Γιάννης Παππάς: «Η γνώση του Διεθνούς Δικαίου και η ενίσχυση της νησιωτικότητας αποτελούν στοιχεία εθνικής στρατηγικής»

Στην επι­στη­μο­νι­κή εκ­δή­λω­ση του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, με αφορ­μή την πα­ρου­σί­α­ση του βι­βλί­ου του δι­κη­γό­ρου και διε­θνο­λό­γου Γε­ωρ­γί­ου Ι. Νούλα, «Η Αμ­φι­ση­μία των απο­φά­σε­ων των Διε­θνών Δι­κα­στη­ρί­ων για την ανα­γνώ­ρι­ση ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας σε νη­σιω­τι­κά κράτη. Η εφαρ­μο­γή στο Αι­γαίο και η ελ­λη­νι­κή δι­πλω­μα­τι­κή ανά­γνω­ση», πα­ρέ­στη και απηύ­θυ­νε χαι­ρε­τι­σμό ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Γιάν­νης Παπ­πάς.

Η εκ­δή­λω­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε την Πέμ­πτη 1 Οκτω­βρί­ου στην αί­θου­σα συ­νε­δριά­σε­ων του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, με τη συμ­με­το­χή εκ­προ­σώ­πων της νο­μι­κής και ακα­δη­μαϊ­κής κοι­νό­τη­τας.

Ο Γιάν­νης Παπ­πάς συ­νε­χά­ρη θερμά τον συγ­γρα­φέα για μια με­λέ­τη απαι­τη­τι­κή, επί­και­ρη και ιδιαί­τε­ρα χρή­σι­μη για την ου­σια­στι­κή προ­σέγ­γι­ση των ζη­τη­μά­των του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας και ει­δι­κό­τε­ρα της ελ­λη­νι­κής πε­ρί­πτω­σης. Όπως ση­μεί­ω­σε, ο τί­τλος του βι­βλί­ου απο­τυ­πώ­νει με ακρί­βεια τη δυ­σκο­λία ενός σύν­θε­του ζη­τή­μα­τος, στο οποίο οι κα­νό­νες του Διε­θνούς Δι­καί­ου συν­δέ­ο­νται με την εφαρ­μο­γή τους, τη διε­θνή νο­μο­λο­γία, τις ιδιαί­τε­ρες γε­ω­γρα­φι­κές συν­θή­κες κάθε υπό­θε­σης και την ανα­ζή­τη­ση μιας δί­και­ης λύσης.

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έκανε στα άρθρα 74 και 83 της Σύμ­βα­σης για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας, τα οποία αφο­ρούν την οριο­θέ­τη­ση της ΑΟΖ και της υφα­λο­κρη­πί­δας. Όπως τό­νι­σε, οι συ­γκε­κρι­μέ­νες δια­τά­ξεις προσ­διο­ρί­ζουν τον επι­διω­κό­με­νο σκοπό, δη­λα­δή μια συμ­φω­νία που θα οδη­γεί σε δί­καιη λύση, χωρίς να επι­βάλ­λουν μία συ­γκε­κρι­μέ­νη και απο­κλει­στι­κή μέ­θο­δο οριο­θέ­τη­σης. Αυτή ακρι­βώς η απου­σία ενός απο­λύ­τως μη­χα­νι­κού κα­νό­να κα­θι­στά τη διε­θνή νο­μο­λο­γία ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή.

Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου ανα­φέρ­θη­κε επί­σης στην εξέ­λι­ξη της διε­θνούς νο­μο­λο­γί­ας μέσα από συ­γκε­κρι­μέ­νες υπο­θέ­σεις, από την Υφα­λο­κρη­πί­δα της Βό­ρειας Θά­λασ­σας και τον Κόλπο του Μέιν έως τη Γροι­λαν­δία και το Γιαν Μα­γιέν, το Κατάρ και το Μπα­χρέιν, τη Μαύρη Θά­λασ­σα και τη νήσο Σέρ­πεντ. Όπως ση­μεί­ω­σε, μέσα από αυτές τις απο­φά­σεις ανα­δει­κνύ­ε­ται ότι έν­νοιες όπως η ίση από­στα­ση, οι ει­δι­κές πε­ρι­στά­σεις, η ανα­λο­γι­κό­τη­τα και η ευ­θυ­δι­κία δεν λει­τουρ­γούν πά­ντο­τε με τον ίδιο τρόπο, αλλά εξε­τά­ζο­νται σε συ­νάρ­τη­ση με τα ιδιαί­τε­ρα δε­δο­μέ­να κάθε υπό­θε­σης.

Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία, όπως υπο­γράμ­μι­σε, έχει για τη Δω­δε­κά­νη­σο και την Ελ­λά­δα η ανα­φο­ρά της με­λέ­της στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο. Ο συγ­γρα­φέ­ας εξε­τά­ζει την υφα­λο­κρη­πί­δα και τη δυ­νη­τι­κή ΑΟΖ του νη­σιού, καθώς και τη διά­κρι­ση ανά­με­σα στην ύπαρ­ξη δι­καιω­μά­των των νη­σιών και στην επή­ρεια που μπο­ρεί να έχουν κατά την τε­λι­κή οριο­θέ­τη­ση.

«Ως Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, δια­βά­ζω αυτή τη με­λέ­τη και ανα­πό­φευ­κτα η σκέψη μου πη­γαί­νει στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο», ανέ­φε­ρε ο Γιάν­νης Παπ­πάς, το­νί­ζο­ντας ότι η υπε­ρά­σπι­ση των ελ­λη­νι­κών θέ­σε­ων απαι­τεί γνώση της Σύμ­βα­σης, γνώση της διε­θνούς νο­μο­λο­γί­ας, σο­βα­ρή προ­ε­τοι­μα­σία και στα­θε­ρή δι­πλω­μα­τι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία.

Στη συ­νέ­χεια, ο Γιάν­νης Παπ­πάς συ­νέ­δε­σε τη συ­ζή­τη­ση για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας με τη ση­μα­σία της νη­σιω­τι­κό­τη­τας για την Ελ­λά­δα. Όπως τό­νι­σε, «η Ελ­λά­δα δεν είναι απλώς μια χώρα που έχει νησιά. Είναι μια χώρα που έχει δο­μη­θεί ιστο­ρι­κά, οι­κο­νο­μι­κά και γε­ω­πο­λι­τι­κά γύρω από τη θά­λασ­σα και τη νη­σιω­τι­κό­τη­τά της». Για τον λόγο αυτό, η ενί­σχυ­ση των νη­σιών δεν απο­τε­λεί μόνο ζή­τη­μα κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης ή πε­ρι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης, αλλά και ζή­τη­μα εθνι­κής στρα­τη­γι­κής.

Ανα­φέρ­θη­κε πα­ράλ­λη­λα στην ανά­γκη ου­σια­στι­κό­τε­ρης συ­νταγ­μα­τι­κής κα­το­χύ­ρω­σης της νη­σιω­τι­κό­τη­τας, ση­μειώ­νο­ντας ότι η ιδιαί­τε­ρη με­τα­χεί­ρι­ση των νη­σιών θα πρέ­πει να με­τα­φρά­ζε­ται σε συ­γκε­κρι­μέ­νες και διαρ­κείς πο­λι­τι­κές, οι οποί­ες λαμ­βά­νουν υπόψη το αυ­ξη­μέ­νο κό­στος, τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες και τις ανά­γκες των νη­σιω­τι­κών κοι­νω­νιών. Όπως ανέ­φε­ρε, «σε μια χώρα όπως η Ελ­λά­δα, η νη­σιω­τι­κό­τη­τα δεν είναι εξαί­ρε­ση· είναι βα­σι­κό στοι­χείο της ίδιας της γε­ω­γρα­φι­κής, οι­κο­νο­μι­κής και εθνι­κής της ταυ­τό­τη­τας».

Ο Γιάν­νης Παπ­πάς υπο­γράμ­μι­σε ακόμη ότι η νη­σιω­τι­κή πο­λι­τι­κή χρειά­ζε­ται ολο­κλη­ρω­μέ­νη στρα­τη­γι­κή, η οποία θα αντι­με­τω­πί­ζει ταυ­τό­χρο­να τις με­τα­φο­ρές και την προ­σβα­σι­μό­τη­τα, την υγεία και την εκ­παί­δευ­ση, την ενέρ­γεια και το νερό, τις υπο­δο­μές, την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, τον του­ρι­σμό, την ψη­φια­κή συν­δε­σι­μό­τη­τα, την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και την αξιο­ποί­η­ση των ανα­πτυ­ξια­κών δυ­να­το­τή­των των νη­σιών.

«Ένα νησί που έχει πλη­θυ­σμό, οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, υπο­δο­μές, σχο­λεία, υγεία, συν­δέ­σεις, επι­χει­ρή­σεις και νέους αν­θρώ­πους που μπο­ρούν να πα­ρα­μεί­νουν και να δη­μιουρ­γή­σουν στον τόπο τους, είναι ένα ισχυ­ρό νησί. Και ένα ισχυ­ρό νησί ση­μαί­νει μια ισχυ­ρό­τε­ρη Ελ­λά­δα στη θά­λασ­σα», ση­μεί­ω­σε.

Πα­ράλ­λη­λα, ξε­κα­θά­ρι­σε ότι η ανά­πτυ­ξη ενός νη­σιού δεν δη­μιουρ­γεί από μόνη της νο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα σε θα­λάσ­σιες ζώνες, καθώς «τα κυ­ριαρ­χι­κά μας δι­καιώ­μα­τα θε­με­λιώ­νο­νται στο Διε­θνές Δί­καιο». Η ου­σια­στι­κή ενί­σχυ­ση των νη­σιω­τι­κών κοι­νω­νιών, όμως, απο­τε­λεί βα­σι­κό στοι­χείο της πραγ­μα­τι­κής πα­ρου­σί­ας της Ελ­λά­δας στον νη­σιω­τι­κό της χώρο.

«Για εμάς τους Δω­δε­κα­νή­σιους, αυτή η συ­ζή­τη­ση έχει συ­γκε­κρι­μέ­να ονό­μα­τα. Ρόδος. Κάρ­πα­θος. Κάσος. Κως. Κά­λυ­μνος. Λέρος. Σύμη. Κα­στελ­λό­ρι­ζο», ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, ση­μειώ­νο­ντας ότι όταν μι­λά­με για θα­λάσ­σιες ζώνες στην πε­ριο­χή μας, δεν μι­λά­με για αφη­ρη­μέ­νες γραμ­μές πάνω σε έναν χάρτη, αλλά για έναν γε­ω­γρα­φι­κό χώρο όπου συ­να­ντώ­νται το Διε­θνές Δί­καιο, η εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή, η ασφά­λεια, η οι­κο­νο­μία και τα κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα της Ελ­λά­δας.

Κλεί­νο­ντας, ο Γιάν­νης Παπ­πάς υπο­γράμ­μι­σε τη ση­μα­σία της σύν­δε­σης της νο­μι­κής γνώ­σης με τη δι­πλω­μα­τία και συ­νε­χά­ρη τον Γιώρ­γο Νούλα για την έρευ­να και τη συμ­βο­λή του στον δη­μό­σιο διά­λο­γο. Όπως ση­μεί­ω­σε, τέ­τοιες με­λέ­τες βοη­θούν τη συ­ζή­τη­ση για τα εθνι­κά θέ­μα­τα να ξε­φύ­γει από τις εύ­κο­λες δια­τυ­πώ­σεις και να πε­ρά­σει στην ουσία.

«Χρεια­ζό­μα­στε γνώση, τεκ­μη­ρί­ω­ση, σο­βα­ρό­τη­τα και στα­θε­ρή προ­σή­λω­ση στο Διε­θνές Δί­καιο», τό­νι­σε, ευ­χό­με­νος το βι­βλίο να δια­βα­στεί, να συ­ζη­τη­θεί και να απο­τε­λέ­σει αφορ­μή για έναν γό­νι­μο διά­λο­γο.

Γιάν­νης Παπ­πάς

Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου ΝΔ