Η πρώτη βροχή της νέας δικαστικής χρονιάς βρήκε το Δικαστικό Μέγαρο Ρόδου με κουβάδες στα ακροατήρια

Δικαιο­σύνη με σφουγ­γα­ρό­κουβα –  Στις δύο μεγα­λύ­τε­ρες αίθου­σες του Μεγάρου, με την έναρξη του δικα­στι­κού έτους, τα νερά από την οροφή μαζεύ­ο­νταν σε κου­βά­δες και χαρ­τό­κουτα απλώ­θη­καν στο δάπεδο για να μη γλι­στρούν δικη­γό­ροι και πολίτες – Η εικόνα έρχεται λίγες μόλις ημέρες μετά τις ανα­κοι­νώ­σεις για την απο­κα­τά­σταση του κτηρίου.

Δεν χρειά­στηκε καται­γίδα. Αρκούσε η πρώτη βροχή του φθι­νο­πώ­ρου για να θυμίσει σε όσους βρέ­θη­καν στο Δικα­στικό Μέγαρο Ρόδου ότι οι εξαγ­γε­λίες δεν στε­γα­νο­ποιούν οροφές. Με τις δια­κο­πές να έχουν μόλις τελειώ­σει και τα πινάκια γεμάτα, οι δύο πρώτες μεγάλες αίθου­σες ακρο­α­τη­ρίων υπο­δέ­χθη­καν δικα­στές, δικη­γό­ρους, δια­δί­κους και μάρ­τυ­ρες με κου­βά­δες τοπο­θε­τη­μέ­νους κάτω από τα σημεία όπου έσταζε το ταβάνι.

Κου­βά­δες, χαρ­τό­κουτα και βρεγ­μένα έδρανα

Οι φωτο­γρα­φίες μιλούν μόνες τους. Στη αίθουσα 1 του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ένας κίτρι­νος κάδος σφουγ­γα­ρί­σμα­τος έχει στηθεί στη μέση του δια­δρό­μου, ανάμεσα στα έδρανα των συνη­γό­ρων και στα καθί­σματα του κοινού, ενώ λίγα μέτρα πιο πέρα, δίπλα στα μικρό­φωνα, ένας δεύ­τε­ρος πρά­σι­νος κουβάς μαζεύει ό,τι πέφτει από ψηλά. Στο δάπεδο έχουν απλωθεί ανοιγ­μένα χαρ­τό­κουτα από συσκευα­σίες εμπο­ρευ­μά­των, ήδη μου­σκε­μένα, για να απορ­ρο­φούν το νερό και να μη γλι­στρή­σει κανείς. Οι πάγκοι γυα­λί­ζουν από την υγρασία, στα­γό­νες δια­κρί­νο­νται πάνω σε τσάντες δικη­γό­ρων και γύρω από όλα αυτά η δια­δι­κα­σία συνε­χί­ζε­ται κανο­νικά, με φακέ­λους ανοι­χτούς και συνη­γό­ρους όρθιους.

Στην αίθουσα του Εφε­τείου ο κουβάς δεν βρί­σκε­ται καν στο πάτωμα. Έχει τοπο­θε­τη­θεί πάνω στον πάγκο όπου κάθεται το ακρο­α­τή­ριο, ακριβώς στο σημείο όπου στάζει η οροφή. Η υαλό­πλινθη στέγη του κτηρίου, στοι­χείο της αρχι­τε­κτο­νι­κής του ταυ­τό­τη­τας, εμφα­νί­ζει σκου­ρό­χρωμα και φθαρ­μένα τμήματα, ορατά με γυμνό μάτι από το ισόγειο.

Τίποτα από αυτά δεν είναι και­νούρ­γιο

Το ενο­χλη­τικό της υπό­θε­σης είναι ότι κανείς δεν μπορεί να πει πως αιφ­νι­διά­στηκε. Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, στην επι­στολή που έστειλε στις 28 Απρι­λίου 2026 στην ηγεσία του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, έκανε λόγο για αίθου­σες που γίνο­νται λίμνες με την παρα­μι­κρή βρο­χό­πτωση, για οροφές γρα­φείων που καταρ­ρέ­ουν και για κίνδυνο της σωμα­τι­κής ακε­ραιό­τη­τας όσων κινού­νται στο κτήριο. Στο ίδιο κείμενο σημειω­νό­ταν ότι γραφεία έχουν μετα­τρα­πεί σε απο­θή­κες και ότι σε ακρο­α­τή­ρια φυλάσ­σο­νται ακόμη ψηφο­δέλ­τια εκλογών.

Ακο­λού­θησε η επί­σκεψη του υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης κ. Γιώργου Φλωρίδη στη Ρόδο στις 11 Μαΐου 2026 και η σύσκεψη στο Διοι­κη­τή­ριο της Περι­φέ­ρειας, από την οποία προ­έ­κυ­ψαν τρεις κατευ­θύν­σεις: ανέ­γερση νέου Δικα­στι­κού Μεγάρου, προ­γραμ­μα­τική σύμβαση άμεσης και διαρ­κούς συντή­ρη­σης του υφι­στά­με­νου κτηρίου και αξιο­ποί­ηση του κτηρίου του Κτη­μα­το­λο­γίου.

Πριν από λίγες ημέρες, η Περι­φε­ρειακή Επι­τροπή Νοτίου Αιγαίου ενέ­κρινε τη σύναψη της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 5 εκατ. ευρώ, με χρη­μα­το­δό­τηση από το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης μέσω του ΤΑΧΔΙΚ. Η υπο­γραφή της ανα­μέ­νε­ται μέσα στον επόμενο μήνα και το έργο θα εκτε­λε­στεί στα­διακά σε βάθος τετρα­ε­τίας, με προ­τε­ραιό­τητα στα πιο επι­κίν­δυνα σημεία. Όπως έχει παρα­δε­χθεί και η ίδια η Περι­φέ­ρεια, οι παρεμ­βά­σεις των προη­γού­με­νων ετών δεν έδωσαν ορι­στική λύση.

Ο ορί­ζο­ντας της τετρα­ε­τίας είναι λογικός για ένα δια­τη­ρη­τέο μνημείο, όμως η στε­γά­νωση μιας οροφής πάνω από αίθου­σες που δικά­ζουν καθη­με­ρινά δεν είναι έργο τετρα­ε­τίας, είναι δουλειά εβδο­μά­δων. Κι αν με την πρώτη ψιχάλα του Σεπτεμ­βρίου χρειά­στη­καν δύο κου­βά­δες ανά αίθουσα, εύκολα φαντά­ζε­ται κανείς τι θα χρεια­στεί τον Δεκέμ­βριο.

Το κύρος δεν μαζεύ­ε­ται με σφουγ­γα­ρί­στρα

Υπάρχει και κάτι που δεν μετριέ­ται σε ευρώ. Ο πολίτης που μπαίνει σε ακρο­α­τή­ριο για να κριθεί η περιου­σία, η ελευ­θε­ρία ή η οικο­γέ­νειά του, δικαιού­ται να βρει έναν χώρο που απο­πνέει σοβα­ρό­τητα. Όταν περνά πάνω από βρεγ­μένα χαρ­τό­κουτα και κάθεται δίπλα σε έναν κουβά, το μήνυμα που λαμ­βά­νει για το πώς αντι­με­τω­πί­ζει το κράτος τη Δικαιο­σύνη στην ακρι­τική περι­φέ­ρεια είναι σαφές, όσες συσκέ­ψεις κι αν έχουν προη­γη­θεί. Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου και το Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εισφέ­ρουν έσοδα στα ταμεία του ΤΑΧΔΙΚ εδώ και χρόνια. Το ελά­χι­στο που μπορούν να περι­μέ­νουν ως αντάλ­λαγμα είναι μια στέγη που δεν στάζει.