Έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Λουλουδάκης, ο άνθρωπος της Νέας Δημοκρατίας που τα Δωδεκάνησα γνώρισαν από κοντά και θεώρησαν δικό τους

Ο πρώην γραμ­μα­τέ­ας Ορ­γα­νω­τι­κού της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας απε­βί­ω­σε το πρωί της Τε­τάρ­της σε ηλι­κία 71 ετών, κλεί­νο­ντας μια δια­δρο­μή μισού αιώνα στην πα­ρά­τα­ξη, με σταθ­μό τη θη­τεία του ως Ανα­πλη­ρω­τή Γραμ­μα­τέα Ορ­γα­νω­τι­κού Αι­γαί­ου και Κρή­της που τον έφερε κοντά στις ορ­γα­νώ­σεις και τα στε­λέ­χη των νη­σιών μας. Συ­γκλο­νι­σμέ­νος ο Αντώ­νης Σα­μα­ράς απο­χαι­ρέ­τη­σε τον στενό του συ­νερ­γά­τη.

Θλίψη σκόρ­πι­σε στον πο­λι­τι­κό κόσμο και ιδιαί­τε­ρα στα Δω­δε­κά­νη­σα η εί­δη­ση του θα­νά­του του Γιώρ­γου Λου­λου­δά­κη, ο οποί­ος άφησε την τε­λευ­ταία του πνοή το πρωί της Τε­τάρ­της 19 Αυ­γού­στου 2026 σε ηλι­κία 71 ετών. Ο εκλι­πών δεν υπήρ­ξε απλώς ένα από τα πα­λαιό­τε­ρα και πλέον δο­κι­μα­σμέ­να στε­λέ­χη της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας. Για την πε­ριο­χή μας ήταν κάτι πε­ρισ­σό­τε­ρο. Ήταν ένας πα­λιός γνώ­ρι­μος, ένας άν­θρω­πος που από τη θέση του Ανα­πλη­ρω­τή Γραμ­μα­τέα Ορ­γα­νω­τι­κού Αι­γαί­ου και Κρή­της έζησε από κοντά τον κομ­μα­τι­κό παλμό των νη­σιών, γνώ­ρι­σε πρό­σω­πα και ορ­γα­νώ­σεις και άφησε πίσω του σχέ­σεις που κρά­τη­σαν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο από τη διάρ­κεια μιας θη­τεί­ας.

Ο «δικός μας» άν­θρω­πος του Ορ­γα­νω­τι­κού

Η σχέση του Γιώρ­γου Λου­λου­δά­κη με τα Δω­δε­κά­νη­σα σφυ­ρη­λα­τή­θη­κε από τον Ια­νουά­ριο του 2010, όταν ανέ­λα­βε Ανα­πλη­ρω­τής Γραμ­μα­τέ­ας Ορ­γα­νω­τι­κού Αι­γαί­ου και Κρή­της. Από τη θέση αυτή είχε υπό την ευ­θύ­νη του τον νευ­ραλ­γι­κό χώρο των νη­σιω­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων της πα­ρά­τα­ξης σε μια πε­ρί­ο­δο ιδιαί­τε­ρα απαι­τη­τι­κή για το κόμμα, που βρι­σκό­ταν τότε στην αντι­πο­λί­τευ­ση και ανα­ζη­τού­σε την ανα­συ­γκρό­τη­σή του. Στα Δω­δε­κά­νη­σα το όνομά του έγινε γρή­γο­ρα οι­κείο. Τα το­πι­κά στε­λέ­χη τον γνώ­ρι­σαν ως άν­θρω­πο της δου­λειάς και της ορ­γά­νω­σης, χα­μη­λών τόνων αλλά απο­τε­λε­σμα­τι­κό, που αντι­με­τώ­πι­ζε τις νη­σιω­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις όχι ως μια μα­κρι­νή πε­ρι­φέ­ρεια αλλά ως ζω­ντα­νό κύτ­τα­ρο της πα­ρά­τα­ξης.

Δεν είναι τυ­χαίο ότι όταν τον Φε­βρουά­ριο του 2013 ανα­κοι­νώ­θη­κε η ανά­λη­ψη από τον ίδιο της Γραμ­μα­τεί­ας Ορ­γα­νω­τι­κού, της πλέον νευ­ραλ­γι­κής δη­λα­δή θέσης στον κομ­μα­τι­κό μη­χα­νι­σμό, στην το­πι­κή κοι­νω­νία των Δω­δε­κα­νή­σων η εί­δη­ση αντι­με­τω­πί­στη­κε με αί­σθη­μα ικα­νο­ποί­η­σης, σχε­δόν σαν επι­τυ­χία δικού μας αν­θρώ­που. Η «δη­μο­κρα­τι­κή» τον είχε τότε χα­ρα­κτη­ρί­σει «δικό μας», απο­τυ­πώ­νο­ντας ακρι­βώς αυτή την αί­σθη­ση οι­κειό­τη­τας που είχε καλ­λιερ­γη­θεί στην πε­ριο­χή απέ­να­ντι στο πρό­σω­πό του.

Μισός αιώ­νας στην πρώτη γραμ­μή της πα­ρά­τα­ξης

Ο Γιώρ­γος Λου­λου­δά­κης γεν­νή­θη­κε στη Δράμα στις 17 Ια­νουα­ρί­ου 1955, με κα­τα­γω­γή από τη Ρου­με­λή Μυ­λο­πο­τά­μου Ρε­θύ­μνης. Σπού­δα­σε οι­κο­νο­μι­κά στο Οι­κο­νο­μι­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών, την ιστο­ρι­κή ΑΣΟΕΕ, μι­λού­σε αγ­γλι­κά και ερ­γά­στη­κε ως υπάλ­λη­λος της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος. Ήταν πα­ντρε­μέ­νος και πα­τέ­ρας ενός γιου.

Η κομ­μα­τι­κή του δια­δρο­μή ξε­κί­νη­σε από τα φοι­τη­τι­κά του χρό­νια και ου­σια­στι­κά ταυ­τί­στη­κε με τη γέν­νη­ση της ίδιας της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, καθώς εντά­χθη­κε στην πα­ρά­τα­ξη από την ίδρυ­σή της το 1974 από τον Κων­στα­ντί­νο Κα­ρα­μαν­λή. Υπήρ­ξε ιδρυ­τι­κό στέ­λε­χος της ΟΝΝΕΔ και πρό­ε­δρος Το­πι­κής Επι­τρο­πής της νε­ο­λαί­ας, ιδρυ­τι­κό μέλος της ΔΑΠ ΝΔΦΚ στην ΑΣΟΕΕ και εκλεγ­μέ­νος στο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο των φοι­τη­τών του πα­νε­πι­στη­μί­ου. Στη συ­νέ­χεια πέ­ρα­σε από όλες τις βαθ­μί­δες του κομ­μα­τι­κού μη­χα­νι­σμού. Διε­τέ­λε­σε Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας Το­πι­κής Ορ­γά­νω­σης, Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας ΝΟΔΕ, Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης της Κε­ντρι­κής Πε­ρι­φε­ρεια­κής Ορ­γά­νω­σης, ενώ ως συν­δι­κα­λι­στής υπήρ­ξε μέλος της ΔΑΚΕ του Συλ­λό­γου Ερ­γα­ζο­μέ­νων της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας.

Πα­ράλ­λη­λα ανέ­λα­βε θέ­σεις ευ­θύ­νης στον κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό. Υπήρ­ξε μέλος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Νο­σο­κο­μεί­ου «Ερυ­θρός Σταυ­ρός», διευ­θυ­ντής βου­λευ­τή, διευ­θυ­ντής Υφυ­πουρ­γού Του­ρι­σμού, διευ­θυ­ντής Υφυ­πουρ­γού Εξα­γω­γι­κού Εμπο­ρί­ου και διευ­θυ­ντής του πο­λι­τι­κού γρα­φεί­ου Υφυ­πουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών.

Από το Αι­γαίο στην κο­ρυ­φή του Ορ­γα­νω­τι­κού

Μετά τη θη­τεία του στο Αι­γαίο και την Κρήτη, τον Ιού­νιο του 2010 εξε­λέ­γη στο Συ­νέ­δριο της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας μέλος της Πο­λι­τι­κής Επι­τρο­πής του κόμ­μα­τος. Τον Αύ­γου­στο του 2011, με από­φα­ση του τότε προ­έ­δρου Αντώ­νη Σα­μα­ρά, ορί­στη­κε Ανα­πλη­ρω­τής Γραμ­μα­τέ­ας Ορ­γα­νω­τι­κού Θεσ­σα­λί­ας και Στε­ρε­άς Ελ­λά­δας, θέση που δια­τή­ρη­σε έως τις 12 Φε­βρουα­ρί­ου 2013. Ακο­λού­θη­σε η κο­ρύ­φω­ση της κομ­μα­τι­κής του πο­ρεί­ας με την ανά­λη­ψη της Γραμ­μα­τεί­ας Ορ­γα­νω­τι­κού, δια­δε­χό­με­νος τον Κώστα Ζω­ντα­νό, σε μια εξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο για την πα­ρά­τα­ξη, λί­γους μήνες μετά τις δι­πλές εθνι­κές εκλο­γές του 2012. Αρ­γό­τε­ρα εξε­λέ­γη και μέλος της Κε­ντρι­κής Επι­τρο­πής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας.

Σε όλη αυτή τη δια­δρο­μή, όπως ση­μεί­ω­ναν όσοι τον γνώ­ρι­σαν, υπη­ρέ­τη­σε αγόγ­γυ­στα σε όποια θέση και αν επι­λέ­χθη­κε, χωρίς να επι­διώ­ξει ποτέ την προ­σω­πι­κή προ­βο­λή σε βάρος της συλ­λο­γι­κής προ­σπά­θειας.

Η ρήξη του τέ­λους και ο δε­σμός με τον Αντώ­νη Σα­μα­ρά

Η πο­λυ­ε­τής πο­ρεία του στη Νέα Δη­μο­κρα­τία έκλει­σε με έναν τρόπο που απο­τύ­πω­σε τον χα­ρα­κτή­ρα του. Στις 25 Νο­εμ­βρί­ου 2024 ο Γιώρ­γος Λου­λου­δά­κης απο­χώ­ρη­σε από το κόμμα που υπη­ρέ­τη­σε επί μισό αιώνα, δια­φω­νώ­ντας με τη δια­γρα­φή του Αντώ­νη Σα­μα­ρά, του οποί­ου υπήρ­ξε εκ των στε­νό­τε­ρων συ­νερ­γα­τών. Η κί­νη­ση εκεί­νη ερ­μη­νεύ­τη­κε ως πράξη συ­νέ­πειας ενός αν­θρώ­που που έβαλε τις προ­σω­πι­κές και πο­λι­τι­κές του σχέ­σεις πάνω από την κομ­μα­τι­κή βολή.

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός τον απο­χαι­ρέ­τη­σε με δή­λω­ση βα­θιάς συ­γκί­νη­σης. «Ο Γιώρ­γος Λου­λου­δά­κης υπήρ­ξε ένας γνή­σιος, αυ­θε­ντι­κός και ακα­τα­πό­νη­τος αγω­νι­στής της Πα­ρά­τα­ξης. Άν­θρω­πος ακέ­ραιος, υπέ­ρο­χος οι­κο­γε­νειάρ­χης και κάτι πα­ρα­πά­νω από στε­νός μου συ­νερ­γά­της. Είμαι συ­γκλο­νι­σμέ­νος από τον αδό­κη­το χαμό του. Αντίο Γιώρ­γο! Αντίο αδελ­φέ..» ανέ­φε­ρε ο Αντώ­νης Σα­μα­ράς.

Στα Δω­δε­κά­νη­σα, όπου το πέ­ρα­σμά του άφησε ανε­ξί­τη­λο απο­τύ­πω­μα, ο Γιώρ­γος Λου­λου­δά­κης θα μεί­νει στη μνήμη των πα­λαιό­τε­ρων στε­λε­χών ως ο άν­θρω­πος που ήρθε από την κε­ντρι­κή κομ­μα­τι­κή σκηνή αλλά μί­λη­σε τη γλώσ­σα των νη­σιών. Η απώ­λειά του κλεί­νει έναν κύκλο για μια ολό­κλη­ρη γενιά στε­λε­χών που με­γά­λω­σε μαζί με την πα­ρά­τα­ξη και τη δια­μόρ­φω­σε από τα κάτω, ορ­γά­νω­ση την ορ­γά­νω­ση, νησί το νησί.