Ο Αλέξανδρος Κολιάδης δικάζεται για δρόμους της Καρπάθου που δεν συντήρησε για ατύχημα που έγινε στη Ρόδο!

• Ο δήμαρχος Ρόδου καλείται στο Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου ως κατηγορούμενος για βαριά σωματική βλάβη από αμέλεια, για τροχαίο που σημειώθηκε τον τρίτο μήνα της θητείας του • Το κατηγορητήριο, όμως, τον χρεώνει δύο φορές με αρμοδιότητες στον Δήμο Καρπάθου, εμφανίζει ταχύτητα 72 χιλιομέτρων για τον ανήλικο οδηγό και φέρει κενά ακόμη και στην αρίθμηση των εγγράφων του

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2026 ο δήμαρχος Ρόδου κ. Αλέξανδρος Κολιάδης θα βρεθεί στο εδώλιο του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, το οποίο δικάζει με τη διαδικασία της ιδιάζουσας δωσιδικίας υποθέσεις αιρετών.
Η κατηγορία που του αποδίδεται είναι η βαριά σωματική βλάβη από αμέλεια, τελεσθείσα διά παραλείψεως από πρόσωπο που είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να την αποτρέψει. Η υπόθεση αφορά τροχαίο ατύχημα της 9ης Μαρτίου 2024, όταν ανήλικος οδηγός δικύκλου ανατράπηκε σε κεντρική οδό της πόλης της Ρόδου και τραυματίστηκε σοβαρά. Το κατηγορητήριο συντάχθηκε από την Εισαγγελία Εφετών Δωδεκανήσου στις 18 Νοεμβρίου 2025, δηλαδή 20 μήνες μετά το συμβάν, και η δίκη προσδιορίστηκε σχεδόν 2 χρόνια και 6 μήνες μετά το ατύχημα.
Η είδηση από μόνη της είναι βαρύνουσα. Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν εξαντλείται στην ίδια την παραπομπή. Η προσεκτική ανάγνωση του κατηγορητηρίου, αποκαλύπτει σειρά αδυναμιών και προδήλων σφαλμάτων.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο κ. Κολιάδης, υπό την ιδιότητα του δημάρχου και του πολιτικού προϊσταμένου της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων και Υποδομών, ήταν αρμόδιος για την επίβλεψη, τον τακτικό έλεγχο, τη συντήρηση και την επιδιόρθωση του οδοστρώματος, ώστε η κυκλοφορία πεζών και οδηγών να διεξάγεται με ασφάλεια. Κατά την κατηγορούσα αρχή, παρέλειψε από αμέλεια να μεριμνήσει για την επισκευή ανωμαλίας στο οδόστρωμα, και συγκεκριμένα ασυνέχειας του ασφαλτοτάπητα με λακκούβες και πρόχειρες τοπικές επισκευές που εξείχαν, σχηματίζοντας τα λεγόμενα «σαμαράκια».
Πάντα κατά το κατηγορητήριο, το βράδυ της 9ης Μαρτίου 2024 ο ανήλικος οδηγός δικύκλου, κινούμενος προς την περιοχή του Μανδρακίου, έχασε την ισορροπία του στο συγκεκριμένο σημείο, ανατράπηκε λίγα μέτρα παρακάτω και σύρθηκε στο οδόστρωμα. Ο τραυματισμός του υπήρξε εξαιρετικά σοβαρός. Υπέστη κατάγματα σε μηριαίο οστό και αγκώνα, πολλαπλά κατάγματα πλευρών, πνευμοθώρακα, θλάσεις στους πνεύμονες, ρήξη ήπατος, κάκωση επινεφριδίου και μικρή ενδοκρανιακή αιμορραγία. Νοσηλεύθηκε αρχικά στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, διασωληνώθηκε και στις 16 Μαρτίου 2024 μεταφέρθηκε με αεροδιακομιδή του ΕΚΑΒ σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας παιδιατρικού νοσοκομείου της Αθήνας, όπου παρέμεινε έως τις 22 Μαρτίου 2024.
Πρόκειται, δηλαδή, για ένα πραγματικά σοβαρό περιστατικό με ανήλικο θύμα, το οποίο κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει. Ακριβώς όμως επειδή η υπόθεση είναι σοβαρή, το έγγραφο που τη φέρνει στο ακροατήριο θα έπρεπε να είναι άψογο. Δεν είναι.
Το πιο εξόφθαλμο σφάλμα εντοπίζεται στην ίδια την περιγραφή των αρμοδιοτήτων του κατηγορουμένου. Το κατηγορητήριο αναφέρει ότι ο κ. Κολιάδης, ως δήμαρχος Ρόδου, «ήταν αρμόδιος για την συντήρηση υποδομών για τη στήριξη της τοπικής οικονομίας, όπως έργων οδοποιίας στον Δήμο Καρπάθου». Λίγες γραμμές παρακάτω, αφού τον προσδιορίσει ως πολιτικό προϊστάμενο της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων και Υποδομών Δήμου Ρόδου, επαναλαμβάνει ότι ήταν αρμόδιος για τη συντήρηση και επιδιόρθωση «του οδοστρώματος του Δήμου Καρπάθου».
Η αναφορά δεν είναι μία, είναι δύο, και εμφανίζεται σε δύο διαφορετικά σημεία του ίδιου κειμένου. Ο δήμαρχος Ρόδου καλείται να απολογηθεί για την κατάσταση των δρόμων ενός άλλου δήμου, σε άλλο νησί, όπου δεν έχει ούτε αρμοδιότητα ούτε εξουσία, για ατύχημα που συνέβη στην πόλη της Ρόδου. Η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι το κείμενο του κατηγορητηρίου αντλήθηκε από προηγούμενο, παρόμοιο έγγραφο που αφορούσε τον Δήμο Καρπάθου, και ότι κατά τη μεταφορά η αντικατάσταση του ονόματος του δήμου δεν έγινε σε όλα τα σημεία. Η εξήγηση αυτή, αν αληθεύει, δεν ελαφρύνει το πρόβλημα, αλλά το επιβαρύνει.

Το ζήτημα δεν είναι τυπολατρικό. Στην ποινική δίκη ο κατηγορούμενος υπερασπίζεται τον εαυτό του απέναντι σε συγκεκριμένη κατηγορία, όπως αυτή διατυπώνεται στο κλητήριο θέσπισμα. Όταν η κατηγορία, όπως γράφτηκε, του αποδίδει παράλειψη συντήρησης δρόμων σε δήμο όπου δεν είναι δήμαρχος, δημιουργείται εύλογο ερώτημα για το αν η πράξη που περιγράφεται ανταποκρίνεται στην πράξη που η κατηγορούσα αρχή πραγματικά είχε κατά νου.
Το δεύτερο στοιχείο που ξενίζει βρίσκεται στην ίδια την αφήγηση του ατυχήματος. Το κατηγορητήριο καταγράφει ρητά ότι ο ανήλικος οδηγός διερχόταν από το σημείο «με ταχύτητα 72 χλμ/ω». Η ταχύτητα αυτή εμφανίζεται ως απλή περιγραφή του περιστατικού, χωρίς κανένα σχόλιο, χωρίς καμία στάθμιση και χωρίς να συνδέεται με οποιαδήποτε συνυπαιτιότητα.
Πρόκειται για ταχύτητα σημαντικά ανώτερη από αυτήν που επιτρέπεται εντός κατοικημένης περιοχής, σε κεντρική αστική οδό πλησίον πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων. Το κατηγορητήριο, όμως, ενώ αποδέχεται το στοιχείο ως δεδομένο, αποδίδει το αποτέλεσμα αποκλειστικά στην παράλειψη του δημάρχου. Δεν εξετάζει, τουλάχιστον στο κείμενο που παραπέμπει την υπόθεση στο ακροατήριο, αν η ανατροπή του δικύκλου συνδέεται με την ταχύτητα κίνησής του, αν η ίδια ανωμαλία του οδοστρώματος θα προκαλούσε το ίδιο αποτέλεσμα σε όχημα που κινούνταν με νόμιμη ταχύτητα, και ποια είναι εν τέλει η αιτιώδης συμβολή κάθε παράγοντα. Το κατηγορητήριο αναφέρει επίσης ότι ο οδηγός ήταν ανήλικος, χωρίς να προκύπτει από το κείμενο οποιαδήποτε αναφορά στις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οδηγούσε το δίκυκλο. Το ζήτημα αυτό δεν διευκρινίζεται στα διαθέσιμα στοιχεία.
Η υπεράσπιση αναμένεται, κατά πληροφορίες, να επιμείνει ιδιαίτερα σε αυτό το σημείο, καθώς η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ παράλειψης και αποτελέσματος αποτελεί τον πυρήνα κάθε κατηγορίας για έγκλημα από αμέλεια διά παραλείψεως. Όταν η ίδια η κατηγορούσα αρχή καταγράφει έναν τόσο ισχυρό συντρέχοντα παράγοντα και τον προσπερνά σιωπηρά, αφήνει ανοιχτό ένα από τα κεντρικά ερωτήματα της δίκης.
Το τρίτο ζήτημα αφορά τον χρόνο. Ο κ. Κολιάδης ανέλαβε τη διοίκηση του Δήμου Ρόδου την 1 Ιανουαρίου 2024. Το ατύχημα συνέβη στις 9 Μαρτίου 2024, δηλαδή στον τρίτο μήνα της θητείας του. Το κατηγορητήριο περιγράφει ένα οδόστρωμα με λακκούβες και παλαιότερες τοπικές επισκευές που είχαν σχηματίσει προεξοχές. Η περιγραφή αυτή παραπέμπει σε φθορά που συσσωρεύεται σε βάθος χρόνου και σε επισκευές που έγιναν σε ανύποπτο, προγενέστερο χρόνο, και όχι σε κατάσταση που δημιουργήθηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Το κατηγορητήριο δεν προσδιορίζει πότε δημιουργήθηκε η ανωμαλία, πότε έγιναν οι πρόχειρες επισκευές, αν είχε υποβληθεί οποιαδήποτε αναφορά ή καταγγελία στην αρμόδια υπηρεσία πριν από το ατύχημα και, κυρίως, αν και πότε ο δήμαρχος είχε λάβει ή όφειλε να έχει λάβει γνώση του συγκεκριμένου σημείου. Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση που αποδίδεται στον κατηγορούμενο θεμελιώνεται αποκλειστικά στην ιδιότητά του ως δημάρχου και πολιτικού προϊσταμένου της τεχνικής υπηρεσίας. Το κατηγορητήριο δεν περιγράφει καμία συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη του ίδιου, πέρα από τη γενική επίκληση της θέσης του, ούτε αναφέρει τι έπραξαν ή δεν έπραξαν οι υπηρεσιακοί παράγοντες που είχαν την άμεση αρμοδιότητα της συντήρησης. Ουσιαστικά, η κατηγορία μετατρέπει τη θεσμική ευθύνη του δημάρχου για το σύνολο του οδικού δικτύου σε προσωπική ποινική ευθύνη για μία λακκούβα, χωρίς να τεκμηριώνει τον ενδιάμεσο κρίκο.
Για την οικογένεια του ανήλικου, ο οποίος πέρασε από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και χρειάστηκε αεροδιακομιδή για να σωθεί, η υπόθεση δεν είναι διαδικαστική. Είναι η αναζήτηση ευθύνης για ένα παιδί που παραλίγο να χάσει τη ζωή του σε έναν δρόμο της πόλης. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, η προχειρότητα με την οποία φαίνεται να συντάχθηκε το κατηγορητήριο δεν αδικεί μόνο τον κατηγορούμενο, ο οποίος καλείται να αντικρούσει μια κατηγορία που τον χρεώνει με δρόμους άλλου νησιού. Αδικεί και το θύμα, το οποίο δικαιούται μια δίκη που θα κριθεί στην ουσία της και όχι στα λάθη ενός εγγράφου.
Ο κ. Κολιάδης, από την πλευρά του, δεν έχει τοποθετηθεί δημοσίως για την παραπομπή.