Με 6 λόγους ακύρωσης η ΑΚΤΩΡ αμφισβητεί το κατεπείγον του βιολογικού των 46.600.000 ευρώ

• Αί­τη­μα για ακύ­ρω­ση της πρό­σκλη­σης που απηύ­θυ­νε η ΔΕΥΑΡ σε 4 μόνο εται­ρεί­ες με τη δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς δη­μο­σί­ευ­ση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν συ­ντρέ­χει καμία από τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου

Σε τρο­χιά δι­κα­στι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης ει­σέρ­χε­ται ο δια­γω­νι­σμός για την επέ­κτα­ση και ανα­βάθ­μι­ση της Εγκα­τά­στα­σης Επε­ξερ­γα­σί­ας Λυ­μά­των της Ρόδου, το έργο των 46.600.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ που απο­τε­λεί μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες πα­ρεμ­βά­σεις υπο­δο­μής των τε­λευ­ταί­ων ετών στο νησί.

Η εται­ρεία ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» η οποία δεν πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν στους 4 οι­κο­νο­μι­κούς φο­ρείς που προ­σκλή­θη­καν να κα­τα­θέ­σουν προ­σφο­ρά, άσκη­σε προ­δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή ενώ­πιον της Ενιαί­ας Αρχής Δη­μο­σί­ων Συμ­βά­σε­ων, ζη­τώ­ντας την ακύ­ρω­ση της πρό­σκλη­σης της ΔΕΥΑΡ και θέ­το­ντας ευ­θέ­ως εν αμ­φι­βό­λω τη νο­μι­μό­τη­τα ολό­κλη­ρης της δια­δι­κα­σί­ας ανά­θε­σης.

Η εξέ­λι­ξη αυτή έρ­χε­ται να επι­βε­βαιώ­σει τον θό­ρυ­βο που είχε προ­κα­λέ­σει εξαρ­χής η επι­λο­γή της δη­μο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης να μην προ­χω­ρή­σει σε ανοι­χτή δη­μο­πρα­σία, αλλά να κα­τα­φύ­γει στην εξαι­ρε­τι­κή δια­δι­κα­σία της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­με­νη δη­μο­σί­ευ­ση, επι­κα­λού­με­νη το κα­τε­πεί­γον της κα­τά­στα­σης.

Με την υπ’ αριθ­μόν 1390/2026 Πράξη του Προ­έ­δρου του όγδο­ου Κλι­μα­κί­ου της Αρχής, η οποία κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στη ΔΕΥΑΡ στις 6 Ιου­λί­ου 2026, ορί­στη­κε ως ημε­ρο­μη­νία εξέ­τα­σης της προ­σφυ­γής η 25η Αυ­γού­στου 2026.

Οι 6 λόγοι ακύ­ρω­σης που προ­βάλ­λει  η κα­τα­σκευα­στι­κή εται­ρεία

Ο πυ­ρή­νας της προ­σφυ­γής βρί­σκε­ται στην αμ­φι­σβή­τη­ση της νο­μι­κής βάσης πάνω στην οποία στη­ρί­χθη­κε ολό­κλη­ρη η δια­δι­κα­σία. Η ΑΚΤΩΡ υπο­στη­ρί­ζει ότι η επι­λο­γή της δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­με­νη δη­μο­σί­ευ­ση είναι πα­ρά­νο­μη, διότι δεν συ­ντρέ­χουν οι σω­ρευ­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρ­θρου 269 πε­ρί­πτω­ση δ του Ν. 4412/2016, και ανα­πτύσ­σει προς τούτο 6 δια­κρι­τούς λό­γους.

Ο πρώ­τος λόγος πλήτ­τει την ίδια την έν­νοια του απρό­βλε­πτου γε­γο­νό­τος. Η ΔΕΥΑΡ επι­κα­λέ­στη­κε την κα­κο­και­ρία της 21ης και 22ης Ια­νουα­ρί­ου 2026, η οποία φέ­ρε­ται να προ­κά­λε­σε άνοδο του υδρο­φό­ρου ορί­ζο­ντα, αυ­ξη­μέ­νες πα­ρα­σι­τι­κές εισ­ρο­ές στο απο­χε­τευ­τι­κό δί­κτυο και κίν­δυ­νο υπερ­φόρ­τι­σης της εγκα­τά­στα­σης κατά τη θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο. Η προ­σφεύ­γου­σα αντι­τεί­νει ότι το πρό­βλη­μα χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από την ίδια τη ΔΕΥΑΡ ως δο­μι­κό, συν­δε­ό­με­νο με τη γε­ω­λο­γία της πε­ριο­χής και με βρο­χο­πτώ­σεις πολ­λών προη­γού­με­νων χει­με­ρι­νών πε­ριό­δων. Επι­ση­μαί­νει μά­λι­στα ότι ο Δήμος Ρόδου είχε ήδη κη­ρυ­χθεί, από τις 5 Ια­νουα­ρί­ου 2026, σε κα­τά­στα­ση ει­δι­κής κι­νη­το­ποί­η­σης λόγω κιν­δύ­νου υπερ­φόρ­τι­σης της ΕΕΛ, δη­λα­δή πριν από την κα­κο­και­ρία που επι­κα­λεί­ται η επι­χεί­ρη­ση ως έκτα­κτο και αιφ­νί­διο συμ­βάν.

Ο δεύ­τε­ρος λόγος αφορά τη φύση του ίδιου του έργου. Κατά την προ­σφυ­γή, η σύμ­βα­ση δεν κα­λύ­πτει πε­ριο­ρι­σμέ­νες επεί­γου­σες πα­ρεμ­βά­σεις, αλλά ου­σια­στι­κά μία συ­νο­λι­κή και μό­νι­μη επέ­κτα­ση της εγκα­τά­στα­σης, με νέα γραμ­μή βιο­λο­γι­κής επε­ξερ­γα­σί­ας τε­χνο­λο­γί­ας MBR, μο­νά­δα απο­λύ­μαν­σης με υπε­ριώ­δη ακτι­νο­βο­λία, ανα­ε­ρό­βιο χω­νευ­τή, μο­νά­δα συ­μπα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας, δια­χεί­ρι­ση ιλύος και δί­κτυο επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­σης. Πρό­κει­ται δη­λα­δή, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, για διαρ­θρω­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση που εξυ­πη­ρε­τεί πά­γιες και μα­κρο­χρό­νιες ανά­γκες και έπρε­πε να ανα­τε­θεί με κα­νο­νι­κή ανοι­κτή ή κλει­στή δια­δι­κα­σία.

Ο τρί­τος λόγος εστιά­ζει στην υπέρ­βα­ση του απο­λύ­τως ανα­γκαί­ου μέ­τρου. Ακόμη και αν γι­νό­ταν δεκτό ότι υπήρ­χε επεί­γου­σα ανά­γκη, η ΑΚΤΩΡ δια­τεί­νε­ται ότι μόνο τα έργα ει­σό­δου και πρω­το­βάθ­μιας επε­ξερ­γα­σί­ας θα μπο­ρού­σαν να θε­ω­ρη­θούν άμεσα συν­δε­ό­με­να με αυτήν, ενώ το υπό­λοι­πο και οι­κο­νο­μι­κά με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του αντι­κει­μέ­νου δεν είναι ανα­γκαίο για την προ­σω­ρι­νή αντι­με­τώ­πι­ση της κα­τά­στα­σης.

Ο τέ­ταρ­τος λόγος ανα­δει­κνύ­ει μια ανα­ντι­στοι­χία ανά­με­σα στο πρό­βλη­μα και στην τε­χνι­κή λύση που επι­λέ­χθη­κε. Οι πρό­σθε­τες εισ­ρο­ές φέ­ρο­νται να είναι κυ­ρί­ως κα­θα­ρά υπό­γεια ύδατα, τα οποία αυ­ξά­νουν το υδραυ­λι­κό φορ­τίο της εγκα­τά­στα­σης, όχι όμως το ορ­γα­νι­κό ρυ­πα­ντι­κό φορ­τίο. Κατά την προ­σφυ­γή, θα έπρε­πε να εξε­τα­στούν ηπιό­τε­ρες και τα­χύ­τε­ρες λύ­σεις, όπως δε­ξα­με­νές εξι­σορ­ρό­πη­σης ή κα­ται­γί­δας, στε­γα­νο­ποί­η­ση του δι­κτύ­ου και πε­ριο­ρι­σμέ­να έργα ει­σό­δου, αντί της κα­τα­σκευ­ής μιας ολό­κλη­ρης νέας μο­νά­δας βιο­λο­γι­κής επε­ξερ­γα­σί­ας.

Ο πέμ­πτος λόγος στρέ­φε­ται κατά της ίδιας της ύπαρ­ξης πραγ­μα­τι­κού κα­τε­πεί­γο­ντος. Από την κα­κο­και­ρία έως την έκ­δο­ση της πρό­σκλη­σης πα­ρήλ­θαν πε­ρί­που 5 μήνες, διά­στη­μα που, κατά την ΑΚΤΩΡ, επαρ­κού­σε για επι­σπευ­σμέ­νη ανοι­κτή ή κλει­στή δια­δι­κα­σία. Πα­ράλ­λη­λα, η συ­νο­λι­κή διάρ­κεια του έργου ανέρ­χε­ται σε 24 μήνες, ενώ και τα πρώτα έργα ει­σό­δου απαι­τούν 4 μήνες από την υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης. Συ­νε­πώς, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, δεν θα μπο­ρού­σαν σε καμία πε­ρί­πτω­ση να ολο­κλη­ρω­θούν εγκαί­ρως για τη θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο του 2026, την οποία υπο­τί­θε­ται ότι απο­σκο­πεί να προ­στα­τεύ­σει η επεί­γου­σα ανά­θε­ση.

Ο έκτος λόγος αντλεί­ται από την ίδια τη χρη­μα­το­δο­τι­κή κα­τα­νο­μή του έργου. Για το 2026 προ­βλέ­πε­ται πί­στω­ση μόλις 1.000.000 ευρώ, ενώ τα υπό­λοι­πα 45.600.000 ευρώ με­τα­φέ­ρο­νται στα έτη 2027 και 2028. Το στοι­χείο αυτό, κατά την προ­σφεύ­γου­σα, απο­δει­κνύ­ει ότι το ου­σιώ­δες μέρος του έργου δεν προ­ο­ρί­ζε­ται να εκτε­λε­στεί άμεσα και άρα αναι­ρεί στην πράξη τον επι­κα­λού­με­νο κα­τε­πεί­γο­ντα χα­ρα­κτή­ρα της ανά­θε­σης.

Το πα­ρα­σκή­νιο: ο δια­γω­νι­σμός που άναψε φω­τιές

Η προ­σφυ­γή της ΑΚΤΩΡ έρ­χε­ται να αμ­φι­σβη­τή­σει ευ­θέ­ως τον τρόπο με τον οποίο η ΔΕΥΑΡ επέ­λε­ξε να δη­μο­πρα­τή­σει το έργο. Η ΔΕΥΑΡ απηύ­θυ­νε πρό­σκλη­ση σε 4 μόνο κα­τα­σκευα­στι­κές εται­ρεί­ες, την ENVITEC ΑΕ, τη ΜΗ­ΧΑ­ΝΙ­ΚΗ ΠΕ­ΡΙ­ΒΑΛ­ΛΟ­ΝΤΟΣ ΑΕ, την ΕΡ­ΓΟ­ΤΕΜ ΑΤΕΒΕ και την ΓΚΟ­ΛΙΟ­ΠΟΥ­ΛΟΣ ΑΤΕ, με ρητό όρο ότι δι­καί­ω­μα υπο­βο­λής προ­σφο­ράς είχαν απο­κλει­στι­κά οι προ­σκλη­θέ­ντες φο­ρείς και ότι προ­σφο­ρές άλλων εται­ρειών δεν θα αξιο­λο­γού­νταν. Η προ­θε­σμία που δό­θη­κε στις προ­σκλη­θεί­σες εται­ρεί­ες ήταν μόλις 8 ημέ­ρες, με κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής των προ­σφο­ρών τις 24 Ιου­νί­ου 2026.