Στη Ρόδο τα οικόπεδα άλλαζαν όπως αλλάζουμε πουκάμισο

Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας χρειάστηκε 181 σελίδες για να περιγράψει αυτό που στην Πολεοδομία της Ρόδου λειτουργούσε προφανώς ως ρουτίνα. Ζητούσες βεβαίωση για ένα γεωτεμάχιο, έπαιρνες για άλλο, με ένα απλό τηλεφώνημα του μηχανικού. Ανέβαζες το ίδιο αρχείο 5 φορές με διαφορετικό όνομα και το σύστημα το έβλεπε ως πλήρη φάκελο. Και αν ανησυχούσες μήπως σου βεβαιώσουν πρόστιμο για αυθαίρετο, μπορούσες να κοιμάσαι ήσυχος, αφού από τα πρόστιμα που υπολογίστηκαν έως και 1.000.000 ευρώ, κανένα άνω των 150.000 δεν βεβαιώθηκε ποτέ. Προφανώς τα μεγάλα νούμερα κούραζαν το πληροφοριακό σύστημα.

Το ωραιότερο όμως είναι τα 33 από τα 38 πρωτότυπα στελέχη αδειών που απλώς εξαφανίστηκαν από το αρχείο. Σε ένα νησί όπου η κάθε τετραγωνική οργιά κοστίζει χρυσάφι, τα χαρτιά που αποδεικνύουν τι είναι νόμιμο και τι όχι έκαναν φτερά, ενώ 6.757 έγγραφα περίμεναν υπομονετικά στο πρωτόκολλο μήπως και τα ανοίξει κανείς. Η υπηρεσία επικαλείται υποστελέχωση και φόρτο εργασίας, και σίγουρα κάτι τέτοιο ισχύει, αλλά η υποστελέχωση δεν εξηγεί πώς υπογράφουν πράξεις υπάλληλοι από άλλα τμήματα χωρίς καμία ανάθεση, ούτε πώς μια άδεια του 1994 εμφανίζεται με πειραγμένο τίτλο για να δείχνει εν ισχύ.

Στη Ρόδο, τελικά, το μόνο που τηρήθηκε με θρησκευτική ευλάβεια ήταν οι προθεσμίες των μηχανικών να προλάβουν το παράθυρο της εκτός σχεδίου δόμησης.