούρκων υπηκόων και μιας εταιρείας με έδρα την Τουρκία, διατεινόμενος ότι τελέστηκαν εις βάρος του και εις βάρος της εταιρείας οι πράξεις της κακουργηματικής πλαστογραφίας μετά χρήσεως και της κακουργηματικής απάτης.
Η εκδοχή του μηνυτή για τις λευκές επιταγές
Όπως υποστηρίζει ο ημεδαπός επιχειρηματίας, την 1η Ιουνίου 2017 ο πρώτος των μηνυομένων ιδιοποιήθηκε οκτώ σώματα λευκών επιταγών της ναυτικής εταιρείας, τα οποία έφεραν τη σφραγίδα της και την υπογραφή του υπό την ιδιότητα του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου και νομίμου εκπροσώπου. Κατά τους ισχυρισμούς του, τα σώματα των επιταγών είχαν τοποθετηθεί προς φύλαξη, περί τα τέλη Μαΐου του 2017, σε ερμάριο εντός των γραφείων του πρώτου μηνυομένου, ύστερα από δική του παρότρυνση. Όπως φέρεται να τον είχε διαβεβαιώσει για την ασφαλή φύλαξή τους, ωστόσο, όταν αργότερα ζήτησε να του επιστραφούν, εκείνος αρνήθηκε.
Στη συνέχεια, πάντα κατά την εκδοχή του μηνυτή, την 2α Ιουνίου 2017 μετέβη στο τραπεζικό κατάστημα και ενημέρωσε την τότε διευθύντρια για τη φερόμενη υπεξαίρεση των επιταγών, υποβάλλοντας αίτημα ακύρωσής τους. Το ίδιο αίτημα διατείνεται ότι υπέβαλε και στο κεντρικό κατάστημα της τράπεζας. Ισχυρίζεται ότι οι μηνυόμενοι συμπλήρωσαν εν συνεχεία τις επιταγές και, αφού φέρεται να παραπλάνησαν τον δικαστή, εξέδωσαν εις βάρος της εταιρείας τέσσερις διαταγές πληρωμής, με τις οποίες αυτή υποχρεώθηκε να καταβάλει το συνολικό ποσό των 835.793,94 ευρώ. Οι διαταγές πληρωμής, όπως προκύπτει, είχαν κοινοποιηθεί στον μηνυτή μία μόλις ημέρα πριν από την υποβολή της έγκλησης.
Η αντίθετη θέση των κατηγορουμένων
Από την πλευρά τους, οι Τούρκοι υπήκοοι απορρίπτουν εξ ολοκλήρου τη μηνυτήρια αφήγηση. Υποστηρίζουν ότι οι επιταγές ουδέποτε πλαστογραφήθηκαν και ότι τους είχαν παραδοθεί από τον ίδιο τον ημεδαπό μέτοχο ως εγγύηση. Στα συμπληρωματικά απολογητικά τους υπομνήματα χαρακτηρίζουν το περιεχόμενο της εις βάρος τους έγκλησης ψευδές, κακόβουλο και συκοφαντικό, ενώ επικαλούνται σειρά δικαστικών αποφάσεων που, όπως διατείνονται, έχουν κρίνει αμετάκλητα υπέρ τους τα επίμαχα ζητήματα.
Κατά τους ισχυρισμούς τους, η επιλογή του χρόνου συμπλήρωσης των επιταγών, περί τα τέλη Φεβρουαρίου του 2018, αποφασίστηκε κατόπιν αξιολόγησης της κατάστασης από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους. Διατείνονται ότι, καθώς η αγοραπωλησία του πλοίου δεν προχωρούσε, ενώ είχαν ήδη καταβάλει σημαντικά ποσά, υφίστατο άμεσος κίνδυνος απώλειας τόσο των χρημάτων όσο και του ίδιου του πλοίου. Υποστηρίζουν, παράλληλα, ότι ουδέποτε υποβλήθηκε προς το τραπεζικό ίδρυμα δήλωση κλοπής ή απώλειας των επιταγών, ούτε πριν αλλά ούτε και κατά τον χρόνο εμφάνισής τους προς πληρωμή.
Η αγορά του πλοίου και τα εμβάσματα
Το υπόβαθρο της διένεξης συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια απόκτησης ενός πλοίου, που είχε περιέλθει στην ιδιοκτησία της εταιρείας από υπό εκκαθάριση ναυτιλιακή εταιρεία. Όπως προέκυψε από την έρευνα, λόγω της νομοθεσίας περί ναυτικών εταιρειών, που απαγορεύει σε υπηκόους ή νομικά πρόσωπα κρατών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης να κατέχουν ποσοστό μετοχών άνω του 49%, επελέγη ως λύση η ίδρυση ναυτικής εταιρείας με μετόχους έναν εκ των αλλοδαπών και τον ημεδαπό, ο οποίος τυπικά θα κατείχε την πλειοψηφία του κεφαλαίου και θα εκπροσωπούσε το σχήμα.
Σύμφωνα με στοιχεία της υπόθεσης, οι ταμειακές ανάγκες της νεοσύστατης εταιρείας καλύπτονταν στην πραγματικότητα από τους Τούρκους επενδυτές μέσω εμβασμάτων, τα οποία προορίζονταν για την εξόφληση των υποχρεώσεων προς την πωλήτρια εταιρεία, για τα χρέη προς το Δημόσιο και για το κόστος επισκευών και ελλιμενισμού. Για τις ανάγκες της αγοράς φέρεται να καταβλήθηκε μέσω εμβασμάτων ποσό 755.000 ευρώ, ενώ μέχρι τον Μάιο του 2017 είχε ήδη διατεθεί ποσό 595.000 ευρώ. Στα δικά τους υπομνήματα οι κατηγορούμενοι ανεβάζουν το ποσό που είχαν καταβάλει έως τη συμπλήρωση των επιταγών στις 889.600 ευρώ.
Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της μεταβίβασης, παρά τις διαδοχικές καταβολές, φέρεται να προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στους αλλοδαπούς επενδυτές, οι οποίοι άρχισαν να αμφισβητούν τις ικανότητες του ημεδαπού μετόχου και να επιδιώκουν αλλαγή στη διοίκηση, ώστε αυτή να αντανακλά τη βούληση εκείνων που είχαν διαθέσει τα μεγαλύτερα κεφάλαια. Το γεγονός αυτό, όπως προκύπτει, κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των μετόχων. Η αγορά του πλοίου, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Τούρκων μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί ήδη από το 2017, ολοκληρώθηκε τελικά το 2022, με αποτέλεσμα, όπως διατείνονται, να υποστούν σημαντική οικονομική ζημία από τη μη εκμετάλλευση του σκάφους, την περαιτέρω απαξίωσή του και τη συσσώρευση οφειλών προς τρίτους.
Οι αλληλοκατηγορίες και η δικαστική «μάχη» των αποφάσεων
Η αντιπαράθεση δεν περιορίστηκε στο ζήτημα των επιταγών. Οι Τούρκοι μέτοχοι ισχυρίζονται ότι ο ημεδαπός επιχειρηματίας είχε παύσει να αποτελεί νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρείας ήδη από την 1η Σεπτεμβρίου 2017, έπειτα από δήλωση παραίτησής του, με συνέπεια κάθε μεταγενέστερη ενέργειά του για λογαριασμό της να είναι, κατά την άποψή τους, άκυρη. Προς τούτο επικαλούνται πλήθος αποφάσεων πολιτικών δικαστηρίων, μεταξύ των οποίων απόφαση με την οποία απορρίφθηκε αμετάκλητα η ανακοπή της εταιρείας κατά των διαταγών πληρωμής, καθώς και αποφάσεις που, όπως υποστηρίζουν, αναγνώρισαν τη νομιμότητα του νέου διοικητικού συμβουλίου.
Στα υπομνήματά τους οι κατηγορούμενοι αναφέρονται και σε όσα φέρονται να συνέβησαν κατά τη διάρκεια της αντιδικίας, κάνοντας λόγο για διασυρμό. Υποστηρίζουν ότι ο ημεδαπός μέτοχος προέβη σε καταγγελίες σε υπηρεσίες και σε αποστολή σε εφημερίδες πληροφοριών που χαρακτηρίζουν συκοφαντικές, ενώ διατείνονται ότι τρίτο πρόσωπο ανάρτησε σε ιστότοπο του διαδικτύου παραποιημένο υλικό, με το οποίο εμφανίζονταν ως πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών. Το υλικό αυτό, όπως ισχυρίζονται, αποσύρθηκε ύστερα από δικές τους ενέργειες. Από την πλευρά του, ο ημεδαπός είχε υποβάλει εις βάρος τους μηνύσεις για υπεξαίρεση, πλαστογραφία και απάτη, ενώ εκείνοι αντέδρασαν με μηνύσεις για ψευδή καταμήνυση, συκοφαντική δυσφήμηση και απάτη.
Η εντολή για περαιτέρω ανάκριση
Καθοριστικής σημασίας υπήρξε η απόφαση του αρμόδιου Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, το οποίο, με βούλευμα που είχε εκδώσει, δεν έκανε δεκτή την πρόταση της Αντεισαγγελέως να μην ασκηθεί κατηγορία και διέταξε τη διενέργεια περαιτέρω κυρίας ανάκρισης για την πλήρη εξιχνίαση της υπόθεσης. Με το βούλευμα αυτό κρίθηκε αναγκαίο να κληθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι και να απολογηθούν αναφορικά με το ακριβές περιεχόμενο της φερόμενης συμφωνίας συμπλήρωσης των λευκών επιταγών, αλλά και για τον λόγο που επελέγη συγκεκριμένα ο χρόνος περί τα τέλη Φεβρουαρίου του 2018 για τη συμπλήρωσή τους.
Παράλληλα, ζητήθηκε να εξεταστούν ενόρκως ως μάρτυρες δύο εκκαθαριστές της πωλήτριας ναυτικής εταιρείας, ώστε να καταθέσουν για όλη τη διαδικασία της αγοραπωλησίας του πλοίου, για το ποιοι συμμετείχαν σε αυτή και ποια ήταν η εξέλιξή της, καθώς και για το αν τελικά το σκάφος αγοράστηκε από τη συσταθείσα εταιρεία, έναντι ποίου τιμήματος και με ποιον τρόπο εξοφλήθηκε. Αντίστοιχη μαρτυρική εξέταση παραγγέλθηκε και για δύο ακόμη πρόσωπα σχετικά με την ίδια διαδικασία. Στο πλαίσιο ακριβώς αυτής της συμπληρωματικής ανάκρισης οι Τούρκοι κατηγορούμενοι κλήθηκαν και προσήλθαν εκ νέου για συμπληρωματική απολογία.
Την υπόθεση, από την πλευρά των Τούρκων μετόχων, χειρίζεται ο δικηγόρος κ. Γεώργιος Μαυρομμάτης.

Στον Ανακριτή εκ νέου οι Τούρκοι μέτοχοι ναυτιλιακής εταιρείας για οκτώ λευκές επιταγές

Δύο επιταγές που δεν αντιστοιχούσαν σε καμία πραγματική συναλλαγή και δύο εταιρείες που ουδέποτε είχαν σχέση με τον κατηγορούμενο βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας υπόθεσης πλαστογραφίας, η οποία κατέληξε σε καταδικαστική απόφαση για τον έναν εκ των δύο παραπεμφθέντων.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο έκρινε ότι ένας γνωστός επιχειρηματίας της Ρόδου, κατάρτισε από το μηδέν δύο τραπεζικά έντυπα, τους έδωσε όψη γνήσιων αξιογράφων και τα διοχέτευσε, με αποτέλεσμα να επιχειρηθεί η είσπραξη ποσών που άγγιζαν συνολικά τις 120.000 ευρώ.
Πώς στήθηκαν οι πλαστές επιταγές
Ο πρώτος εμπλεκόμενος φέρεται να κατασκεύασε τα δύο αξιόγραφα με τη χρήση έγχρωμου εκτυπωτή ή φωτοαντιγραφικού μηχανήματος, αναπαράγοντας τη μορφή κανονικών επιταγών δύο διαφορετικών τραπεζών. Συμπλήρωσε ο ίδιος τα κενά πεδία, τόπο και ημερομηνία έκδοσης, ποσό αριθμητικώς και ολογράφως, καθώς και το πρόσωπο εις διαταγήν.
Στην πρώτη επιταγή, με ημερομηνία έκδοσης 10 Δεκεμβρίου 2022, αναγραφόταν ποσό 40.000 ευρώ. Πάνω σε αυτήν είχε αποτυπωθεί σφραγίδα εταιρείας με έδρα τη Ζάκυνθο, η οποία έφερε ως διακριτικό στοιχείο τη χαρακτηριστική μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στη δεύτερη, με ημερομηνία 23 Δεκεμβρίου 2022, το ποσό ανερχόταν σε 80.000 ευρώ και η σφραγίδα παρέπεμπε σε εταιρεία με έδρα την Πάτρα. Καμία από τις δύο επιχειρήσεις δεν είχε, κατά τα στοιχεία, οποιαδήποτε σχέση με τον κατηγορούμενο.
Όπως προκύπτει, κάτω από τις σφραγίδες, τόσο στη θέση του εκδότη όσο και του πρώτου οπισθογράφου, τέθηκαν κατ’ απομίμηση οι υπογραφές των νομίμων εκπροσώπων των δύο εταιρειών, χωρίς δικαίωμα, εντολή ή συναίνεση. Έχοντας δώσει στα έντυπα την εικόνα έγκυρων επιταγών, ο ίδιος προχώρησε σε νέα οπισθογράφηση, αυτή τη φορά με τη σφραγίδα και την υπογραφή εταιρείας της οποίας είναι ο ίδιος νόμιμος εκπρόσωπος, και τα μεταβίβασε στον δεύτερο εμπλεκόμενο.

Πώς αποκαλύφθηκε η πλαστότητα
Τα δύο αξιόγραφα κατέληξαν στα χέρια ενός δεύτερου ημεδαπού. Όπως προέκυψε στο ακροατήριο, ο πρώτος του χρωστούσε χρήματα και του παρέδωσε τις επιταγές προς εξόφληση της οφειλής. Εκείνος, αγνοώντας ότι επρόκειτο για πλαστά, τις εμφάνισε ο ίδιος προς πληρωμή στις 30 Δεκεμβρίου 2022, την πρώτη ποσού 40.000 ευρώ σε υποκατάστημα της μιας τράπεζας και τη δεύτερη ποσού 80.000 ευρώ σε κατάστημα δεύτερου πιστωτικού ιδρύματος.
Κανένα από τα δύο ποσά δεν καταβλήθηκε. Κατά τον έλεγχο, οι αρμόδιοι τραπεζικοί υπάλληλοι διαπίστωσαν ότι τα έγγραφα δεν ήταν γνήσια, με αποτέλεσμα να μπλοκάρει η πληρωμή. Το γεγονός ότι ο ίδιος προσήλθε στις τράπεζες και βρέθηκε εκεί τη στιγμή που εντοπίστηκε η πλαστότητα λειτούργησε υπέρ της θέσης του.

Η ετυμηγορία και η στάση του δικαστηρίου
Το δικαστήριο αθώωσε τον δεύτερο εμπλεκόμενο, κρίνοντας ότι δεν γνώριζε την πλαστότητα των επιταγών και ότι τις είχε λάβει καλόπιστα ως εξόφληση χρέους. Αντιθέτως, για τον πρώτο, ο οποίος δεν παρέστη και ερημοδικάστηκε, η κρίση ήταν καταδικαστική, με ποινή φυλάκισης 3 ετών και χρηματική ποινή 2.000 ευρώ. Η ποινή δεν ανεστάλη, γεγονός που σημαίνει ότι, υπό κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε να εκτιθεί.
Η εικόνα διαφοροποιήθηκε από την πρόταση της εισαγγελικής έδρας. Η εισαγγελέας είχε ζητήσει βαρύτερη μεταχείριση, ποινή 4 ετών και χρηματική ποινή 10.000 ευρώ, ενώ είχε προτείνει η έφεση να μην ασκεί αναστέλλουσα δύναμη, κάτι που θα οδηγούσε σε άμεση έκτιση. Το δικαστήριο ακολούθησε διαφορετική γραμμή. Αφενός περιόρισε το ύψος της ποινής, αφετέρου αναγνώρισε στην έφεση αναστέλλουσα δύναμη, με συνέπεια η εκτέλεση να μετατίθεται μέχρι την εκδίκαση του ενδίκου μέσου σε δεύτερο βαθμό.
Στη διαδικασία, ως συνήγορος υπεράσπισης του δεύτερου εμπλεκομένου παρέστη ο κ. Σταύρος Νικολένδης, ενώ την υποστήριξη της κατηγορίας ανέλαβε ο κ. Φώτης Ρωμαίος.

Καταδίκη σε φυλάκιση 3 ετών για τις πλαστές επιταγές των 120.000 ευρώ με το έμβλημα του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δωδεκανήσου οδηγείται ημεδαπός, αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες πλαστογραφίας, απάτης σε βάρος του Δημοσίου και υπεξαίρεσης. Το ποσό που φέρεται να αποσπάστηκε παράνομα από τον ΕΟΠΥΥ ανέρχεται σε 496.387,47 ευρώ αριθμός που αποτυπώνει το εύρος μιας υπόθεσης η οποία εκτυλίχθηκε σε βάθος πενταετίας, από το 2013 έως το 2018.

Η αρχή: μία πλαστή ενημερότητα που  άνοιξε κερκόπορτα
Το νήμα της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται το 2018, όταν ο ΕΦΚΑ Δωδεκανήσου εντόπισε μία ύποπτη ασφαλιστική ενημερότητα, η οποία είχε υποβληθεί στον ΕΟΠΥΥ προκειμένου να εγκριθεί η αποζημίωση φαρμακευτικών δαπανών. Η αντιπαραβολή των στοιχείων με τα αρχεία των αρμόδιων υπηρεσιών έδειξε ότι το έγγραφο ήταν πλαστό κανένας αριθμός πρωτοκόλλου δεν αντιστοιχούσε σε πραγματική έκδοση από τον ΕΦΚΑ ή τη ΔΟΥ.
Αυτό το εύρημα δεν έμεινε μεμονωμένο.
Οι ελεγκτικές υπηρεσίες προχώρησαν σε πολύπλευρη έρευνα και ανακάλυψαν ένα εκτεταμένο σύστημα παραποίησης δημόσιων εγγράφων. Συνολικά 62 πλαστά έγγραφα, 22 ασφαλιστικές και 40 φορολογικές ενημερότητες, φέρεται να υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μέσω του Φαρμακευτικού Συλλόγου Δωδεκανήσου.
Φαρμακείο στο όνομα άλλου, διαχείριση από έναν
Το φαρμακείο τυπικά λειτουργούσε στο όνομα της συζύγου του κατηγορουμένου. Ωστόσο, σύμφωνα με μαρτυρίες και έγγραφα που συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία, ο ίδιος ο κατηγορούμενος είχε αναλάβει στην πράξη την πλήρη οικονομική διαχείριση της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένης της επικοινωνίας με δημόσιους φορείς και τραπεζικά ιδρύματα. Μάλιστα, ο ίδιος φέρεται να έχει δηλώσει ότι “προσκόμιζε τις συνταγές στον ΕΟΠΥΥ” και ότι “ανέλαβε τη διαχείριση των τραπεζικών λογαριασμών”.
Εκεί ακριβώς εντοπίζεται και το κρίσιμο σημείο της υπόθεσης. Για εισπράξεις άνω των 3.000 ευρώ, ο ΕΟΠΥΥ απαιτεί ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα. Η επιχείρηση, ωστόσο, διατηρούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν είχαν ρυθμιστεί, γεγονός που κατέστη εμπόδιο στην έκδοση νόμιμων πιστοποιητικών. Κατά πληροφορίες, αντί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα νόμιμα, ο κατηγορούμενος φέρεται να επέλεγε κάθε φορά τη λύση της πλαστογράφησης.

Πώς λειτούργησε το σχήμα
Η μέθοδος είναι σχετικά απλή στη σύλληψή της, αν και οργανωμένη στην εκτέλεσή της. Ο κατηγορούμενος φέρεται να κατάρτιζε έγγραφα που πιστοποιούσαν εικονική φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, με αποτέλεσμα ο ασφαλιστικός οργανισμός να εγκρίνει κανονικά τις πληρωμές για τις φαρμακευτικές συνταγές που εκτελούνταν στο φαρμακείο.
Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι τα στοιχεία των εγγράφων δεν αντιστοιχούσαν σε κανένα υπαρκτό αριθμό πρωτοκόλλου των αρμόδιων υπηρεσιών.
Αθροιστικά, σε διάστημα πέντε χρόνων, εισπράχθηκαν έτσι συνολικά 496.387,47 ευρώ, τα οποία ο κατηγορούμενος φέρεται να ιδιοποιήθηκε παρανόμως.

Οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης και  η αξιολόγησή τους
Ο κατηγορούμενος αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή. Ισχυρίζεται ότι η οικονομική διαχείριση ανήκε εξ ολοκλήρου στην ιδιοκτήτρια του φαρμακείου ή στον λογιστή της, ενώ επικαλείται και ζήτημα εκχώρησης απαιτήσεων έναντι τρίτων για να εξηγήσει τις χρηματικές ροές.
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών απορρίπτει αυτές τις θέσεις ως αβάσιμες. Η επιχειρηματολογία περί εκχώρησης δεν τεκμηριώθηκε, αφού απουσιάζουν τα κρίσιμα έγγραφα που θα τη στήριζαν, όπως ιδιωτικά συμφωνητικά ή αναγγελίες εκχώρησης. Αντιθέτως, μαρτυρικές καταθέσεις, λογιστικά στοιχεία και δηλώσεις του ιδίου του κατηγορουμένου κρίνονται ως στοιχεία επαρκώς ενοχοποιητικά, ώστε να δικαιολογούν την παραπομπή στο ακροατήριο.
Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, τα αδικήματα για τα οποία κρίθηκε ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ενοχής είναι πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση, υπεξαίρεση και απάτη σε βάρος του Δημοσίου — και για τα 3 με συνολικό ύψος αντικειμένου άνω των 120.000 ευρώ, κατηγορία που τα κατατάσσει στα κακουργήματα.
Από το 2025 βρίσκεται σε ισχύ περιοριστικός όρος απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, που επιβλήθηκε με τη σύμφωνη γνώμη του ανακριτή. Το μέτρο σκοπεί τόσο στην αποτροπή περαιτέρω εγκληματικής δραστηριότητας όσο και στη διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου ενώπιον της Δικαιοσύνης κατά τη διαδικασία που ακολουθεί.

Ροδίτης στο εδώλιο για 62 πλαστά έγγραφα και απάτη σχεδόν μισού εκατομμυρίου στον ΕΟΠΥΥ

Στο εδώλιο για πλαστογραφία και κακουργηματική απάτη Ροδίτης

Ειδικότερα, χθες το πρωί στο πλαίσιο αστυνομικών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν  στον Αερολιμένα Κω, εντοπίστηκαν  κατά την άφιξη τους:

ο  34χρονος,  ο οποίος κατείχε -12- πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα, με σκοπό να διευκολύνει την μετακίνηση -6- αλλοδαπών, οι οποίοι είχαν συλληφθεί προ ημερών για πλαστογραφία και
ο 32χρονος, ο οποίος μετέφερε στη χειραποσκευή του -3- πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα.
Συνολικά βρέθηκαν και κατασχέθηκαν τα εξής αμφιβόλου γνησιότητας έγγραφα:

·       -7- Άδειες διαμονής

·       -6- Διαβατήρια

·       -2- Δελτία Αιτούντος Ασύλου

Όλα τα ανευρεθέντα πειστήρια κατασχέθηκαν.

Οι συλληφθέντες  οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κω.

Η σύλληψη εντάσσεται στην εφαρμογή επιχειρησιακού σχεδιασμού της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, για την αποτελεσματική αποτροπή και αντιμετώπιση της διακίνησης μη νόμιμων μεταναστών.

Συνελήφθησαν δύο αλλοδαποί για πλαστογραφία και διευκόλυνση μη νόμιμων αλλοδαπών στην Κω

Η γραμμή υπεράσπισης και τα επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν
Στο πλαίσιο της υπεράσπισης αναπτύχθηκαν ισχυρισμοί που εστίασαν στην έννοια της περιουσιακής βλάβης για το αδίκημα της απάτης και στη σχέση ανάμεσα στην πληρωμή του ΕΟΠΥΥ και στις οφειλές προς τον ΕΦΚΑ.
Κεντρικός άξονας της υπεράσπισης από τον συνήγορο υπεράσπισης κ. Δήμο Μουτάφη ήταν ότι τα χρήματα που καταβάλλονταν από τον ΕΟΠΥΥ προς το φαρμακείο δεν αποτελούσαν επιδόματα ή επιχορηγήσεις λόγω ασφαλιστικής ενημερότητας, αλλά πληρωμή για φάρμακα που είχαν ήδη χορηγηθεί στους ασφαλισμένους και άρα εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης του οργανισμού. Με αυτή τη λογική, η υπεράσπιση υποστήριξε ότι δεν στοιχειοθετείται η περιουσιακή ζημία ή το περιουσιακό όφελος όπως απαιτείται για το αδίκημα της απάτης, διότι η καταβολή αντιστοιχούσε σε πραγματική παροχή και δεν δημιουργούσε έλλειμμα στη σχέση παροχής και αντιπαροχής.
Παράλληλα, στην ίδια επιχειρηματολογία υπογραμμίστηκε ότι η ουσία του οφέλους, εφόσον υφίσταται, θα μπορούσε να συνδέεται με το ποσό που δεν καταβλήθηκε τότε προς τον ασφαλιστικό φορέα ώστε να εκδοθεί νόμιμα ενημερότητα.
Στο πλαίσιο αυτό προβλήθηκε συγκεκριμένη αναφορά για οφειλές ύψους 3.364,7 ευρώ και προτάχθηκε ότι οι οφειλές αυτές είχαν εξοφληθεί, με επίκληση χρόνου εξόφλησης προγενέστερου της κλήσης για εξέταση, ώστε να θεμελιώνεται αίτημα περί απαλλαγής ως προς την απάτη κατά τη διάταξη του άρθρου 405 παρ. 2 και 3 ΠΚ.
Σε δεύτερο επίπεδο, προβλήθηκαν ισχυρισμοί για ευνοϊκή ποινική μεταχείριση λόγω ομολογίας κατά την προδικασία και λόγω έμπρακτης μετάνοιας.

Φαρμακοποιός κρίθηκε ένοχη σε υπόθεση πλαστών ασφαλιστικών ενημεροτήτων προς τον ΕΟΠΥΥ

Φέρονται να προέβησαν δε στην πράξη τους αυτή με σκοπό να παραπλανήσουν τους υπαλλήλους του ΕΟΠΥΥ, ως προς τη γνησιότητα των παραπάνω εγγράφων και του γεγονότος ότι η πρώτη κατηγορούμενη ήταν ασφαλιστικά ενήμερη, ήτοι ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις για την είσπραξη χρημάτων από τον ΕΟΠΥΥ και δη του χρηματικού ποσού των 18.025,78 ευρώ για τον μήνα Φεβρουάριο του έτους 2018, 20.114,42 ευρώ για τον μήνα Μάρτιο του έτους 2018, 18.666,34 ευρώ για τον μήνα Απρίλιο του έτους 2018, και για τον μήνα Μάιο 19.982,59 ευρώ, τα οποία ποσά άλλως λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών θα παρακρατούνταν άμεσα από τον ΕΟΠΠΥ και θα αποδίδονταν στον ΕΦΚΑ, στον οποίο είχαν ληξιπρόθεσμες βεβαιωμένες οφειλές.
Ως συνήγοροι υπεράσπισής τους παρίστανται οι κ.κ. Δήμος Μουτάφης και Μαρία Αικατερινίδη.

Δικάζονται δύο φαρμακοποιοί για πλαστογραφία και απάτη κατά του ΕΟΠΥΥ

Διατηρήθηκε η κάθειρξη 6 ετών και 2 μηνών για 44χρονο για κλοπές κατ’ εξακολούθηση, κλοπή από χώρο θρησκευτικής λατρείας και πλαστογραφία

Ο αδελφός του εγκαλούντος γεννήθηκε το έτος 1964 και από την παιδική του ηλικία προσεβλήθη από βαριάς μορφής πολυομυελίτιδα και μυϊκή ατροφία, η δε μετακίνησή του γινόταν με αναπηρικό αμαξίδιο.
Σχεδόν πάντα συνοδευόταν και υποβοηθούνταν από δύο άνδρες ή έναν άνδρα και μία γυναίκα, και οι οποίοι είτε εκτελούσαν χρέη νοσοκόμου, είτε κινούσαν το αμαξίδιο, είτε τον βοηθούσαν να μιλήσει στο τηλέφωνο, είτε να διαβάσει κάποιο έγγραφο, είτε να πάρει το μολύβι ή το στυλό για να υπογράψει. Αναφορικά με τη διανοητική του κατάσταση, αυτή φαινόταν διαυγής και οξεία.
Στην Κάρπαθο, είχε εμφανιστεί ως νομικός σύμβουλος και σύμβουλος επιχειρήσεων και είχε αποκτήσει διάφορους πελάτες, οι οποίοι είχαν επιχειρήσεις στο νησί.
Στην ΑΤΕ, υποκατάστημα Καρπάθου, αρχικά εμφανίσθηκε ως σύμβουλος επιχειρηματιών και με σκοπό να διαπραγματευθεί τον διακανονισμό των χρεών τους.
Φαινόταν δε να γνωρίζει τα τραπεζικά πράγματα. Στη βεβαίωση σπουδών από το οικονομικό κολλέγιο «BCA», την οποία προσκόμισε ο μηνυτής, τη μεγαλύτερη βαθμολογία την είχε στο μάθημα «τεχνική συναλλαγών».
Επισκεπτόταν την Κάρπαθο χειμώνα και καλοκαίρι για να «βλέπει», όπως έλεγε, τους επιχειρηματίες πελάτες του και μιλούσε ο ίδιος για τις επαγγελματικές επιτυχίες του και την επαγγελματική δεινότητά του στο να διαχειρίζεται θέματα «real estate», όπως ο ίδιος τα αποκαλούσε, θέματα χρηματιστηρίου και γενικά οικονομικά θέματα.
Μάλιστα από την εποχή του χρηματιστηρίου και για μεγάλο διάστημα, είχε γίνει γνωστό ότι είχε τηλεοπτική εκπομπή στο κανάλι EXTRA, η οποία αφορούσε σε θέματα του χρηματιστηρίου.
Επίσης, πέραν των άλλων δραστηριοτήτων του, ο ίδιος έλεγε, υπερηφανευόμενος, ότι διαπραγματευόταν την αγορά ποδοσφαιρικών ομάδων, όπως π.χ. των ομάδων «ΙΑΛΥΣΟΣ ΡΟΔΟΥ», «ΠΑΝΗΛΕΙΑΚΟΣ» «ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ», «ΑΣΤΕΡΑΣ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ», «ΙΩΝΙΚΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ» κ.λπ.
Περαιτέρω το έτος 1996 άνοιξε στην ΑΤΕ προσωπικό λογαριασμό (τρεχούμενο και ταμιευτηρίου) και βεβαίως υπέγραψε αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως και ενώπιον του κατηγορουμένου και διευθυντή της ΑΤΕ, αλλά και ενώπιον του προσωπικού της Τράπεζας όλα τα αναγκαία έγγραφα.
Ταυτόχρονα παρέλαβε και προσωπικό μπλοκ επιταγών.
Έτσι, λόγω των συχνών οικονομικών συναλλαγών που είχε με το υποκατάστημα της ΑΤΕ στην Κάρπαθο, γνωρίστηκε με τον διευθυντή της.
Ο τελευταίος, εκμεταλλευόμενος τη θέση του ως διευθυντή της ΑΤΕ, υποκατάστημα Καρπάθου, τη γνωριμία μαζί του και το ευάλωτο της θέσης του, λόγω της σωματικής του αναπηρίας κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάρτιο του έτους 2004 έως τον Δεκέμβριο του 2007, ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με άγνωστους στην ανάκριση συνεργούς, κατάρτισε δανειακές συμβάσεις.
Οι συμβάσεις όμως φέρονται να ήταν πλαστές, αφού ουδέποτε υπεγράφησαν από τους φερόμενους ως δανειολήπτες και οι υπογραφές τους τέθηκαν κατά απομίμηση της γνήσιας. Η δε ζημία που προκλήθηκε ανέρχεται στο ποσό των 289.000 ευρώ.

Απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης του πρώην διευθυντή της ΑΤΕ Καρπάθου που καταδικάστηκε για πλαστογραφία

Οι κατηγορίες εστίαζαν σε δύο πυλώνες. Πρώτον, στην απάτη κατ’ εξακολούθηση με συνολικό όφελος και αντίστοιχη ζημία άνω των 120.000 ευρώ. Δεύτερον, στην πλαστογραφία μετά χρήσεως με ισχυρισμό ότι η συμπλήρωση και παρουσίαση επιταγών δημιουργούσε παραπλάνηση αντισυμβαλλομένων και τραπεζικών φορέων. Προγενέστερα είχε κριθεί ότι η ποινική δίωξη για υπεξαίρεση με αξία άνω των 120.000 ευρώ παύει οριστικά λόγω έλλειψης νομότυπης εγκλήσεως, με αποτέλεσμα το επίκεντρο να μετατοπιστεί αποκλειστικά στα αδικήματα της απάτης και της πλαστογραφίας.
Στο δικαστικό υλικό καταγράφονται 17 επιταγές μέσα στο χρονικό διάστημα από 15-3-2008 έως 10-10-2009, συνολικού ύψους 238.767,66 ευρώ. Οι επιταγές αυτές παρουσιάστηκαν κατά περίπτωση είτε στην τράπεζα είτε σε προμηθευτές, με το κατηγορητήριο να αποδίδει δόλο ως προς την υπογραφή και τη χρήση τους. Τα επιμέρους ποσά που εξετάστηκαν αναλυτικά ήταν 10.500 ευρώ, 8.000 ευρώ, 5.000 ευρώ, 15.323,66 ευρώ, 10.000 ευρώ, 20.000 ευρώ, 20.000 ευρώ, 15.000 ευρώ, 10.000 ευρώ, 28.000 ευρώ, 12.000 ευρώ, 20.000 ευρώ, 20.000 ευρώ, 10.000 ευρώ, 6.107 ευρώ, 22.410 ευρώ και 16.627 ευρώ. Το άθροισμα των παραπάνω ανήλθε σε 238.767,66 ευρώ, ποσό που αποτέλεσε κεντρικό σημείο της οικονομικής αποτίμησης.
Η ιδιαίτερη αναφορά στη λευκή επιταγή των 202.000 ευρώ
Ξεχωριστό κεφάλαιο της δικογραφίας αποτέλεσε λευκή επιταγή που, σύμφωνα με την κατηγορία, συμπληρώθηκε σε ποσό 202.000 ευρώ με έκδοση 30-3-2009. Το σκέλος αυτό συνδέθηκε τόσο με πράξη πλαστογραφίας μετά χρήσεως όσο και με ισχυρισμό απάτης, καθώς αποδόθηκε ότι η επιταγή εμφανίστηκε με διαφορετικό ποσό από εκείνο που είχε αρχικά συμφωνηθεί. Η πράξη αυτή εξετάστηκε αυτοτελώς ως προς το ύψος του ποσού και την επίδρασή της στην προβεβλημένη ζημία.
Η διάσταση του δανείου των 430.000 ευρώ και η προσημείωση
Στο αποδεικτικό υλικό υπήρξε επίσης αναφορά σε δανειακή σύμβαση ύψους 430.000 ευρώ, η οποία συνδέθηκε με την κατηγορία για παραπλανητική αποτύπωση της οικονομικής κατάστασης εμπορικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η λήψη του ποσού συνδυάστηκε με προσημείωση υποθήκης και αποτέλεσε μέρος του ισχυρισμού για συνολική ζημία που υπερέβαινε τις 120.000 ευρώ. Το Δικαστήριο, αξιολογώντας τις αιτιώδεις συνδέσεις μεταξύ δανείου, ρευστότητας, επιταγών και πραγματικών οικονομικών δεδομένων, δεν διαπίστωσε την απαιτούμενη ποινική βεβαιότητα.
Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου εξέτασε διεξοδικά τη ροή των 17 επιταγών ύψους 238.767,66 ευρώ, την ειδική περίπτωση της λευκής επιταγής των 202.000 ευρώ και τη διάσταση του δανείου των 430.000 ευρώ. Μετά από στάθμιση εγγράφων, μαρτυρικών καταθέσεων και οικονομικών στοιχείων, έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε με βεβαιότητα οργανωμένος δόλος ή άμεση αιτιώδης σύνδεση που να θεμελιώνει κακουργηματική ευθύνη.
Ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν για τα εκδικαζόμενα αδικήματα, ενώ υπενθυμίζεται ότι η δίωξη για υπεξαίρεση είχε ήδη παύσει οριστικά λόγω έλλειψης νομότυπης εγκλήσεως.
Ως συνήγορος υπεράσπισης παρέστη ο κ. Παναγιώτης Αβρίθης.

Αθώωση κατηγορουμένων για απάτη και πλαστογραφία άνω των 120.000 ευρώ

Η υπόθεση που ταλάνισε την τοπική κοινωνία της Καρπάθου και άνοιξε δύσκολα ερωτήματα για τις δικλίδες ασφαλείας στη χορήγηση δανείων πέρασε στο αυστηρό φίλτρο του αναιρετικού ελέγχου.
Στο Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, όπου η αίτηση αναίρεσης συζητήθηκε, ο Εισαγγελέας Νικόλαος Α. Νικολάου εισηγήθηκε ρητά την απόρριψή της, καταθέτοντας ένα αναλυτικό ιστορικό που φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο σχηματίστηκε η κατηγορία της πλαστογραφίας κατ’ εξακολούθηση σε βάρος τραπεζικού ιδρύματος.

Πώς ξετυλίχθηκε το κουβάρι των δανείων
Στο επίκεντρο βρίσκεται η κατάρτιση δανειακών συμβάσεων την περίοδο από τον Μάρτιο του 2004 έως τον Δεκέμβριο του 2007, οι οποίες αξιολογήθηκαν τελικά ως πλαστές. Το οικονομικό αποτύπωμα που αποδίδεται στη δράση αυτή ανέρχεται σε 289.000 ευρώ, ποσό που συγκροτεί το όριο για τη βαριά μορφή της πράξης και εξηγεί την παραπομπή σε κακούργημα.
Τον Μάιο του 2024, το Β’ Πενταμελές Εφετείο Αθηνών καταδίκασε τον τότε κατηγορούμενο για πλαστογραφία με χρήση, κρίνοντάς τον ένοχο με το ελαφρυντικό του μετέπειτα σύννομου βίου. Η ποινή που επιβλήθηκε ήταν κάθειρξη πέντε ετών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πρωτοδίκως είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη οκτώ ετών, ποινή η οποία είχε ανασταλτικό χαρακτήρα υπό τον όρο καταβολής χρηματικής εγγύησης.
Η υπόθεση ξεκίνησε από καταγγελίες του αδελφού ενός παραπληγικού κατοίκου Καρπάθου, ο οποίος είχε καταστεί πελάτης της Αγροτικής Τράπεζας. Ο πρώην διευθυντής κατηγορήθηκε ότι, εκμεταλλευόμενος την αναπηρία και την ευάλωτη θέση του, κατήρτισε δανειακές συμβάσεις με πλαστές υπογραφές, σε συνεργασία με άγνωστους συνεργούς.
Σύμφωνα με το πόρισμα της τράπεζας, ο κατηγορούμενος είχε αλλοιώσει τα στοιχεία επικοινωνίας του πελάτη ώστε να μην μπορεί να εντοπιστεί από το πιστωτικό ίδρυμα, ενώ στην πραγματικότητα δημιουργήθηκε ένας «πελάτης-φάντασμα» που φαινόταν να λαμβάνει δάνεια χωρίς να έχει γνώση ή συμμετοχή.
Στη δίκη αποκαλύφθηκε από πόρισμα της ΑΤΕ ότι ο κατηγορούμενος στις καρτέλες πελάτη στην ΑΤΕ του παραπληγικού είχε καταχωρήσει λανθασμένα τηλέφωνα επικοινωνίας για να μην είναι δυνατή η επικοινωνία μαζί του. Ο Εισαγγελέας της έδρας τόνισε ότι ο κατηγορούμενος είχε δημιουργήσει έναν πελάτη-φάντασμα και εξέδιδε δάνεια στο όνομά του.
Ο αδελφός του εγκαλούντος γεννήθηκε το έτος 1964 και από την παιδική του ηλικία προσεβλήθη από βαριάς μορφής πολυομυελίτιδα και μυϊκή ατροφία, η δε μετακίνησή του γινόταν με αναπηρικό αμαξίδιο.
Σχεδόν πάντα συνοδευόταν και υποβοηθούνταν από δύο άνδρες ή έναν άνδρα και μία γυναίκα, και οι οποίοι είτε εκτελούσαν χρέη νοσοκόμου, είτε κινούσαν το αμαξίδιο, είτε τον βοηθούσαν να μιλήσει στο τηλέφωνο, είτε να διαβάσει κάποιο έγγραφο, είτε να πάρει το μολύβι ή το στυλό για να υπογράψει. Αναφορικά με τη διανοητική του κατάσταση, αυτή φαινόταν διαυγής και οξεία.
Στην Κάρπαθο, είχε εμφανιστεί ως νομικός σύμβουλος και σύμβουλος επιχειρήσεων και είχε αποκτήσει διάφορους πελάτες, οι οποίοι είχαν επιχειρήσεις στο νησί.
Στην ΑΤΕ, υποκατάστημα Καρπάθου, αρχικά εμφανίσθηκε ως σύμβουλος επιχειρηματιών και με σκοπό να διαπραγματευθεί τον διακανονισμό των χρεών τους.
Φαινόταν δε να γνωρίζει τα τραπεζικά πράγματα. Στη βεβαίωση σπουδών από το οικονομικό κολλέγιο «BCA», την οποία προσκόμισε ο μηνυτής, τη μεγαλύτερη βαθμολογία την είχε στο μάθημα «τεχνική συναλλαγών».
Επισκεπτόταν την Κάρπαθο χειμώνα και καλοκαίρι για να «βλέπει», όπως έλεγε, τους επιχειρηματίες πελάτες του και μιλούσε ο ίδιος για τις επαγγελματικές επιτυχίες του και την επαγγελματική δεινότητά του στο να διαχειρίζεται θέματα «real estate», όπως ο ίδιος τα αποκαλούσε, θέματα χρηματιστηρίου και γενικά οικονομικά θέματα.
Μάλιστα από την εποχή του χρηματιστηρίου και για μεγάλο διάστημα, είχε γίνει γνωστό ότι είχε τηλεοπτική εκπομπή στο κανάλι EXTRA, η οποία αφορούσε σε θέματα του χρηματιστηρίου.
Επίσης, πέραν των άλλων δραστηριοτήτων του, ο ίδιος έλεγε, υπερηφανευόμενος, ότι διαπραγματευόταν την αγορά ποδοσφαιρικών ομάδων, όπως π.χ. των ομάδων «ΙΑΛΥΣΟΣ ΡΟΔΟΥ», «ΠΑΝΗΛΕΙΑΚΟΣ» «ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ», «ΑΣΤΕΡΑΣ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ», «ΙΩΝΙΚΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ» κ.λπ.
Περαιτέρω το έτος 1996 άνοιξε στην ΑΤΕ προσωπικό λογαριασμό (τρεχούμενο και ταμιευτηρίου) και βεβαίως υπέγραψε αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως και ενώπιον του κατηγορουμένου και διευθυντή της ΑΤΕ, αλλά και ενώπιον του προσωπικού της Τράπεζας όλα τα αναγκαία έγγραφα.
Ταυτόχρονα παρέλαβε και προσωπικό μπλοκ επιταγών.
Έτσι, λόγω των συχνών οικονομικών συναλλαγών που είχε με το υποκατάστημα της ΑΤΕ στην Κάρπαθο, γνωρίστηκε με τον διευθυντή της.
Ο τελευταίος, εκμεταλλευόμενος τη θέση του ως διευθυντή της ΑΤΕ, υποκατάστημα Καρπάθου, τη γνωριμία μαζί του και το ευάλωτο της θέσης του, λόγω της σωματικής του αναπηρίας κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάρτιο του έτους 2004 έως τον Δεκέμβριο του 2007, ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με άγνωστους στην ανάκριση συνεργούς, κατάρτισε δανειακές συμβάσεις.
Οι συμβάσεις όμως φέρονται να ήταν πλαστές, αφού ουδέποτε υπεγράφησαν από τους φερόμενους ως δανειολήπτες και οι υπογραφές τους τέθηκαν κατά απομίμηση της γνήσιας. Η δε ζημία που προκλήθηκε ανέρχεται στο ποσό των 289.000 ευρώ.

Το σημείο τριβής με το πόρισμα του 2010
Κατά την ακροαματική διαδικασία στο Εφετείο, η υπεράσπιση επιχείρησε να αναδείξει ένα παλαιό έγγραφο ως αντίβαρο στην κατηγορία. Ζητήθηκε η αναβολή για να προσκομιστεί πόρισμα ελέγχου της Διεύθυνσης Εσωτερικής Επιθεώρησης και Ελέγχου της τότε Αγροτικής Τράπεζας, με ημερομηνία 19 Φεβρουαρίου 2010. Το έγγραφο επικαλούνταν ότι συγκεκριμένα δάνεια ήταν έγκυρα και νόμιμα και συνδέθηκε υπερασπιστικά με μεταγενέστερη πολιτική δίκη στην οποία, κατά την προσέγγιση της υπεράσπισης, αναδείχθηκαν όψιμες γνώσεις της εκκαθάρισης για ύποπτες κινήσεις.
Η πρόταση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου εξηγεί γιατί το αίτημα δεν μπορούσε να ανατρέψει τη ροή της διαδικασίας. Καταγράφεται ότι ο Εισαγγελέας της έδρας στο Εφετείο πρότεινε ρητά ενοχή για πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση με ζημία 289.000 ευρώ, εξέλιξη που κατά τη νομολογία καλύπτει και τα υποβληθέντα αιτήματα, άρα δεν γεννάται ακυρότητα από την απόρριψη της αναβολής. Το Εφετείο αιτιολόγησε ότι το υπάρχον αποδεικτικό υλικό επαρκούσε για πλήρη δικανική πεποίθηση.

Από την Κάρπαθο στο εδώλιο και από το εδώλιο στον Άρειο Πάγο
Η δικογραφία χαρτογραφεί μια αλληλουχία πράξεων που, κατά τα δικαστικά πορίσματα, συνιστούν κατ’ εξακολούθηση τέλεση. Το μοντέλο ήταν σταθερό και επαναλαμβανόμενο μέσα στο ίδιο υποκατάστημα, με σκοπό περιουσιακού οφέλους σε ύψος που υπερβαίνει το νομοθετικό όριο. Ο κατ’ εξακολούθηση χαρακτήρας σημαίνει ότι οι επιμέρους πράξεις συνεκτιμώνται στο σύνολο για την αποτίμηση της ζημίας και για την ποινική μεταχείριση, κάτι που ο Εισαγγελέας αναλύει ρητά στη νομική του θεμελίωση.

Τι είδε η Εισαγγελία στο αποδεικτικό υλικό
Η εισαγγελική πρόταση στέκεται σε τρία σημεία. Πρώτον, ότι η διαδικασία στο Εφετείο διεξήχθη με τις εγγυήσεις του νόμου και ότι η συνολική πρόταση περί ενοχής ενσωμάτωσε και την απόρριψη των αιτημάτων της υπεράσπισης. Δεύτερον, ότι η απόφαση μνημονεύει τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους και τα συνεκτιμά ώστε να τεκμηριώσει την ενοχή για κακουργηματική πλαστογραφία με ζημία 289.000 ευρώ. Τρίτον, ότι ο κατ’ εξακολούθηση χαρακτήρας και ο σκοπός περιουσιακού οφέλους συνάγονται από το σύνολο των περιστατικών και δεν χρειάζεται να τεκμηριωθεί κάθε μερικό επεισόδιο ως αυτοτελές κακούργημα.

Το ερώτημα του «πρότερου σύννομου βίου» και γιατί δεν ανατρέπει τα γεγονότα
Η υπεράσπιση επιδίωξε να αναγνωριστεί ευρύτερα το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου. Η εισήγηση ξεκαθαρίζει ότι ο σύννομος βίος δεν ισοδυναμεί με λευκό ποινικό μητρώο και ότι ο δικαστής συνεκτιμά συνολικά την προτέρα ζωή μέχρι τον χρόνο τέλεσης. Από αυτή τη διευκρίνιση προκύπτει ότι, ακόμη και αν υπήρχαν στοιχεία υπέρ της προσωπικής διαδρομής, δεν αναιρείται το ιστορικό των μεθοδικών πράξεων που στοιχειοθετούν την πλαστογραφία.

Το συμπέρασμα του Αρείου Πάγου ως προς το χρονικό
Η εισαγγελική πρόταση δεν περιορίζεται σε νομικά σημεία αλλά στηρίζει την αποτίμηση των ετών 2004 έως 2007 ως ενιαίας εγκληματικής δράσης με συγκεκριμένη οικονομική ζημία. Επισημαίνεται ότι το Εφετείο αξιολόγησε επαρκώς τα κρίσιμα στοιχεία, ενώ το ζήτημα του πορίσματος του 2010 και της επίμαχης πολιτικής δίκης δεν δημιουργεί ρήγμα στην ήδη σχηματισμένη κρίση για τα γεγονότα. Έτσι, το ιστορικό παραμένει συμπαγές, γεγονός που επιτρέπει στον αναιρετικό λόγο περί ελλιπούς αιτιολογίας να καταπέσει.

Αρνητική εισήγηση Εισαγγελέα για την αναίρεση του πρώην διευθυντή υποκαταστήματος Kαρπάθου