Αναπαράσταση του φονικού ζητά ο 55χρονος από τις Καλυθιές μετά το «όχι» του ανακριτή

• Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος για την αν­θρω­πο­κτο­νία του 63χρο­νου φίλου και συ­γκα­τοί­κου του προ­σέ­φυ­γε, δια του συ­νη­γό­ρου του κ. Μα­νώ­λη Βλά­χου, κατά της διά­τα­ξης που απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μά του. Ζητά ακόμη να εξε­τα­στεί κατ’ αντι­πα­ρά­στα­ση με μάρ­τυ­ρα, του οποί­ου την πα­ρου­σία στο ση­μείο αμ­φι­σβη­τεί

Νέα προ­σφυ­γή ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου άσκη­σε ο 55χρο­νος ημε­δα­πός, κά­τοι­κος Κα­λυ­θιών, που κα­τη­γο­ρεί­ται για την αν­θρω­πο­κτο­νία του 63χρο­νου φίλου και συ­γκα­τοί­κου του στις 8 Ιου­νί­ου 2026. Αυτή τη φορά στο στό­χα­στρο βρί­σκε­ται η ρητή άρ­νη­ση του Α΄ τα­κτι­κού Ανα­κρι­τή Ρόδου να δια­τά­ξει ανα­πα­ρά­στα­ση των συν­θη­κών κάτω από τις οποί­ες ο 63χρο­νος τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στον λαιμό.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η προ­σφυ­γή κα­τα­τέ­θη­κε το πρωί της Δευ­τέ­ρας 12 Οκτω­βρί­ου 2026 από τον συ­νή­γο­ρο υπε­ρά­σπι­σης κ. Μα­νώ­λη Βλάχο, ο οποί­ος ενερ­γεί ως ει­δι­κός πλη­ρε­ξού­σιος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου. Ο 55χρο­νος πα­ρα­μέ­νει προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος στην Ψυ­χια­τρι­κή Κλι­νι­κή των Φυ­λα­κών Κο­ρυ­δαλ­λού. Με το ίδιο κεί­με­νο στρέ­φε­ται και κατά της σιω­πη­ρής, όπως τη χα­ρα­κτη­ρί­ζει, άρ­νη­σης του ανα­κρι­τή να απα­ντή­σει σε ένα ακόμη αί­τη­μά του, να εξε­τα­στεί κατ’ αντι­πα­ρά­στα­ση με μάρ­τυ­ρα που εμ­φα­νί­ζε­ται ως αυ­τό­πτης.

Το σκε­πτι­κό της απόρ­ρι­ψης

Η υπε­ρά­σπι­ση είχε υπο­βά­λει κατά την ανά­κρι­ση ει­δι­κά απο­δει­κτι­κά αι­τή­μα­τα, με κυ­ριό­τε­ρα 2. Το πρώτο αφο­ρού­σε τη διε­νέρ­γεια ψυ­χια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης και έγινε δεκτό με την υπ’ αριθ­μόν 52/2026 διά­τα­ξη του ανα­κρι­τή. Το δεύ­τε­ρο, η ανα­πα­ρά­στα­ση του πε­ρι­στα­τι­κού, δεν είχε την ίδια τύχη.

Με τη διά­τα­ξη 79/2026 ο ανα­κρι­τής έκρι­νε ότι «η τυχόν ανα­πα­ρά­στα­ση των συν­θη­κών της τε­λε­σθεί­σας αν­θρω­πο­κτο­νί­ας με δόλο ουδέν πε­ραι­τέ­ρω δύ­να­ται να ει­σφέ­ρει ανα­φο­ρι­κά με το αν τε­λέ­στη­κε ή αν ήταν δυ­να­τόν να εκτε­λε­στεί με τον βε­βαιω­μέ­νο από τους μάρ­τυ­ρες και τον κα­τη­γο­ρού­με­νο τρόπο». Στο ίδιο σκε­πτι­κό ση­μειώ­νε­ται ότι δεν δια­πι­στώ­νο­νται απο­δει­κτι­κά κενά ως προς τις συν­θή­κες τέ­λε­σης, τέ­τοια που να μην μπο­ρούν να κα­λυ­φθούν παρά μόνο με την ανα­πα­ρά­στα­ση. Την αι­τιο­λο­γία αυτή η υπε­ρά­σπι­ση τη χα­ρα­κτη­ρί­ζει εσφαλ­μέ­νη.

«Δεν είχα σκοπό να του κάνω κακό»

Ο πυ­ρή­νας της προ­σφυ­γής βρί­σκε­ται στο υπο­κει­με­νι­κό στοι­χείο της πρά­ξης, στο αν δη­λα­δή υπήρ­ξε αν­θρω­πο­κτό­νος δόλος. Ο 55χρο­νος υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν είχε σκοπό να βλά­ψει τον φίλο του. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι λίγο πριν από το συμ­βάν επι­χεί­ρη­σε να αυ­το­τραυ­μα­τι­στεί και ότι ο 63χρο­νος εν­δέ­χε­ται να δέ­χθη­κε το θα­να­τη­φό­ρο πλήγ­μα στην προ­σπά­θειά του να τον απο­τρέ­ψει. Επι­κα­λεί­ται μά­λι­στα κενά μνή­μης, τα οποία απο­δί­δει στην ψυ­χι­κή του κα­τά­στα­ση.

Η υπε­ρά­σπι­ση θυ­μί­ζει ότι ήδη από την προ­α­να­κρι­τι­κή του απο­λο­γία ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε ανα­φέ­ρει αυ­θόρ­μη­τα «δεν είχα σκοπό να του κάνω κακό, είχα σκοπό να κάνω κακό στον εαυτό μου». Κατά τον κ. Βλάχο, ο ισχυ­ρι­σμός αυτός δεν είναι νο­μι­κά αδιά­φο­ρος. Αφορά ευ­θέ­ως την έλ­λει­ψη άμε­σου ή και εν­δε­χό­με­νου δόλου, τη διά­κρι­ση ανά­με­σα σε πράξη εκ προ­θέ­σε­ως και σε άλλη ποι­νι­κή αξιο­λό­γη­ση, αλλά και τις ακρι­βείς πε­ρι­στά­σεις τέ­λε­σης.

Στην προ­σφυ­γή το­νί­ζε­ται ότι το αί­τη­μα δεν είναι ούτε αό­ρι­στο ούτε πα­ρελ­κυ­στι­κό. Η ανα­πα­ρά­στα­ση, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, μπο­ρεί να δεί­ξει την ακρι­βή θέση των προ­σώ­πων που ενε­πλά­κη­σαν, τη φορά και τη δυ­να­μι­κή των κι­νή­σε­ών τους, τον τρόπο με τον οποίο χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε το μα­χαί­ρι και το κατά πόσο ο απο­δι­δό­με­νος δόλος συμ­βι­βά­ζε­ται με τις υλι­κές συν­θή­κες του συμ­βά­ντος. Ζη­τού­με­νο, με τα λόγια της υπε­ρά­σπι­σης, είναι να δια­κρι­βω­θεί πώς το μα­χαί­ρι που κρα­τού­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κα­τέ­λη­ξε να τραυ­μα­τί­σει θα­νά­σι­μα το θύμα.

Τα 5 στοι­χεία που επι­κα­λεί­ται η υπε­ρά­σπι­ση

Για να στη­ρί­ξει την ανα­γκαιό­τη­τα της ανα­κρι­τι­κής πρά­ξης, ο συ­νή­γο­ρος πα­ρα­θέ­τει 5 δε­δο­μέ­να. Πρώτο, την πά­θη­ση του εντο­λέα του, ο οποί­ος πά­σχει από δι­πο­λι­κή συ­ναι­σθη­μα­τι­κή δια­τα­ρα­χή με ψυ­χω­τι­κά συμ­πτώ­μα­τα. Δεύ­τε­ρο, την αυ­θόρ­μη­τη ανα­φο­ρά του στην προ­α­να­κρι­τι­κή απο­λο­γία ότι ήθελε να βλά­ψει τον εαυτό του. Τρίτο, την ευ­θεία αμ­φι­σβή­τη­ση της κα­τά­θε­σης του μάρ­τυ­ρα, την οποία ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δια­τύ­πω­σε στο απο­λο­γη­τι­κό του υπό­μνη­μα.

Το τέ­ταρ­το στοι­χείο αφορά βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, υπάρ­χει κά­με­ρα που βλέ­πει προς την αυλή όπου εκτυ­λί­χθη­κε το πε­ρι­στα­τι­κό, το υλικό της όμως δεν προ­σκο­μί­στη­κε ποτέ στην ανά­κρι­ση, με την εξή­γη­ση ότι δεν κα­τέ­στη δυ­να­τή η ανά­κτη­σή του. Το πέμ­πτο αφορά την ψυ­χια­τρι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη της 30ης Ιου­νί­ου 2026, που συ­ντά­χθη­κε από 2 για­τρούς του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου. Η υπε­ρά­σπι­ση τη χα­ρα­κτη­ρί­ζει ελ­λι­πή, με κενά και ασά­φειες. Επι­ση­μαί­νει ότι από τη μία πλευ­ρά κα­τα­γρά­φε­ται πα­ρα­λη­ρη­μα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά του εξε­τα­ζο­μέ­νου, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να ανέ­φε­ρε ότι θα τον σώ­σουν εξω­γή­ι­νοι, και από την άλλη γί­νε­ται δεκτό ότι αφαί­ρε­σε τη ζωή του θύ­μα­τος με πλήρη συ­νεί­δη­ση.

Όταν ο κα­τη­γο­ρού­με­νος επι­κα­λεί­ται κενά μνή­μης, σο­βα­ρή ψυ­χι­κή δια­τα­ρα­χή και δια­φο­ρε­τι­κό μη­χα­νι­σμό πρό­κλη­σης του θα­νά­του, υπο­στη­ρί­ζει η υπε­ρά­σπι­ση, η ανα­πα­ρά­στα­ση μπο­ρεί να ει­σφέ­ρει αντι­κει­με­νι­κά στοι­χεία που δεν ανα­πλη­ρώ­νο­νται από απλές κα­τα­θέ­σεις ή γε­νι­κές πε­ρι­γρα­φές. Η πα­ρά­λει­ψή της, κατά την ίδια άποψη, αφή­νει ανα­πά­ντη­τα ου­σιώ­δη ζη­τή­μα­τα και οδη­γεί σε ελ­λι­πή έρευ­να ενός ισχυ­ρι­σμού που αγ­γί­ζει τον πυ­ρή­να της κα­τη­γο­ρί­ας.

Αμ­φι­σβη­τεί­ται η πα­ρου­σία του μάρ­τυ­ρα στην αυλή

Ξε­χω­ρι­στό κε­φά­λαιο απο­τε­λεί το αί­τη­μα για κατ’ αντι­πα­ρά­στα­ση εξέ­τα­ση. Αφορά ένοι­κο της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας που έχει κα­τα­θέ­σει ότι ήταν παρών στο πε­ρι­στα­τι­κό και τον οποίο η υπε­ρά­σπι­ση φτά­νει να απο­κα­λεί ψευ­δο­μάρ­τυ­ρα. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δη­λώ­νει ότι δεν τον θυ­μά­ται να βρί­σκε­ται στην αυλή. Επι­κα­λεί­ται επί­σης την κα­τά­θε­ση ανι­ψιάς του, που φέ­ρε­ται ως αυ­τό­πτης μάρ­τυ­ρας, κατά την οποία ο συ­γκε­κρι­μέ­νος ένοι­κος βρι­σκό­ταν στο δια­μέ­ρι­σμά του και άρ­χι­σε να φω­νά­ζει όταν είδε τον 63χρονο πε­σμέ­νο με αί­μα­τα.

Στο απο­λο­γη­τι­κό υπό­μνη­μα γί­νε­ται λόγος και για σο­βα­ρό πρό­βλη­μα βά­δι­σης, καθώς και για προ­βλή­μα­τα με το αλ­κο­όλ, που η πλευ­ρά του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου απο­δί­δει στον μάρ­τυ­ρα. Το αί­τη­μα, σύμ­φω­να με την προ­σφυ­γή, αγνο­ή­θη­κε από τον ανα­κρι­τή, καθώς δεν προ­κύ­πτει ότι δό­θη­κε οποια­δή­πο­τε απά­ντη­ση. Η υπε­ρά­σπι­ση κάνει λόγο για σιω­πη­ρή άρ­νη­ση και ζητά από το Συμ­βού­λιο να την άρει.

Ζη­τεί­ται να γίνει δεκτή η προ­σφυ­γή, να ακυ­ρω­θεί η απορ­ρι­πτι­κή κρίση του ανα­κρι­τή, να αρθεί η σιω­πη­ρή άρ­νη­ση ως προς την κατ’ αντι­πα­ρά­στα­ση εξέ­τα­ση και να δια­τα­χθεί η ανα­πα­ρά­στα­ση, ώστε να δια­κρι­βω­θούν ο ακρι­βής μη­χα­νι­σμός με τον οποίο επήλ­θε ο θά­να­τος και το υπο­κει­με­νι­κό στοι­χείο της πρά­ξης.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Το φο­νι­κό ση­μειώ­θη­κε γύρω στις 19:30 της Δευ­τέ­ρας 8 Ιου­νί­ου 2026, στον κοι­νό­χρη­στο χώρο της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας όπου διέ­με­ναν και οι 2 άν­δρες. Το πλή­ρω­μα του ΕΚΑΒ βρήκε τον 63χρονο ημε­δα­πό ξα­πλω­μέ­νο στον αύ­λειο χώρο, χωρίς σφυγ­μό και αι­σθή­σεις, με τραύ­μα στον λαιμό από νύσ­σον και τέ­μνον όρ­γα­νο. Ο 55χρο­νος δεν επι­χεί­ρη­σε να απο­μα­κρυν­θεί. Εντο­πί­στη­κε στο ση­μείο με αί­μα­τα στα χέρια και συ­νε­λή­φθη την ίδια ημέρα από άν­δρες της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου, ενώ σε πρώ­τες ερω­τή­σεις φέ­ρε­ται να είπε ότι το έπρα­ξε «πάνω στον καβγά». Το μα­χαί­ρι, οι­κια­κής χρή­σης, με συ­νο­λι­κό μήκος 21 εκα­το­στών και λάμα 11,5 εκα­το­στών, κα­τα­σχέ­θη­κε στον χώρο.

Κατά την αφή­γη­ση αυ­τό­πτη μάρ­τυ­ρα, η έντα­ση άρ­χι­σε όταν το θύμα ζή­τη­σε επα­νει­λημ­μέ­να τσι­γά­ρο. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να επέ­στρε­ψε στο δια­μέ­ρι­σμά του, να επα­νήλ­θε κρα­τώ­ντας το μα­χαί­ρι και να κα­τά­φε­ρε χτύ­πη­μα στον λαιμό του 63χρο­νου, ο οποί­ος βγήκε αι­μορ­ρα­γώ­ντας στην αυλή και κα­τέρ­ρευ­σε. Σε βάρος του 55χρο­νου ασκή­θη­κε ποι­νι­κή δίωξη για αν­θρω­πο­κτο­νία με δόλο, πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία. Απο­λο­γή­θη­κε στις 11 Ιου­νί­ου 2026 και, με ομό­φω­νη κρίση ανα­κρι­τή και ει­σαγ­γε­λέ­ως, κρί­θη­κε προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος.

Οι 2 άν­δρες ζού­σαν επί χρό­νια κάτω από την ίδια στέγη και, κατά τα λε­γό­με­να του 55χρο­νου, τους συ­νέ­δεε στενή φιλία. Συγ­γε­νείς του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου φρό­ντι­ζαν συχνά για τη σί­τι­ση και των 2.

Βαρύ είναι το ψυ­χια­τρι­κό ιστο­ρι­κό του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου. Έχει νο­ση­λευ­τεί επα­νει­λημ­μέ­να σε δη­μό­σιες ψυ­χια­τρι­κές δομές, με τε­λευ­ταία κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη ει­σα­γω­γή στις 29 Μαΐου 2026, πε­ρί­που 10 ημέ­ρες πριν από το πε­ρι­στα­τι­κό. Τότε οι οι­κεί­οι του τον είχαν οδη­γή­σει στην Ψυ­χια­τρι­κή Κλι­νι­κή του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου με αυ­το­κα­τα­στρο­φι­κές τά­σεις και πήρε εξι­τή­ριο το ίδιο με­ση­μέ­ρι με νέα φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κα­λεί­ται τώρα να απο­φα­σί­σει αν θα δια­τα­χθούν η ανα­πα­ρά­στα­ση και η κατ’ αντι­πα­ρά­στα­ση εξέ­τα­ση, ενώ η κύρια ανά­κρι­ση συ­νε­χί­ζε­ται.