ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Μανώλης Παπαδόπουλος: «Τα Δωδεκάνησα δεν χρειάζονται πολιτικούς που τα επισκέπτονται μόνο προεκλογικά»

Πέγκυ Ντόκου 7 λεπτά ανάγνωση
Παπαδόπουλος Μανώλης
Τα Δωδεκάνησα δεν χρειάζονται πολιτικούς που τα επισκέπτονται μόνο προεκλογικά

ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

✦ Σύνοψη ⌄
  • Η εκλο­γική μάχη του ΠΑΣΟΚ επι­κε­ντρώ­νε­ται στη δημιουρ­γία σχέσεων εμπι­στο­σύ­νης με τους Δωδε­κα­νή­σιους και τη νέα γενιά, με στόχο την εκλο­γική πρωτιά.
  • Ο ανα­πλη­ρω­τής γραμ­μα­τέας του ΠΑΣΟΚ, Μανώλης Παπα­δό­που­λος, ασκεί κριτική στην κυβερ­νη­τική πολι­τική σχετικά με τη νησιω­τι­κό­τητα και τον μειω­μένο ΦΠΑ.
  • Τα προ­βλή­ματα των κατοί­κων των νησιών περι­λαμ­βά­νουν τη στε­γα­στική κρίση και τη λει­ψυ­δρία, που απαι­τούν άμεσες πολι­τι­κές προ­τά­σεις.
  • Η παρά­ταξη στο­χεύει να επα­να­συν­δε­θεί με πολίτες που έχουν απο­μα­κρυν­θεί, προ­σπα­θώ­ντας να τους πείσει για την αξία της εμπι­στο­σύ­νης στο πρό­γραμμα του ΠΑΣΟΚ.

Η εκλο­γική μάχη του ΠΑΣΟΚ, η νησιω­τι­κό­τητα, ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ, η στε­γα­στική κρίση και η λει­ψυ­δρία στο επί­κε­ντρο της συνέ­ντευ­ξης. Ο πήχης για τις εθνικές κάλπες μπαίνει ψηλά, με στόχο την εκλο­γική πρωτιά, ενώ ιδιαί­τερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη μιας στα­θε­ρής σχέσης εμπι­στο­σύ­νης με τους Δωδε­κα­νή­σιους και, κυρίως, με την νέα γενιά.

Με φόντο τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν καθη­με­ρινά οι κάτοι­κοι των νησιών, ο κ. Μανώλης Παπα­δό­που­λος –(ανα­πλη­ρω­τής γραμ­μα­τέας Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Εκλο­γι­κού Αγώνα ΠΑΣΟΚ Νοτίων Δωδε­κα­νή­σων) μιλά για τις πολι­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες της παρά­τα­ξης, ασκεί κριτική στην κυβερ­νη­τική πολι­τική για τη νησιω­τι­κό­τητα και τον ΦΠΑ και περι­γρά­φει τις προ­τά­σεις του ΠΑΣΟΚ για τη στέγαση, την υγεία, το νερό και την ενί­σχυση των νησιω­τι­κών περιο­χών.

Επι­πλέον, ανα­φέ­ρε­ται στις δημο­σκο­πή­σεις, στον στόχο που έχει θέσει ο κ. Νίκος Ανδρου­λά­κης και στην προ­σπά­θεια του κόμ­μα­τος να απευ­θυν­θεί ξανά σε πολίτες που έχουν απο­μα­κρυν­θεί από την παρά­ταξη.

Κύριε Παπα­δό­πουλε, θα ήθελα να σας ρωτήσω για την πορεία του κόμ­μα­τος προς τις εθνικές κάλπες. Είστε αισιό­δο­ξος για τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στα Δωδε­κά­νησα και πόσο ψηλά έχετε βάλει τον πήχη και ποιες είναι οι προσ­δο­κίες σας;

Είμαι αισιό­δο­ξος. Η αισιο­δο­ξία μου στη­ρί­ζε­ται στον κόσμο που συνα­ντάμε στην πόλη και στα χωριά της Ρόδου και στα νησιά μας, κατά τη διάρ­κεια των επι­σκέ­ψεών μας σ’ αυτά. Η παρά­ταξή μας έχει βαθιές ρίζες στον τόπο. Γνω­ρί­ζουμε όμως ότι η ιστο­ρική αυτή σχέση δεν εξα­σφα­λί­ζει από μόνη της την εμπι­στο­σύνη των πολιτών. Αυτή κερ­δί­ζε­ται καθη­με­ρινά, με τη σοβαρή και εμπε­ρι­στα­τω­μένη παρου­σία μας στη Βουλή, με το πρό­γραμμά μας και με τις συνε­χείς παρεμ­βά­σεις μας στα θέματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Βάζουμε τον πήχη ψηλά. Επι­θυ­μούμε να συμ­βά­λουμε στην εκλο­γική νίκη του ΠΑΣΟΚ. Είναι φιλό­δο­ξος στόχος, που απαιτεί πολλή δουλειά και καμία επα­νά­παυση. Δεν θα προ­ε­ξο­φλήσω ποσοστά. Οι πολίτες θα απο­φα­σί­σουν. Η δική μας ευθύνη είναι να τους δώσουμε ουσια­στι­κούς λόγους να μας εμπι­στευ­θούν. Αυτό σημαί­νει να αφου­γκρα­ζό­μα­στε τα προ­βλή­ματα που βιώ­νουμε όλοι και να τους ενη­με­ρώ­νουμε για το πρό­γραμμά μας, που δίνει απα­ντή­σεις στα μεγάλα ζητή­ματα του τόπου.

Στα νησιά μας υπάρχει μια αντί­φαση. Ο τόπος παράγει πλούτο και στη­ρί­ζει σε μεγάλο βαθμό την εθνική οικο­νο­μία, αλλά αυτό δεν μετα­φρά­ζε­ται πάντοτε σε καλύ­τερη καθη­με­ρι­νό­τητα για τους κατοί­κους. Ο εργα­ζό­με­νος δυσκο­λεύ­ε­ται να βρει προσιτή κατοι­κία, ο μικρός επαγ­γελ­μα­τίας πιέ­ζε­ται από το κόστος λει­τουρ­γίας, ο νέος ανα­ρω­τιέ­ται αν μπορεί να δημιουρ­γή­σει οικο­γέ­νεια εδώ. Μπορεί ο τόπος μας να είναι από τους δημο­φι­λέ­στε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, ωστόσο είναι μία από τις τελευ­ταίες επι­λο­γές για να ζήσει κάποιος που διο­ρί­ζε­ται ως γιατρός ή εκπαι­δευ­τι­κός. Και αυτό λέει πολλά.

Η μεγα­λύ­τερη προσ­δο­κία μου είναι να χτί­σουμε μια σταθερή σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους Δωδε­κα­νή­σιους, ιδιαί­τερα με την νέα γενιά. Να απευ­θυν­θούμε σε ανθρώ­πους που απο­μα­κρύν­θη­καν από την παρά­ταξη, αλλά και σε όσους δεν την έχουν ψηφίσει ποτέ. Να πεί­σουμε όσους απέχουν ότι αξίζει να εμπι­στευ­θούν εμάς και το πρό­γραμμά μας. Τα Δωδε­κά­νησα δεν χρειά­ζο­νται πολι­τι­κούς που τα επι­σκέ­πτο­νται μόνο την προ­ε­κλο­γική περίοδο. Χρειά­ζο­νται συνο­μι­λη­τές όλο τον χρόνο.

Το ΠΑΣΟΚ πώς «δια­βά­ζει» τις δημο­σκο­πή­σεις; Θα κατα­φέ­ρει το κόμμα να κερ­δί­σει, όπως ζητάει ο πρό­ε­δρος Νίκος Ανδρου­λά­κης, και να πάρει αυτο­δυ­να­μία, κατά την εκτί­μησή σας -που είναι και ο στόχος του ΠΑΣΟΚ;

Τις δημο­σκο­πή­σεις τις δια­βά­ζουμε με προσοχή. Είναι ένα χρήσιμο εργα­λείο για να κατα­νο­ούμε τις προ­θέ­σεις της κοι­νω­νίας, και η τάση μετά τη ΔΕΘ είναι ενθαρ­ρυ­ντική για το ΠΑΣΟΚ. Την τελική απόφαση, όμως, την παίρ­νουν οι πολίτες στην κάλπη. Το κυρί­αρχο μήνυμα των δημο­σκο­πή­σεων είναι η μεγάλη δυσα­ρέ­σκεια απέ­να­ντι στην κυβέρ­νηση: η απο­γο­ή­τευση του κόσμου για την ακρί­βεια, για την όλο και μεγα­λύ­τερη υπο­βάθ­μιση της δημό­σιας υγείας και για την αδια­φο­ρία στην επίλυση του στε­γα­στι­κού.

Οφεί­λουμε να είμαστε ειλι­κρι­νείς: η δυσα­ρέ­σκεια απέ­να­ντι στην κυβέρ­νηση δεν μετα­τρέ­πε­ται αυτό­ματα σε εμπι­στο­σύνη προς το ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να πεί­σουμε ότι μπο­ρούμε να κυβερ­νή­σουμε καλύ­τερα, με εφαρ­μό­σιμο πρό­γραμμα και αξιό­λογα στελέχη που μπορούν να το υπη­ρε­τή­σουν. Το ΠΑΣΟΚ, σεβό­μενο τον πολίτη, προ­σπα­θεί να δώσει τις καλύ­τε­ρες δυνατές λύσεις, λαμ­βά­νο­ντας σοβαρά υπόψη τις οικο­νο­μι­κές δυνα­τό­τη­τες του κράτους. Για την ακρί­βεια, για παρά­δειγμα, χρειά­ζε­ται ελεγ­κτι­κός μηχα­νι­σμός και όχι να επα­φί­ε­νται όλα στην καλή θέληση των μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών.

Ο Νίκος Ανδρου­λά­κης έχει θέσει ξεκά­θαρα τον στόχο της εκλο­γι­κής νίκης, «έστω και με μία ψήφο». Αυτόν τον στόχο υπη­ρε­τούμε. Δεν μας αρκεί η δεύτερη θέση ούτε μια καλύ­τερη επίδοση που θα αφήσει τη σημε­ρινή κατά­σταση αμε­τά­βλητη.

Η εκλο­γική πρωτιά και η κοι­νο­βου­λευ­τική αυτο­δυ­να­μία είναι δια­φο­ρε­τικά ζητή­ματα. Θα ήταν ανεύ­θυνο να εμφα­νί­σουμε την αυτο­δυ­να­μία ως εξα­σφα­λι­σμένη ή να υπο­κα­τα­στή­σουμε την κρίση των ψηφο­φό­ρων με μετε­κλο­γικά σενάρια. Πιστεύω, όμως, ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερ­δί­σει, εφόσον κάνει γνωστές τις θέσεις και τις προ­τά­σεις του στην κοι­νω­νία.

Ο πολίτης θέλει να ξέρει τι θα αλλάξει στον μισθό του, στην υγεία, στο σπίτι του. Πάρτε τα funds: τα έφερε η κυβέρ­νηση Τσίπρα το 2015 και η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη τους παρέ­δωσε μαζικά τα κόκκινα δάνεια με τον «Ηρακλή», επι­λέ­γο­ντας συνει­δητά να μην προ­στα­τεύει τους πολίτες απέ­να­ντι στις αυθαι­ρε­σίες τους. Ο ένας άνοιξε την πόρτα, ο άλλος έδωσε τα κλειδιά. Το ΠΑΣΟΚ, που με δικό του νόμο θεσμο­θέ­τησε την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας, προ­τεί­νει σήμερα αυστη­ρούς κανόνες λογο­δο­σίας για τους servicers. Ως δικη­γό­ρος, θεωρώ θεμε­λιώ­δες ένα κράτος που λει­τουρ­γεί με δια­φά­νεια και κανόνες που ισχύουν για όλους.

Η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη επαί­ρε­ται ότι στη­ρί­ζει τη «νησιω­τι­κό­τητα». Στην πράξη όμως δεν βλέ­πουμε κάτι τέτοιο, ενώ η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ για τη Ρόδο παρα­μέ­νει στον «αέρα». Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Η νησιω­τι­κό­τητα δεν είναι σύνθημα για τις περιο­δείες. Είναι συνταγ­μα­τική υπο­χρέ­ωση: το άρθρο 101 παρ. 4 του Συντάγ­μα­τος επι­βάλ­λει στον νομο­θέτη και στη Διοί­κηση, όταν δρουν κανο­νι­στικά, να λαμ­βά­νουν υπόψη τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες των νησιω­τι­κών περιο­χών και να μερι­μνούν για την ανά­πτυξή τους. Και δεν είναι μόνο το Σύνταγμα. Η Ευρω­παϊκή Ένωση, με το άρθρο 174 της Συν­θή­κης για τη Λει­τουρ­γία της ΕΕ, ανα­γνω­ρί­ζει ότι οι νησιω­τι­κές περιο­χές χρειά­ζο­νται ιδιαί­τερη μέριμνα. Και η ευρω­παϊκή Οδηγία για τον ΦΠΑ (άρθρο 104 παρ. 2 της Οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε το 2022) επι­τρέ­πει ρητά στην Ελλάδα να εφαρ­μό­ζει έως 30% χαμη­λό­τε­ρους συντε­λε­στές σε ολό­κληρο τον νομό Δωδε­κα­νή­σου, χωρίς κανένα πλη­θυ­σμιακό όριο. Το όριο των 20.000 κατοί­κων δεν το έβαλε η Ευρώπη. Το έβαλε η κυβέρ­νηση.

Ας θυμη­θούμε ποιος έκανε τι. Τον μειω­μένο ΦΠΑ στη Ρόδο τον κατάρ­γησε η κυβέρ­νηση Τσίπρα το 2015. Από την αρχή του 2026 η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη τον επα­νέ­φερε σε νησιά κάτω των 20.000 κατοί­κων και επέλεξε να αφήσει τη Ρόδο απ’ έξω. Κι ενώ στα Δωδε­κά­νησα η βενζίνη είναι από τις ακρι­βό­τε­ρες της χώρας και το κόστος μετα­φο­ράς βαραί­νει κάθε προϊόν, ο Ροδίτης πλη­ρώ­νει τον ίδιο ΦΠΑ με τον Αθηναίο. Τι να πει ο κάτοι­κος της Ρόδου, που τα πλη­ρώ­νει όλα ακρι­βό­τερα;

Η επα­να­φορά είναι θετική για τα νησιά που ωφε­λή­θη­καν. Όμως ο πλη­θυ­σμός και ο του­ρι­σμός δεν καταρ­γούν τη γεω­γρα­φική από­σταση. Η Ρόδος δεν παύει να είναι νησί της παρα­με­θο­ρίου επειδή έχει περισ­σό­τε­ρους κατοί­κους. Το ΠΑΣΟΚ ζητά ενιαία εφαρ­μογή των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών, με γεω­γρα­φικό και όχι πλη­θυ­σμιακό κρι­τή­ριο. Και χρειά­ζο­νται έλεγχοι, ώστε το όφελος να φτάνει στον κατα­να­λωτή.

Χρειά­ζε­ται όμως και συνο­λική νησιω­τική πολι­τική: αξιό­πι­στες συγκοι­νω­νίες όλο τον χρόνο, στε­λε­χω­μέ­νες δομές υγείας και κίνητρα για την παρα­μονή γιατρών, εκπαι­δευ­τι­κών και άλλων εργα­ζο­μέ­νων. Οι νησιώ­τες δεν ζητούν προ­νό­μια. Ζητούν ισό­τι­μες ευκαι­ρίες. Και όταν ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος θέτει, έστω ως «προ­σω­πική άποψη», τον περιο­ρι­σμό του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας στους δύο μήνες, ανα­ρω­τιέ­μαι αν σκέ­φτηκε τι θα σήμαινε αυτό για τους χιλιά­δες εποχικά εργα­ζό­με­νους στον του­ρι­σμό των νησιών μας.

Κατά την εκτί­μησή σας, ποια είναι η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση που θεω­ρείτε ότι θα αντι­με­τω­πί­σει η περιοχή μας τα επόμενα χρόνια και πώς θα μπο­ρέ­σουν να δρο­μο­λο­γη­θούν λύσεις για τα νησιά; Ακόμη και σήμερα βλέ­πουμε τα τραγικά προ­βλή­ματα με τη λει­ψυ­δρία, εν έτει 2026.

Η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση είναι η βιω­σι­μό­τητα των νησιών μας: να μπορεί ο τόπος να ανα­πτύσ­σε­ται χωρίς να εξα­ντλεί τους πόρους του και χωρίς να διώχνει τους ανθρώ­πους του. Η λει­ψυ­δρία είναι το πιο ορατό παρά­δειγμα. Δεν είναι πια έκτακτο φαι­νό­μενο κάποιων καλο­και­ριών, αλλά μόνιμη πρό­κληση που απαιτεί εθνικό σχε­δια­σμό και έργα που ολο­κλη­ρώ­νο­νται. Το ΠΑΣΟΚ έχει κατα­θέ­σει συγκε­κρι­μένη πρόταση για τη δια­χεί­ριση των υδάτων, με οικο­νο­μική ενί­σχυση των ΔΕΥΑ και δια­σφά­λιση του δημό­σιου χαρα­κτήρα του νερού. Χρειά­ζο­νται όμως και περισ­σό­τε­ροι πόροι στην Αυτο­διοί­κηση, και όχι πυρο­σβε­στι­κές λύσεις.

Η δεύτερη μεγάλη πρό­κληση είναι η στέγαση. Ο δημό­σιος λει­τουρ­γός που έρχεται να υπη­ρε­τή­σει στη Ρόδο ή σε ένα μικρό νησί δυσκο­λεύ­ε­ται να βρει σπίτι, και ο νέος που γεν­νή­θηκε εδώ δυσκο­λεύ­ε­ται να μείνει. Όταν ένα νησί δεν μπορεί να στε­γά­σει αυτούς που το κρατούν ζωντανό, το πρό­βλημα δεν είναι πια μόνο κοι­νω­νικό. Είναι ανα­πτυ­ξιακό. Το ΠΑΣΟΚ προ­τεί­νει πρό­γραμμα 40.000 κοι­νω­νι­κών κατοι­κιών. Για τα νησιά χρειά­ζο­νται επι­πλέον στο­χευ­μένα κίνητρα για τη στέγαση των εργα­ζο­μέ­νων στο Δημόσιο.

Χρειά­ζε­ται συνερ­γα­σία κράτους και αυτο­διοί­κη­σης και σαφής κατα­νομή ευθυνών. Το μέτρο της επι­τυ­χίας είναι απλό: αν ένας νέος μπορεί να μείνει στον τόπο του, να εργα­στεί και να δημιουρ­γή­σει οικο­γέ­νεια.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.