Από το Μπρούκλιν στη Ρόδο με την Ελλάδα στην καρδιά

• Δε­κα­τρία μέλη της Φι­λο­πτώ­χου του Ιερού Ναού Τι­μί­ου Σταυ­ρού στο Μπρού­κλιν έρ­χο­νται στη Ρόδο για να προ­σφέ­ρουν σε ιδρύ­μα­τα του νη­σιού • Η κα Ελευ­θε­ρία Οί­κου­τα μιλά για μια πρω­το­βου­λία που συν­δέ­ει την ομο­γέ­νεια με την πα­τρί­δα και ανα­δει­κνύ­ει τη δύ­να­μη του εθε­λο­ντι­σμού

• Μια πράξη αγά­πης από την άλλη πλευ­ρά του Ατλα­ντι­κού

Μια ιδιαί­τε­ρη επί­σκε­ψη με έντο­νο συμ­βο­λι­σμό και ου­σια­στι­κό πε­ριε­χό­με­νο προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για τη Ρόδο. Μια ομάδα 13 αν­θρώ­πων από την ελ­λη­νι­κή ομο­γέ­νεια της Νέας Υόρ­κης τα­ξι­δεύ­ει στο νησί, όχι μόνο για να το επι­σκε­φθεί, αλλά κυ­ρί­ως για να προ­σφέ­ρει.

Πρό­κει­ται για μέλη της Φι­λο­πτώ­χου του Ιερού Ναού Τι­μί­ου Σταυ­ρού στο Μπρού­κλιν της Νέας Υόρ­κης, μιας κοι­νό­τη­τας που δια­τη­ρεί στε­νούς δε­σμούς με την Ελ­λά­δα και έχει εντά­ξει εδώ και χρό­νια την κοι­νω­νι­κή προ­σφο­ρά στο έργο της.

Για την πρω­το­βου­λία μί­λη­σε η κα Ελευ­θε­ρία Οί­κου­τα, η οποία έχει προ­σω­πι­κή σχέση με την κοι­νό­τη­τα, καθώς υπήρ­ξε διευ­θύ­ντρια του απο­γευ­μα­τι­νού σχο­λεί­ου και υπεύ­θυ­νη του ελ­λη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος του πρω­ι­νού σχο­λεί­ου της.

«Πρέ­πει να είναι και η πρώτη φορά που κά­ποια ομάδα αν­θρώ­πων έρ­χε­ται από τόσο χι­λιό­με­τρα μα­κριά για να προ­σφέ­ρει στο νησί μας», ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, πε­ρι­γρά­φο­ντας τη ση­μα­σία της συ­γκε­κρι­μέ­νης δρά­σης.

Όπως εξή­γη­σε, η Φι­λό­πτω­χος της εκ­κλη­σί­ας του Τι­μί­ου Σταυ­ρού έχει έναν συ­γκε­κρι­μέ­νο προ­σα­να­το­λι­σμό κοι­νω­νι­κής προ­σφο­ράς, καθώς το κα­τα­στα­τι­κό της προ­βλέ­πει ότι μέρος των χρη­μά­των που συ­γκε­ντρώ­νο­νται μέσα από τις δρά­σεις της κατά τη διάρ­κεια της χρο­νιάς δια­τί­θε­ται σε ιδρύ­μα­τα στην Ελ­λά­δα.

«Είναι άν­θρω­ποι που αγα­πά­νε πάρα πολύ την Ελ­λά­δα. Είναι άν­θρω­ποι που στη­ρί­ζουν πολύ την Ελ­λά­δα. Είναι άν­θρω­ποι που κυ­λά­ει μόνο Ελ­λά­δα στο αίμα τους», ση­μεί­ω­σε η κα Οί­κου­τα.

Η Ρόδος στο φε­τι­νό πρό­γραμ­μα

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη δράση πραγ­μα­το­ποιεί­ται εδώ και πε­ρί­που δέκα χρό­νια, όμως φέτος η Ρόδος απο­τε­λεί έναν από τους βα­σι­κούς σταθ­μούς της απο­στο­λής.

Η σχέση της κας Οί­κου­τα με την κοι­νό­τη­τα του Μπρού­κλιν απο­τέ­λε­σε, όπως εξη­γεί, έναν από τους λό­γους για τους οποί­ους απο­φα­σί­στη­κε η επί­σκε­ψη στο νησί.

«Η Φι­λό­πτω­χος αυτής της εκ­κλη­σί­ας είναι η εκ­κλη­σία “Η Κοι­νό­τη­τα” που λέμε, όπου ήταν και το τε­λευ­ταίο σχο­λείο στο οποίο ήμουν εκεί η διευ­θύ­ντρια του απο­γευ­μα­τι­νού και υπεύ­θυ­νη του Ελ­λη­νι­κού Προ­γράμ­μα­τος του πρω­ι­νού του σχο­λεί­ου. Άρα υπάρ­χει και μία σχέση. Και γι’ αυτό τον λόγο απο­φά­σι­σαν φέτος να έρ­θουν στη Ρόδο», ανέ­φε­ρε.

Η απο­στο­λή θα απο­τε­λεί­ται τε­λι­κά από 13 άτομα, ενώ κατά την πα­ρα­μο­νή τους στο νησί έχουν προ­γραμ­μα­τι­στεί επι­σκέ­ψεις σε ιδρύ­μα­τα και σειρά συ­να­ντή­σε­ων με το­πι­κούς φο­ρείς.

«Έχω κα­νο­νί­σει τα ιδρύ­μα­τα που θα πάμε και έχω κλεί­σει κά­ποια ρα­ντε­βού με τις ΑΧΕΠΑ για εθι­μο­τυ­πι­κή επί­σκε­ψη, βε­βαί­ως στον Δε­σπό­τη μας, στον Μη­τρο­πο­λί­τη, στον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη και στον Δήμο», είπε η κα Οί­κου­τα.

Από την Νέα Υόρκη στη Ρόδο και από εκεί  σε όλη την Ελ­λά­δα

Η επί­σκε­ψη στη Ρόδο απο­τε­λεί μέρος ενός ευ­ρύ­τε­ρου τα­ξι­διού προ­σφο­ράς στην Ελ­λά­δα. Η ομάδα θα ανα­χω­ρή­σει από τη Νέα Υόρκη μετά τη με­γά­λη εκ­δή­λω­ση που πραγ­μα­το­ποιεί η Φι­λό­πτω­χος στις 22 Οκτω­βρί­ου, κατά την οποία συ­γκε­ντρώ­νο­νται χρή­μα­τα από τους ομο­γε­νείς.

Την επό­με­νη ημέρα θα ξε­κι­νή­σει το τα­ξί­δι προς την Ελ­λά­δα, με τη Ρόδο να απο­τε­λεί τον πρώτο ση­μα­ντι­κό σταθ­μό. Τα μέλη της απο­στο­λής θα πα­ρα­μεί­νουν στο νησί για τρεις ημέ­ρες και στη συ­νέ­χεια θα με­τα­βούν στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, στα Ζα­γό­ρια και ακο­λού­θως στην Αθήνα, πριν επι­στρέ­ψουν στην Νέα Υόρκη στις 4 Νο­εμ­βρί­ου.

Η κα Οί­κου­τα υπο­γραμ­μί­ζει ότι πίσω από αυτή την προ­σπά­θεια υπάρ­χει προ­σω­πι­κή θυσία και πραγ­μα­τι­κή διά­θε­ση προ­σφο­ράς.

«Κα­τα­λα­βαί­νε­τε ότι αυτοί οι άν­θρω­ποι έρ­χο­νται εδώ για να δώ­σουν πε­ρίσ­σευ­μα της αγά­πης τους», ση­μεί­ω­σε, επι­ση­μαί­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα ότι αρ­κε­τές από τις γυ­ναί­κες της Φι­λο­πτώ­χου δεν είναι νέες σε ηλι­κία και πως ένα υπε­ρα­τλα­ντι­κό τα­ξί­δι δεν είναι εύ­κο­λη υπό­θε­ση.

Η Ελ­λά­δα δεν χά­νε­ται στις γε­νιές της ομο­γέ­νειας

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έκανε η κα Οί­κου­τα στους δε­σμούς που εξα­κο­λου­θούν να δια­τη­ρούν με την Ελ­λά­δα οι ομο­γε­νείς, ακόμη και όταν έχουν πε­ρά­σει πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες από τη με­τα­νά­στευ­σή τους.

Όπως ανέ­φε­ρε, αρ­κε­τοί από αυ­τούς βρί­σκο­νται στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες εδώ και 30, 40, 50 ή ακόμη και 60 χρό­νια, χωρίς να έχουν δια­κό­ψει την επαφή τους με την πα­τρί­δα.

«Η με­τα­νά­στευ­ση είναι τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κή. Δεν αφή­νουν κα­θό­λου την επαφή τους με την πα­τρί­δα. Και η δεύ­τε­ρη γενιά και οι άλλες γε­νιές είναι», τό­νι­σε.

Πα­ράλ­λη­λα, υπο­γράμ­μι­σε ότι η κουλ­τού­ρα του εθε­λο­ντι­σμού στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες απο­τε­λεί ση­μα­ντι­κό μέρος της κοι­νω­νι­κής ζωής και με­τα­φέ­ρε­ται από μικρή ηλι­κία στα παι­διά.

Ο εθε­λο­ντι­σμός ξε­κι­νά από τα παι­διά

Για την ίδια, ίσως το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο μή­νυ­μα από τη δράση της Φι­λο­πτώ­χου δεν είναι μόνο η οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια που προ­σφέ­ρε­ται στην Ελ­λά­δα, αλλά η νο­ο­τρο­πία της κοι­νω­νι­κής συμ­με­το­χής που καλ­λιερ­γεί­ται στις νε­ό­τε­ρες γε­νιές.

«Ο εθε­λο­ντι­σμός είναι το νού­με­ρο ένα εκεί, το οποίο δι­δά­σκε­ται στα παι­διά από πολύ μικρή ηλι­κία. Πράγ­μα το οποίο λίγο-πολύ πρέ­πει και εμείς να το βά­λου­με στα παι­διά μας. Πρέ­πει να το βά­λου­με και στην νο­ο­τρο­πία μας πά­ντως», υπο­γράμ­μι­σε.

Έφερε, μά­λι­στα, ως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα τη δράση που πραγ­μα­το­ποιεί­ται στον Ιερό Ναό Τι­μί­ου Σταυ­ρού, με τη συμ­με­το­χή ακόμη και μι­κρών παι­διών.

«Βλέ­που­με εκεί στην εκ­κλη­σία του Τι­μί­ου Σταυ­ρού, με τον πα­τέ­ρα Γε­ρά­σι­μο Μακρή, τα παι­διά κάθε Πα­ρα­σκευή πη­γαί­νουν και φτιά­χνουν σά­ντουιτς. Μι­λά­με για παι­διά οχτώ – εννέα ετών και με­γα­λύ­τε­ρα βε­βαί­ως που φτιά­χνουν τα σά­ντουιτς για να τα μοι­ρά­σουν στους άστε­γους», πε­ριέ­γρα­ψε.

Τα παι­διά, συ­νο­δευό­με­να από τους γο­νείς τους, με­τα­φέ­ρουν στη συ­νέ­χεια τα τρό­φι­μα σε αν­θρώ­πους που βρί­σκο­νται σε ανά­γκη.

«Κα­τα­λα­βαί­νουν ότι υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που είναι λι­γό­τε­ρο τυ­χε­ροί. Για κά­ποιο λόγο αυτή τη στιγ­μή βρε­θή­κα­νε σε αυτή την κα­τά­στα­ση. Έστω και αυτό το σά­ντουιτς με έναν χυμό», είπε.

Και συ­μπλή­ρω­σε με μια φράση που συ­νο­ψί­ζει, ου­σια­στι­κά, ολό­κλη­ρη τη φι­λο­σο­φία της πρω­το­βου­λί­ας: «Δεν τους έχουν σε μια γυάλα. Γί­νο­νται κοι­νω­νοί στο πρό­βλη­μα».

Αυτό ακρι­βώς είναι και το μή­νυ­μα που φέρ­νει μαζί της στη Ρόδο η απο­στο­λή από το Μπρού­κλιν: ότι η από­στα­ση δεν ακυ­ρώ­νει τους δε­σμούς με την πα­τρί­δα και ότι η αγάπη για την Ελ­λά­δα μπο­ρεί να με­τα­τρέ­πε­ται σε πράξη, προ­σφο­ρά και αλ­λη­λεγ­γύη.