«Οι δημόσιοι υπάλληλοι οδηγούνται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση»

«O κόσμος της εργασίας βιώνει την πιο κρίσιμη περίοδο στην ιστορία της χώρας, εργασιακά δικαιώματα ξεθεμελιώνονται, κοινωνικές παροχές καταργούνται, οι μισθοί βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης. Όλα αυτά τον έχουν φέρει σε κατάσταση οργής και αγανάκτησης. Δεν αντιδρά για οικονομικούς λόγους».
Αυτό υπογραμμίζει μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του στη «δ» ο πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων κ. Κ. Μουτσάκης με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις.
«Προσωπική μου άποψη, είναι ότι η χώρα θα πρέπει να μείνει εντός της ευρωζώνης. Θεωρώ ότι θα είναι καταστροφικό να επανέλθει «στη δραχμή». Θα πρέπει όμως η παραμονή της να γίνει με σωστούς όρους διαπραγμάτευσης και όχι όπως γίνεται μέχρι σήμερα, με όρους πλήρους υποταγής και που αποδείχτηκε ότι δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα», δηλώνει ο κ. Μουτσάκης προσθέτοντας πως οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να αντέξουν και άλλα μέτρα.
«Είναι φανερό πλέον, ότι η κυβέρνηση έχει αποφασίσει την πλήρη υποβάθμιση της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας και των λειτουργών της. Η εκπαίδευση στην Ελλάδα συνθλίβεται, από τις δραματικές περικοπές μιας πρωτόγνωρης μείωσης των δημόσιων δαπανών για την παιδεία, που θα φτάσουν τα επόμενα χρόνια μόλις στο 2,23% του ΑΕΠ και ουσιαστικά θα καταργήσουν το δημόσιο σχολείο», δηλωνει ο κ . Μουτσάκης.
Η συνέντευξη του προέδρου του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Κ. Μουτσάκη, αναλυτικά:
• Mε κομμένη την ανάσα όλοι οι Έλληνες παρακολουθούν τις εξελίξεις που συμβάλλουν στο να χάσουν όσα δικαιώματα κατέκτησαν με αγώνες. Παρόλα αυτά οι αντιδράσεις δεν είναι δυναμικές, γιατί;
Θεωρώ ότι ο κόσμος της εργασίας βιώνει την πιο κρίσιμη περίοδο στην ιστορία της χώρας, εργασιακά δικαιώματα ξεθεμελιώνονται, κοινωνικές παροχές καταργούνται, οι μισθοί βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης. Όλα αυτά τον έχουν φέρει σε κατάσταση οργής και αγανάκτησης. Όμως η αδυναμία (λόγω των περικοπών) να αντεπεξέλθει ακόμη και στις βασικές του ανάγκες και υποχρεώσεις, έχει οδηγήσει πολλούς να σκέφτονται ακόμη και τα χρήματα, που θα τους περικοπούν από συμμετοχή σε απεργίες ή στάσεις εργασίας. Θα πρέπει να ληφθεί υπό υπόψη και η ψυχολογία των εργαζομένων που βρίσκεται κυριολεκτικά στο ναδίρ. Παρόλα αυτά στις μεγάλες πόλεις που το πρόβλημα είναι εντονότερο, παρατηρείται ότι η συμμετοχή του σε απεργίες και κινητοποιήσεις είναι μαζικές.
• Σας προβληματίζουν οι εικόνες των πολιτών που κατέληξαν να είναι άστεγοι και να συνωστίζονται στα συσσίτια ενώ αυτά που πρωτίστως χρειάζονται δεν είναι ελεημοσύνη αλλά δουλειά;
Είναι ντροπή και αίσχος σε μια ανεπτυγμένη χώρα να υπάρχουν αυτά τα φαινόμενα. Ο κόσμος ζητά εργασία και να ζει αξιοπρεπώς από αυτήν, δυστυχώς όμως η ανεργία καλπάζει, η ανάπτυξη δεν γίνεται και θα βλέπουμε χειρότερα φαινόμενα, όπως αυτά που παρατηρήθηκαν με μαθητές που υποσιτίζονται.
• Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν πως θα ήταν καλύτερα να τεθεί η χώρα εκτός ευρωζώνης παρά να εφαρμοσθούν τόσο σκληρά μέτρα που οδηγούν τους περισσότερους και κυρίως τη νέα γενιά στο περιθώριο;
Προσωπική μου άποψη, είναι ότι η χώρα θα πρέπει να μείνει εντός ευρωζώνης. Θεωρώ ότι θα είναι καταστροφικό να επανέλθει «στη δραχμή». Θα πρέπει όμως η παραμονή της να γίνει με σωστούς όρους διαπραγμάτευσης και όχι όπως γίνεται μέχρι σήμερα, με όρους πλήρους υποταγής και που αποδείχτηκε ότι δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα.
• Τι σημαίνει για τους δασκάλους η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων;
Αφού στον ιδιωτικό τομέα προωθούν την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων είναι σχεδόν βέβαιο, ότι και στο δημόσιο θα έρθει με τη σειρά της η άρση της μονιμότητας και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας που ήδη υπάρχουν και στο χώρο της εκπαίδευσης.
• Ο κλάδος της πρωτοβάθμιας είχε δεχθεί πλήγμα από τα προηγούμενα μέτρα και σε ποιο βαθμό;
Είναι φανερό πλέον ότι η κυβέρνηση, έχει αποφασίσει την πλήρη υποβάθμιση της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας και των λειτουργών της.
Αφού άφησε τα Δημόσια Σχολεία χωρίς βιβλία και τις σχολικές επιτροπές χωρίς χρηματοδότηση, αφού συρρίκνωσε τις δαπάνες για την παιδεία στο ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό τώρα αφήνει και τους εκπαιδευτικούς χωρίς μισθούς.
Η εκπαίδευση στην Ελλάδα συνθλίβεται από τις δραματικές περικοπές μιας πρωτόγνωρης μείωσης των δημόσιων δαπανών για την παιδεία, που θα φτάσουν τα επόμενα χρόνια μόλις στο 2,23% του ΑΕΠ και ουσιαστικά θα καταργήσουν το δημόσιο σχολείο.
• Μπορούν οι εκπαιδευτικοί να αντέξουν τα νέα μέτρα;
Με την εφαρμογή του νέου μισθολογίου στο Δημόσιο οι αποδοχές μας μειώνονται από 20% μέχρι 40% και οι δημόσιοι υπάλληλοι οδηγούμαστε στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Σε τραγική κατάσταση έχουν περιέλθει οι νέοι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι προσλαμβάνονται με μισθούς πείνας (630¤ μηνιαίως), για να υπηρετήσουν στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της πατρίδας μας, πολλές φορές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη μόνιμη κατοικία τους.
Η κατάσταση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όπως αυτή διαμορφώνεται μετά την ενοποίηση των ασφαλιστικών οργανισμών στον ΕΟΠΥΥ και την περαιτέρω επιδείνωση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε στις ήδη υποβαθμισμένες έως ανύπαρκτες παροχές στον τομέα της υγείας, αποδεικνύει ότι οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να αντέξουν και άλλα μέτρα.
• Τελικά ο “Καλλικράτης” οφέλησε την πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση;
Όχι, γιατί με αυτό τον τρόπο που λειτουργούν οι σχολικές επιτροπές, δηλαδή συγκεντρωτικά, η κάθε σχολική μονάδα έχασε την σχετική αυτονομία που είχε να λύνει και να διαχειρίζεται άμεσα και κυρίως ευέλικτα τα προβλήματά της. Επίσης υπάρχει μια απίστευτη γραφειοκρατία σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες.
• Λειτουργούν ορθά οι σχολικές επιτροπές του Δήμου Ρόδου δηλαδή αποδίδουν τα χρήματα που χρειάζονται τα σχολεία; Τι θα πρέπει να γίνει για να μην υπάρχουν προβλήματα;
Μέχρι τώρα όχι, και ενώ έγινε τροποποίηση του νόμου, σε ό,τι αφορά τις σχολικές επιτροπές και πλέον μπορούν να κατανέμουν όλες τις επιχορηγήσεις στα σχολικά συμβούλια αυτό δεν γίνεται με αποτέλεσμα οι σχολικές μονάδες να παίρνουν 500 ή 1000 ευρώ, για να καλύπτουν τις ανάγκες τους οι οποίες όμως είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερες. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να υπάρχει μια ορθή κατανομή όλου του ποσού της επιχορήγησης που δίνεται από το κράτος στις σχολικές επιτροπές και να διατίθεται στο ακέραιο στα σχολικά συμβούλια. Όπως γινόταν και παλαιότερα με τους Καποδιστριακούς Δήμους.
• Βρήκαν ανταπόκριση τα θέματα που θέσατε στο δήμαρχο Ρόδου και σε ποιό βαθμό;
Έγινε ένας ουσιαστικός και γόνιμος διάλογος, με το δήμαρχο Ρόδου. Θέσαμε στο δήμαρχο τις προτάσεις μας, τις αδυναμίες που υπάρχουν με το τωρινό σύστημα των προμηθειών και των κατανομών στα σχολεία. Συμφωνήθηκε ότι μετά την τροποποίηση του νόμου θα γίνουν αλλαγές και σε ό,τι αφορά τα ποσά που θα δίνονται στα σχολεία, και ο τρόπος και οι δόσεις των επιχορηγήσεων. Βέβαια ο δήμαρχος πρότεινε, ένα μικτό μοντέλο δηλαδή να διατηρηθεί σε κάποια είδη το σύστημα των προμηθειών και το υπόλοιπο ποσό να δίνεται στα σχολεία, που δεν μας βρίσκει αντίθετους αρκεί να γίνει με σωστή αναλογία και να γίνει σωστή ιεράρχηση των αναγκών. Το βέβαιο είναι ότι η όποια επένδυση του Δήμου στην Παιδεία θα είναι ανταποδοτική στο μέλλον για τον ίδιο μιας και οι αυριανοί πολίτες του είναι οι σημερινοί μαθητές μας.
• Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στην Ακαδημία ανέδειξε το πρόβλημα των επισκευών που χρειάζονται τα ιστορικά κτήρια της Ρόδου που στεγάζουν σχολεία. Τι θα πρέπει να γίνει;
Έχουμε τονίσει και στο παρελθόν, ότι τα σχολεία που στεγάζονται σε παλαιά κτήρια δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για διδασκαλία των μαθητών και το κυριότερο τίθεται θέμα ασφάλειας των μαθητών. Βέβαια αυτό εντάσσεται στο γενικότερο πρόβλημα των υποδομών που έχουν οι σχολικές μονάδες και κατά πόσο η πολιτεία δίνει λύση στο πρόβλημα όταν οι δαπάνες για την παιδεία είναι στο 2,23% του ΑΕΠ.
• Ξεκίνησε κα εξελίχθηκε καλά η σχολική χρονιά φέτος; Λύθηκαν τα προβλήματα με τα βιβλία;
Ξεκίνησε με προβλήματα όπως οι ελλείψεις σε βιβλία και ελλείψεις εκπαιδευτικών ειδικοτήτων στα ολοήμερα τμήματα.
Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς η ελληνική κοινωνία, έζησε το μοναδικό φαινόμενο για χώρα του πολιτισμένου κόσμου οι μαθητές να μην έχουν σχολικά βιβλία. Η Υπουργός Παιδείας, περιορίστηκε στη διατύπωση μιας απλής συγγνώμης και ταυτόχρονα υποσχέθηκε ότι το σύνολο των βιβλίων θα βρίσκεται στα σχολεία έως τις 15 του Οκτώβρη. Η πραγματικότητα όμως είναι αμείλικτη. Βρισκόμαστε στις αρχές του Φλεβάρη και μόλις τώρα έχουν φτάσει στα σχολεία το σύνολο σχεδόν των βιβλίων. Κανείς δεν είχε τη στοιχειώδη ευαισθησία, να αναλάβει την ευθύνη και να παραιτηθεί. Σε ό,τι αφορά δασκάλους και νηπιαγωγούς, δεν αντιμετωπίσαμε μεγάλες ελλείψεις. Είχαμε και ακόμη έχουμε όμως, ελείψεις εκπαιδευτικών ειδικοτήτων στα ολοήμερα τμήματα με αποτέλεσμα να υπολειτουργούν.