Στο εδώλιο του Εφετείου πρώην δήμαρχος για την παραχώρηση αιγιαλού σε παραλιακό κατάστημα μέσα σε ιστορικό διατηρητέο τόπο

• Ο πρώην δήμαρ­χος κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης δικά­ζε­ται στις 8 Οκτω­βρίου 2026 μαζί με στέ­λε­χος του φορέα δια­χεί­ρι­σης της δημό­σιας ακί­νη­της περιου­σίας και τον εκπρό­σωπο της επι­χεί­ρη­σης • Η κατη­γο­ρία υπο­στη­ρί­ζει ότι η παρα­χώ­ρηση έγινε χωρίς την απαι­τού­μενη σύμφωνη γνώμη του υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, ενώ ο ίδιος αντι­τεί­νει ότι ο Δήμος είχε ανα­λά­βει μόνο τη διοι­κη­τική διεκ­πε­ραί­ωση και ότι οι κρί­σι­μες επι­λο­γές για τις θέσεις στην παραλία δεν ανήκαν σε αυτόν

Ομπρέ­λες, ξαπλώ­στρες και τρα­πε­ζο­κα­θί­σματα σε 439 τετρα­γω­νικά μέτρα αιγια­λού, μπροστά από ένα παρα­λιακό κατά­στημα, βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο μιας ποι­νι­κής υπό­θε­σης που φτάνει μέχρι το Εφετείο.

Ο πρώην δήμαρ­χος κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης θα καθίσει στις 8 Οκτω­βρίου 2026 στο εδώλιο του Α’ Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, κατη­γο­ρού­με­νος για παρά­βαση καθή­κο­ντος στην απευ­θείας παρα­χώ­ρηση δικαιώ­μα­τος απλής χρήσης αιγια­λού σε σημείο που βρί­σκε­ται εντός ιστο­ρι­κού δια­τη­ρη­τέου τόπου.

Μαζί του θα δικα­στούν στέ­λε­χος του φορέα που δια­χει­ρί­ζε­ται την ακίνητη περιου­σία του Δημο­σίου, το οποίο κατά τον κρίσιμο χρόνο ήταν εντε­ταλ­μέ­νος σύμ­βου­λος και ασκούσε χρέη διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου, καθώς και ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της ετε­ρόρ­ρυθ­μης εται­ρείας στην οποία ανήκει το κατά­στημα.

Η παρά­βαση καθή­κο­ντος είναι πλημ­μέ­λημα και, υπό άλλες συν­θή­κες, θα εκδι­κα­ζό­ταν από πλημ­με­λειο­δι­κείο. Η υπόθεση εισά­γε­ται ωστόσο στο Εφετείο λόγω της ιδιά­ζου­σας δωσι­δι­κίας του πρώην δημάρ­χου, που απορ­ρέει από την ιδιό­τητα την οποία είχε κατά τον χρόνο της φερό­με­νης πράξης.

Το συμ­φω­νη­τικό της 30ης Ιουνίου 2023

Ο πυρήνας της κατη­γο­ρίας βρί­σκε­ται στο συμ­φω­νη­τικό απευ­θείας παρα­χώ­ρη­σης που, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, συνήφθη στις 30 Ιουνίου 2023. Το υπέ­γρα­ψαν ο κ. Καμπου­ρά­κης, ως δήμαρ­χος και νόμιμος εκπρό­σω­πος του Δήμου, και το στέ­λε­χος του φορέα δια­χεί­ρι­σης, με αντι­συμ­βαλ­λό­μενο τον εκπρό­σωπο της εται­ρείας. Με αυτό εκμι­σθώ­θη­καν 373 τετρα­γω­νικά μέτρα αιγια­λού για ομπρέ­λες και ξαπλώ­στρες και 66 τετρα­γω­νικά μέτρα για τρα­πε­ζο­κα­θί­σματα, μπροστά από τις εγκα­τα­στά­σεις του κατα­στή­μα­τος.

Η αρμο­διό­τητα των 2 υπο­γρα­φό­ντων θεμε­λιώ­νε­ται, κατά την κατη­γο­ρία, στην κοινή υπουρ­γική απόφαση του Μαρτίου 2023 για τις παρα­χω­ρή­σεις, σε διάταξη του νόμου 2639/1998 όπως αντι­κα­τα­στά­θηκε με τον νόμο 5036/2023 και στην απόφαση 149 του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, με ημε­ρο­μη­νία 27 Απρι­λίου 2023, με την οποία επι­κυ­ρώ­θηκε η προ­γραμ­μα­τική σύμβαση Δήμου και φορέα.

Το κρίσιμο στοι­χείο είναι η θέση του κατα­στή­μα­τος. Βρί­σκε­ται εντός ιστο­ρι­κού δια­τη­ρη­τέου τόπου και εντός ιστο­ρι­κού δια­τη­ρη­τέου μνη­μείου, σύμφωνα με υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις του 1983 και του 1987, και τελεί επο­μέ­νως υπό καθε­στώς προ­στα­σίας του υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού.

Η σύμφωνη γνώμη που, κατά την κατη­γο­ρία, δεν ζητή­θηκε

Για αιγια­λούς και παρα­λίες που προ­στα­τεύ­ο­νται από το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, η νομο­θε­σία απαιτεί προη­γού­μενη σύμφωνη γνώμη των αρμό­διων υπη­ρε­σιών του πριν από οποια­δή­ποτε παρα­χώ­ρηση. Η υπο­χρέ­ωση προ­βλέ­πε­ται στην κοινή υπουρ­γική απόφαση του 2023 και στον νόμο 2971/2001, ενώ πλέον ισχύει με διάταξη του νόμου 5092/2024.

Η κατη­γο­ρία υπο­στη­ρί­ζει ότι η άδεια της αρμό­διας υπη­ρε­σίας νεό­τε­ρων μνη­μείων και τεχνι­κών έργων δεν ελήφθη και ότι οι 2 υπο­γρά­φο­ντες γνώ­ρι­ζαν θετικά την υπο­χρέ­ωσή τους. Αφενός επειδή ορί­ζε­ται ρητά στον νόμο, αφε­τέ­ρου επειδή η ίδια η υπη­ρε­σία την είχε υπεν­θυ­μί­σει με 3 έγγραφα, ανάμεσά τους έγγραφο του Απρι­λίου 2023, περισ­σό­τερο από 2 μήνες πριν από την υπο­γραφή, και έγγραφο του Σεπτεμ­βρίου του ίδιου έτους.

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, ο τότε δήμαρ­χος και το στέ­λε­χος του φορέα ενήρ­γη­σαν από κοινού και κατόπιν συνα­πό­φα­σης, με σκοπό να προ­σπο­ρί­σουν στον εκπρό­σωπο της εται­ρείας περιου­σιακό όφελος από την παρα­χώ­ρηση του αιγια­λού για τη λει­τουρ­γία του κατα­στή­μα­τος.

Στον επι­χει­ρη­μα­τία απο­δί­δε­ται ηθική αυτουρ­γία, καθώς φέρεται να τους παρα­κί­νησε με πειθώ, φορ­τι­κό­τητα, παραι­νέ­σεις και προ­τρο­πές να προ­χω­ρή­σουν στην πράξη. Πρό­κει­ται για ισχυ­ρι­σμούς που θα κριθούν στο ακρο­α­τή­ριο.

Η υπε­ρά­σπιση μετα­θέ­τει το βάρος στον φορέα δια­χεί­ρι­σης

Ο κ. Καμπου­ρά­κης υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Δήμος δεν απο­φά­σιζε τι παρα­χω­ρεί­ται και πού, αλλά απλώς διεκ­πε­ραί­ωνε τις δια­δι­κα­σίες.

Επι­κα­λεί­ται την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση με τον φορέα, η οποία, όπως ανα­φέ­ρει, υπο­γρά­φηκε στις 11 Μαΐου 2023 και προ­έ­βλεπε ότι ο Δήμος ανα­λαμ­βά­νει τη διοι­κη­τική μέριμνα και τη διε­νέρ­γεια των δια­δι­κα­σιών παρα­χώ­ρη­σης για αιγια­λούς και παρα­λίες που βρί­σκο­νταν στη διοί­κηση και δια­χεί­ριση του φορέα.

Προ­σθέ­τει ότι νομο­θε­τική ρύθμιση επα­νέ­φερε στον φορέα τη διοί­κηση και τη δια­χεί­ριση των κοι­νό­χρη­στων τμη­μά­των αιγια­λού σε συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες ακι­νή­των. Κατά τον ίδιο, οι θέσεις και το είδος της εκμε­τάλ­λευ­σης προσ­διο­ρί­στη­καν από τον φορέα, ενώ ο Δήμος καθό­ρισε μόνο το αντάλ­λαγμα χρήσης. Επι­κα­λεί­ται μάλιστα υπη­ρε­σιακό έγγραφο του Δήμου της 23ης Ιουνίου 2023, όπου γίνεται λόγος για αποδοχή τιμών θέσεων που είχε απο­στεί­λει ο φορέας.

Στο νομικό σκέλος, ο πρώην δήμαρ­χος εστιά­ζει στη δόλια πρόθεση και στον σκοπό παρά­νο­μου οφέλους, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι κανένα από αυτά δεν υφί­στα­ται. Κατά τη θέση του, δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται ούτε η αντι­κει­με­νική ούτε η υπο­κει­με­νική υπό­σταση του αδι­κή­μα­τος, αφού οι ενέρ­γειες του ιδίου και των δημο­τι­κών υπη­ρε­σιών ήταν νόμιμες και υπη­ρε­τού­σαν την ομαλή λει­τουρ­γία του Δήμου. Περι­γρά­φει τον εαυτό του ως κρίκο μιας αλυ­σί­δας που ξεκινά αλλού και κατα­λή­γει σε απο­φά­σεις που δεν πάρ­θη­καν από τον Δήμο.