«Το ΠΑΣΟΚ εμείς τα απλά μέλη δεν το χαρίζουμε σε κανέναν. Καλώ τα μέλη του κόμματος να δείξουν πως αυτοί είναι το ΠΑΣΟΚ και δεν είναι οι άνθρωποι που είναι υποχρεωμένοι αυτή την ώρα να υλοποιούν μια κυβερνητική πολιτική».
Με αυτά τα λόγια σε μια «εκ βαθέων» συνέντευξη που παραχώρησε στη «δ» ο πρώην δημοτικός σύμβουλος και γραμματέας της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ κ. Τιμόθεος Παρασκευάς δείχνει το δρόμο στα στελέχη του κινήματος στις δύσκολες ώρες που περνά η χώρα. Ο κ. Τιμόθεος Παρασκευάς με παρρησία, τόλμη και ειλικρίνεια, χαρακτηριστικά που δείχνουν τη δύναμη ψυχής και τον ευθύ του χαρακτήρα είπε τα πράγματα με το όνομα τους μιλώντας, για όλους και για όλα. Δεν άφησε απέξω την υποκρισία της κοινωνίας που σε αρκετές περιπτώσεις έφερε και εμπόδια σε αυτόν τον τόπο. Ο κ. Παρασκευάς δηλώνει επίσης «παρών» τονίζοντας πως ποτέ δεν έπαψε να είναι στην ενεργό πολιτική.
«Νιώθω ότι από τις θέσεις τις οποίες κατείχα, που δεν ήταν ποτέ διορισμένες, έχω κάνει πάρα πολλά λάθη σε πολλούς τομείς και ειδικά σε ό,τι αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση, τις επιλογές προσώπων και ένα σωρό άλλα πράγματα. Έκανα τεράστια λάθη τα οποία σε αυτή τη φάση δεν θα διέπραττα.. Αυτά που έκανα όμως εγώ τότε, βλέπω ότι τώρα επαναμβάνονται. Μια τέτοια ειλικρινής εξομολόγηση θα πρέπει να παραδειγματίσει όλους αυτούς που κατέχουν πολιτικές θέσεις και να απεγκλωβίσουν την κοινωνία, τον απλό πολίτη από υποσχέσεις και διάφορα άλλα πράγματα, να του πουν την αλήθεια και να του δώσουν προοπτική. Με αυτή τη λογική, λοιπόν, δεν φοβάμαι να μετάσχω στο πολιτικό παιχνίδι. Δεν φοβάμαι την κοινωνία», τονίζει ο κ.Τιμόθεος Παρασκευάς.
Αναφορά έκανε και στο Δήμο Ρόδου, τονίζοντας, πως δεν χρειάζεται πολιτική διαχείριση.
Η συνέντευξη του κ. Τιμόθεου Παρασκευά αναλυτικά:
Περιμένατε τελικά ότι από την Ελλάδα του Ανδρέα Παπανδρέου θα φθάναμε στην Ελλάδα του μεσοπρόθεσμου;
Η κοινωνία εξελίσσεται. Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου και οι πολιτικές οι οποίες χρησιμοποίησε ή εφηύρε την εποχή εκείνη ήταν τέτοιες, που ανταποκρινόνταν στο λαϊκό αίσθημα. Ας μην ξεχνάμε πως είχε προηγηθεί η επτάχρονη δικτατορία. Ήταν οι εποχές που ψάχναμε να βρούμε ένα όραμα, αναζητούσαμε να βρούμε μια πολιτική. Παλαντζάραμε κάθε τρεις μήνες μια έτσι μια αλλιώς, ψάχναμε να βρούμε τον τρίτο δρόμο του Σοσιαλισμού. Καταλήξαμε όμως σε μια βασική πολιτική αρχή που ήταν αυτός ο δρόμος της κοινωνίας και η δημιουργία της μεσαίας τάξης. Για αυτό λοιπόν από την εποχή εκείνη από το 1981 και μετά όλοι οι καταφρονεμένοι της παλιάς εποχής βρήκαν το φως τους, προόδευσαν, αναπτύχθηκαν, κάνανε περιουσίες. Αναπτύχθηκε η χώρα και ξεφύγαμε τελικά από μια κατάσταση του μεσοπολέμου. Ήμασταν λοιπόν τότε σε μια τελείως διαφορετική περίοδο που ήταν αναγκαία. Και ας καταμαρτυρούν στον τότε πρωθυπουργό τόσα οι σημερινοί πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι, τα μέσα ενημέρωσης. Μπορεί να έγιναν λάθη τεράστια που φαίνονται σήμερα ποια είναι. Ένα από τα σημαντικότερα είναι ότι εκθρέψαμε όλο αυτό που σήμερα, ονομάζουμε συνδικαλισμό. Ήμασταν αποδέκτες και είπαμε ναι σε αιτήματα παράλογα. Αυτά τα πληρώνουμε σήμερα. Και πάρα πολλά άλλα. Υπήρχε δανεισμός ή τα χρηματοδοτικά προγράμματα χρησιμοποιήθηκαν με ένα τρόπο, ώστε να αναδιαρθρωθεί η μεσαία τάξη και να μην υπάρχει η κατάσταση του Λούμπεν προλεταριάτου και της αστικής τάξης που ήταν άνθρωποι μετρημένοι στα δάκτυλα. Ο δανεισμός και οι πόροι που δεν πήγαν για την πραγματική ανάπτυξη της χώρας ήταν επίσης μέσα στα λάθη. Σήμερα τα πληρώνουμε όλα αυτά.
Βλέπουμε όμως τους ανθρώπους στους οποίους αναφερθήκατε να επιστρέφουν στις παλιές κακές ημέρες, στην ανέχεια και στην φτώχεια
Θα πω το εξής. Ήταν προδιαγεγραμμένο τελικά ότι θα γίνει. Το λέω αυτό γιατί η ζωή και η κοινωνία είναι σαν τον παλμογράφο, που άλλοτε είναι πάνω και άλλοτε κάτω. Το ίδιο είναι τα χρηματιστήρια και η ζωή μας. Και ήταν αναμενόμενο. Δεν μπορούσε μια κοινωνία να συνεχίσει να ζει με τον τρόπο αυτό, δηλαδή με κύριο χαρακτηριστικό τον υπερκαταναλωτισμό. Εάν αναλογιστεί ο καθένας από μας το τι κάναμε τα είκοσι τελευταία χρόνια θα καταλάβει, ότι στην ουσία πηγαίναμε, τρώγαμε, πίναμε και αφήναμε απλήρωτο το λογαριασμό. Ήρθε όμως η ώρα να πληρώσουμε το λογαριασμό.
Παρομοιάσατε πριν από λίγο τα διαδραματισθέντα με την κίνηση ενός παλμογράφου. Αυτό σημαίνει πως ο κύκλος θα κλείσει και θα έρθει και πάλι η ανάπτυξη; Μέχρι τότε ο δρόμος θα είναι ανηφορικός;
Ο δρόμος είναι κατηφορικός. Ακόμη και αν έχουμε φθάσει στον πάτο. Αυτό που εμένα με εξοργίζει παρά το ό,τι σε πάρα πολλά ζητήματα έχω διαφωνήσει με τις κυβερνητικές πολιτικές και μάλιστα έντονα, είναι ότι δεν υπάρχει σχέδιο που να έχει αρχή, μέση και τέλος, ώστε ο απλός πολίτης, ο επιχειρηματίας, ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, να ξέρει ότι απαιτούνται πέντε, έξι δέκα χρόνια για να φθάσει η χώρα στο αποτέλεσμα, που καθορίζει η κυβερνητική πολιτική. Αυτό δημιουργεί το φόβο σε όλους που ξυπνούν το πρωί και δεν γνωρίζουν τι θα αντιμετωπίσουν μέχρι το μεσημέρι ή ποια μέτρα θα εξαγγελθούν από τη μια ημέρα στην άλλη.
Όλα αυτά, δηλαδή η απουσία χρονοδιαγράμματος εξόδου από την κρίση δεν υπάρχει κίνδυνος να γίνουν μπούμερανγκ για την κυβέρνηση αλλά και για το ΠΑΣΟΚ γιατί και η ανοχή των πολιτών δεν είναι ανεξάντλητη;
Είναι λυπηρό. Είναι υποκρισία για την κοινωνία που έχει στρέψει τα βέλη της ενάντια στον κ. Γιώργο Παπανδρέου, που όπως είπα προηγουμένως, μπορεί να έχει κάνει λάθη. Έχει ξεχάσει ο κόσμος δηλαδή τον κ. Κώστα Καραμανλή και την περίοδο διακυβέρνησης του; Την λησμόνησε εκείνη την περίοδο και στα λάθη που διέπραξε η κυβέρνηση πρόσθεσε κάτι πιο τραγικό. Εμπιστεύθηκε ότι οι πολιτικές της θα στηριχθούν από τα ΜΜΕ των Αθηνών και άφησε στο περιθώριο το κόμμα, την οργανωμένη βάση, τον απλό πολίτη, στον οποίο έπρεπε να στηριχθεί. Τους πολίτες έπρεπε να ενημερώσει για να μπορέσει να έχει τη συναίνεση, την υπομονή και να στηριχθεί πάνω τους για να αλλάξει την Ελλάδα. Αυτά όμως είναι σοβαρά λάθη.
Δεν υπήρχε άλλη διέξοδος από την οδό των σκληρών μέτρων που έχουν δημιουργήσει όλο αυτό το αρνητικό κλίμα;
Έχουν δοκιμαστεί οι ήπιες μορφές μέτρων την τελευταία τετραετία διακυβέρνησης της χώρας, από τον κ. Κώστα Σημίτη και όλη την εξαετή θητεία του κ. Κώστα Καραμανλή. Με τα ήπια μέτρα τίποτε δεν κάνεις. Αν δεν σπάσεις αυγά δεν γίνεται τίποτε. Και στην ελληνική κοινωνία έτσι όπως είναι δομημένη έπρεπε να ανατραπούν πολλά πράγματα σε πάρα πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Τα τόλμησε η κυβέρνηση. Όμως, ενώ νομοθέτησε, δεν υλοποίησε. Αυτές οι καθυστερήσεις δημιουργούν προβλήματα, ελλείμματα που μεγαλώνουν με την πάροδο του χρόνου και ο πολίτης είναι αναγκασμένος, να πληρώνει παραπάνω από ό,τι μπορεί.
¨Όλα αυτά ήταν αναπόφευκτα. Εκτός από την καθυστέρηση που έχει η κυβέρνηση από τις διάφορες διαδικασίες που πρέπει να κάνει δεν άκουσα από κανένα να αναφερθεί σε μια τελείως διαφορετική πολιτική. Η πολιτική του κ. Σαμαρά που υποστηρίζει ότι μέσα σε 13 μήνες θα εξαλείψει το χρέος και το έλλειμμα ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Εκ του ασφαλούς, μπορεί κανείς να λέει ό,τι θέλει.
Αντιπολίτευση είναι, καλά κάνει. Το ζήτημα είναι ότι η υπευθυνότητα, απουσιάζει. Αυτό που με παραξενεύει πάνω από όλα είναι ότι όλοι αυτοί που λένε πως έχουν κάποια διαφορετικότητα στην πολιτική τους ή στην έκφραση τους, δεν λένε στον ελληνικό λαό ότι το βασικό και κύριο που πρέπει να κάνουμε είναι να δουλέψουμε. Εάν δεν δουλέψουμε με τα δανεικά και μόνο δεν γίνεται. Το να πούμε ν α δουλέψουμε όμως δεν ακούγεται καλά στα αυτιά των βολεμένων.
Θα έσωζε τη χώρα μια κυβέρνηση συνεργασίας. Δηλαδή θεωρείτε ότι ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου έχασε τηννευκαιρία τότε που έκανε την συνάντηση με τον πρόεδρο της ΝΔ κ Αντώνη Σαμαρά;
Δεν πίστευα σε κάτι τέτοιο και εξακολουθώ, να έχω την άποψη αυτή. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας υποκρύπτουν άλλα πράγματα. Αν είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας μακράς πνοής που να ξεπεράσει τα όρια της τετραετίας που δίνει το Σύνταγμα μέχρι η χώρα να αποκτήσει μια άλλη λογική θα την αποδεχόμουν. Αλλά μια κυβέρνηση με συγκεκριμένο χρόνο διάρκειας οκτώ ή δέκα μηνών, δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα αλλά θα δημιουργήσει περισσότερα από αυτά που ήδη έχουμε.
Πριν λίγο είπαμε πως η κυβέρνηση έκανε το λάθος να χάσει την επαφή με την κοινωνία, με τη βάση, τους πολίτες. Κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν φθάσει στο σημείο να μην αναγνωρίζουν το κόμμα τους. Σας στεναχωρεί αυτό εσάς που είστε εκ των ιστορικών στελεχών του;
Έκανα προσφάτως αυτή τη συζήτηση με αφορμή τις αιτήσεις που στέλνονται για να πληρώσουν τα στελέχη την συνδρομή τους για την ανανέωση της κάρτας μέλους του κόμματος. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι δεν είναι αυτό το ΠΑΣΟΚ . Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ έχει διαφοροποιηθεί χάνοντας τις βασικές αρχές του. Αυτό συμβαίνει γιατί είμαστε σαν χώρα σε μια τέτοια κατάσταση και έτυχε το κόμμα αυτό να έχει την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας. Διαχωρίζω λοιπόν το ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση . Τα διαφοποιώ τελείως. Το ΠΑΣΟΚ εμείς τα απλά μέλη, δεν το χαρίζουμε σε κανέναν. Καλώ τα μέλη του κόμματος, να πληρώσουν για την κάρτα τους και να δείξουν πως αυτοί είναι το ΠΑΣΟΚ και δεν είναι οι άνθρωποι που είναι υποχρεωμένοι αυτή την ώρα να υλοποιούν μια κυβερνητική πολιτική που έχει μόνο ένα στόχο. Να σωθεί η χώρα.
Που θα οδηγήσει το κίνημα των Αγανακτισμένων. Οι πολίτες σε κεντρικό επίπεδο βλέπουμε πως εξακολουθούν να βρίσκονται στους δρόμους
Όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία των αγανακτισμένων, θα μπορούσα και εγώ να είμαι συμμέτοχος. Είμαι και εγώ επιχειρηματίας. Δεν είμαι κρατικοδίαιτος. Ξυπνώ το πρωί και δεν ξέρω αν θα έχω χρήματα, να πληρώσω τους υπαλλήλους μου, αν θα διαθέτω πόρους, για να καλύψω τα δάνεια μου. Δεν γνωρίζω αν θα πληρώσω τη ΔΕΗ ή τους φόρους μου. ¶ρα εκ των πραγμάτων είμαι και εγώ ένα αγανακτισμένος πολίτης. Όταν ξεκίνησε το κίνημα αυτό, όλοι είδαμε θετικά το γεγονός ότι επιτέλους οι πολίτες σηκώνονται από τον καναπέ τους και διαμαρτύρονται. Διεφάνη από την πρώτη και τη δεύτερη συνάντηση ότι αυτό το κίνημα αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι, δεν είχε ούτε το αίτημα, ούτε και την πολιτική φιλοσοφία που θα μπορούσε να αλλάξει κάτι. Το να λένε ότι έχουμε χούντα, το να μουντζώνουν τη Βουλή και τους Βουλευτές αυτό επιστρέφει πίσω. Τους βουλευτές δεν τους όρισε κανείς. Τους ψηφίσαμε όλοι εμείς. ¶ρα το μούντζωμα επιστρέφει σε μας. Επειδή συμμετείχα και δύο και τρεις φορές σε αυτές τις συναντήσεις, διαπίστωσα ότι οι πραγματικά αγανακτισμένοι, είναι ελάχιστοι. Η πλειονότητα αυτών που μετέχουν είναι, και λυπάμαι που το λέω, περιθωριακοί τύποι που κατασκήνωσαν στο Σύνταγμα. Μεταφέρθηκε δηλαδή το πρόβλημα της Ομόνοιας, στο Σύνταγμα. Είναι αυτοί που δημιουργούν τα προβλήματα στα γήπεδα. Αν ακούσετε, το απόγευμα υπάρχει μια ντουντούκα που βρίζει τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές με εκφράσεις άσχημες, Στην αρχική μορφή των αγανακτισμένων θα συμφωνήσω, Όμως έτσι όπως εξελίχθηκε το θέμα δεν είναι αγανάκτηση. Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι ο καθένας βγαίνει και λέει ό,τι θέλει.
Ο Καλλικράτης ωφέλησε το νησί της Ρόδου καθώς υπάρχουν προβλήματα στο Δήμο Ρόδου και στην Περιφέρεια. Τι πήγε στραβά τελικά;
Το πρώτο στραβό είναι ότι έτυχε να υπάρχει, αυτή η οικονομική συγκυρία. ¨Ήμουν από τους ανθρώπους που ήθελα να υλοποιηθεί το σχέδιο Καλλικράτης. Πίστευα ότι το νησί, θα μπορούσε να είναι μια περιοχή αυτάρκης που θα μπορούσε να ζήσει, χωρίς να έχει την ανάγκη του κεντρικού κράτους. Θα μπορούσε να παράγει και να εξάγει, όλων των ειδών τα προϊόντα. Όλα αυτά όμως θέλουν πολιτικές με όραμα. Δεν θέλει πολιτικές κοντόφθαλμες, δεν θέλει πολιτικές διαχείρισης , όπου μόνο οι νομικοί σύμβουλοι λαμβάνουν τις αποφάσεις. Θέλει πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες να έρθουν σε αντίθεση, να διεκδικήσουν και πάνω από όλα να δώσουν μια προοπτική στον τόπο και στην κοινωνία. Με την ανέχεια που υπάρχει σήμερα ο σωστός σχεδιασμός και η προοπτική του αύριο παίζει μεγάλο ρόλο στην ψυχολογία, του απλού πολίτη. Είναι πολλές οι πολιτικές που μπορούν να εφαρμοσθούν. Φθάνει να θέλει κανείς να τις υλοποιήσει και να έχει πραγματικά σχέδιο. Αυτό λείπει.
¶ρα η δημοτική αρχή θα πρέπει να αλλάξει ρότα, να γίνει πιο διεκδικητική και συγκρουσιακή;
Να πω ότι υπάρχει ακόμη χρόνος. Επειδή είναι καινούργια δημοτική αρχή και βρήκε πολλά και δύσκολα μπροστά της, έχει ακόμη λίγους μήνες πίστωση χρόνου. Από κει και ύστερα αν θέλουμε να κάνουμε καλό στη δημοτική αρχή και στον τόπο θα πρέπει να πούμε, τα πράγματα με το όνομα τους.
Είστε διατεθειμένος αν χρειαστεί να πείτε τα πράγματα με το όνομά τους;
Βεβαίως, δεν έχω κανένα πρόβλημα,. ¶λλωστε δεν έχω καμία υποχρέωση σε κανέναν. Σαφώς και ο καθένας από μας έχει την υποχρέωση να βλέπει, να επισημαίνει τα στραβά και να δίνει και πρόταση για το τι μπορεί να γίνει. Το να κάνουμε μόνο κακόπιστη κριτική είναι το πιο εύκολο. Χρειάζεται μαζί με τη κριτική να δίνεται και προοπτική στον τόπο μας.
Φθάσαμε στο σημείο να είναι στο νησί μας μονοκαλλιέργεια ο τουρισμός. Αφήσαμε πίσω τον πρωτογενή τομέα ενώ οι πραγματικοί αγρότες είναι ελάχιστοι. Αυτό ήταν το ζητούμενο για τη Ρόδο;
Όχι βέβαια. Όταν είχα την τιμή να είμαι γραμματέας της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ το όνειρο μου ήταν με ποιο τρόπο, θα μπορέσει κάθε περιοχή στους δέκα δήμους να εκπονήσει ένα σχέδιο και να καθορίζει ανάλογα με τη μορφολογία της και την προοπτική ανάπτυξη της. Έφαγα τα σωθικά μου με έγγραφα με παραινέσεις για το σχεδιασμό. Δεν έγινε τίποτε. Αυτός ο σχεδιασμός λείπει. Ο Καλλικράτης θα μπορούσε να πετύχει αυτό δηλαδή, να αναπτύξει τον πρωτογενή τομέα. Χωρίς πρωτογενή τομέα δεν προχωράμε. Δεν μπορεί να έχουμε λεμόνια ή καρπούζια εισαγωγής από το Ισραήλ.
Δεν χρειάζεται και ο τουρισμός τον πρωτογενή τομέα προκειμένου να παρέχονται στους επισκέπτες προϊόντα ποιότητας;
Βεβαίως. Εδώ και πολύ καιρό έχω κάνει μια πρόταση. Τόνισα ότι σε αυτή τη φάση οι πολιτικές που υλοποιεί η κυβέρνηση, είναι αφαίμαξη από αυτά που έχει ο πολίτης. Έτσι μεγάλη μερίδα της κοινωνίας ζει, κάτω από το επίπεδο της φτώχειας. Σκέφθηκα ότι η κυβέρνηση μπορεί να δώσει κάτι στον απλό πολίτη.
Η Ρόδος διαθέτει αρκετά κτήματα που ανήκουν στο δημόσιο. Έχουμε ανεργία, ανέργους πάρα πολλούς ανθρώπους που κλείνουν τα καταστήματα τους και δεν έχουν δουλειά. Πληρώνει η χώρα την ανεργία, χωρίς να παράγεται κάτι. Θα μπορούσε η πολιτεία στους ανέργους που θέλουν πραγματικά να ζήσουν, να τους δώσει από ένα με ενάμιση στρέμμα χωράφι με ενοίκιο πέντε ευρώ το χρόνο, για παράδειγμα. Θα μπορούν τις εκτάσεις αυτές να τις καλλιεργήσουν και να επιβιώσουν πουλώντας τα προιόντα. Επιπλέον αν δημιουργηθεί κάτι ιδιαίτερο ως προς την παραγωγή η πολιτεία να έρθει να επιβραβεύσει παραχωρώντας και άλλη έκταση, Αν όμως σε ενάμιση χρόνο δεν γίνει τίποτε τότε η έκταση θα επιστρέφεται στο κράτος. Αυτή είναι η πολιτική που θα δείχνει πως η πολιτεία δίνει προοπτική στους ανέργους. Ετσι και η κοινωνία θα μπορούσε να αναπτυχθεί. Εκτός των άλλων πλεονεκτημάτων που είπαμε θα γίνει άμεσα η ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα και οι εισαγωγές θα σταματήσουν .
Για να γίνουν όλα αυτά όμως χρειάζεται βούληση. Είδα ότι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Κώστας Σκανδαλίδης αρχίζει να υλοποιεί κάτι τέτοιο στην Βόρεια Ελλάδα κάτι που με χαροποιεί.
Αν λοιπόν εμείς κάνουμε την πρόταση αυτή έχουμε αρκετές ελπίδες να δώσουμε προοπτική στον τόπο και να δημιουργήσομε ανάπτυξη;
Βεβαίως. Φθάνει μονάχα αυτοί που μπορούν να πιέσουν και να ενημερώσουν για να αρχίσει να υλοποιείται η πρόταση αυτή.
Η συζήτηση για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας έχει ξεκινήσει. Είναι δυνατό να γίνει αξιοποίηση ή θα πάμε στο ξεπούλημα;
Και εδώ υπάρχει μεγάλη υποκρισία τελικά. Έχουμε ορισμένα ακίνητα που είναι φιλέτο. Μπορεί να μας πει κανείς τι γίνονται όλα αυτά; Τα έχουν καταλάβει και έχουν εξαφανιστεί σιγά σιγά. Έχουμε το Γκόλφ που προσπαθούν να το αξιοποιήσουν γύρω στα 25 χρόνια. Έχουμε την παραλία της Τσαμπίκας, το Πρασονήσι και δεν ξέρω και ποια άλλα. Τίθεται το ερώτημα. Αξιοποίηση ή εκποίηση; Αξιοποίηση είναι ότι ο τόπος έχει σχέδιο και λέει ότι στην περιοχή του Γκολφ για παράδειγμα διατηρείται το γήπεδο και αυτό για να αξιοποιηθεί πρέπει να γίνουν ορισμένα πράγματα., Έχουμε στο μυαλό μας, τι θα γίνει; Πιστεύω πως δεν έχουμε. Έχουμε καταλήξει ποια μορφή αξιοποίησης θέλουμε για την παραλία της Τσαμπίκας; Και σε αυτή την περίπτωση πιστεύω πως δεν έχουμε σαφή άποψη και σχέδιο. Αυτό καταφέραμε όλοι εμείς οι πολιτικοί των περασμένων χρόνων για την κοινωνία σήμερα. Ένα τίποτε, Εμείς χρωστάμε και μας ζητούν να δώσουμε τα χρήματα πίσω. Έχουμε για παράδειγμα κάποιον που έχει την επιχείρηση του αλλά είναι χρεωμένος. Εχει όμως στην κυριότητα του δύο διαμερίσματα. Για να μπορέσει να αποπληρώσει την οφειλή του τι κάνει; Θα ενοικιάσει τα δύο διαμερίασματα και θα λαμβάνει 200 ευρώ ή θα πουλήσει το ένα και θα πληρώσει το χρέος και θα εκμισθώσει το δεύτερο; Ενας σωστός επιχειρηματίας πουλάει τα ένα από τα δυο για να ξεχρεώσει.. Αυτό θα πρέπει να γίνει. Αυτό που λέει η κυβέρνηση είναι ότι δεν πουλάει αλλά παραχωρεί για 30 με 40 χρόνια ακίνητα για να αξιοποιηθούν Δεν θα πάρουν τα ακίνητα μαζί τους οι Γερμανοί. Δεν θα μεταφέρουν το Γκόλφ. Εδώ θα είναι το ακίνητο. Αν η ελληνική πολιτεία πάει καλά και το εγχείρημα πάει επίσης καλά γιατί όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται θα μπορέσουμε να τα πάρουμε ξανά πίσω. Για αυτό λέω ότι αυτή η υποκρισία και ο λαϊκισμός μας έφερε ως εδώ, Την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου ήμασταν επιρρεπείς στο λαϊκισμό, αποδεχθήκαμε όλα τα αιτήματα του λαού είτε λογικά ή παράλογα και για αυτό το λόγο φθάσαμε ως εδώ.
Όμως δεν παραδειγματίστηκαν οι έχοντες την ευθύνη αλλά συνεχίζουν στην ίδια οδό.
Για αυτό αναφέρομαι στον λαϊκισμό. Θα με ρωτούσατε αν αυτές είναι πολιτικές ΠΑΣΟΚ; Σαφώς και δεν είναι. Θα μπορούσαμε τα ακίνητα για παράδειγμα από μόνοι μας, να τα είχαμε αξιοποιήσει την εποχή που μπορούσαμε. Φανήκαμε ανίκανοι όμως. Τώρα είναι η εποχή να πληρώσουμε και αυτό το είναι το τίμημα. Όταν θα έρθει η εποχή που θα μπορέσουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας να έχουν την δυνατότητα, ας τα πάρουν πίσω.
Χρησιμοποιήσατε τη λέξη υποκρισία. Ταιριάζει στον τομεά της ενέργειας στην περιοχή μας καθώς χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να υπογραφεί η σύμβαση αγοραπωλησίας του ακινήτου που θα φιλοξενήσει το εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Νότια Ρόδο και κοντά σε αυτό θα δημιουργηθούν δυο ηλιακά πάρκα;
Βεβαίως και είναι υποκρισία. Πρέπει να ψαχτεί η κοινωνία, για να βρει ποιοι είναι αυτοί που παραχώρησαν τις εκτάσεις για να γίνουν αυτά. Γιατί δεν είναι σωστό να θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από τα δάχτυλα μας και αυτοί που εγκλημάτησαν κατά της κοινωνίας με το να μην αφήσουν να γίνει το εργοστάσιο της ΔΕΗ εδώ και 15 -20 χρόνια για την καρέτα καρέτα μιλήσανε; Όχι. Μιλάνε όμως για το ακίνητο των αλευρόμυλων. Μου θυμίζουν αυτά συμπεριφορές μαφιόζικες που κατευθύνονται δεν ξέρω από ποια κέντρα κάτι σαν μασονία (δεν προσβάλλω την θρησκευτική οργάνωση) που δεν είναι μόνο στη Ρόδο. Είναι διασκορπισμένοι και έχουν μεταξύ τους επικοινωνία, ώστε τίποτε να μην γίνει σε αυτό τον τόπο.
Αναφερθήκατε στο ακίνητο των Αλευρόμυλων που έχει χωρίσει την κοινωνία του νησιού μας σε δυο στρατόπεδα. Στο ένα ανήκουν όσοι επιθυμούν να διατηρηθεί το ακίνητο και να επισκευασθεί και στο δεύτερο εκείνοι που ζητούν την κατεδάφισή του. Τι πρέπει να γίνει τελικά;
Η κοινωνία της Ρόδου δεν ξέρει την αλήθεια για το θέμα αυτό. Θα κάνω και πάλι μια ερώτηση και σε αυτή, να μου απαντήσει ο οποιοσδήποτε. Αυτό το κτήριο δεν έχει καμία δέσμευση, από καμιά υπηρεσία. Το ελληνικό δημόσιο μέσω του υπουργείου Πολιτισμού, είπε ότι δεν το θέλει. Και είναι περιουσία ενός ιδιώτη, Τι θα κάνει ο άνθρωπος αυτός; Δεν μπορεί να κάνει το ακίνητο αυτό ό,τι θέλει αφού του ανήκει; Αν υπάρχει δημόσιος φορέας που να προσφέρεται να καλύψει τα έξοδα της επισκευής και να το κάνει μουσείο για παράδειγμα, ευχαρίστως. Όμως τώρα γιατί αυτή η αντίδραση; Γιατί η δημόσια διοίκηση δεν αφήνει τον πολίτη να κάνει αυτό που σκέπτεται; Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό; Ποια είναι τα συμφέροντα; Τι κρύβεται από πίσω; Ποιος καθοδηγεί αυτούς τους διαμαρτυρόμενους;
Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι αρμόδιες υπηρεσίες έπραξαν αυτό που έπρεπε;
Όχι βέβαια . Γιαυτό και ο Εισαγγελέας έχει διατάξει προκαταρκτική εξέταση, για παράβαση καθήκοντος και άλλα. Αλλά κάποια στιγμή όμως η κοινωνία θα πρέπει να μάθει τις αλήθειες. Έχει ορισμένους που είναι κρατικοδίαιτοι και πολιτικολογούν καθημερινά μέσω διαφόρων Site. Οι άνθρωποι αυτοί μιλούν ανέξοδα. Τους πληρώνει το ελληνικό κράτος για να μπορούν να λένε όλα αυτά που λένε;
Τονίσατε πως έγινε το λάθος να χαθούν πόροι από τα κοινοτικά προγράμματα ενώ θα μπορούσαν να γίνουν έργα. Τώρα όμως και να επιθυμούμε κάτι τέτοιο δεν μπορούμε να προχωρήσουμε γιατί θα κοπούν πόροι από το ΕΣΠΑ με τις αλλαγές που δρομολογούνται. Θα την χάσουμε την ευκαιρία αυτή και γιατί δεν τα καταφέραμε τελικά;
Να σας πω. Σε αυτή τη συγκυρία που ζούμε έχουν σταματήσει οι δημόσιες επενδύσεις και τα προγράμματα, γιατί πρέπει να υπάρχει και ρευστό για τη συμμετοχή της χώρας. Εφόσον δεν υπάρχει ρευστό, δεν μπορούν να λειτουργήσουν και τα προγράμματα. Γίνεται προσπάθεια τώρα να απεγκλωβιστεί το ΕΣΠΑ κα να παραταθεί ο χρόνος της δικής μας συμμετοχής ώστε τα προγράμματα να τρέξουν ώστε να έχουμε μια μορφή ανάπτυξης και να προχωρήσουμε μπροστά. Οι κινήσεις που έγιναν από την κυβέρνηση έπρεπε να έχουν υλοποιηθεί από την κυβέρνηση, πριν από δέκα μήνες και όχι σήμερα. Αυτές ήταν οι διαφωνίες μας. Αυτά επισημάναμε εγώ και κάποιοι άνθρωποι. Είναι απλά πράγματα. Δεν ξέρω ποιες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετώπιζε η κυβέρνηση και δεν μπόρεσε να τα υλοποιήσει. Ελπίζω πως θα δεχθούν αυτό, για να έχουμε μια θετική πορεία. Γιατί με μια ύφεση 4% δεν μπορεί να γίνει τίποτε.
Έχετε διαγράψει την δική σας πορεία στο κίνημα. Θα επιστρέφατε στην ενεργό πολιτική αν σας το ζητούσαν;
Είμαι στην ενεργό πολιτική . Ποτέ δεν έπαψα να είμαι, Κάθε πολίτης που εκφράζεται, είναι στην ενεργό πολιτική. Θεωρώ ότι όλες οι πράξεις μας είναι πολιτικές. Το μόνο που δεν έχω είναι αποφασιστικό ρόλο. Από τη στιγμή που η Δημοκρατία μου παρέχει το δικαίωμα να εκφράζω την άποψη μου, είμαι ενεργός πολίτης και εκφράζω πολιτικές. Δεν αισθάνομαι έξω από την πολιτική απλώς είναι μια περίοδος που δεν έχω την δυνατότητα να υλοποιήσω αυτά που έχω στο μυαλό μου. Δεν είμαι μεγάλος στην ηλικία όμως. Και είμαι εδώ και πάντα ανοικτός σε οτιδήποτε.
Ως εκ τούτου αν σας γίνονταν πρόταση από το ΠΑΣΟΚ για να μετάσχετε σε εκλογές, εθνικές η αυτοδιοικητικές, θα την αποδεχόσασταν;
Θα ήταν μεγάλη μου τιμή. Νιώθω ότι από τις θέσεις τις οποίες κατείχα, που δεν ήταν ποτέ διορισμένες, έχω κάνει πάρα πολλά λάθη σε πολλούς τομείς και ειδικά σε ό,τι αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση, τις επιλογές προσώπων και ένα σωρό άλλα πράγματα. Έκανα τεράστια λάθη τα οποία σε αυτή τη φάση δεν θα διέπραττα.. Αυτά που έκανα όμως εγώ τότε βλέπω ότι τώρα επαναμβάνονται. Δεν το έκανα από πρόθεση., Μια τέτοια ειλικρινής εξομολόγηση θα πρέπει να παραδειγματίσει όλους αυτούς που κατέχουν πολιτικές θέσεις και να απεγκλωβίσουν την κοινωνία, τον απλό πολίτη από υποσχέσεις και διάφορα άλλα πράγματα να του πουν την αλήθεια και του δώσουν προοπτική Με αυτή τη λογική λοιπόν δεν φοβάμαι να μετάσχω στο πολιτικό παιχνίδι. Δεν φοβάμαι την κοινωνία . Δεν πρέπει να φοβάται κανείς την κοινωνία αλλά τους κακοήθεις που υπάρχουν, Δεν συμφωνώ με το σκηνικό των φωτογραφιών των βουλευτών (αφίσες). Όλοι αυτοί αν είναι μάγκες και έχουν πολιτική άποψη να γράψουν ποια οργάνωση είναι, να μας πουν γιατί ανάρτησαν τις αφίσες. Να έχουν το θάρρος να κάνουν διάλογο και να μην λειτουργούν σαν εγκληματίες της νύχτας σαν παραοργανώσεις και δεν ξέρω τι άλλο. Θέλω να πιστεύω ότι πίσω απο αυτή την ιστορία δεν κρύβονται άνθρωποι, που έχουν σχέση με πολιτικά κόμματα. Θέλω να ελπίζω. Αν έχουν όμως κότσια, και πιστεύω, να μας πουν ποιοι είναι, Επώνυμα να μιλήσουν. Και θα πάω και εγώ να υπογράψω με την προϋπόθεση να με πείσουν γιατί οι άνθρωποι που τους ψήφισε η κοινωνία θεωρούνται εγκληματίες. Δεν ζήσανε τη χούντα και δεν ξέρουν τι θα πει δημοκρατία και πως λειτουργεί το κοινοβούλιο.
