ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

«Μας θυμούνται μόνο όταν συμβαίνει κάτι με την Τουρκία»: Χωρίς βενζίνη το Αγαθονήσι πάνω από 10 ημέρες

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΑΓΑΘΟΝΗΣΙ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Το Αγα­θο­νήσι έχει μείνει χωρίς καύσιμα για περισ­σό­τε­ρες από δέκα ημέρες, με τους κατοί­κους να αδυ­να­τούν να μετα­κι­νη­θούν και να εργα­στούν.
  • Ο κ. Μανώλης, που επέ­στρεψε στο νησί πριν από 13 χρόνια, δηλώνει απο­γοη­τευ­μέ­νος και σκέ­φτε­ται να φύγει, νιώ­θο­ντας πως ο τόπος του έχει εγκα­τα­λει­φθεί.
  • Η έλλειψη καυ­σί­μων έχει παρα­λύ­σει τις επαγ­γελ­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, ιδιαί­τερα την αλιεία, ενώ κάτοι­κοι ανα­γκά­ζο­νται να περιο­ρί­ζουν τις μετα­κι­νή­σεις τους.
  • Το πρό­βλημα έχει εμφα­νι­στεί ξανά, και το περα­σμένο καλο­καίρι οι ψαράδες προ­μη­θεύ­τη­καν καύσιμα από γει­το­νικά νησιά με καΐκια· αυτή τη φορά δεν γνω­ρί­ζουν πότε θα απο­κα­τα­στα­θεί ο εφο­δια­σμός.

Πριν από δεκα­τρία χρόνια, ο κ. Μανώλης έκανε την αντί­θετη δια­δρομή από τους περισ­σό­τε­ρους. Άφησε την Αθήνα πίσω του και επέ­στρεψε μόνιμα στο Αγα­θο­νήσι. Είχε φύγει από το ακρι­τικό νησί σε ηλικία 12 ετών, αλλά μετά από χρόνια που πέρασε στην πρω­τεύ­ουσα, απο­φά­σισε να γυρίσει στον τόπο κατα­γω­γής του. «Γύρισα με χαρά και λαχτάρα, αλλά δεν σας κρύβω ότι πλέον σκέ­φτο­μαι πάρα πολλές φορές να απο­χω­ρήσω», λέει ο ίδιος, απο­τυ­πώ­νο­ντας την απο­γο­ή­τευση που νιώθει σήμερα.

Η σταγόνα που ξεχεί­λισε το ποτήρι είναι μια κρίση που δεν αφήνει κανέναν ανε­πη­ρέ­α­στο. Το βορειό­τερο νησί των Δωδε­κα­νή­σων, που βρί­σκε­ται κοντά στη Σάμο, έχει μείνει χωρίς καύσιμα εδώ και πάνω από δέκα ημέρες. Σε ένα ακρι­τικό νησί, η έλλειψη καυ­σί­μων δεν είναι απλώς μια «δυσκο­λία», αλλά απο­τε­λεί θέμα επι­βί­ω­σης. Χωρίς βενζίνη και πετρέ­λαιο, όπως λένε οι κάτοι­κοι στο tanea.gr, δεν μπορούν καν να εργα­στούν.

«Είναι δυνατόν εν έτει 2026, ένα ολό­κληρο νησί να μένει χωρίς καύσιμα;» ανα­ρω­τιέ­ται ο κ. Μανώλης, ο οποίος ζυγίζει ξανά τις επι­λο­γές του, ανα­ρω­τώ­με­νος αν αξίζει τελικά να μένει σε έναν τόπο, που όπως λέει, νιώθει σαν να είναι υπό εγκα­τά­λειψη.

«Κάνουμε οικο­νο­μία στα πάντα για να μπο­ρούμε να κινη­θούμε»

Ο ίδιος απα­σχο­λεί­ται ερα­σι­τε­χνικά με το ψάρεμα, ενώ στο νησί λει­τουρ­γεί ένα κατά­στημα εστί­α­σης. «Χωρίς καύσιμα, είναι σαν να έχουν “παγώσει” τα πάντα. Να φαντα­στείτε, πως αυτή τη στιγμή, στη μηχανή μου έχω γεμάτο το 1/4 του ρεζερ­βουάρ. Ανα­γκα­ζό­μα­στε να κάνουμε οικο­νο­μία στα πάντα για να μπο­ρούμε να κινη­θούμε και όλες οι δου­λειές πηγαί­νουν πίσω» εξηγεί, με τον κ. Θεολόγο, ψαράς στο επάγ­γελμα, να συμπλη­ρώ­νει πως «δεν μπο­ρούμε να κάνουμε απο­λύ­τως τίποτα».

Ο κ. Θεο­λό­γος ασχο­λεί­ται με την αλιεία εδώ και 30 χρόνια. Μαζί με ακόμη τέσ­σε­ρις επαγ­γελ­μα­τίες ψαράδες του Αγα­θο­νη­σίου, βλέπει τη δουλειά του να «παγώνει» εξαι­τίας της έλλει­ψης καυ­σί­μων, περι­γρά­φο­ντας μια κατά­σταση που, όπως λέει, έχει φτάσει στα όριά της. Δεν είναι η πρώτη φορά που το νησί μένει χωρίς βενζίνη, καθώς το ίδιο πρό­βλημα είχε προ­κύ­ψει και το περα­σμένο καλο­καίρι, ανα­γκά­ζο­ντας τους ψαράδες να ανα­ζη­τή­σουν λύσεις ανάγκης για να μπο­ρέ­σουν να συνε­χί­σουν να εργά­ζο­νται.

«Έχουμε ξεμεί­νει από καύσιμα και είναι η δεύτερη φορά που συμ­βαί­νει. Η πρώτη ήταν κατά τη διάρ­κεια του καλο­και­ριού. Τότε, όπως φαντά­ζο­μαι θα συμβεί και τώρα, είχαμε ανα­γκα­στεί να γεμί­ζουμε τέσσερα-πέντε δοχεία με βενζίνη και να μας τα φέρνουν με καΐκια από τα απέ­να­ντι νησιά, για να μην ξεμεί­νουμε τελείως. Ουσια­στικά, παρα­κα­λάμε να μας τα φέρουν. Είναι δυνατόν;», ανα­φέ­ρει, περι­γρά­φο­ντας τις συν­θή­κες υπό τις οποίες καλού­νται να επι­βιώ­σουν επαγ­γελ­μα­τικά. Η αγα­νά­κτησή του συμπυ­κνώ­νε­ται σε μια φράση που απο­τυ­πώ­νει το αίσθημα απο­μό­νω­σης των κατοί­κων. «Νιώ­θουμε σαν να είμαστε εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νοι από παντού».

«Δεν υπάρχει σταγόνα βεν­ζί­νης στο νησί»

Η σύζυγός του, κα Ειρήνη, βρί­σκε­ται στο κατά­λυμά της που δια­θέ­τει 4 ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια. «Δεν υπάρχει σταγόνα βεν­ζί­νης στο νησί, δεν μας έχουν ενη­με­ρώ­σει καν για το πότε θα λυθεί το ζήτημα, αλλά υπάρ­χουν κι άλλα προ­βλή­ματα» εξηγεί, προ­σθέ­το­ντας πως οι κάτοι­κοι των μικρών και απο­μα­κρυ­σμέ­νων νησιών καλού­νται να αντα­πε­ξέλ­θουν σε μια καθη­με­ρι­νό­τητα με λιγό­τε­ρες υπο­δο­μές, υπη­ρε­σίες και ευκο­λίες σε σχέση με εκείνες που δια­θέ­τουν εκείνοι των μεγάλων αστικών κέντρων, χωρίς ωστόσο να έχουν αντί­στοιχη φορο­λο­γική ελά­φρυνση, καθώς επι­βα­ρύ­νο­νται με την ίδια φορο­λο­γία.

«Έχουμε ζητήσει να μας μειώ­σουν τους φόρους που πλη­ρώ­νουμε. Αυτό ίσως λύσει κάποια προ­βλή­ματα στο νησάκι μας. Εγώ έχω 4 δωμάτια στο Αγα­θο­νήσι και πληρώνω σαν να είμαι στο Κολω­νάκι. Οι ψαράδες αντί­στοιχα έχουν τα προ­βλή­ματά τους. Περνάμε πάρα πολύ δύσκολα είναι η αλήθεια».

Εν τω μεταξύ, όπως λέει η κα Ειρήνη, πριν από κάποιο χρονικό διά­στημα, το νησί δεν είχε καν πρα­τή­ριο βεν­ζί­νης. «Τώρα έχουμε ένα δημο­τικό πρα­τή­ριο, αλλά ξεμεί­ναμε από καύσιμα. Ότι και να πούμε είναι λίγο», λέει, με τον κ. Μανώλη περι­γρά­φει μια συνο­λι­κό­τερη εικόνα απο­μό­νω­σης, καθώς, όπως επι­ση­μαί­νει, ούτε η ακτο­πλοϊκή σύνδεση καλύ­πτει σταθερά τις ανάγκες τους. «Ακόμη και το κατα­μα­ράν που είχαμε, στα­μά­τησε και αυτό ξαφνικά, και δεν ξέρουμε πότε θα ξανα­μπεί. Υπάρχει ένα φέρι μποτ της γραμμής, αλλά όταν έχει 6 μποφόρ, βγαίνει απα­γο­ρευ­τικό. Είμαστε σαν πετα­μέ­νοι, έτσι νιώθω εγώ», ανα­φέ­ρει, περι­γρά­φο­ντας την ανα­σφά­λεια που συνο­δεύει την καθη­με­ρι­νό­τητα στο ακρι­τικό νησί.

Εκείνο, ωστόσο, που εντεί­νει περισ­σό­τερο την αγωνία των κατοί­κων είναι η απουσία σαφούς ενη­μέ­ρω­σης για το πότε θα απο­κα­τα­στα­θεί ο ανε­φο­δια­σμός. Δεν γνω­ρί­ζουν πόσο ακόμη θα χρεια­στεί να περι­μέ­νουν, ούτε πώς θα καλύ­ψουν τις ανάγκες τους στο μεσο­διά­στημα. «Σε ένα τέτοιο νησάκι που ζούμε, αν δεν είσαι σκλη­ρα­γω­γη­μέ­νος, δεν μπορείς να μείνεις εδώ. Αν μας έλεγαν ότι για 10-15 μέρες δεν θα έχουμε βενζίνη, θα δεί­χναμε κατα­νό­ηση. Αλλά τώρα είμαστε στον αέρα. Δεν μας λένε τίποτα», λέει ο κ. Μανώλης.

Η επι­στροφή του στο Αγα­θο­νήσι το 2013 ήταν μια συνει­δητή επιλογή, μια απόφαση που πήρε επειδή αγαπά τον τόπο του και ήθελε να ζήσει εκεί. Σήμερα, όμως, ακόμη και αυτή η επιλογή μοιάζει να κλο­νί­ζε­ται. «Επέ­στρεψα το 2013 στον τόπο μου, γιατί τον πονάω και ήθελα να ζήσω εδώ, αλλά υπάρ­χουν στιγμές που σκέ­φτο­μαι να φύγω. Η βενζίνη εδώ κοστί­ζει 2,28 ευρώ το λίτρο. Αντί να παρα­πο­νιό­μα­στε για την τιμή, έχουμε φτάσει στο σημείο να παρα­πο­νιό­μα­στε επειδή δεν έχουμε τη δυνα­τό­τητα να βάλουμε», εξο­μο­λο­γεί­ται, απο­τυ­πώ­νο­ντας το παρά­δοξο μιας καθη­με­ρι­νό­τη­τας στην οποία ακόμη και το κόστος των καυ­σί­μων έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, μπροστά στην ίδια την έλλειψή τους.

«Δεν είμαστε ήρωες, θέλουμε να ζούμε χωρίς ελλεί­ψεις»

Στην ίδια ερώτηση, εάν σκέ­φτο­νται να εγκα­τα­λεί­ψουν το νησί, οι κάτοι­κοι με τους οποίους επι­κοι­νώ­νησε το tanea.gr απα­ντούν πως δεν θέλουν να φύγουν. Η αγάπη για τον τόπο τους παρα­μέ­νει, όμως η συσ­σω­ρευ­μένη αγα­νά­κτηση και οι ελλεί­ψεις τούς κάνουν να ανα­ρω­τιού­νται πόσο ακόμη μπορούν να αντέ­ξουν. Η καθη­με­ρι­νό­τητα, όπως περι­γρά­φουν, δεν είναι απλώς δύσκολη, αλλά συχνά γίνεται απρό­βλε­πτη, με βασικές ανάγκες να μένουν ακά­λυ­πτες.

«Υπήρχαν δια­στή­ματα που δεν μπο­ρού­σαν να γίνουν μετα­φο­ρές προ­ϊ­ό­ντων, με απο­τέ­λε­σμα να μην έχω γάλα να δώσω στο παιδί μου. Ο τόπος έχει αφεθεί στο έλεος. Όταν έφυγα εγώ, για παρά­δειγμα, στο Δημο­τικό σχολείο υπήρχαν 17-18 παιδιά. Σήμερα, που υπάρ­χουν όλες οι σχο­λι­κές βαθ­μί­δες, έχουμε έξι παι­δά­κια. Με τόσα λίγα, δεν υπάρχει μέλλον στο νησί. Αυτό που θέλουμε είναι να μην μας θυμού­νται μόνο όταν συμ­βαί­νει κάτι με την απέ­να­ντι πλευρά της Τουρ­κίας. Δεν είμαστε ήρωες, ούτε θέλουμε να θεω­ρού­μα­στε. Θέλουμε να ζούμε κανο­νικά, χωρίς βασικές ελλεί­ψεις», λέει ο κ. Μανώλης, μετα­φέ­ρο­ντας την αγωνία για το μέλλον του Αγα­θο­νη­σίου, αλλά και για το αν τελικά θα μπο­ρέ­σει να κρα­τή­σει τους ανθρώ­πους του.

«Αύριο ή μεθαύ­ριο θα έχουμε καύσιμα»

Το tanea.gr επι­κοι­νώ­νησε με τον δήμαρχο Αγα­θο­νη­σίου, Ευάγ­γελο Κόττορο, ο οποίος ανέφερε ότι έχει ήδη συνο­μι­λή­σει με τον πρα­τη­ριούχο και δια­βε­βαί­ωσε πως ο ανε­φο­δια­σμός ανα­μέ­νε­ται να απο­κα­τα­στα­θεί άμεσα. Όπως είπε, τα καύσιμα βρί­σκο­νται καθ’ οδόν, καθώς πραγ­μα­το­ποιεί­ται διανομή και στα υπό­λοιπα νησιά, με το Αγα­θο­νήσι να «ανα­μέ­νε­ται να εξυ­πη­ρε­τη­θεί αύριο ή μεθαύ­ριο».

Ερω­τη­θείς εάν πρό­κει­ται για ένα πρό­βλημα που επα­να­λαμ­βά­νε­ται συχνά, ο δήμαρ­χος απά­ντησε πως δεν είναι συνη­θι­σμένο, χωρίς ωστόσο να το απο­κλείει τελείως. «Δεν είναι ένα συχνό φαι­νό­μενο, αλλά συμ­βαί­νει. Υπάρχει μόνο ένα πλοίο που κάνει τον ανε­φο­δια­σμό σε όλα τα μικρά νησιά εδώ πέρα. Η εται­ρεία εδρεύει στην Κάλυμνο, φτάνει μέχρι στη Σάμο και τις Κυκλά­δες. Μέχρι να φτάσει σε εμάς, δυστυ­χώς είμαστε σε αναμονή», σημεί­ωσε.

Παράλ­ληλα, εξήγησε πως το δημο­τικό πρα­τή­ριο του νησιού ανήκει στον δήμο, αλλά έχει εκμι­σθω­θεί σε ιδιώτη. «Σε κάθε περί­πτωση, το ζήτημα θα λυθεί».

Πηγή: tanea.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.