Τις δικές του αιχμές άφησε ο βουλευτής της ΝΔ, Γιάννης Παππάς, κατά την εισήγησή του στην ΚΟ του κόμματος για τον υπουργό Επικρατείας, Γιάννη Σκέρτσο, αναφορικά με την κόντρα για το επιτελικό κράτος. «Στη Νέα Δημοκρατία είμαστε μία οικογένεια. Τις διαφωνίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών. Εσείς το είπατε κι αυτό κύριε πρόεδρε στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο. Δεν θα κρυφτώ. Όλοι μιλούν και εμείς οι ίδιοι ακόμα για το επιτελικό κράτος. Το επιτελικό κράτος υπήρξε μια σημαντική μεταρρύθμιση. Έβαλε συντονισμό, πειθαρχία, ταχύτητα και κεντρική παρακολούθηση σε ένα κράτος που για χρόνια λειτουργούσε αποσπασματικά» υπογράμμισε ο κ.Παππάς.
Parapolitika Newsroom
«Καμία μεταρρύθμιση δεν πρέπει να μένει στάσιμη. Η πρότασή μου είναι συγκεκριμένη. Να πάρουμε τα πεδία στα οποία ασκείται κριτική στο επιτελικό κράτος και να τα ενσωματώσουμε ένα προς ένα ως μεταρρυθμίσεις στη νέα φάση λειτουργίας του» πρόσθεσε. «Η πρότασή μου είναι συγκεκριμένη. Να πάρουμε τα πεδία στα οποία ασκείται κριτική στο επιτελικό κράτος και να τα ενσωματώσουμε ένα προς ένα ως μεταρρυθμίσεις στη νέα φάση λειτουργίας του. Να κάνουμε την κριτική εργαλείο βελτίωσης» συμπλήρωσε.
«Εκτιμούμε τους τεχνοκράτες για τη συνεισφορά τους αλλά υπάρχουν φορές που κάνουν πολιτικές τοποθετήσεις και προκαλούν προβλήματα» τόνισε σε άλλο σημείο ο κ.Παππάς.
Γιάννης Παππάς: Ολόκληρη η εισήγησή του
«Κύριε πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
«Ό,τι δεν αλλάζει φθίνει» είπατε τη Δευτέρα κύριε πρόεδρε μιλώντας στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια του Κολλεγίου και η φράση αυτή ήταν η έμπνευση για τη σημερινή μου παρέμβαση.
Θέλω να τοποθετηθώ με θεσμική ευθύνη, με στήριξη στην κυβέρνηση αλλά και με την ειλικρίνεια που οφείλουμε μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
Στη Νέα Δημοκρατία είμαστε μία οικογένεια. Τις διαφωνίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών. Εσείς το είπατε κι αυτό κύριε πρόεδρε στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο.
Δεν θα κρυφτώ. Όλοι μιλούν και εμείς οι ίδιοι ακόμα για το επιτελικό κράτος.
Το επιτελικό κράτος υπήρξε μια σημαντική μεταρρύθμιση. Έβαλε συντονισμό, πειθαρχία, ταχύτητα και κεντρική παρακολούθηση σε ένα κράτος που για χρόνια λειτουργούσε αποσπασματικά.
Το στηρίξαμε, το υπερασπιστήκαμε και αναγνωρίζουμε τη συμβολή του σε κρίσιμες περιόδους.
Ακριβώς επειδή το στηρίζουμε, έχουμε ευθύνη να το εξελίξουμε.
Καμία μεταρρύθμιση δεν πρέπει να μένει στάσιμη.
Η πρότασή μου είναι συγκεκριμένη. Να πάρουμε τα πεδία στα οποία ασκείται κριτική στο επιτελικό κράτος και να τα ενσωματώσουμε ένα προς ένα ως μεταρρυθμίσεις στη νέα φάση λειτουργίας του.
Να κάνουμε την κριτική εργαλείο βελτίωσης.
1ο Υπερσυγκέντρωση αποφάσεων.
Η απάντηση πρέπει να είναι καθαρός χάρτης ευθύνης. Για κάθε μεγάλη κυβερνητική πολιτική πρέπει να γνωρίζουμε ποιος εισηγείται, ποιος αποφασίζει, ποιος εφαρμόζει, ποιος παρακολουθεί και ποιος λογοδοτεί. Η ευθύνη δεν γίνεται να διαχέεται. Πρέπει να έχει θεσμική διαδρομή και ορατό απολογισμό.
2ο Έλλειμμα λογοδοσίας του κεντρικού συντονισμού.
Η απάντηση πρέπει να είναι ετήσιος απολογισμός του επιτελικού κράτους στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Να γνωρίζουμε τι προχώρησε, τι καθυστέρησε, τι απέτυχε, τι διορθώθηκε και τι χρειάζεται αλλαγή. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν πρέπει να ενημερώνεται μόνο όταν χρειάζεται πολιτική στήριξη. Πρέπει να συμμετέχει και στην αξιολόγηση της κυβερνητικής λειτουργίας.
3ο Υποβάθμιση του ρόλου των βουλευτών.
Η απάντηση πρέπει να είναι θεσμική συμμετοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας πριν από κρίσιμες αποφάσεις. Οι βουλευτές δεν είναι απλοί αποδέκτες επιλογών που λαμβάνονται αλλού. Είναι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι της κοινωνίας. Ακούν πρώτοι την πίεση, την αγωνία, την αδικία και την αστοχία της εφαρμογής.
4ο Αθηνοκεντρικός σχεδιασμός.
Η απάντηση πρέπει να είναι υποχρεωτική περιφερειακή αξιολόγηση κάθε μεγάλης πολιτικής. Μιλώ ως βουλευτής Δωδεκανήσου. Η Ρόδος, η Κως, η Κάλυμνος, η Κάρπαθος, η Λέρος, η Πάτμος, το Καστελλόριζο έχουν ανάγκες που δεν αποτυπώνονται πάντα σε έναν οριζόντιο σχεδιασμό. Η νησιωτικότητα σημαίνει ακτοπλοΐα, υγεία, σχολεία, υπηρεσίες, κόστος μετακίνησης, τουριστική πίεση και εθνική παρουσία. Αν μια πολιτική δεν μετρά την επίπτωση στα νησιά, σχεδιάζεται ελλιπώς.
Και εδώ, κύριε πρόεδρε, επιτρέψτε μου να αναφέρω ορισμένες χαρακτηριστικές αστοχίες που βιώνουμε στα Δωδεκάνησα:
* Καθυστερήσεις στις εκμισθώσεις παραλιών από την ΕΤΑΔ μέσα στην τουριστική περίοδο.
* Υπερβολικές χρεώσεις χωρίς ουσιαστική ανταποδοτικότητα προς τις τοπικές κοινωνίες.
* Αποφάσεις για δημόσια ακίνητα και αιγιαλούς χωρίς επαρκή διαβούλευση με την αυτοδιοίκηση.
* Καθυστέρηση στην υλοποίηση του νέου νοσοκομείου της Κω, παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις από το 2022.
* Γραφειοκρατικές εμπλοκές που καθυστερούν κρίσιμες νησιωτικές υποδομές.
* Δυσκαμψία στον τουριστικό και χωροταξικό σχεδιασμό που δεν λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες των νησιών.
* Καθυστερήσεις στο Μεταφορικό Ισοδύναμο και προβλήματα στον συντονισμό των άγονων γραμμών.
Η νησιωτικότητα αναφέρεται σαφώς στο Σύνταγμα και αυτό οφείλουμε να το αναδείξουμε και να το αξιοποιήσουμε.
Αυτές είναι πραγματικές δυσκολίες που δείχνουν ότι το επιτελικό κράτος χρειάζεται μεγαλύτερη ευελιξία, αποκέντρωση και καλύτερη σύνδεση με την τοπική πραγματικότητα.
Πρέπει να χαράξουμε διαχωριστικές γραμμές για ξεκάθαρους ρόλους.
Ξέρετε κάτι;
Εκτιμούμε τους τεχνοκράτες για τη συνεισφορά τους αλλά υπάρχουν φορές που κάνουν πολιτικές τοποθετήσεις και προκαλούν προβλήματα.
5ο Τεχνοκρατική απόσταση από την κοινωνία.
Η απάντηση πρέπει να είναι πολιτική και κοινωνική αξιολόγηση κάθε τεχνοκρατικής εισήγησης. Χρειαζόμαστε στοιχεία, δείκτες, χρονοδιαγράμματα.
Η πολιτική, κρίνεται στον πολίτη. Στο νοσοκομείο, στο σχολείο, στο λιμάνι. Στον αγρότη, στον νησιώτη. Πρέπει να υπηρετεί την πολιτική απόφαση και την κοινωνική ανάγκη.
6ο Διάχυση ευθύνης ανάμεσα στο κέντρο, τα υπουργεία και τη διοίκηση.
Η απάντηση πρέπει να είναι ενιαία αλυσίδα λογοδοσίας. Ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται πού χάθηκε η αρμοδιότητα. Βλέπει κράτος, βλέπει κυβέρνηση και ζητά λύση. Άρα η κυβερνητική μηχανή πρέπει να λειτουργεί ενιαία, από το κέντρο μέχρι τον τελευταίο φορέα εφαρμογής.
7ο Αποφάσεις που φτάνουν στην κοινωνία χωρίς επαρκή πολιτική προετοιμασία.
Μια πολιτική πρέπει να είναι σωστή στο χαρτί, εφαρμόσιμη στο πεδίο και υπερασπίσιμη στην κοινωνία. Πρέπει να γνωρίζουμε εγκαίρως ποιες αντιδράσεις θα προκαλέσει, ποιες ομάδες επηρεάζει και ποια σημεία χρειάζονται διόρθωση πριν δημιουργηθεί πολιτική φθορά.
Κύριε πρόεδρε,
Αυτή είναι η δεύτερη φάση του επιτελικού κράτους που προτείνω. Είναι η μεταρρύθμιση της μεταρρύθμισης.
Αυτό δεν αποδυναμώνει το επιτελικό κράτος. Το κάνει πιο σοβαρό. Πιο λειτουργικό. Πιο χρήσιμο στην κυβέρνηση και πιο κοντά στην κοινωνία.
Στηρίζω τον πρωθυπουργό. Στηρίζω την κυβέρνηση. Στηρίζω τον μεταρρυθμιστικό πυρήνα του επιτελικού κράτους.
Γι’ αυτό ζητώ αλλαγές.
Η κοινωνία δεν ζητά εσωτερικές εξηγήσεις. Ζητά αποτέλεσμα. Ζητά κράτος που ακούει. Ζητά κυβέρνηση που λύνει.
Αυτό πρέπει να υπηρετήσει η νέα φάση του επιτελικού κράτους.
Να κάνουμε το επιτελικό κράτος πιο ισχυρό, πιο υπεύθυνο και πιο αποτελεσματικό.
Σας ευχαριστώ».
Πηγή: parapolitika.gr
