Απορρίφθηκε η προσωρινή διαταγή στη μάχη των ταξί με τα «βανάκια» για την υποκλοπή μεταφορικού έργου στη Ρόδο

Η μακρο­χρό­νια ένταση ανάμεσα στους επαγ­γελ­μα­τίες οδηγούς ταξί της Ρόδου και στις εται­ρείες που εκτε­λούν μετα­φο­ρές του­ρι­στών με εκμι­σθω­μένα οχήματα πήρε τον δρόμο της δικαιο­σύ­νης, με το πρώτο δικα­στικό επει­σό­διο να κατα­λή­γει υπέρ της πλευράς των «βανα­κιών». Ημε­δα­πός, 41 ετών, έγγαμος και πατέρας 2 ανή­λι­κων τέκνων, ιδιο­κτή­της και οδηγός ταξί που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στις περιο­χές Αρχαγ­γέ­λου, Κολυ­μπίων και Λίνδου, κατέ­θεσε αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων με αίτημα προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής κατά ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας με έδρα τις Καλυ­θιές, η οποία δρα­στη­ριο­ποιεί­ται ως του­ρι­στικό γραφείο.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η αίτηση, την οποία συνέ­ταξε και κατέ­θεσε η πλη­ρε­ξού­σια δικη­γό­ρος του αιτού­ντος, η κ. Μαρία Μητσού, υπο­βλή­θηκε στο Πρω­το­δι­κείο Ρόδου στις 4 Αυγού­στου 2026, ενώ το αίτημα προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής συζη­τή­θηκε την επομένη ενώπιον της Προ­έ­δρου Υπη­ρε­σίας Ασφα­λι­στι­κών Μέτρων και απορ­ρί­φθηκε. Την αντί­δικο εται­ρεία εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Μανώλης Ζέζιος. Η απόρ­ριψη αφορά απο­κλει­στικά το στάδιο της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής.

Το περι­στα­τικό που πυρο­δό­τησε την προ­σφυγή

Αφε­τη­ρία της δικα­στι­κής δια­μά­χης απο­τέ­λεσε, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αίτηση, περι­στα­τικό που σημειώ­θηκε στις 14 Μαΐου 2026. Ο αιτών υπο­στη­ρί­ζει ότι εκείνη την ημέρα κλήθηκε μέσω ραδιο­ταξί να παρα­λά­βει οικο­γέ­νεια από μεγάλη ξενο­δο­χειακή μονάδα της περιο­χής, προ­κει­μέ­νου να τη μετα­φέ­ρει στα Κολύ­μπια, στην παραλία της Τσα­μπί­κας, έναντι κομί­στρου 18 ευρώ. Φτά­νο­ντας στο σημείο, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δια­πί­στωσε ότι οι πελάτες για τους οποίους είχε κληθεί επι­βι­βά­ζο­νταν σε ΙΧ φορτηγό της αντι­δί­κου εται­ρείας.

Ο 41χρονος δια­τεί­νε­ται ότι ακο­λού­θησε το όχημα σε όλη τη δια­δρομή έως την παραλία και ότι, όταν ζήτησε από τον οδηγό το προ­βλε­πό­μενο από τον νόμο voucher μετα­φο­ράς, εκείνος παρα­δέ­χθηκε πως δεν διέθετε. Κατά την ίδια αφήγηση, ο οδηγός επι­κα­λέ­στηκε αρχικά λάθος και προ­κρά­τηση για άλλο παράρ­τημα του ξενο­δο­χείου, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να επι­δεί­ξει κανένα σχετικό παρα­στα­τικό. Ακο­λου­θώ­ντας τον στη συνέ­χεια σε δεύτερη ρεσε­ψιόν του συγκρο­τή­μα­τος, ο αιτών ανα­φέ­ρει ότι υπο­δεί­χθη­καν ως πελάτες του οδηγού 12 άτομα, τη στιγμή που το όχημα ήταν 8θέσιο, γεγονός που κατά την αίτηση απο­κλείει εξ ορισμού τη νόμιμη κράτηση. Μάλιστα, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ο οδηγός του πρό­τεινε να «εξυ­πη­ρε­τή­σει» ο ίδιος τους μισούς επι­βά­τες με το ταξί του, πρόταση την οποία αρνή­θηκε, ειδο­ποιώ­ντας αυθη­με­ρόν την Άμεση Δράση, η οποία και κατέ­γραψε αρμο­δίως το περι­στα­τικό.

Καταγ­γε­λίες για συστη­μα­τική και όχι μεμο­νω­μένη πρα­κτική

Στην αίτηση υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι το επει­σό­διο της 14ης Μαΐου δεν απο­τε­λεί μεμο­νω­μένη περί­πτωση, αλλά έκφανση οργα­νω­μέ­νης και διαρ­κούς εμπο­ρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Ο αιτών ισχυ­ρί­ζε­ται ότι από έρευνά του προ­έ­κυψε πως η αντί­δι­κος εται­ρεία, η οποία δια­τη­ρεί ιστο­σε­λίδα και σελίδα σε μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης με τηλέ­φωνο επι­κοι­νω­νίας για κλεί­σιμο ραντε­βού ακόμη και μέσω εφαρ­μο­γής άμεσων μηνυ­μά­των, εκτε­λούσε συνεχώς μετα­φο­ρές χωρίς τον απαι­τού­μενο χρόνο προ­κρά­τη­σης των 30 λεπτών και χωρίς την τήρηση της ελά­χι­στης χρέωσης των 36 ευρώ. Αντι­θέ­τως, όπως προ­κύ­πτει από την αίτηση, κοστο­λο­γούσε τις υπη­ρε­σίες της στα 20 και 25 ευρώ και εμφα­νι­ζό­ταν δια­θέ­σιμη για μετα­φορά σε οποιο­δή­ποτε σημείο του νησιού σε λιγό­τερο από 10 λεπτά, ακόμη και σε 5.

Κατά τον αιτού­ντα, η πρα­κτική αυτή προ­σο­μοιά­ζει ευθέως στο έργο των ταξί, το οποίο ασκεί­ται από τους νομίμως αδειο­δο­τη­μέ­νους επαγ­γελ­μα­τίες, και συνιστά αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό, καθώς η αντί­δι­κος δεν επι­βα­ρύ­νε­ται με τις κανο­νι­στι­κές, αδειο­δο­τι­κές, ασφα­λι­στι­κές και φορο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που βαρύ­νουν τον κλάδο. Ενδει­κτικά, στην αίτηση ανα­φέ­ρε­ται ότι μόνο το κόστος συντή­ρη­σης κάθε οχή­μα­τος ταξί ανέρ­χε­ται σε 3.000 ευρώ ετησίως και το κόστος ασφα­λι­στι­κής κάλυψης σε 600 ευρώ. Ο ίδιος υπο­στη­ρί­ζει ότι η ζημία του είναι διαρκής και επα­να­λαμ­βα­νό­μενη σε καθη­με­ρινή βάση και ότι, εν μέσω της κορύ­φω­σης της του­ρι­στι­κής κίνησης, ο κύκλος εργα­σιών του έχει μειωθεί κατά τα 4/5, εξέλιξη που κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του καθιστά ασύμ­φορη την επαγ­γελ­μα­τική του δρα­στη­ριό­τητα και αβέβαιη την προ­ο­πτική της επι­χεί­ρη­σής του.

Το νομικό πλαίσιο της δια­φο­ράς

Η αίτηση εδρά­ζε­ται στο καθε­στώς που διέπει τα εκμι­σθω­μένα επι­βα­τηγά ιδιω­τι­κής χρήσης οχήματα με οδηγό. Κατά το ισχύον πλαίσιο, τα οχήματα αυτά λει­τουρ­γούν απο­κλει­στικά με σύμβαση ολικής εκμί­σθω­σης, η οποία πρέπει να καταρ­τί­ζε­ται και να κατα­χω­ρί­ζε­ται στο ψηφιακό μητρώο πριν από την έναρξη της μετα­φο­ράς, με ελά­χι­στη διάρ­κεια 30 λεπτών για τα νησιά κατά την του­ρι­στική περίοδο και με προ­βλε­πό­μενο ελά­χι­στο μίσθωμα. Απα­γο­ρεύ­ε­ται ρητά η παρα­λαβή επι­βα­τών χωρίς προ­κρά­τηση, η ανα­ζή­τηση πελατών στον δρόμο, η λει­τουρ­γία ως «πιάτσα» και εν γένει η μετα­φορά με τρόπο αντί­στοιχο των ταξί, τα οποία απο­τε­λούν μέσο δημό­σιας μετα­φο­ράς με καθο­ρι­σμένο τιμο­λό­γιο και ταξί­με­τρο. Στην αίτηση γίνεται επί­κληση και των δια­τά­ξεων περί αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού του ν. 146/1914, με το επι­χεί­ρημα ότι η παρα­βί­αση των όρων άσκησης συγκε­κρι­μέ­νης οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, όταν απο­σκο­πεί στην από­κτηση αντα­γω­νι­στι­κού πλε­ο­νε­κτή­μα­τος, αντί­κει­ται στα χρηστά ήθη.

Τι ζητούσε ο αιτών και τι σημαί­νει η απόρ­ριψη

Με το αίτημα προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, ο ιδιο­κτή­της ταξί επι­δί­ωκε να απα­γο­ρευ­θεί άμεσα, έως τη συζή­τηση της αίτησης ασφα­λι­στι­κών μέτρων, η παροχή υπη­ρε­σιών μετα­φο­ράς επι­βα­τών από την αντί­δικο κατά παρά­βαση του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου, τόσο με το συγκε­κρι­μένο φορτηγό όσο και με κάθε άλλο όχημα της εται­ρείας που κινεί­ται στις περιο­χές από και προς τη δημο­τική ενότητα Αρχαγ­γέ­λου, τα Κολύ­μπια και τη δημο­τική ενότητα Λίνδου. Το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό, με απο­τέ­λε­σμα η εται­ρεία να συνε­χί­ζει τη δρα­στη­ριό­τητά της έως ότου κριθεί η κύρια αίτηση των ασφα­λι­στι­κών μέτρων. Ο αιτών ζητεί επι­πλέον να απα­γο­ρευ­θεί η επίμαχη πρα­κτική μέχρι την έκδοση τελε­σί­δι­κης από­φα­σης επί της κύριας αγωγής που προ­τί­θε­ται να ασκήσει, να κατα­δι­κα­στεί η αντί­δι­κος στη δικα­στική δαπάνη, ενώ επι­φυ­λάσ­σε­ται να αξιώσει την απο­κα­τά­σταση της περιου­σια­κής ζημίας και την ικα­νο­ποί­ηση της ηθικής βλάβης που υπο­στη­ρί­ζει ότι έχει υποστεί.

Το παρα­σκή­νιο μιας κόντρας με βάθος χρόνου

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο μια ατομική διαφορά. Ο αιτών εμφα­νί­ζε­ται να εκφρά­ζει προ­βλη­μα­τι­σμό που δια­τρέ­χει το σύνολο του κλάδου των ιδιο­κτη­τών ταξί του νησιού, των οποίων το εισό­δημα στη­ρί­ζε­ται καθο­ρι­στικά στην του­ρι­στική σεζόν και στη λει­τουρ­γία των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων. Στην αίτηση υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι οι επαγ­γελ­μα­τίες του κλάδου δια­τη­ρούν παρου­σία στο νησί καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας και τους χει­με­ρι­νούς μήνες ευπα­θείς ομάδες και μόνι­μους κατοί­κους που δεν δια­θέ­τουν επαρκή πρό­σβαση στην τακτική συγκοι­νω­νία, ενώ επι­ση­μαί­νε­ται ο κίν­δυ­νος η συνέ­χιση της επί­μα­χης πρα­κτι­κής να λει­τουρ­γή­σει ως κίνητρο για επί­δο­ξους μιμητές και να παγιώ­σει στην αγορά συν­θή­κες δυσχε­ρώς ανα­στρέ­ψι­μες. Παρά την απόρ­ριψη της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, η ουσια­στική ανα­μέ­τρηση δεν έχει κριθεί. Η συζή­τηση της αίτησης ασφα­λι­στι­κών μέτρων ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει σημείο ανα­φο­ράς για τον τρόπο με τον οποίο η δικαιο­σύνη θα αντι­με­τω­πί­σει ανά­λο­γες δια­φο­ρές ανάμεσα στα ταξί και στα εκμι­σθω­μένα οχήματα με οδηγό, σε μια περίοδο που η του­ρι­στική κίνηση στο νησί βρί­σκε­ται στο απο­κο­ρύ­φωμά της.