71χρονη Βρετανή πέθανε στη Ρόδο αφού συγκεντρώθηκαν 21.000 λίρες για τον επαναπατρισμό της

• Τι ανα­φέ­ρει ο βρε­τα­νι­κός τύπος για τα κενά στις ιδιω­τι­κές αε­ρο­δια­κο­μι­δές επι­σκε­πτών με αφορ­μή τον θά­να­το ασθε­νούς που με­τα­φέρ­θη­κε από κρουα­ζιε­ρό­πλοιο στο Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου • Η υπό­θε­ση απέ­κτη­σε με­γά­λη απή­χη­ση στη Βρε­τα­νία ακρι­βώς επει­δή εγεί­ρει ερω­τή­μα­τα για την προ­στα­σία των πο­λι­τών της στο εξω­τε­ρι­κό

Η νο­ση­λεία και ο θά­να­τος 71χρο­νης Βρε­τα­νής επι­βά­τι­δας κρουα­ζιε­ρό­πλοιου στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου φέρ­νουν στο προ­σκή­νιο του διε­θνούς τύπου τις σο­βα­ρές ελ­λεί­ψεις που αντι­με­τω­πί­ζουν οι ξένοι πε­ρι­η­γη­τές κατά τη διάρ­κεια των δια­κο­πών τους.

Η απώ­λεια της Christine O’Sullivan, λίγες ημέ­ρες μετά τη συ­γκέ­ντρω­ση 21.000 λιρών από την κοι­νό­τη­τά της στην Αγ­γλία για τον επεί­γο­ντα επα­να­πα­τρι­σμό της, ανα­δει­κνύ­ει τα με­γά­λα κενά στις τα­ξι­διω­τι­κές ασφα­λί­σεις των Βρε­τα­νών πο­λι­τών και το δυ­σβά­στα­χτο κό­στος των ιδιω­τι­κών αε­ρο­δια­κο­μι­δών, τις οποί­ες οι ίδιοι συχνά θε­ω­ρούν λαν­θα­σμέ­να δε­δο­μέ­νες και κα­λυμ­μέ­νες.

Σύμ­φω­να με εκτε­νές ρε­πορ­τάζ της βρε­τα­νι­κής πε­ρι­φε­ρεια­κής εφη­με­ρί­δας Isle of Wight County Press, η Christine O’Sullivan, 71 ετών, κά­τοι­κος του Shanklin στο Isle of Wight και πρώην αν­θο­πώ­λης με κα­τα­γω­γή από το Romford του Essex, άφησε την τε­λευ­ταία της πνοή στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου τη Δευ­τέ­ρα 6 Ιου­λί­ου. Ο θά­να­τός της επήλ­θε λίγες μόλις ημέ­ρες αφό­του η το­πι­κή της κοι­νό­τη­τα είχε κι­νη­το­ποι­η­θεί, συ­γκε­ντρώ­νο­ντας μέσω της πλατ­φόρ­μας GoFundMe το ποσό των 21.390 λιρών με σκοπό να την επι­στρέ­ψει στην πα­τρί­δα της.

Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία που δη­μο­σί­ευ­σε η βρε­τα­νι­κή εφη­με­ρί­δα και οι δη­λώ­σεις της κόρης της, Victoria Evans, η πε­ρι­πέ­τεια ξε­κί­νη­σε στις 31 Μαΐου. Η 71χρονη με­τα­φέρ­θη­κε εσπευ­σμέ­να στη Ρόδο από το κρουα­ζιε­ρό­πλοιο Marella Discovery, έχο­ντας υπο­στεί διά­τρη­ση πα­χέ­ος εντέ­ρου και βαριά πε­ρι­το­νί­τι­δα. Στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου υπο­βλή­θη­κε άμεσα σε επεί­γου­σα χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση και ακο­λού­θη­σε μακρά, εντα­τι­κή προ­σπά­θεια υπο­στή­ρι­ξης της υγεί­ας της στη Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας για πε­ρισ­σό­τε­ρες από πέντε εβδο­μά­δες. Ωστό­σο, η σο­βα­ρό­τη­τα της κα­τά­στα­σής της οδή­γη­σε σε επι­πλο­κές (σήψη και νε­φρι­κή ανε­πάρ­κεια).

Όταν η εξει­δι­κευ­μέ­νη ομάδα ια­τρι­κού επα­να­πα­τρι­σμού έφτα­σε στη Ρόδο, η κα­τά­στα­ση της ασθε­νούς είχε κα­τα­στεί μη ανα­στρέ­ψι­μη, κα­θι­στώ­ντας ια­τρι­κά αδύ­να­τη τη με­τα­φο­ρά της καθώς χρεια­ζό­ταν συ­νε­χή αι­μο­κά­θαρ­ση. Η οι­κο­γέ­νεια, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την κρι­σι­μό­τη­τα, συ­ναί­νε­σε στη με­τά­βα­ση σε ανα­κου­φι­στι­κή φρο­ντί­δα.

Δίπλα της βρι­σκό­ταν ο σύ­ζυ­γός της, Mick, με τον οποίο ήταν πα­ντρε­μέ­νη 28 χρό­νια. Μετά την τρα­γι­κή εξέ­λι­ξη, τα χρή­μα­τα που συ­γκέ­ντρω­σαν οι συ­μπα­τριώ­τες της θα δια­τε­θούν πλέον για τη δια­δι­κα­σία με­τα­φο­ράς της σορού της πίσω στο Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο.

Η οι­κο­γέ­νεια εξέ­φρα­σε τις δη­μό­σιες ευ­χα­ρι­στί­ες της προς τον τα­ξι­διω­τι­κό ορ­γα­νι­σμό TUI για την αμέ­ρι­στη συ­μπα­ρά­στα­ση και την επι­κοι­νω­νία καθ’ όλη τη διάρ­κεια της πα­ρα­μο­νής τους στο νησί.

Η υπό­θε­ση αυτή ανα­πα­ρά­γε­ται έντο­να στη Με­γά­λη Βρε­τα­νία καθώς φέρ­νει στην επι­φά­νεια ένα ευ­ρύ­τε­ρο πρό­βλη­μα που αφορά στους Βρε­τα­νούς του­ρί­στες και στο γε­γο­νός ότι το κό­στος μιας ιδιω­τι­κής αε­ρο­δια­κο­μι­δής με συ­νο­δεία εξει­δι­κευ­μέ­νης ια­τρι­κής ομά­δας και εξο­πλι­σμού υπο­στή­ρι­ξης ζωής συχνά ξε­περ­νά κατά πολύ τα όρια κά­λυ­ψης των συ­νή­θων τα­ξι­διω­τι­κών ασφα­λι­στη­ρί­ων.

Στην πε­ρί­πτω­ση της O’Sullivan, το γε­γο­νός ότι χρειά­στη­κε να επι­στρα­τευ­τεί μια ολό­κλη­ρη το­πι­κή κοι­νό­τη­τα μέσω δη­μό­σιας έκ­κλη­σης για να κα­λυ­φθεί το κό­στος, και όχι η ασφα­λι­στι­κή της εται­ρεία, φα­νε­ρώ­νει ένα τε­ρά­στιο θε­σμι­κό κενό ενη­μέ­ρω­σης. Χι­λιά­δες ξένοι επι­σκέ­πτες, ιδιαί­τε­ρα της τρί­της ηλι­κί­ας που επι­λέ­γουν την κρουα­ζιέ­ρα, τα­ξι­δεύ­ουν στη Με­σό­γειο χωρίς να γνω­ρί­ζουν τα «ψιλά γράμ­μα­τα» των συμ­βο­λαί­ων τους, θε­ω­ρώ­ντας λαν­θα­σμέ­να ότι οι ιδιω­τι­κές πτή­σεις επα­να­πα­τρι­σμού κα­λύ­πτο­νται αυ­τό­μα­τα.

Η υπό­θε­ση απέ­κτη­σε με­γά­λη απή­χη­ση στη Βρε­τα­νία ακρι­βώς επει­δή εγεί­ρει ερω­τή­μα­τα πο­λι­τι­κής για την προ­στα­σία των ίδιων των πο­λι­τών της στο εξω­τε­ρι­κό. Ανά­λο­γες ορ­γα­νώ­σεις στο Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο επι­ση­μαί­νουν επα­νει­λημ­μέ­να ότι το κό­στος μιας τέ­τοιας ιδιω­τι­κής επι­χεί­ρη­σης μπο­ρεί να φτά­σει τις δε­κά­δες χι­λιά­δες λίρες, και η απου­σία ενός κε­ντρι­κού κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού ή επαρ­κούς ασφα­λι­στι­κής δι­κλεί­δας αφή­νει εκτε­θει­μέ­νες τις οι­κο­γέ­νειες των ασθε­νών σε στιγ­μές κρί­σης.

Το συ­μπέ­ρα­σμα που προ­κύ­πτει για τους ξέ­νους operators είναι ότι η ασφά­λεια των του­ρι­στών δεν κρί­νε­ται μόνο από τις πα­ρο­χές των θε­ρέ­τρων, αλλά από την υπευ­θυ­νό­τη­τα των ίδιων των τα­ξι­διω­τι­κών ορ­γα­νι­σμών και των ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών να θω­ρα­κί­ζουν τους πε­λά­τες τους με ρε­α­λι­στι­κά συμ­βό­λαια υγεί­ας πριν αυτοί επι­βι­βα­στούν για τον προ­ο­ρι­σμό τους.