Νέο παραπεμπτικό βούλευμα για ασφαλιστικό σύμβουλο από το δικαστικό συμβούλιο

Με την έκδοση ακόμη ενός παρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος ολο­κλη­ρώ­θηκε η προ­δι­κα­σία στην πολύ­κροτη υπόθεση ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου, ο οποίος καταγ­γέλ­θηκε για παρα­τρα­πε­ζική δρα­στη­ριό­τητα, εκδί­δο­ντας εικο­νικά αµοιβαία κεφά­λαια σε ανυ­πο­ψί­α­στους επεν­δυ­τές.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου μελε­τώ­ντας τα στοι­χεία που προ­έ­κυ­ψαν από έρευνα που προ­κά­λεσε μήνυση μιας κατοί­κου Παρα­δει­σίου (έχει εκδοθεί άλλο βού­λευμα μετά από μήνυση του συζύγου της) έκρινε ότι δεν προ­κύ­πτουν ενδεί­ξεις ενοχής σε βάρος του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου για την πράξη της πλα­στο­γρα­φίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση από την οποία ο υπαί­τιος σκόπευε να προ­σπο­ρί­σει στον εαυτό του ή σε άλλους περιου­σιακό όφελος βλά­πτο­ντας τρίτον και το συνο­λικό όφελος ή η συνο­λική ζημία υπερ­βαί­νουν τις 120.000 ευρώ.

Εκρινε επίσης ότι δεν προ­κύ­πτουν ενδεί­ξεις ενοχής σε βάρος ενός τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου για τις πράξεις της πλα­στο­γρα­φίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση από την οποία ο υπαί­τιος σκόπευε να προ­σπο­ρί­σει στον εαυτό του ή σε άλλους περιου­σιακό όφελος βλά­πτο­ντας τρίτον και το συνο­λικό όφελος ή η συνο­λική ζημία υπερ­βαί­νουν τις 120.000 ευρώ και της πλα­στο­γρα­φίας μετά χρήσεως κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια, όπου το συνο­λικό όφελος και η συνο­λική ζημία υπερ­βαί­νουν τις 30.000 ευρώ.

Κρίθηκε επι­πλέον ότι δεν προ­κύ­πτουν ενδεί­ξεις ενοχής σε βάρος ακόμη ενός ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου για καμία από τις πράξεις για τις οποίες ασκή­θηκε ποινική δίωξη σε βάρος του.

Αντι­θέ­τως, κρίθηκε ότι προ­κύ­πτουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις ενοχής του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου για υπε­ξαί­ρεση κατ’ εξα­κο­λού­θηση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας, ενώ το συνο­λικό αντι­κεί­μενο της πράξης υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ και για  πλα­στο­γρα­φία μετά χρήσεως κατ΄ε­ξα­κο­λού­θηση, κατ΄ε­πάγ­γελμα και κατά συνή­θεια όπου το συνο­λικό όφελος και η συνο­λική ζημία υπερ­βαί­νουν τις 30.000 ευρώ, του τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου για άμεση συνέρ­γεια σε υπε­ξαί­ρεση κατ’ εξα­κο­λού­θηση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου, και δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας.

Τον Ιούνιο του 1998 ο ασφα­λι­στής, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η μηνύ­τρια, την έπεισε ότι επέρ­χε­ται χρη­μα­τι­στη­ριακή κρίση και ότι έπρεπε να εξα­γο­ρά­σει στα­διακά τα μετο­χι­κού χαρα­κτήρα μερίδια αμοι­βαίων κεφα­λαίων και να τα επεν­δύ­σει σε μερίδια αμοι­βαίων κεφα­λαίων ομο­λο­για­κού χαρα­κτήρα.

Ανα­φέ­ρε­ται εν συνε­χεία στις περιο­δι­κές ενη­με­ρώ­σεις για την πορεία των επεν­δύ­σεών της στα αμοι­βαία του μηνυό­με­νου ασφα­λι­στή και υπο­στη­ρί­ζει πως την παρέ­πεισε να επεν­δύ­σει σε πρό­σθετη επέν­δυση σε άλλα αμοι­βαία κεφά­λαια μέσω τρά­πε­ζας που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Ρόδο, που ήταν δήθεν μεσεγ­γυού­χος και θεμα­το­φύ­λα­κας της επέν­δυ­σης, ενέρ­γεια στην οποία, όπως καταγ­γέλ­λει, είχε αρωγό και συνερ­γάτη του τρα­πε­ζικό υπάλ­ληλο, με συνέ­πεια να υποστεί ζημιά ύψους 323.725 ευρώ.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύµβουλος υπο­στη­ρί­ζει στον αντί­ποδα ότι η µηνύτρια είχε πλήρη ενηµέρωση για την επέν­δυση των χρηµάτων της, πράγµα το οποίο φέρεται να συνοµολογεί σε εξώδικό της η ασφα­λι­στική εται­ρεία.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι της έχουν απο­δο­θεί οι επεν­δύ­σεις της, ενώ κάνει λόγο και για ένα δάνειο ύψους 147.000 ευρώ που είχε λάβει από το σύζυγό της και την ίδια το οποίο, όπως δια­τεί­νε­ται, έχει επι­στρέ­ψει.

Ο ταμίας της τρά­πε­ζας αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα σε βάρος του επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η μηνύ­τρια είχε ανα­λά­βει 10.000 ευρώ έχοντας υπο­γρά­ψει σχετικό ένταλμα πλη­ρω­μής πράγμα που ισχύει και για τη δεύτερη ανάληψη που έκανε ποσού 21.000 ευρώ, αλλά και ακόμη μια ύψους 40.000 ευρώ.

Επί του εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής, όπως τόνισε, υπάρχει και σημεί­ωση για κατά­θεση με συμ­ψη­φι­σμό σε λογα­ρια­σμό που ανήκει στον ασφα­λι­στή η οποία προ­φα­νώς του δόθηκε, όπως εξήγησε, από τη μηνύ­τρια.

Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέον ότι η μηνύ­τρια μετέ­βαινε στην τράπεζα μαζί με τον ασφα­λι­στή και προ­έ­βαι­ναν μετά από μεταξύ τους συνεν­νο­ή­σεις σε διά­φο­ρες ανα­λή­ψεις και κατα­θέ­σεις.

Επε­σή­μανε, επι­πλέον, ότι από τον Ιούνιο του 2008 μέχρι τον Δεκέμ­βριο του 2010 οπότε και υπε­βλήθη η μήνυση η μηνύ­τρια δεν είχε ποτέ ξανά δια­μαρ­τυ­ρη­θεί.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο δια­πί­στωσε ότι η μηνύ­τρια υπήρξε αντι­συμ­βαλ­λό­μενη της ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας σε επτά λογα­ρια­σμούς (μητρώα) αμοι­βαίων κεφα­λαίων και ότι όλα τα ποσά των εξα­γο­ρών των επεν­δύ­σεων πιστώ­νο­νταν για λογα­ρια­σμό της στην Εμπο­ρική Τράπεζα.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται μολο­νότι εισέ­πραττε με την ιδιό­τητα του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου ποσά από τον λογα­ρια­σμό της στην Εμπο­ρική Τράπεζα, προ­κει­μέ­νου στη συνέ­χεια να τα επα­να­κα­τα­θέ­σει για λογα­ρια­σμό της σε λογα­ρια­σμό, που τηρούσε η Γενική Τράπεζα στην Εμπο­ρική Τράπεζα ως θεμα­το­φύ­λα­κας των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων αμοι­βαίων κεφα­λαίων, εντού­τοις ιδιο­ποι­ή­θηκε παρά­νομα τα χρήματα, που περι­ήλ­θαν στην κατοχή του.