Από τη Ρόδο στον Άρειο Πάγο η τύχη τριών εκζητούμενων με διεθνή εντάλματα σύλληψης

• Σφρα­γί­στη­καν οι παρα­δό­σεις υπηκόων Τατζι­κι­στάν και Τουρ­κίας για ναρ­κω­τικά και από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας, ενώ στις 22 Μαΐου 2026 κρί­νε­ται η έκδοση Γερ­μα­νού κατα­ζη­τού­με­νου από τις ελβε­τι­κές αρχές για σειρά ένοπλων ληστειών

Σε τρεις δια­φο­ρε­τι­κές υπο­θέ­σεις εκδό­σεως αλλο­δα­πών, που αφορούν εγκλή­ματα δια­φο­ρε­τι­κής βαρύ­τη­τας και χώρες προ­έ­λευ­σης από την Κεντρική Ασία έως την κεντρική Ευρώπη, κλήθηκε να απο­φαν­θεί ο Άρειος Πάγος μετά τις γνω­μο­δο­τι­κές απο­φά­σεις του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου.

Δύο από τις εφέσεις, που είχαν ασκηθεί από τους ίδιους τους εκζη­τού­με­νους, απορ­ρί­φθη­καν, με απο­τέ­λε­σμα να επι­κυ­ρω­θούν οι απο­φά­σεις του δευ­τε­ρο­βάθ­μιου δικα­στη­ρίου της Ρόδου, ενώ η τρίτη ανα­μέ­νε­ται να εκδι­κα­στεί την 22α Μαΐου 2026.

Εκδο­τέος στο Τατζι­κι­στάν για 750 γραμ­μά­ρια χασίς

Με την υπ’ αρίθμ. 367/2026 απόφαση του Αρείου Πάγου απορ­ρί­φθηκε η έφεση κατά της υπ’ αρίθμ. 172/2025 από­φα­σης του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, η οποία είχε γνω­μο­δο­τή­σει υπέρ της έκδοσης 36χρονου υπηκόου Τατζι­κι­στάν στις αρχές της χώρας του. Σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, ο εκζη­τού­με­νος διώ­κε­ται για το αδίκημα της δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών, βάσει του άρθρου 200 του Ποι­νι­κού Κώδικα της Δημο­κρα­τίας του Τατζι­κι­στάν, πράξη αξιό­ποινη και κατά την ελλη­νική ποινική νομο­θε­σία.

Η αίτηση έκδοσης δια­βι­βά­στηκε από τις τατζι­κι­κές αρχές μέσω της Interpol, σε εκτέ­λεση εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης που είχε εκδοθεί από το Δικα­στή­ριο της πόλης Μποχτάρ. Όπως προ­κύ­πτει από τα έγγραφα που τέθηκαν υπόψη του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, ο εκζη­τού­με­νος φέρεται να εμπλέ­κε­ται, από κοινού με συγκα­τη­γο­ρού­μενο, σε υπόθεση από­κτη­σης και μετα­πώ­λη­σης ναρ­κω­τι­κής ουσίας τύπου χασίς, βάρους 750 γραμ­μα­ρίων. Σύμφωνα με την εκδοχή των αρχών του Τατζι­κι­στάν, στις αρχές Αυγού­στου 2023 παρέ­δω­σαν την ποσό­τητα σε τρίτο πρόσωπο στην πόλη Ντου­σάν­μπε, με σκοπό την περαι­τέρω διάθεσή της. Αργό­τερα, στις 18 Αυγού­στου 2023, εντο­πί­στη­καν 540,50 γραμ­μά­ρια της ίδιας ουσίας κρυμ­μένα σε αερα­γωγό μπάνιου οικίας, ενώ ο εκζη­τού­με­νος, σύμφωνα πάντα με την αλλο­δαπή δικο­γρα­φία, διέφυγε για να απο­φύ­γει τη σύλληψη.

Ο 36χρονος, ο οποίος είχε ήδη συλ­λη­φθεί στη Ρόδο τον Οκτώ­βριο του 2025 και κρα­τεί­ται στο Σωφρο­νι­στικό Κατά­στημα Κορυ­δαλ­λού για άλλη ποινική του εκκρε­μό­τητα, υπο­στή­ριξε ενώπιον του Συμ­βου­λίου ότι κιν­δυ­νεύει η ζωή του σε περί­πτωση επι­στρο­φής στη χώρα του, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι ανα­ζη­τεί­ται από συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νους του ακόμη και εντός των φυλακών. Δια­τεί­νε­ται μάλιστα ότι του παρα­δό­θηκε τσάντα την οποία απλώς μετέ­φερε, χωρίς να γνω­ρί­ζει το περιε­χό­μενό της. Παρά τους ισχυ­ρι­σμούς αυτούς, το Συμ­βού­λιο Εφετών έκρινε ότι συντρέ­χουν όλες οι θετικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις της έκδοσης και απου­σιά­ζουν οι αρνη­τι­κές, ανα­βάλ­λο­ντας ωστόσο την παρά­δοσή του μέχρι την έκτιση της ποινής που του επι­βλή­θηκε στην Ελλάδα. Η μέγιστη ποινή που μπορεί να του επι­βλη­θεί στο Τατζι­κι­στάν είναι κάθειρξη 12 ετών.

Στις τουρ­κι­κές αρχές 27χρονος για από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας

Με την υπ’ αρίθμ. 436/2026 απόφαση του Αρείου Πάγου επι­κυ­ρώ­θηκε η υπ’ αρίθμ. 187/2025 απόφαση του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, που αφορά στην έκδοση 27χρονου υπηκόου Τουρ­κίας στις τουρ­κι­κές αρχές. Ο εκζη­τού­με­νος, ναυ­τι­κός στο επάγ­γελμα, είχε κατα­δι­κα­στεί τελε­σί­δικα σε ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών, 5 μηνών και 7 ημερών για το αδίκημα της από­πει­ρας ανθρω­πο­κτο­νίας από το 4ο Ποινικό Τμήμα του Εφε­τείου της Σμύρνης, με την απόφαση να επι­κυ­ρώ­νε­ται από το Ανώτατο Ακυ­ρω­τικό Δικα­στή­ριο της Τουρ­κίας τον Μάρτιο του 2025. Από την επι­βλη­θείσα ποινή απο­μέ­νει υπό­λοιπο προς έκτιση πέντε ετών, δύο μηνών και 23 ημερών.

Ο 27χρονος συνε­λή­φθη στη Ρόδο τον Δεκέμ­βριο του 2025, κατόπιν Ερυθράς Αγγε­λίας Διεθνών Ανα­ζη­τή­σεων της Interpol Τουρ­κίας. Ενώπιον του Συμ­βου­λίου Εφετών αρνή­θηκε σθεναρά την έκδοσή του, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι διώ­κε­ται για τις αρι­στε­ρές πολι­τι­κές του πεποι­θή­σεις και τη συμ­με­τοχή του στο αντι­πο­λι­τευ­τικό κόμμα CHP. Δια­τεί­νε­ται ότι η πραγ­μα­τική του κατα­δίκη αφο­ρούσε στην κατη­γο­ρία συμ­με­το­χής σε θρη­σκευ­τική οργά­νωση και όχι στην από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας, την οποία αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά. Ισχυ­ρί­στηκε επίσης ότι κατά την προ­σω­ρινή του κράτηση στην Τουρκία υπέστη βασα­νι­στή­ρια, ανα­φε­ρό­με­νος μεταξύ άλλων σε φάλαγγα και απο­μό­νωση σε σκο­τεινά κελιά.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, ο εκζη­τού­με­νος είχε προ­σκο­μί­σει απλό αντί­γραφο τουρ­κι­κής δικα­στι­κής από­φα­σης, την οποία επι­κα­λέ­στηκε ως από­δειξη ότι η κατα­δίκη του αφο­ρούσε δια­φο­ρε­τικό αδίκημα. Ωστόσο, το Περι­φε­ρειακό Γραφείο Ασύλου Ρόδου, εξε­τά­ζο­ντας το αίτημα διε­θνούς προ­στα­σίας που είχε υπο­βά­λει, διε­νήρ­γησε έρευνα στο Εθνικό Πλη­ρο­φο­ριακό Δικα­στικό Σύστημα της Τουρ­κίας και δια­πί­στωσε ότι δεν υφί­στατο τέτοια απόφαση με το συγκε­κρι­μένο περιε­χό­μενο. Το Συμ­βού­λιο Εφετών έκρινε ότι το γεγονός πως ο εκζη­τού­με­νος είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος δύο φορές κατά τη διάρ­κεια της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης δεν συνάδει με τον ισχυ­ρι­σμό περί στο­χευ­μέ­νης πολι­τι­κής δίωξης. Όπως σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά, εάν υπήρχε σχέδιο σε βάρος του, δεν θα του είχε δοθεί η δυνα­τό­τητα να αφεθεί ελεύ­θε­ρος, δια­φεύ­γο­ντας τελικά στην Ελλάδα.

Στις 22 Μαΐου η εκδί­καση της έφεσης Γερ­μα­νού κατα­ζη­τού­με­νου από την Ελβετία

Στον Άρειο Πάγο εκκρε­μεί η εκδί­καση της έφεσης κατά της υπ’ αρίθμ. 30/2026 από­φα­σης του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, η οποία προσ­διο­ρί­στηκε για την 22α Μαΐου 2026. Η υπόθεση αφορά 46χρονο υπήκοο Γερ­μα­νίας, μάγειρα στο επάγ­γελμα, ο οποίος ζητεί­ται από τις ελβε­τι­κές αρχές βάσει Ευρω­παϊ­κού Εντάλ­μα­τος Σύλ­λη­ψης, σε εκτέ­λεση τελε­σί­δι­κης από­φα­σης του Καντο­νι­κού Δικα­στη­ρίου της Λου­κέρ­νης που εκδό­θηκε τον Δεκέμ­βριο του 2023.

Ο εκζη­τού­με­νος έχει κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης τριών ετών και τριών μηνών, από την οποία θα αφαι­ρε­θούν 245 ημέρες ήδη εκτι­θεί­σας κρά­τη­σης. Η κατα­δίκη του αφορά πολ­λα­πλές ληστείες, από­πειρα ληστείας, ληστρική εκβίαση, παρά­βαση του ελβε­τι­κού νόμου περί όπλων και παρά­νομη είσοδο στη χώρα. Σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία που τέθηκε υπόψη του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, οι πράξεις φέρο­νται να τελέ­στη­καν κατά το διά­στημα από τον Απρίλιο του 2016 έως τον Ιανουά­ριο του 2019. Πρό­κει­ται για σειρά ληστειών σε κατα­στή­ματα και πρα­τή­ριο καυ­σί­μων στις πόλεις Λου­κέρνη, Ζουγκ και Χόχντορφ, με χρήση όπλου, καθώς και για ληστρική εκβίαση εντός εμπο­ρι­κού κτηρίου, όπου, σύμφωνα με τις ελβε­τι­κές αρχές, ο δράστης απέ­σπασε ποσό άνω των 10.000 ελβε­τι­κών φράγκων από υπάλ­ληλο, στρέ­φο­ντας πιστόλι ενα­ντίον της.

Ο 46χρονος συνε­λή­φθη στη Ρόδο τον Φεβρουά­ριο του 2026 και κρα­τεί­ται προ­σω­ρινά στο Σωφρο­νι­στικό Κατά­στημα Κω. Η υπε­ρα­σπι­στική του γραμμή ενώπιον του Συμ­βου­λίου Εφετών στη­ρί­χθηκε στο επι­χεί­ρημα ότι δικά­στηκε ερήμην, χωρίς να παρα­στεί ούτε στον πρώτο βαθμό ούτε κατά την εκδί­καση της έφεσής του, καθώς, όπως υπο­στή­ριξε, του είχε απα­γο­ρευ­θεί η είσοδος στην Ελβετία ήδη από το έτος 2017. Επι­κα­λέ­στηκε δε τη διάταξη του άρθρου 12 του ν. 3251/2004, που προ­βλέ­πει δυνη­τικό λόγο άρνησης εκτέ­λε­σης ευρω­παϊ­κού εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης σε περί­πτωση μη αυτο­πρό­σω­πης εμφά­νι­σης του κατη­γο­ρου­μέ­νου στη δίκη.

Το Συμ­βού­λιο Εφετών απέρ­ριψε τους ισχυ­ρι­σμούς, δια­πι­στώ­νο­ντας ότι ο εκζη­τού­με­νος είχε κληθεί νομίμως στην ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, εκπρο­σω­πή­θηκε από πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο που υπέβαλε μάλιστα και αίτηση προ­σκό­μι­σης απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, ενώ προη­γου­μέ­νως είχε ζητήσει ο ίδιος αναβολή της υπό­θε­σης λόγω ασθε­νείας, στοι­χείο που, κατά την κρίση του Συμ­βου­λίου, δηλώνει ότι είχε επι­κοι­νω­νία με τον συνή­γορό του. Σημειώ­νε­ται μάλιστα ότι ο ισχυ­ρι­σμός περί απα­γό­ρευ­σης εισόδου στην Ελβετία ουδέ­ποτε προ­βλή­θηκε ενώπιον του Καντο­νι­κού Δικα­στη­ρίου της Λου­κέρ­νης. Με την έφεσή του στον Άρειο Πάγο, ο 46χρονος επι­διώ­κει την ανα­τροπή της από­φα­σης που δια­τάσ­σει την παρά­δοσή του στις ελβε­τι­κές δικα­στι­κές αρχές.