Ρόδος το φθινόπωρο: Όταν το νησί ησυχάζει

Γύρω στα μέσα Σε­πτεμ­βρί­ου η Ρόδος αλ­λά­ζει ρυθμό. Τα charter αραιώ­νουν, στο Φα­λη­ρά­κι βρί­σκεις ξα­πλώ­στρα και στις έντε­κα το πρωί, και στην Οδό των Ιπ­πο­τών ακούς ξανά τα βή­μα­τά σου πάνω στο καλ­ντε­ρί­μι. Ο και­ρός μένει κα­λο­και­ρι­νός σχε­δόν ως τα τέλη Οκτω­βρί­ου. Η θά­λασ­σα έχει ζε­στα­θεί όλο το κα­λο­καί­ρι και συχνά είναι πιο ευ­χά­ρι­στη για κο­λύ­μπι απ’ ό,τι τον Ιού­νιο.

Η Παλιά Πόλη χωρίς ουρές

Τον Αύ­γου­στο η Με­σαιω­νι­κή Πόλη θυ­μί­ζει διά­δρο­μο αε­ρο­δρο­μί­ου. Τον Οκτώ­βριο μπο­ρείς να χα­θείς στα σο­κά­κια της χωρίς να σπρώ­χνε­σαι, να μπεις στο Πα­λά­τι του Με­γά­λου Μα­γί­στρου χωρίς ουρά και να πε­ρά­σεις μια ώρα στο Αρ­χαιο­λο­γι­κό Μου­σείο, που στε­γά­ζε­ται στο γοτ­θι­κό κτί­ριο του Νο­σο­κο­μεί­ου των Ιπ­πο­τών. Η πόλη κα­τοι­κεί­ται αδιά­κο­πα από τον Με­σαί­ω­να και είναι μνη­μείο της UNESCO. Το από­γευ­μα, όταν οι κά­τοι­κοι βγά­ζουν κα­ρέ­κλες έξω από τις πόρ­τες τους, μοιά­ζει με γει­το­νιά.

Βγαί­νο­ντας από τα τείχη, το Μαν­δρά­κι θέλει βόλτα το σού­ρου­πο, όταν το φως πέ­φτει χα­μη­λά στους ανε­μό­μυ­λους του μόλου και στα αγάλ­μα­τα του ελα­φιού και της ελα­φί­νας στην εί­σο­δο του λι­μα­νιού. Εκεί, κατά την πα­ρά­δο­ση, στε­κό­ταν ο Κο­λοσ­σός.

Λίν­δος νωρίς το πρωί

Η ανά­βα­ση στην Ακρό­πο­λη της Λίν­δου το κα­λο­καί­ρι είναι δο­κι­μα­σία. Το φθι­νό­πω­ρο, αν ξε­κι­νή­σεις με το άνοιγ­μα του χώρου, φτά­νεις στον Ναό της Λιν­δί­ας Αθη­νάς με δρο­σιά και βλέ­πεις από ψηλά τον κόλπο του Αγίου Παύ­λου σχε­δόν άδειο. Μετά κα­τέ­βα για μπά­νιο στον κόλπο. Αν σου αρέ­σουν οι αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι χωρίς κόσμο, η αρ­χαία Κά­μει­ρος στη δυ­τι­κή ακτή και η Ια­λυ­σός στον λόφο της Φι­λε­ρή­μου, με το μο­να­στή­ρι και το μο­νο­πά­τι με τα κυ­πα­ρίσ­σια, είναι ακόμη πιο ήσυ­χες αυτή την εποχή.

Τρύ­γος και εν­δο­χώ­ρα

Η Ρόδος έχει από τις πα­λαιό­τε­ρες αμπε­λουρ­γι­κές πα­ρα­δό­σεις στο Αι­γαίο και το φθι­νό­πω­ρο είναι η εποχή της. Στον Έμπω­να, στις πλα­γιές του Ατα­βύ­ρου, τα οι­νο­ποιεία δου­λεύ­ουν τα κρα­σιά της χρο­νιάς από το Αθήρι και τη Μαν­δη­λα­ριά, και αρ­κε­τά δέ­χο­νται επι­σκέ­πτες για γευ­σι­γνω­σία. Στον ίδιο δρόμο θα βρεις τον Άγιο Ισί­δω­ρο, ένα από τα χωριά που άλ­λα­ξαν λι­γό­τε­ρο στο νησί.

Στην ανα­το­λι­κή πλευ­ρά, ο Αρ­χάγ­γε­λος κρα­τά­ει ακόμη ερ­γα­στή­ρια κε­ρα­μι­κής και η Αφά­ντου τη φήμη της στην υφα­ντι­κή. Για περ­πά­τη­μα, το πευ­κο­δά­σος του Προ­φή­τη Ηλία με τα παλιά ιτα­λι­κά κτί­ρια και οι Επτά Πηγές, με το τού­νελ όπου περ­πα­τάς μέσα στο νερό, είναι οι πιο εύ­κο­λες επι­λο­γές για μια μέρα μα­κριά από την ακτή.

Θά­λασ­σα ως τον Οκτώ­βριο

Η Τσα­μπί­κα και η Αγάθη, με την άμμο και τα ρηχά τους νερά, κρα­τούν κο­λυμ­βη­τές μέχρι αργά τον Οκτώ­βριο. Ο κόλ­πος Άντο­νι Κουίν είναι από τα κα­λύ­τε­ρα ση­μεία του νη­σιού για μάσκα και βα­τρα­χο­πέ­δι­λα. Στην Καλ­λι­θέα, τα ια­μα­τι­κά λου­τρά με την Art Deco αρ­χι­τε­κτο­νι­κή τους στέ­κο­νται πάνω από βρα­χά­κια όπου βου­τάς κα­τευ­θεί­αν σε βαθύ νερό. Στο Πρα­σο­νή­σι, εκεί που το Αι­γαίο συ­να­ντά τη Με­σό­γειο, οι φθι­νο­πω­ρι­νοί άνε­μοι κρα­τούν τους kitesurfers ως το τέλος της σεζόν. Λάβε υπόψη ότι από τα μέσα Οκτω­βρί­ου πολλά beach bar και τα­βέρ­νες της πα­ρα­λί­ας κλεί­νουν στα­δια­κά, και ότι η δυ­τι­κή ακτή πιά­νει πε­ρισ­σό­τε­ρο αέρα.

Η Κοι­λά­δα των Πε­τα­λού­δων

Παρά το όνομα, τα έντο­μα της κοι­λά­δας είναι νυ­χτο­πε­τα­λού­δες, του εί­δους Jersey Tiger. Εμ­φα­νί­ζο­νται από τα μέσα Ιου­νί­ου ως τα τέλη Σε­πτεμ­βρί­ου, οπότε αν έρ­θεις τις πρώ­τες μέρες του φθι­νο­πώ­ρου θα προ­λά­βεις τις τε­λευ­ταί­ες. Αρ­γό­τε­ρα η κοι­λά­δα μένει ένα σκιε­ρό φα­ράγ­γι με ρυά­κια και ξύ­λι­να γε­φυ­ρά­κια. Είναι καλή για βόλτα, αλλά χωρίς το θέαμα που φέρ­νει εκεί τον κόσμο.

Τι θα φας

Ζήτα πι­τα­ρού­δια, τους τη­γα­νη­τούς κε­φτέ­δες από ρε­βί­θι, και με­λε­κού­νι, το πα­ρα­δο­σια­κό γλυκό με σου­σά­μι και μέλι που μοι­ρά­ζε­ται στους ρο­δί­τι­κους γά­μους. Με τον καφέ ή μετά το φα­γη­τό, δο­κί­μα­σε τη σούμα του νη­σιού. Τα κα­λύ­τε­ρα τρα­πέ­ζια τα βρί­σκεις στα χωριά της εν­δο­χώ­ρας, όπου το φθι­νό­πω­ρο οι τα­βέρ­νες μα­γει­ρεύ­ουν πια για τους ντό­πιους.

Πώς θα πας

Από την Αθήνα υπάρ­χουν πτή­σεις όλο τον χρόνο προς το αε­ρο­δρό­μιο «Δια­γό­ρας», πε­ρί­που 14 χι­λιό­με­τρα από την πόλη. Πολ­λές από τις απευ­θεί­ας πτή­σεις από ευ­ρω­παϊ­κές πό­λεις στα­μα­τούν όταν μπαί­νει το χει­με­ρι­νό πρό­γραμ­μα, στα τέλη Οκτω­βρί­ου. Με πλοίο από τον Πει­ραιά το τα­ξί­δι κρα­τά­ει από 13 έως 18 ώρες, ανά­λο­γα με το πλοίο και τις εν­διά­με­σες στά­σεις. Είναι συ­νή­θως νυ­χτε­ρι­νό, με κα­μπί­νες και γκα­ράζ για αυ­το­κί­νη­το. Από τη Ρόδο συ­νε­χί­ζεις για Σύμη, Κω, Κά­λυ­μνο, Πάτμο ή Κρήτη, με λι­γό­τε­ρα δρο­μο­λό­για απ’ ό,τι το κα­λο­καί­ρι. Αν έχεις μόνο μια μέρα για νη­σά­κι, η Σύμη απέ­χει λι­γό­τε­ρο από μία ώρα με το τα­χύ­πλοο.

Πηγή: tornosnews.gr