Ξαναχτύπησαν οι επιτήδειοι του «επενδυτικού κέρδους» και επιχείρησαν να μετατρέψουν το θύμα τους σε συνεργό

Η τηλε­φω­νική απάτη με πρό­σχημα τις επεν­δύ­σεις επα­νέρ­χε­ται με νέο, πιο επε­ξερ­γα­σμένο προ­σω­πείο. Αυτή τη φορά οι δράστες δεν ζητούν από τα υπο­ψή­φια θύματά τους να επεν­δύ­σουν χρήματα, αλλά υπό­σχο­νται να τους επι­στρέ­ψουν όσα έχασαν σε παλαιό­τε­ρες απάτες, εμφα­νι­ζό­με­νοι μάλιστα ως «σωτήρες» που ανα­λαμ­βά­νουν να διεκ­δι­κή­σουν τα χαμένα κεφά­λαια. Πίσω από τη δελε­α­στική υπό­σχεση κρύ­βε­ται ένας μηχα­νι­σμός που, όπως προ­κύ­πτει, επι­χει­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς των ίδιων των θυμάτων ως διόδους για τη δια­κί­νηση χρη­μά­των αμφί­βο­λης προ­έ­λευ­σης.

Το τηλε­φώ­νημα και η υπό­σχεση των 42.000 ευρώ

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», το περι­στα­τικό καταγ­γέλ­θηκε στις αρμό­διες αρχές στις 21 Ιουλίου 2026 από 54χρονη ημεδαπή, δημόσια υπάλ­ληλο.

Στις 16 Ιουλίου 2026 δέχθηκε σειρά κλήσεων και μηνυ­μά­των από 2 τηλε­φω­νι­κές συν­δέ­σεις, μία ελλη­νική και μία βρε­τα­νική. Ο συνο­μι­λη­τής της συστή­θηκε ως εκπρό­σω­πος εται­ρείας με ξενό­γλωσση επω­νυ­μία, η οποία φέρεται να δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη «διεκ­δί­κηση» χρη­μά­των που έχουν χαθεί από πολίτες σε επεν­δυ­τι­κές απάτες.

Το στοι­χείο που καθιστά την υπόθεση χαρα­κτη­ρι­στική είναι ότι οι δράστες γνώ­ρι­ζαν το παρελ­θόν της γυναί­κας. Η 54χρονη είχε πράγ­ματι πέσει θύμα εξα­πά­τη­σης σε παλαιό­τερο επεν­δυ­τικό πρό­γραμμα, στο οποίο έχασε χρη­μα­τικό ποσό.

Ο άγνω­στος συνο­μι­λη­τής την δια­βε­βαί­ωσε ότι από την παλιά της επέν­δυση είχε προ­κύ­ψει «κέρδος» ύψους 42.000 ευρώ, το οποίο η εται­ρεία ήταν σε θέση να της απο­δώ­σει. Υπήρχε ωστόσο, όπως της είπε, μία προ­ϋ­πό­θεση. Για την εκτα­μί­ευση των κερδών θα έπρεπε πρώτα να κατα­βλη­θεί «φόρος» 3.000 ευρώ.

Το κόλπο με τον «δανει­σμό» του φόρου

Στο σημείο αυτό η μεθο­δο­λο­γία των δραστών παρου­σιά­ζει την πιο ανη­συ­χη­τική της πτυχή. Όταν η γυναίκα δήλωσε ότι δεν δια­θέ­τει το ποσό των 3.000 ευρώ, ο δήθεν εκπρό­σω­πος της πρό­τεινε μια «εξυ­πη­ρέ­τηση». Η εται­ρεία θα κατέ­βαλλε η ίδια τον φόρο για λογα­ρια­σμό της και εκείνη θα τον επέ­στρεφε αργό­τερα, όταν θα εισέ­πραττε τα κέρδη της παλιάς επέν­δυ­σης.

Πράγ­ματι, στις 16 Ιουλίου 2026 πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μετα­φορά 3.000 ευρώ προς τον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό της 54χρονης από λογα­ρια­σμό τρίτου προ­σώ­που, στοι­χείο που κατα­δει­κνύει ότι το κύκλωμα διέθετε πρό­σβαση σε λογα­ρια­σμούς και άλλων εμπλε­κο­μέ­νων ή θυμάτων. Αμέσως μετά, από τον λογα­ρια­σμό της γυναί­κας πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε νέα μετα­φορά, ύψους 2.995 ευρώ, με στοι­χεία συναλ­λα­γής που παρα­πέ­μπουν σε αγορά μέσω δια­δι­κτυα­κής πλατ­φόρ­μας συναλ­λα­γών ψηφια­κών νομι­σμά­των.

Με απλά λόγια, ο λογα­ρια­σμός της 54χρονης χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ως ενδιά­με­σος κρίκος. Χρήματα άγνω­στης ή ύποπτης προ­έ­λευ­σης πέρασαν μέσα από αυτόν και κατευ­θύν­θη­καν σχεδόν στο σύνολό τους σε προ­ο­ρι­σμό που δυσχε­ραί­νει τον εντο­πι­σμό τους. Η πρα­κτική αυτή είναι γνωστή διεθνώς ως μετα­τροπή του θύματος σε «μουλάρι χρη­μά­των», δηλαδή σε πρόσωπο του οποίου ο λογα­ρια­σμός αξιο­ποιεί­ται εν αγνοία του για τη νομι­μο­ποί­ηση ή τη δια­κί­νηση παρά­νο­μων εσόδων, με ό,τι αυτό μπορεί να συνε­πά­γε­ται για τον ίδιο τον κάτοχο του λογα­ρια­σμού.

Η έγκαιρη αντί­δραση που απέ­τρεψε τα χει­ρό­τερα

Η 54χρονη αντι­λή­φθηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και επι­κοι­νώ­νησε άμεσα με την τράπεζά της. Το πιστω­τικό ίδρυμα προ­χώ­ρησε στην απε­νερ­γο­ποί­ηση του επί­μα­χου λογα­ρια­σμού, θέτο­ντας τέλος στη δυνα­τό­τητα των δραστών να τον χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν εκ νέου. Η ίδια δεν υπέστη τελικά καμία οικο­νο­μική ζημία, γεγονός που οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά στην έγκαιρη αντί­δρασή της. Για την υπόθεση ενερ­γεί­ται προ­α­νά­κριση για το αδίκημα της απάτης.

Το παρα­σκή­νιο μιας μεθόδου που εξε­λίσ­σε­ται

Η συγκε­κρι­μένη υπόθεση εντάσ­σε­ται σε ένα ευρύ­τερο μοτίβο που απα­σχο­λεί ολοένα και συχνό­τερα τις διω­κτι­κές αρχές. Τα κυκλώ­ματα των επεν­δυ­τι­κών απατών δεν εγκα­τα­λεί­πουν τα θύματά τους μετά το πρώτο χτύπημα. Αντι­θέ­τως, δια­τη­ρούν κατα­λό­γους με τα στοι­χεία όσων έχουν ήδη εξα­πα­τη­θεί και επα­νέρ­χο­νται μετά από μήνες ή και χρόνια, αυτή τη φορά με το πρό­σχημα της «ανά­κτη­σης» των χαμένων χρη­μά­των. Το θύμα, που έχει ήδη υποστεί οικο­νο­μική ζημία και αναζητά τρόπο να πάρει πίσω τα χρήματά του, είναι ψυχο­λο­γικά πιο ευάλωτο στη νέα προ­σέγ­γιση.

Η εξέλιξη της μεθόδου με τη χρήση των λογα­ρια­σμών των θυμάτων ως ενδιά­με­σων σταθμών προ­σθέ­τει μια ακόμη διά­σταση κιν­δύ­νου. Ο πολίτης που πεί­θε­ται να «δεχθεί» χρήματα στον λογα­ρια­σμό του και να τα προ­ω­θή­σει, ακόμη και καλό­πι­στα, ενδέ­χε­ται να βρεθεί αντι­μέ­τω­πος με σοβαρές νομικές περι­πλο­κές, καθώς ο λογα­ρια­σμός του εμφα­νί­ζε­ται να συμ­με­τέ­χει σε αλυσίδα ύποπτων συναλ­λα­γών.

Οι αρμό­διες αρχές συνι­στούν σταθερά στους πολίτες να μην απα­ντούν σε κλήσεις από άγνω­στους αριθ­μούς που υπό­σχο­νται επι­στρο­φές χρη­μά­των ή επεν­δυ­τικά κέρδη, να μην κατα­βάλ­λουν ποτέ «φόρους» ή «προ­μή­θειες» για την εκτα­μί­ευση δήθεν κερδών και να μην επι­τρέ­πουν σε τρίτους να πραγ­μα­το­ποιούν μετα­φο­ρές μέσω των λογα­ρια­σμών τους. Οποια­δή­ποτε τέτοια επι­κοι­νω­νία πρέπει να ανα­φέ­ρε­ται άμεσα στην τράπεζα και στις διω­κτι­κές αρχές, όπως έπραξε και η 54χρονη, της οποίας η ψυχραι­μία απέ­τρεψε τη δεύτερη εξα­πά­τησή της και ενδε­χο­μέ­νως τη μετα­τροπή της σε άθελο εργα­λείο του κυκλώ­μα­τος.