Ποινική διαμεσολάβηση αντί δίκης για τον 47χρονο που φέρεται να απείλησε και να χτύπησε την 70χρονη μητέρα του

• Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν κά­θι­σε τε­λι­κά στο εδώ­λιο, καθώς κα­τό­πιν δια­πραγ­μά­τευ­σης απο­φα­σί­στη­κε να πα­ρα­κο­λου­θή­σει συ­νε­δρί­ες σε ψυ­χια­τρι­κή κλι­νι­κή δη­μό­σιου νο­σο­κο­μεί­ου και να ανα­λά­βει το σύ­νο­λο των υπο­χρε­ώ­σε­ων που προ­βλέ­πει ο νόμος για την εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή βία

Χωρίς να φτά­σει σε ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία ολο­κλη­ρώ­θη­κε η υπό­θε­ση του 47χρο­νου ημε­δα­πού, ο οποί­ος συ­νε­λή­φθη στις αρχές Αυ­γού­στου μετά από μή­νυ­ση της 70χρο­νης μη­τέ­ρας του για εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή απει­λή, ενώ στη σχε­τι­κή δι­κο­γρα­φία πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν και κα­ταγ­γε­λία για προ­γε­νέ­στε­ρο πε­ρι­στα­τι­κό σω­μα­τι­κής βίας. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ο οποί­ος επρό­κει­το να δι­κα­στεί με την αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου, δεν δι­κά­στη­κε τε­λι­κά, καθώς ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε ο θε­σμός της ποι­νι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης που προ­βλέ­πει η νο­μο­θε­σία περί εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Στο πλευ­ρό του πα­ρέ­στη ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης ο κ. Μι­χά­λης Κα­τα­βε­νά­κης.

Το χρο­νι­κό της κα­ταγ­γε­λί­ας

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε το από­γευ­μα της 3ης Αυ­γού­στου 2026, όταν η 70χρονη ημε­δα­πή προ­σήλ­θε στην αρ­μό­δια αστυ­νο­μι­κή υπη­ρε­σία και υπέ­βα­λε μή­νυ­ση σε βάρος του γιου της. Όπως κα­τήγ­γει­λε, την προη­γού­με­νη ημέρα, 2 Αυ­γού­στου 2026 και περί ώρα 16:00, ενώ βρί­σκο­νταν οι δύο τους στην οικία όπου δια­μέ­νει ο 47χρο­νος, εκεί­νος της ζή­τη­σε χρή­μα­τα και, όταν η ηλι­κιω­μέ­νη αρ­νή­θη­κε, φέ­ρε­ται να την απεί­λη­σε με φρά­σεις που της προ­κά­λε­σαν, όπως υπο­στή­ρι­ξε, φόβο και τρόμο, με απο­τέ­λε­σμα να εγκα­τα­λεί­ψει το σπίτι.

Στην κα­τά­θε­σή της η 70χρονη πε­ριέ­γρα­ψε και ένα δεύ­τε­ρο πε­ρι­στα­τι­κό, το οποίο το­πο­θέ­τη­σε χρο­νι­κά στις αρχές Ιου­νί­ου 2026. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, ο γιος της, ευ­ρι­σκό­με­νος υπό την επή­ρεια ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, της κα­τά­φε­ρε δυ­να­τό χα­στού­κι στο πρό­σω­πο, με απο­τέ­λε­σμα να βουί­ζει το αρι­στε­ρό της αυτί, και στη συ­νέ­χεια την έπια­σε από τους ώμους και την έσπρω­ξε με δύ­να­μη, ενώ εκεί­νη κα­θό­ταν σε κα­ρέ­κλα. Η ηλι­κιω­μέ­νη φέ­ρε­ται να έπεσε πάνω στη γωνία της πόρ­τας της κου­ζί­νας, υφι­στά­με­νη μώ­λω­πες στην αρι­στε­ρή πλευ­ρά του κορ­μού της και κά­ταγ­μα στο με­σαίο δά­χτυ­λο του αρι­στε­ρού πο­διού, όπως δια­πι­στώ­θη­κε όταν η ίδια με­τέ­βη στα επεί­γο­ντα νο­σο­κο­μεί­ου και υπο­βλή­θη­κε σε ακτι­νο­γρα­φία.

Αξιο­ση­μεί­ω­το είναι ότι η πα­θού­σα δή­λω­σε ρητά πως δεν επι­θυ­μού­σε την επι­βο­λή πε­ριο­ρι­στι­κών όρων σε βάρος του γιου της. Όπως ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στην κα­τά­θε­σή της, αυτό που ζη­τού­σε ήταν να τον βοη­θή­σει να απε­ξαρ­τη­θεί, εκτι­μώ­ντας ότι η συ­μπε­ρι­φο­ρά του συν­δέ­ε­ται με τη χρήση ου­σιών και ότι εκτός επή­ρειας δεν θα προ­έ­βαι­νε σε τέ­τοιες πρά­ξεις.

Η σύλ­λη­ψη και η θέση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου

Ο 47χρο­νος συ­νε­λή­φθη το βράδυ της 3ης Αυ­γού­στου 2026 και ώρα 22:40 στο πλαί­σιο του αυ­το­φώ­ρου, εντός της οι­κί­ας του, για πα­ρά­βα­ση της νο­μο­θε­σί­ας περί εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Απο­λο­γού­με­νος στο στά­διο της προ­α­νά­κρι­σης αρ­νή­θη­κε εν μέρει τις κα­τη­γο­ρί­ες. Αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι εκ­στό­μι­σε απει­λές σε βάρος της μη­τέ­ρας του, πα­ρα­δέ­χθη­κε ωστό­σο το πε­ρι­στα­τι­κό του χα­στου­κιού, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ενήρ­γη­σε πάνω στα νεύρα του και ότι πέραν αυτού δεν συ­νέ­βη τί­πο­τε άλλο, ενώ επι­κα­λέ­στη­κε και μάρ­τυ­ρα που, όπως ισχυ­ρί­στη­κε, ήταν πα­ρού­σα και μπο­ρεί να επι­βε­βαιώ­σει τη δική του εκ­δο­χή.

Από τον έλεγ­χο των αρχών προ­έ­κυ­ψε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν είναι υπό­τρο­πος σε αδι­κή­μα­τα εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Δια­πι­στώ­θη­κε ωστό­σο ότι φέ­ρε­ται ως κά­το­χος 1 όπλου, το οποίο, σύμ­φω­να με την κα­τά­θε­ση της μη­τέ­ρας του, φυ­λάσ­σε­ται στην πα­τρι­κή οικία σε άλλο νησί και το χρη­σι­μο­ποιού­σε πα­λαιό­τε­ρα για κυ­νή­γι. Για τον λόγο αυτό ενη­με­ρώ­θη­κε αμέ­σως η κατά τόπον αρ­μό­δια αστυ­νο­μι­κή υπη­ρε­σία, προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει στις προ­βλε­πό­με­νες ενέρ­γειες για την αφαί­ρε­σή του, σύμ­φω­να με την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία.

Η κα­τά­λη­ξη με ποι­νι­κή δια­με­σο­λά­βη­ση

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος οδη­γή­θη­κε την επο­μέ­νη ενώ­πιον της δι­καιο­σύ­νης, προ­κει­μέ­νου να δι­κα­στεί κατά την αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία. Η υπό­θε­ση ωστό­σο δεν εκ­δι­κά­στη­κε. Κα­τό­πιν δια­πραγ­μά­τευ­σης, με τη συν­δρο­μή του συ­νη­γό­ρου του κ. Μι­χά­λη Κα­τα­βε­νά­κη, επι­λέ­χθη­κε η οδός της ποι­νι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης, δη­λα­δή ο θε­σμός που προ­βλέ­πει η νο­μο­θε­σία για την εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή βία σε πλημ­με­λη­μα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα υπο­θέ­σεις, εφό­σον ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απο­δε­χθεί σω­ρευ­τι­κά συ­γκε­κρι­μέ­νους όρους.

Στο πλαί­σιο αυτό απο­φα­σί­στη­κε ο 47χρο­νος να πα­ρα­κο­λου­θή­σει ει­δι­κό συμ­βου­λευ­τι­κό και θε­ρα­πευ­τι­κό πρό­γραμ­μα με συ­νε­δρί­ες στην ψυ­χια­τρι­κή κλι­νι­κή δη­μό­σιου νο­σο­κο­μεί­ου, για όσο χρο­νι­κό διά­στη­μα κρι­θεί ανα­γκαίο από τους αρ­μό­διους θε­ρα­πευ­τές. Ο υπεύ­θυ­νος του προ­γράμ­μα­τος πι­στο­ποιεί την ολο­κλή­ρω­ση της πα­ρα­κο­λού­θη­σης και το σχε­τι­κό πι­στο­ποι­η­τι­κό επι­συ­νά­πτε­ται στον φά­κε­λο της υπό­θε­σης, στο οποίο ανα­φέ­ρο­νται ανα­λυ­τι­κά το αντι­κεί­με­νο του προ­γράμ­μα­τος και ο αριθ­μός των συ­νε­δριών.

Πα­ράλ­λη­λα, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ανέ­λα­βε και τις υπό­λοι­πες υπο­χρε­ώ­σεις που ορί­ζει ο νόμος. Υπο­σχέ­θη­κε ότι δεν θα τε­λέ­σει στο μέλ­λον οποια­δή­πο­τε πράξη εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας και ότι, σε πε­ρί­πτω­ση συ­νοί­κη­σης, δέ­χε­ται να μεί­νει εκτός της οι­κο­γε­νεια­κής κα­τοι­κί­ας για εύ­λο­γο χρο­νι­κό διά­στη­μα, εφό­σον το προ­τεί­νει το θύμα, υπό­σχε­ση για την οποία συ­ντάσ­σε­ται ει­δι­κή έκ­θε­ση κατά τον Κώ­δι­κα Ποι­νι­κής Δι­κο­νο­μί­ας. Δε­σμεύ­τη­κε επί­σης να άρει ή να απο­κα­τα­στή­σει, εφό­σον είναι δυ­να­τόν, αμέ­σως τις συ­νέ­πειες που προ­κλή­θη­καν από την πράξη και να κα­τα­βά­λει εύ­λο­γη χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση στην πα­θού­σα.

Ση­μειώ­νε­ται ότι, σε πε­ρί­πτω­ση μη ολο­κλή­ρω­σης της πα­ρα­κο­λού­θη­σης του θε­ρα­πευ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος, ο νόμος προ­βλέ­πει τη συ­νέ­χι­ση της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας.

Πίσω από τη δι­κα­στι­κή κα­τά­λη­ξη της υπό­θε­σης κρύ­βε­ται ένα οι­κο­γε­νεια­κό δράμα με βάθος πολ­λών ετών. Σύμ­φω­να με όσα κα­τέ­θε­σε η 70χρονη, ο γιος της είναι επί σειρά ετών χρή­στης ναρ­κω­τι­κών ου­σιών και έχει επι­χει­ρή­σει στο πα­ρελ­θόν 2 φορές να απε­ξαρ­τη­θεί, το 2011 και το 2020, χωρίς να ολο­κλη­ρώ­σει τις προ­σπά­θειες, ενώ από το 2021 έως το 2023 πε­ρί­που πα­ρα­κο­λου­θού­σε δομή υπο­στή­ρι­ξης, την οποία στη συ­νέ­χεια εγκα­τέ­λει­ψε. Η ηλι­κιω­μέ­νη πε­ριέ­γρα­ψε μια κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα με συ­νε­χείς πιέ­σεις για χρή­μα­τα και εντά­σεις κάθε φορά που εκεί­νη βρι­σκό­ταν στο σπίτι, εκ­φρά­ζο­ντας πα­ράλ­λη­λα την αγω­νία της για την επι­δεί­νω­ση της κα­τά­στα­σης της υγεί­ας του. Όπως ανέ­φε­ρε, μετά το πε­ρι­στα­τι­κό του Ιου­νί­ου ο 47χρο­νος είχε με­τα­φερ­θεί με ει­σαγ­γε­λι­κή εντο­λή σε ψυ­χια­τρι­κή κλι­νι­κή, όπου ωστό­σο πα­ρέ­μει­νε μόλις 24 ώρες.