Μάγεψε χθες ο Ρόδιος βαρύτονος Δημήτρης Τηλιακός στον αύλειο χώρο του Παλατιού σε ένα πρόγραμμα υψηλών απαιτήσεων

Μια ονει­ρική συναυ­λία, φωνής και πιάνου, δόθηκε χθες στη Ρόδο στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου, με μονα­δι­κές ερμη­νείες, θεα­τρι­κό­τητα, εκφρα­στι­κό­τητα, και μετα­βο­λές από το λυρικό στο δρα­μα­τικό, σε έναν χώρο όπου η μουσική συνά­ντησε την ιστορία και η ατμό­σφαιρα έγινε πραγ­μα­τικά μαγική.

Γράφει ο Χρήστος Μυστι­λιά­δης – enlefko

Ο διεθνώς κατα­ξιω­μέ­νος ροδίτης βαρύ­το­νος Δημή­τρης Τηλια­κός, που γιορ­τά­ζει φέτος τα 30 χρόνια της καλ­λι­τε­χνι­κής του πορείας, χάρισε στο κοινό της Ρόδου τη συναυ­λία, με τίτλο «Από τη Ρόδο στις σκηνές του κόσμου», σημα­το­δο­τώ­ντας με αυτό τον τρόπο το συμ­βο­λικό επα­να­πα­τρι­σμό του καλ­λι­τέ­χνη, ο οποίος, έπειτα από μια λαμπρή δια­δρομή στις σημα­ντι­κό­τε­ρες λυρικές σκηνές του κόσμου, επέ­στρεψε στον τόπο όπου ξεκί­νησε το μουσικό του ταξίδι.

Μαζί του στο πιάνο ο δια­κε­κρι­μέ­νος Θανάσης Απο­στο­λό­που­λος, που δεν ήταν απλώς «ο πια­νί­στας». Σε μια συναυ­λία φωνής και πιάνου, ο συνοδός ήταν αδιαμ­φι­σβή­τητα ουσια­στι­κός συνο­μι­λη­τής και ο χθες ο Απο­στο­λό­που­λος, δικαί­ωσε τη φήμη του ως ένας από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους Έλληνες σολίστ και συνο­δούς τρα­γου­διού.

Το πρό­γραμμα περι­λάμ­βανε έργα των Maurice Ravel, Giuseppe Verdi, Giacomo Puccini, Umberto Giordano, Georges Bizet και Pietro Mascagni, καθώς και μια ενότητα αφιε­ρω­μένη σε σπου­δαία τρα­γού­δια των Ελλήνων συν­θε­τών Χατζη­δάκι και Θεο­δω­ράκη. Σπου­δαία στιγμή της βραδιάς όταν ο Ρόδιος καλ­λι­τέ­χνης, ύστερα από Verdi, Puccini, Mascagni κ.ά., έκλεισε με ένα παρα­δο­σιακό γαμήλιο τρα­γούδι της Καλύ­μνου.

Το κοινό από­λαυσε ένα πρό­γραμμα υψηλών καλ­λι­τε­χνι­κών απαι­τή­σεων. Ήταν μια από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες βραδιές κλα­σι­κού τρα­γου­διού που έχει φιλο­ξε­νή­σει τα τελευ­ταία χρόνια η Ρόδος. Εντυ­πω­σί­ασε η δύναμη του Δημήτρη Τηλια­κού και η έκταση της φωνής, η θεα­τρι­κό­τητα, η εκφρα­στι­κό­τητα, οι μετα­βο­λές από το λυρικό στο δρα­μα­τικό.

Κορύ­φωση και επι­στροφή στις ρίζες

Ακού­στη­καν μονα­δι­κές ερμη­νείες, σε έναν χώρο όπου η μουσική συνά­ντησε την ιστορία και η ατμό­σφαιρα έγινε πραγ­μα­τικά μαγική. Μερικές από τις κορυ­φαίες σελίδες του διε­θνούς λυρικού ρεπερ­το­ρίου, αλλά και δια­χρο­νικά έργα της ελλη­νι­κής μου­σι­κής δημιουρ­γίας, σε μια συναυ­λία που ανα­δει­κνύει το εύρος, τη δύναμη και τη βαθιά εκφρα­στι­κό­τητα της ανθρώ­πι­νης φωνής. Ξεχω­ρι­στή η «Όμορφη Πόλη» και το κλεί­σιμο της βραδιάς με το «Μέρα μέρωσε», παρα­δο­σιακό, καθι­στικό γαμήλιο τρα­γούδι από την Κάλυμνο.

Χθες ο πρω­τα­γω­νι­στής ήταν η μουσική, ο καλ­λι­τέ­χνης και το Παλάτι. Εκεί, όπου κάθε πέτρα κουβαλά αιώνες ιστο­ρίας, η ανθρώ­πινη φωνή απέ­κτησε μια δια­φο­ρε­τική διά­σταση.