Βασίλης Α. Υψηλάντης: Η αλιεία στα Δωδεκάνησα θα επιβιώσει – Άμεση η ανταπόκριση του Πρωθυπουργού

Ολο­κλη­ρω­μέ­νη κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση προς τρία Υπουρ­γεία για το αλιευ­τι­κό πε­τρέ­λαιο, τη μέση και πα­ρά­κτια αλιεία, τα με­γά­λα πε­λα­γι­κά είδη, τον λα­γο­κέ­φα­λο και την πα­ρά­νο­μη αλιευ­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στο Ανα­το­λι­κό Αι­γαίο

Την ανά­γκη άμε­σης και ου­σια­στι­κής στή­ρι­ξης των επαγ­γελ­μα­τιών αλιέ­ων της Κα­λύ­μνου και συ­νο­λι­κά των Δω­δε­κα­νή­σων θέτει με εκτε­νή κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ερώ­τη­σή του προς τους Υπουρ­γούς Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Τρο­φί­μων, Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής και Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών ο Α’ Κο­σμή­το­ρας της Βου­λής και Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης.

Αφορ­μή απο­τε­λούν και οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις των αλιέ­ων της Κα­λύ­μνου, οι οποί­ες ανέ­δει­ξαν με έντα­ση την αγω­νία ενός ιστο­ρι­κού πα­ρα­γω­γι­κού κλά­δου που βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πος με αυ­ξη­μέ­νο κό­στος, μειω­μέ­να πε­ρι­θώ­ρια βιω­σι­μό­τη­τας και προ­βλή­μα­τα που δια­φο­ρο­ποιού­νται ση­μα­ντι­κά ανά­λο­γα με τη μορφή της αλιευ­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ο Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης επι­ση­μαί­νει ότι η αλιεία στα Δω­δε­κά­νη­σα δεν είναι απλώς ένας επαγ­γελ­μα­τι­κός κλά­δος. Κρατά οι­κο­γέ­νειες στον τόπο τους, δη­μιουρ­γεί ει­σό­δη­μα δώ­δε­κα μήνες τον χρόνο, στη­ρί­ζει θέ­σεις ερ­γα­σί­ας και απο­τε­λεί κρί­σι­μο πα­ρά­γο­ντα κοι­νω­νι­κής και δη­μο­γρα­φι­κής συ­νο­χής στα μικρά και ακρι­τι­κά νησιά.

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δίνει στο αλιευ­τι­κό πε­τρέ­λαιο. Ανα­γνω­ρί­ζει ως πρώτο θε­τι­κό βήμα τη στή­ρι­ξη που συ­ζη­τή­θη­κε στη συ­νά­ντη­ση της 30ής Σε­πτεμ­βρί­ου με την πο­λι­τι­κή ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης, ωστό­σο ζητά να συ­νε­χι­στεί ο διά­λο­γος ώστε, μέσα στις δη­μο­σιο­νο­μι­κές και ευ­ρω­παϊ­κές δυ­να­τό­τη­τες, η ενί­σχυ­ση να πλη­σιά­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο την πραγ­μα­τι­κή επι­βά­ρυν­ση που υφί­στα­νται οι επαγ­γελ­μα­τί­ες αλιείς.

Η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση δια­χω­ρί­ζει για πρώτη φορά με σα­φή­νεια τις δια­φο­ρε­τι­κές ανά­γκες της μέσης αλιεί­ας, της αλιεί­ας με­γά­λων πε­λα­γι­κών ειδών και της μι­κρής πα­ρά­κτιας αλιεί­ας, ζη­τώ­ντας στο­χευ­μέ­νες λύ­σεις και όχι μία ορι­ζό­ντια αντι­με­τώ­πι­ση για όλους.

Για τη μέση αλιεία τί­θε­ται το ζή­τη­μα του δυ­σβά­στα­κτου κό­στους καυ­σί­μων, συ­ντή­ρη­σης, εξο­πλι­σμού και ερ­γα­σί­ας και ζη­τεί­ται να εξε­τα­στούν με­γα­λύ­τε­ρη και εν­δε­χο­μέ­νως δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νη στή­ρι­ξη για τα νησιά, καθώς και ευ­ρω­παϊ­κά χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία για τον ενερ­γεια­κό εκ­συγ­χρο­νι­σμό των σκα­φών.

Για τα σκάφη με­γά­λων πε­λα­γι­κών ειδών ζη­τού­νται ει­δι­κά μέτρα, λόγω των με­γά­λων απο­στά­σε­ων, της αυ­ξη­μέ­νης κα­τα­νά­λω­σης καυ­σί­μων και της πο­λυ­ή­με­ρης πα­ρα­μο­νής στη θά­λασ­σα.

Για τη μικρή πα­ρά­κτια αλιεία ανα­δει­κνύ­ο­νται η μεί­ω­ση των απο­θε­μά­των, ο λα­γο­κέ­φα­λος, οι ζη­μιές στα ερ­γα­λεία από θα­λάσ­σια θη­λα­στι­κά, η πα­ρά­νο­μη εμπο­ρία αλιευ­μά­των και οι νέες ψη­φια­κές και διοι­κη­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις. Ζη­τεί­ται, με­τα­ξύ άλλων, η άμεση εφαρ­μο­γή των μέ­τρων για τον λα­γο­κέ­φα­λο και ει­δι­κό πλαί­σιο στή­ρι­ξης για τους πα­ρά­κτιους αλιείς των μι­κρών και ακρι­τι­κών νη­σιών.

Ιδιαί­τε­ρα ισχυ­ρό είναι και το σκέ­λος της ερώ­τη­σης που αφορά τις ανα­φο­ρές για τουρ­κι­κά αλιευ­τι­κά σκάφη στο Ανα­το­λι­κό και Νότιο Αι­γαίο. Ο Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης ζητά συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία για τα πε­ρι­στα­τι­κά των τε­λευ­ταί­ων δύο ετών, ενί­σχυ­ση της επι­τή­ρη­σης του Λι­με­νι­κού και ει­δι­κό επι­χει­ρη­σια­κό σχε­δια­σμό για την άμεση προ­στα­σία των Ελ­λή­νων αλιέ­ων στις θα­λάσ­σιες πε­ριο­χές της Κα­λύ­μνου, της Κω, της Λέρου, του Αγα­θο­νη­σί­ου και του Φαρ­μα­κο­νη­σί­ου.

Ο Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης δή­λω­σε

«Η φωνή των αλιέ­ων της Κα­λύ­μνου πρέ­πει να ακου­στεί και να οδη­γή­σει σε συ­γκε­κρι­μέ­νες λύ­σεις. Δεν μπο­ρού­με να μι­λά­με για νη­σιω­τι­κό­τη­τα όταν ο άν­θρω­πος που πα­ρά­γει και κρατά ζω­ντα­νό το ακρι­τι­κό νησί δυ­σκο­λεύ­ε­ται να πα­ρα­μεί­νει στο επάγ­γελ­μά του.

Ζητώ να εξα­ντλη­θούν οι δη­μο­σιο­νο­μι­κές και ευ­ρω­παϊ­κές δυ­να­τό­τη­τες για το κό­στος των καυ­σί­μων, να υπάρ­ξουν στο­χευ­μέ­νες πο­λι­τι­κές για κάθε κα­τη­γο­ρία αλιεί­ας και ου­σια­στι­κή προ­στα­σία των Ελ­λή­νων αλιέ­ων στο Ανα­το­λι­κό Αι­γαίο.

Για τα Δω­δε­κά­νη­σα η αλιεία είναι οι­κο­νο­μία, πα­ρά­δο­ση και κα­θη­με­ρι­νή ζωή. Είναι όμως και κάτι ακόμη πιο ση­μα­ντι­κό. Είναι άν­θρω­ποι που επι­μέ­νουν να ζουν, να ερ­γά­ζο­νται και να δη­μιουρ­γούν στα νησιά μας. Η στή­ρι­ξη της αλιεί­ας είναι στην πράξη στή­ρι­ξη της ίδιας της ζωής στα μικρά και ακρι­τι­κά Δω­δε­κά­νη­σα. Ευ­χα­ρι­στώ από καρ­διάς τον Πρω­θυ­πουρ­γό που αφου­γκρά­στη­κε το πρό­βλη­μα και δεί­χνει το δρόμο για την επί­λυ­ση των ζη­τη­μά­των».

Η ερώ­τη­ση πε­ρι­λαμ­βά­νει 17 συ­γκε­κρι­μέ­να ερω­τή­μα­τα προς τα συ­ναρ­μό­δια Υπουρ­γεία, με στόχο ο διά­λο­γος που έχει ήδη ανοί­ξει να οδη­γή­σει σε εφαρ­μό­σι­μες και ου­σια­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για τη βιω­σι­μό­τη­τα του κλά­δου.