Νέα εμπλοκή στις μελέτες της Ακαδημίας με ματαίωση δύο συμβάσεων μηχανικών από την Κολοσσός 2047

Νέο κεφά­λαιο, με ανα­τρο­πές αυτή τη φορά στο σκέλος της στε­λέ­χω­σης, προ­στί­θε­ται στη μακρά και γεμάτη εμπόδια δια­δρομή του έργου απο­κα­τά­στα­σης του σχο­λι­κού συγκρο­τή­μα­τος της Ακα­δη­μίας στη Ρόδο. Το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της «Κολοσ­σός 2047 Μονο­πρό­σωπη Α.Ε.», της εται­ρείας που λει­τουρ­γεί ως Ανα­πτυ­ξια­κός Οργα­νι­σμός Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης του Δήμου Ρόδου, στη συνε­δρί­ασή του της 11ης Αυγού­στου 2026 απο­φά­σισε ομο­φώ­νως τη μερική διακοπή της δια­δι­κα­σίας σύναψης συμ­βά­σεων μίσθω­σης έργου με μηχα­νι­κούς, ματαιώ­νο­ντας 2 από τις 4 προ­βλε­πό­με­νες θέσεις και παρα­πέ­μπο­ντας το σύνολο του μελε­τη­τι­κού σχε­δια­σμού σε ανα­λυ­τική επα­νε­ξέ­ταση.

Η εξέλιξη έρχεται μόλις 2 μήνες μετά το πράσινο φως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, που είχε θεω­ρη­θεί το απο­φα­σι­στικό βήμα για να ξεκολ­λή­σει επι­τέ­λους το πολύ­παθο έργο.

Η πρό­σκληση και

οι 7 αιτή­σεις

Η πρό­σφατη υπόθεση έχει την αφε­τη­ρία της στην προ­γραμ­μα­τική σύμβαση που υπο­γρά­φηκε στις 8 Ιουνίου 2026 μεταξύ του Δήμου Ρόδου και της Κολοσ­σός 2047, με αντι­κεί­μενο τη σύνταξη μελετών, την έκδοση αδειών και εγκρί­σεων καθώς και την προ­ε­τοι­μα­σία των τευχών δημο­πρά­τη­σης για το έργο της επι­σκευής του σχο­λι­κού συγκρο­τή­μα­τος της Ακα­δη­μίας. Σε εφαρ­μογή της σύμ­βα­σης, το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο ενέ­κρινε στις 14 Ιουλίου 2026 τη σύναψη συμ­βά­σεων μίσθω­σης έργου με 4 μηχα­νι­κούς πανε­πι­στη­μια­κής εκπαί­δευ­σης, συγκε­κρι­μένα με 1 Πολι­τικό Μηχα­νικό, 1 Μηχα­νο­λόγο Μηχα­νικό και 2 Ηλε­κτρο­λό­γους Μηχα­νι­κούς.

Η σχετική πρό­σκληση εκδή­λω­σης ενδια­φέ­ρο­ντος δημο­σιεύ­θηκε στις 27 Ιουλίου 2026, με κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής αιτή­σεων την 3 Αυγού­στου 2026. Στο σύντομο αυτό διά­στημα κατα­τέ­θη­καν συνο­λικά 7 αιτή­σεις. Σκοπός της πρό­σκλη­σης ήταν να εκπο­νη­θούν οι στα­τι­κές και οι ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κές μελέτες του έργου, τη στιγμή που παράλ­ληλα είχαν ήδη εκπο­νη­θεί ή βρί­σκο­νταν σε εξέλιξη οι μελέτες απο­τύ­πω­σης και οι αρχι­τε­κτο­νι­κές μελέτες.

Τα δεδο­μένα που

άλλαξαν τον σχε­δια­σμό

Όπως προ­κύ­πτει από την εισή­γηση του Διευ­θύ­νο­ντος Συμ­βού­λου προς το σώμα, στο διά­στημα που μεσο­λά­βησε από την αρχική απόφαση έως τη λήξη της προ­θε­σμίας υπο­βο­λής αιτή­σεων προ­έ­κυ­ψαν στοι­χεία που επη­ρε­ά­ζουν άμεσα το έργο και άπτο­νται τόσο των τεχνι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών και του περιε­χο­μέ­νου των μελετών όσο και του εκτι­μώ­με­νου κόστους τους. Από τα στοι­χεία της αρχι­τε­κτο­νι­κής μελέτης και τις συζη­τή­σεις με τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες χορή­γη­σης εγκρί­σεων και αδειο­δο­τή­σεων ανα­δεί­χθη­καν νέα δεδο­μένα ως προς τη δια­χεί­ριση της στα­τι­κής επάρ­κειας του φέρο­ντος οργα­νι­σμού του συγκρο­τή­μα­τος, δηλαδή του σκε­λε­τού των κτηρίων που μετρούν ήδη 1 αιώνα ζωής.

Ταυ­τό­χρονα, η Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Έργων και Μελετών της εται­ρείας δια­πί­στωσε σοβαρή από­κλιση ανάμεσα στο κόστος που είχε αρχικά προ­βλε­φθεί για την εκπό­νηση των μελετών και στο κόστος που πλέον εκτι­μά­ται ως ανα­γκαίο, με το πρό­βλημα να εντο­πί­ζε­ται κυρίως στη στατική και στη μηχα­νο­λο­γική μελέτη. Η υπη­ρε­σία έκρινε σκόπιμη την ανα­λυ­τική επα­νε­ξέ­ταση του ζητή­μα­τος, εξέλιξη που επη­ρέ­αζε ευθέως την πορεία αξιο­λό­γη­σης των αιτή­σεων που είχαν ήδη κατα­τε­θεί.

Σημειώ­νε­ται ότι η ίδια η πρό­σκληση προ­έ­βλεπε ρητά πως δεν είχε δια­γω­νι­στικό χαρα­κτήρα, ότι η τυχόν επιλογή υπο­ψη­φίου είχε τον χαρα­κτήρα απο­δο­χής πρό­τα­σης και όχι πρό­σλη­ψης και ότι η εται­ρεία δεν ανε­λάμ­βανε καμία δέσμευση προς σύναψη σύμ­βα­σης, καθώς η σχετική κρίση επα­φί­ε­ται στην πλήρη δια­κρι­τική της ευχέ­ρεια, απο­κλειο­μέ­νης οποιασ­δή­ποτε αξίωσης των ενδια­φε­ρο­μέ­νων. Προ­βλε­πό­ταν επίσης ότι η υποβολή υπο­ψη­φιό­τη­τας συνε­πά­γε­ται αυτό­ματα την πλήρη και ανε­πι­φύ­λα­κτη αποδοχή όλων των όρων της πρό­σκλη­σης.

Η μακρά προϊ­στο­ρία ενός πολύ­πα­θου έργου

Η νέα αυτή ανα­διά­ταξη δεν μπορεί να δια­βα­στεί απο­κομ­μένη από τη δια­δρομή που έχει δια­νύ­σει το έργο. Η απο­κα­τά­σταση της Ακα­δη­μίας είχε σκο­ντά­ψει επα­νει­λημ­μένα σε δια­δι­κα­στικά κωλύ­ματα, τα οποία επί μήνες κρα­τού­σαν το ζήτημα μετέωρο.

Νωρί­τερα μέσα στο 2026 το ανώτατο δημο­σιο­νο­μικό δικα­στή­ριο είχε δια­πι­στώ­σει κώλυμα υπο­γρα­φής για την ευρύ­τερη προ­γραμ­μα­τική σύμβαση, συνο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού άνω των 5.000.000 ευρώ, εστιά­ζο­ντας στην ανε­παρκή στε­λέ­χωση του φορέα υλο­ποί­η­σης με τακτικό προ­σω­πικό. Ακο­λού­θησε δεύτερο εμπόδιο στις 6 Μαΐου 2026, όταν η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου ακύρωσε προη­γού­μενη απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής Ρόδου, με την οποία είχε εγκρι­θεί σχέδιο προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης ύψους 370.388 ευρώ. Ο λόγος της ακύ­ρω­σης εντο­πι­ζό­ταν τότε στην απουσία προσ­διο­ρι­σμού του απαι­τού­με­νου προ­σω­πι­κού για κάθε επι­μέ­ρους εργασία, στοι­χείο που απο­τε­λεί ουσιώδη όρο νομι­μό­τη­τας με βάση το άρθρο 100 του «Καλ­λι­κράτη».

Η δημο­τική αρχή επα­νήλθε με ανα­μορ­φω­μένη εισή­γηση που κάλυπτε τα κενά που είχαν εντο­πί­σει τα ελεγ­κτικά όργανα, τόσο ως προς το περιε­χό­μενο της σύμ­βα­σης όσο και ως προς τον ανα­λυ­τικό προσ­διο­ρι­σμό του προ­σω­πι­κού ανά στάδιο των μελετών. Στις αρχές Ιουνίου 2026 η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου επι­κύ­ρωσε τη νομι­μό­τητα της υπ’ αριθμόν 435/2026 από­φα­σης της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής, ανοί­γο­ντας τον δρόμο για την υπο­γραφή της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης που ακο­λού­θησε στις 8 Ιουνίου 2026. Η εξέλιξη εκείνη είχε θεω­ρη­θεί το απο­φα­σι­στικό βήμα που ξεκλεί­δωνε τη συνέ­χεια, ώσπου τα νέα τεχνικά και οικο­νο­μικά δεδο­μένα να επι­βά­λουν την τρέ­χουσα ανα­προ­σαρ­μογή.

Ένα απαι­τη­τικό

μελε­τη­τικό αντι­κεί­μενο

Το εύρος των μελετών που καλεί­ται να διεκ­πε­ραιώ­σει η Κολοσ­σός 2047 αντα­να­κλά τη μνη­μειακή φύση του κτηρίου και εξηγεί εν πολλοίς την ευαι­σθη­σία του σχε­δια­σμού σε κάθε νέο δεδο­μένο. Η προ­γραμ­μα­τική σύμβαση περι­λαμ­βά­νει την τοπο­γρα­φική απο­τύ­πωση του συγκρο­τή­μα­τος, την αρχι­τε­κτο­νική μελέτη, τις μελέτες παθη­τι­κής πυρο­προ­στα­σίας, τη μελέτη ενερ­γεια­κής από­δο­σης κατά τον ΚΕΝΑΚ τόσο για τα κτη­ριακά όσο και για τις ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κές εγκα­τα­στά­σεις, καθώς και τη στατική μελέτη με βάση τον σύγ­χρονο Κανο­νι­σμό Επεμ­βά­σεων.

Ιδιαί­τερα εκτενές είναι το πλέγμα των ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κών μελετών, στοι­χείο που ερμη­νεύει και τη δια­τή­ρηση των 2 θέσεων Ηλε­κτρο­λό­γων Μηχα­νι­κών. Σε αυτές περι­λαμ­βά­νο­νται οι εγκα­τα­στά­σεις ύδρευ­σης, απο­χέ­τευ­σης, πυρό­σβε­σης, πυρα­νί­χνευ­σης, κλι­μα­τι­σμού και αερι­σμού, ισχυρών και ασθενών ρευ­μά­των, τηλε­φώ­νων και δεδο­μέ­νων, μεγα­φώ­νων, BMS και αλε­ξι­κέ­ραυ­νων, καθώς και η μελέτη ενερ­γη­τι­κής πυρο­προ­στα­σίας για την έκδοση της σχε­τι­κής άδειας από την Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία. Το αντι­κεί­μενο ολο­κλη­ρώ­νε­ται με τις μελέτες ΣΑΥ και ΦΑΥ και τη σύνταξη των τευχών δημο­πρά­τη­σης.

Ο χαρα­κτή­ρας του κτηρίου ως δια­τη­ρη­τέου μνη­μείου επι­βάλ­λει εξάλλου ειδικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις και στη μελε­τη­τική προ­σέγ­γιση, καθώς οι αμοιβές υπο­λο­γί­ζο­νται με βάση τον χρόνο απα­σχό­λη­σης και όχι με τους τυπι­κούς συντε­λε­στές που ισχύουν για τα συνήθη κτη­ριακά έργα, γεγονός που καθιστά τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό τους περισ­σό­τερο ευμε­τά­βλητο και τη δια­δι­κα­σία συνο­λικά πιο σύνθετη.

Ένα μνημείο 1 αιώνα ζωής

Το σχολικό συγκρό­τημα της Ακα­δη­μίας απο­τε­λεί ένα από τα πλέον ανα­γνω­ρί­σιμα δείγ­ματα της αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της Ρόδου. Χτί­στηκε το 1925 από τους Ιταλούς και χαρα­κτη­ρί­στηκε ιστο­ρικό δια­τη­ρη­τέο μνημείο το 1990. Εκτεί­νε­ται σε εμβαδόν περίπου 5.100 τετρα­γω­νι­κών μέτρων και στε­γά­ζει σήμερα 6 εκπαι­δευ­τι­κές δομές, από πρότυπα πει­ρα­μα­τικά δημο­τικά σχολεία έως νηπια­γω­γεία. Η απο­κα­τά­στασή του παρα­μέ­νει εδώ και χρόνια πάγιο ζητού­μενο για την τοπική κοι­νω­νία, η οποία παρα­κο­λου­θεί το έργο να προχωρά με βήματα μπρος και πίσω. Η τελευ­ταία εξέλιξη δεν συνε­πά­γε­ται πάγωμα του έργου, αλλά ανα­σχε­δια­σμό του τρόπου με τον οποίο θα προ­χω­ρή­σουν οι κρί­σι­μες μελέτες του, και ιδίως η στατική και η μηχα­νο­λο­γική. Το βάρος μετα­το­πί­ζε­ται πλέον στη νέα πρόταση που καλεί­ται να δια­μορ­φώ­σει η Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Έργων και Μελετών, ώστε να επα­νε­κτι­μη­θούν συνο­λικά οι ανάγκες και το κόστος, με στόχο την ομαλή ολο­κλή­ρωση της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης και, τελικά, την εκτέ­λεση του ίδιου του έργου της επι­σκευής του ιστο­ρι­κού συγκρο­τή­μα­τος.