Απορρίφθηκε η προσωρινή διαταγή στη μάχη των ταξί με τα «βανάκια» για την υποκλοπή μεταφορικού έργου στη Ρόδο

Η μακροχρόνια ένταση ανάμεσα στους επαγγελματίες οδηγούς ταξί της Ρόδου και στις εταιρείες που εκτελούν μεταφορές τουριστών με εκμισθωμένα οχήματα πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης, με το πρώτο δικαστικό επεισόδιο να καταλήγει υπέρ της πλευράς των «βανακιών». Ημεδαπός, 41 ετών, έγγαμος και πατέρας 2 ανήλικων τέκνων, ιδιοκτήτης και οδηγός ταξί που δραστηριοποιείται στις περιοχές Αρχαγγέλου, Κολυμπίων και Λίνδου, κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα προσωρινής διαταγής κατά ομόρρυθμης εταιρείας με έδρα τις Καλυθιές, η οποία δραστηριοποιείται ως τουριστικό γραφείο.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η αίτηση, την οποία συνέταξε και κατέθεσε η πληρεξούσια δικηγόρος του αιτούντος, η κ. Μαρία Μητσού, υποβλήθηκε στο Πρωτοδικείο Ρόδου στις 4 Αυγούστου 2026, ενώ το αίτημα προσωρινής διαταγής συζητήθηκε την επομένη ενώπιον της Προέδρου Υπηρεσίας Ασφαλιστικών Μέτρων και απορρίφθηκε. Την αντίδικο εταιρεία εκπροσώπησε ο δικηγόρος κ. Μανώλης Ζέζιος. Η απόρριψη αφορά αποκλειστικά το στάδιο της προσωρινής διαταγής.

Το περιστατικό που πυροδότησε την προσφυγή

Αφετηρία της δικαστικής διαμάχης αποτέλεσε, όπως αναφέρεται στην αίτηση, περιστατικό που σημειώθηκε στις 14 Μαΐου 2026. Ο αιτών υποστηρίζει ότι εκείνη την ημέρα κλήθηκε μέσω ραδιοταξί να παραλάβει οικογένεια από μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα της περιοχής, προκειμένου να τη μεταφέρει στα Κολύμπια, στην παραλία της Τσαμπίκας, έναντι κομίστρου 18 ευρώ. Φτάνοντας στο σημείο, όπως ισχυρίζεται, διαπίστωσε ότι οι πελάτες για τους οποίους είχε κληθεί επιβιβάζονταν σε ΙΧ φορτηγό της αντιδίκου εταιρείας.

Ο 41χρονος διατείνεται ότι ακολούθησε το όχημα σε όλη τη διαδρομή έως την παραλία και ότι, όταν ζήτησε από τον οδηγό το προβλεπόμενο από τον νόμο voucher μεταφοράς, εκείνος παραδέχθηκε πως δεν διέθετε. Κατά την ίδια αφήγηση, ο οδηγός επικαλέστηκε αρχικά λάθος και προκράτηση για άλλο παράρτημα του ξενοδοχείου, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να επιδείξει κανένα σχετικό παραστατικό. Ακολουθώντας τον στη συνέχεια σε δεύτερη ρεσεψιόν του συγκροτήματος, ο αιτών αναφέρει ότι υποδείχθηκαν ως πελάτες του οδηγού 12 άτομα, τη στιγμή που το όχημα ήταν 8θέσιο, γεγονός που κατά την αίτηση αποκλείει εξ ορισμού τη νόμιμη κράτηση. Μάλιστα, όπως υποστηρίζει, ο οδηγός του πρότεινε να «εξυπηρετήσει» ο ίδιος τους μισούς επιβάτες με το ταξί του, πρόταση την οποία αρνήθηκε, ειδοποιώντας αυθημερόν την Άμεση Δράση, η οποία και κατέγραψε αρμοδίως το περιστατικό.

Καταγγελίες για συστηματική και όχι μεμονωμένη πρακτική

Στην αίτηση υποστηρίζεται ότι το επεισόδιο της 14ης Μαΐου δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, αλλά έκφανση οργανωμένης και διαρκούς εμπορικής δραστηριότητας. Ο αιτών ισχυρίζεται ότι από έρευνά του προέκυψε πως η αντίδικος εταιρεία, η οποία διατηρεί ιστοσελίδα και σελίδα σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης με τηλέφωνο επικοινωνίας για κλείσιμο ραντεβού ακόμη και μέσω εφαρμογής άμεσων μηνυμάτων, εκτελούσε συνεχώς μεταφορές χωρίς τον απαιτούμενο χρόνο προκράτησης των 30 λεπτών και χωρίς την τήρηση της ελάχιστης χρέωσης των 36 ευρώ. Αντιθέτως, όπως προκύπτει από την αίτηση, κοστολογούσε τις υπηρεσίες της στα 20 και 25 ευρώ και εμφανιζόταν διαθέσιμη για μεταφορά σε οποιοδήποτε σημείο του νησιού σε λιγότερο από 10 λεπτά, ακόμη και σε 5.

Κατά τον αιτούντα, η πρακτική αυτή προσομοιάζει ευθέως στο έργο των ταξί, το οποίο ασκείται από τους νομίμως αδειοδοτημένους επαγγελματίες, και συνιστά αθέμιτο ανταγωνισμό, καθώς η αντίδικος δεν επιβαρύνεται με τις κανονιστικές, αδειοδοτικές, ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις που βαρύνουν τον κλάδο. Ενδεικτικά, στην αίτηση αναφέρεται ότι μόνο το κόστος συντήρησης κάθε οχήματος ταξί ανέρχεται σε 3.000 ευρώ ετησίως και το κόστος ασφαλιστικής κάλυψης σε 600 ευρώ. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η ζημία του είναι διαρκής και επαναλαμβανόμενη σε καθημερινή βάση και ότι, εν μέσω της κορύφωσης της τουριστικής κίνησης, ο κύκλος εργασιών του έχει μειωθεί κατά τα 4/5, εξέλιξη που κατά τους ισχυρισμούς του καθιστά ασύμφορη την επαγγελματική του δραστηριότητα και αβέβαιη την προοπτική της επιχείρησής του.

Το νομικό πλαίσιο της διαφοράς

Η αίτηση εδράζεται στο καθεστώς που διέπει τα εκμισθωμένα επιβατηγά ιδιωτικής χρήσης οχήματα με οδηγό. Κατά το ισχύον πλαίσιο, τα οχήματα αυτά λειτουργούν αποκλειστικά με σύμβαση ολικής εκμίσθωσης, η οποία πρέπει να καταρτίζεται και να καταχωρίζεται στο ψηφιακό μητρώο πριν από την έναρξη της μεταφοράς, με ελάχιστη διάρκεια 30 λεπτών για τα νησιά κατά την τουριστική περίοδο και με προβλεπόμενο ελάχιστο μίσθωμα. Απαγορεύεται ρητά η παραλαβή επιβατών χωρίς προκράτηση, η αναζήτηση πελατών στον δρόμο, η λειτουργία ως «πιάτσα» και εν γένει η μεταφορά με τρόπο αντίστοιχο των ταξί, τα οποία αποτελούν μέσο δημόσιας μεταφοράς με καθορισμένο τιμολόγιο και ταξίμετρο. Στην αίτηση γίνεται επίκληση και των διατάξεων περί αθέμιτου ανταγωνισμού του ν. 146/1914, με το επιχείρημα ότι η παραβίαση των όρων άσκησης συγκεκριμένης οικονομικής δραστηριότητας, όταν αποσκοπεί στην απόκτηση ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, αντίκειται στα χρηστά ήθη.

Τι ζητούσε ο αιτών και τι σημαίνει η απόρριψη

Με το αίτημα προσωρινής διαταγής, ο ιδιοκτήτης ταξί επιδίωκε να απαγορευθεί άμεσα, έως τη συζήτηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, η παροχή υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών από την αντίδικο κατά παράβαση του νομοθετικού πλαισίου, τόσο με το συγκεκριμένο φορτηγό όσο και με κάθε άλλο όχημα της εταιρείας που κινείται στις περιοχές από και προς τη δημοτική ενότητα Αρχαγγέλου, τα Κολύμπια και τη δημοτική ενότητα Λίνδου. Το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό, με αποτέλεσμα η εταιρεία να συνεχίζει τη δραστηριότητά της έως ότου κριθεί η κύρια αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων. Ο αιτών ζητεί επιπλέον να απαγορευθεί η επίμαχη πρακτική μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της κύριας αγωγής που προτίθεται να ασκήσει, να καταδικαστεί η αντίδικος στη δικαστική δαπάνη, ενώ επιφυλάσσεται να αξιώσει την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υποστηρίζει ότι έχει υποστεί.

Το παρασκήνιο μιας κόντρας με βάθος χρόνου

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο μια ατομική διαφορά. Ο αιτών εμφανίζεται να εκφράζει προβληματισμό που διατρέχει το σύνολο του κλάδου των ιδιοκτητών ταξί του νησιού, των οποίων το εισόδημα στηρίζεται καθοριστικά στην τουριστική σεζόν και στη λειτουργία των ξενοδοχειακών μονάδων. Στην αίτηση υπογραμμίζεται ότι οι επαγγελματίες του κλάδου διατηρούν παρουσία στο νησί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, εξυπηρετώντας και τους χειμερινούς μήνες ευπαθείς ομάδες και μόνιμους κατοίκους που δεν διαθέτουν επαρκή πρόσβαση στην τακτική συγκοινωνία, ενώ επισημαίνεται ο κίνδυνος η συνέχιση της επίμαχης πρακτικής να λειτουργήσει ως κίνητρο για επίδοξους μιμητές και να παγιώσει στην αγορά συνθήκες δυσχερώς αναστρέψιμες. Παρά την απόρριψη της προσωρινής διαταγής, η ουσιαστική αναμέτρηση δεν έχει κριθεί. Η συζήτηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον τρόπο με τον οποίο η δικαιοσύνη θα αντιμετωπίσει ανάλογες διαφορές ανάμεσα στα ταξί και στα εκμισθωμένα οχήματα με οδηγό, σε μια περίοδο που η τουριστική κίνηση στο νησί βρίσκεται στο αποκορύφωμά της.