Βασίλης Α. Υψηλάντης: Παρέμβαση για τα εκπαιδευτικά κενά σε Τήλο, Σύμη και Κάρπαθο

Την άμεση κά­λυ­ψη των εκ­παι­δευ­τι­κών κενών σε σχο­λι­κές μο­νά­δες της Τήλου, της Σύμης και της Καρ­πά­θου ζητά με κοι­νο­βου­λευ­τι­κή του Ερώ­τη­ση προς την Υπουρ­γό Παι­δεί­ας, Θρη­σκευ­μά­των και Αθλη­τι­σμού ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου και Α΄ Κο­σμή­το­ρας της Βου­λής Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης.

Η πα­ρέμ­βα­ση εντάσ­σε­ται στη στα­θε­ρή προ­σπά­θειά του για την ανά­δει­ξη και αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των όλων των νη­σιών της Δω­δε­κα­νή­σου, με ιδιαί­τε­ρη μέ­ρι­μνα για τα μικρά και ακρι­τι­κά νησιά, όπου ακόμη και ένα εκ­παι­δευ­τι­κό κενό έχει πολ­λα­πλά­σιες συ­νέ­πειες για τους μα­θη­τές και τις οι­κο­γέ­νειές τους.

Στην Τήλο, μετά και τις επι­ση­μάν­σεις της Δη­μάρ­χου Μα­ρί­ας Καμμά, ο Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης ζητά την κά­λυ­ψη δύο θέ­σε­ων φι­λο­λό­γων στο Γυ­μνά­σιο–Λύ­κειο, την το­πο­θέ­τη­ση οι­κο­νο­μο­λό­γου για την Ομάδα Προ­σα­να­το­λι­σμού Οι­κο­νο­μί­ας και Πλη­ρο­φο­ρι­κής, την αντι­με­τώ­πι­ση των ανα­γκών Πα­ράλ­λη­λης Στή­ρι­ξης και την το­πο­θέ­τη­ση ψυ­χο­λό­γου.

Για τη Σύμη, με­τα­φέ­ρει στο Υπουρ­γείο τα αι­τή­μα­τα του Συλ­λό­γου Γο­νέ­ων και Κη­δε­μό­νων του 1ου Δη­μο­τι­κού Σχο­λεί­ου για την κά­λυ­ψη των εγκε­κρι­μέ­νων ανα­γκών Πα­ράλ­λη­λης Στή­ρι­ξης, καθώς και των κενών σε Ει­κα­στι­κά, Μου­σι­κή και Ξένη Γλώσ­σα.

Πα­ράλ­λη­λα, για την Κάρ­πα­θο ζητά την άμεση το­πο­θέ­τη­ση εκ­παι­δευ­τι­κού στο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Αρ­κά­σας, ώστε να κα­τα­στεί δυ­να­τή η πλή­ρης λει­τουρ­γία του Ολο­ή­με­ρου Προ­γράμ­μα­τος.

Ο Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται όμως στα συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά. Ζητά από το Υπουρ­γείο ένα απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρο πλαί­σιο έγκαι­ρου εντο­πι­σμού και τα­χεί­ας κά­λυ­ψης των εκ­παι­δευ­τι­κών κενών σε όλα τα μικρά, ακρι­τι­κά και απο­μα­κρυ­σμέ­να νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου.

Με αφορ­μή την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή του πα­ρέμ­βα­ση δή­λω­σε:

«Η ευ­θύ­νη για όλα τα νησιά μας είναι η ίδια.  Να  ακού­με, να πα­ρεμ­βαί­νου­με και να διεκ­δι­κού­με λύ­σεις.

Δεν υπάρ­χει εκ­παί­δευ­ση δύο τα­χυ­τή­των. Το παιδί που με­γα­λώ­νει σε ένα μικρό νησί δι­καιού­ται τις ίδιες ευ­και­ρί­ες, τους ίδιους εκ­παι­δευ­τι­κούς και την ίδια στή­ρι­ξη με κάθε άλλο παιδί στην Ελ­λά­δα.

Πα­ρα­κο­λου­θώ τα προ­βλή­μα­τα των σχο­λεί­ων μας σε όλα τα νησιά και πα­ρεμ­βαί­νω όπου υπάρ­χει ανά­γκη. Γιατί η πα­ρου­σία της Πο­λι­τεί­ας στα ακρι­τι­κά μας νησιά απο­δει­κνύ­ε­ται στην πράξη, στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα του μα­θη­τή, του γονέα και του εκ­παι­δευ­τι­κού.»