Ρόδος : Σκότωσε τη μητέρα του, αλλά θα την κληρονομήσει!

Με κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, πε­ριέρ­χο­νται στην πε­ριου­σία του προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νου μη­τρο­κτό­νου Νι­κο­λά­ου Μπα­τζα­κά­κη του Ιω­άν­νη, 26 ετών, εξ’ αδιαι­ρέ­του με τα δύο αδέλ­φια του, τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία της 61χρο­νης Ευαγ­γε­λί­ας (Αν­τζε­λας) Ιε­ρο­βα­σί­λη του Γε­ωρ­γί­ου, ενώ απο­κλεί­ε­ται το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα στον εν δια­στά­σει σύ­ζυ­γό της.

Κα­τη­γο­ρού­με­νοι για την ιδιαι­ζό­ντως ει­δε­χθή δο­λο­φο­νία της 61χρο­νης, το από­γευ­μα της 19ης Ιου­νί­ου 2012, στο σπίτι της, στο Γεν­νά­δι, είναι συ­γκε­κρι­μέ­να ο γιός της Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης και για συ­νέρ­γεια στο φόνο κα­τη­γο­ρεί­ται η 36χρονη Ρω­σί­δα, πρώην σύ­ντρο­φος του, Ιakouleva Irini του Οleg.

Οι δύο δρά­στες σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, που τους έχει απαγ­γελ­θεί, την Τρίτη, 19 Ιου­νί­ου 2012 και πε­ρί­που απο­γευ­μα­τι­νές προς βρα­δι­νές ώρες και κα­τό­πιν προ­με­λε­τη­μέ­νου σχε­δί­ου, με­τέ­βη­σαν στην οικία του θύ­μα­τος, στο Γεν­νά­δι.

Βρή­καν το θύμα έξω από το σπίτι της, να πο­τί­ζει τον κήπο.

Ο Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης ζή­τη­σε από τη μη­τέ­ρα του να του φτιά­ξει καφέ, με σκοπό να μπει στο σπίτι και να την αιφ­νι­διά­σει.

Η τε­λευ­ταία ει­σήλ­θε στο χώρο της κου­ζί­νας και τη στιγ­μή που γύ­ρι­σε την πλάτη της, ο 26χρο­νος άρ­χι­σε να την χτυ­πά­ει με το μα­χαί­ρι στο πίσω μέρος του σώ­μα­τός της.

Στη συ­νέ­χεια και ενώ το θύμα βρι­σκό­ταν πε­σμέ­νο στο πά­τω­μα, ο Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης συ­νέ­χι­σε να επι­φέ­ρει σε αυτή πλήγ­μα­τα και στο μπρο­στι­νό μέρος του σώ­μα­τός της, κα­τα­φέρ­νο­ντας σε αυτήν συ­νο­λι­κά δε­κα­τρία τραύ­μα­τα (νυγ­μούς – τομές).

Από τα ανω­τέ­ρω πλήγ­μα­τα το θύμα δεν κα­τέ­λη­ξε αμέ­σως, αλλά βο­γκού­σε.

Τότε η Ρω­σί­δα φέ­ρε­ται, ενώ πα­ρα­κο­λου­θού­σε απα­θής την ανω­τέ­ρω πράξη, εν­θαρ­ρύ­νο­ντας με την πα­ρου­σία της τον δρά­στη, να του ζή­τη­σε να την απο­τε­λειώ­σει, πα­ρο­τρύ­νο­ντας τον με την έκ­φρα­ση «απο­τε­λεί­ω­σέ την γιατί δεν αντέ­χω τις κραυ­γές».

Σύμ­φω­να με το ίδιο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, σε αντα­πό­κρι­ση των πα­ρο­τρύν­σε­ών της, ο δρά­στης προ­σέγ­γι­σε εκ νέου το θύμα και κα­τά­φε­ρε σ’ αυτήν ένα τραύ­μα στο λαιμό.

Αμέ­σως μετά και λόγω του ό,τι το πά­τω­μα είχε πλημ­μυ­ρί­σει από το αίμα του θύ­μα­τος, τη με­τέ­φε­ραν στα αρι­στε­ρά της κου­ζί­νας (όπου και ανευ­ρέ­θη), κα­θά­ρι­σαν τον τόπο του εγκλή­μα­τος και δη το αίμα και τα δα­χτυ­λι­κά τους απο­τυ­πώ­μα­τα, πέ­τα­ξαν τα ρούχα και τα πα­πού­τσια τους σε σα­κού­λες, πλύ­θη­καν και φό­ρε­σαν κα­θα­ρά ρούχα και υπο­δή­μα­τα.

Η Ρω­σί­δα φέ­ρε­ται να πρό­τει­νε να ανοί­ξουν τα συρ­τά­ρια της οι­κί­ας και να πε­τά­ξουν έξω τα ρούχα, ώστε να φανεί σαν λη­στεία. Στη συ­νέ­χεια απο­χώ­ρη­σαν από την οικία του θύ­μα­τος και αφού μοί­ρα­σαν τα πει­στή­ρια του εγκλή­μα­τος, και δη το μα­χαί­ρι, που χρη­σι­μο­ποί­η­σε και τα μα­τω­μέ­να τους ρούχα και πα­πού­τσια σε διά­φο­ρες σα­κού­λες, τα πέ­τα­ξαν σε κά­δους απορ­ριμ­μά­των, που βρί­σκο­νταν στα χωριά γύρω από το Γεν­νά­δι.

Κί­νη­τρο του φόνου, ήταν, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, να πε­ριέλ­θει στην κυ­ριό­τη­τα του Νι­κό­λα­ου Μπα­τζα­κά­κη, μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς της  μη­τρός του.

Και ο στό­χος του, παρά την ομο­λο­γία του, φέ­ρε­ται να επι­τεύ­χθη­κε…

Σύμ­φω­να με την από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου μέχρι και την συ­ζή­τη­ση του κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου, δεν είχε δη­μο­σιευ­θεί δια­θή­κη της θα­νού­σης, η οποία κα­τέ­λι­πε ως πλη­σιέ­στε­ρους συγ­γε­νείς το σύ­ζυ­γο της, Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, τα δύο τέκνα της, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της με τον ως άνω σύ­ζυ­γο της, Νι­κό­λαο Μπα­τζα­κά­κη και Με­λαν­θία Μπα­τζα­κά­κη, καθώς επί­σης και το τέκνο της από προη­γού­με­νο γάμο της με το Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Τσα­μπί­κο Κου­φά­δη, δο­θέ­ντος ότι το έτερο τέκνο, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της με τον Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Πα­ντε­λής – Νι­κό­λα­ος Κου­φά­δης, είχε προ­α­πο­βιώ­σει αυτής, στις 26 Φε­βρουα­ρί­ου 1986.

Πε­ραι­τέ­ρω, η εν λόγω θα­νού­σα είχε ασκή­σει ενα­ντί­ον του δεύ­τε­ρου συ­ζύ­γου της, Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, το 2010 αγωγή στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την οποία ζη­τού­σε να λυθεί ο εν λόγω γάμος της, για το λόγο ότι βρι­σκό­ταν με αυτόν σε διά­στα­ση για διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο της διε­τί­ας.

Η αγωγή εκεί­νη συ­ζη­τή­θη­κε κατά τη δια­δι­κα­σία των γα­μι­κών δια­φο­ρών στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στις 17 Φε­βρουα­ρί­ου 2011, αντι­μω­λία των δια­δί­κων συ­ζύ­γων και επ’ αυτής εκ­δό­θη­κε η με αριθ­μό 89/2011 από­φα­ση του ως άνω Δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δέ­χτη­κε ως νόμω και ουσία βά­σι­μη την αγωγή και κή­ρυ­ξε τη λύση του γάμου τους, καθώς έκρι­νε ότι οι διά­δι­κοι βρί­σκο­νταν σε διά­στα­ση για χρο­νι­κό διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο των δύο ετών, και δη από το έτος 2002 μέχρι και τη συ­ζή­τη­ση της αγω­γής, κάτι το οποίο ομο­λό­γη­σε εξάλ­λου και ο ενα­γό­με­νος σύ­ζυ­γος με τις προ­τά­σεις που κα­τέ­θε­σε κατά τη συ­ζή­τη­ση της αγω­γής.

Δεν προ­κύ­πτει ότι η από­φα­ση αυτή είχε κα­τα­στεί αμε­τά­κλη­τη κατά το χρόνο θα­νά­του της ενά­γου­σας, στις 20 Ιου­νί­ου 2012 και συ­νε­πώς κατά το χρόνο αυτό αυτή πα­ρέ­με­νε ακόμη συν­δε­δε­μέ­νη με τα δεσμά του γάμου με τον Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου.

Πλην όμως, δε­δο­μέ­νου ότι η προ­κεί­με­νη θα­νού­σα είχε ασκή­σει προ του θα­νά­του της ενα­ντί­ον του τε­λευ­ταί­ου την προ­πα­ρα­τε­θεί­σα, αγωγή δια­ζυ­γί­ου στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στη­ρι­ζό­με­νη σε βά­σι­μο λόγο δια­ζυ­γί­ου, όπως συ­νά­γε­ται εκ του ό,τι αφε­νός μεν τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά επί των οποί­ων ερεί­δε­το ο λόγος αυτός δια­ζυ­γί­ου τα ομο­λό­γη­σε με τις προ­τά­σεις του ο σύ­ζυ­γος της και αφε­τέ­ρου τον λόγο αυτόν τον έκρι­νε βά­σι­μο το δι­κά­σαν την αγωγή εκεί­νη Δι­κα­στή­ριο, απο­κλεί­ε­ται το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα του συ­ζύ­γου της επί της κλη­ρο­νο­μιαί­ας αυτής πε­ριου­σί­ας.

Επο­μέ­νως, μόνοι εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι της απο­βιω­σά­σης Ευαγ­γε­λί­ας Ιε­ρο­βα­σί­λη του Γε­ωρ­γί­ου κρί­θη­καν ο υιός της από τον πρώτο γάμο της με το Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Τσα­μπί­κος Κου­φά­δης, καθώς επί­σης και τα τέκνα της από το δεύ­τε­ρο γάμο της με τον Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης και Με­λαν­θία Μπα­τζα­κά­κη, αντί­στοι­χα.

Τα τρία δε αυτά τέκνα της την κλη­ρο­νο­μούν κατά πο­σο­στό ενός τρί­του (πο­σο­στό 1/3) εξ αδιαι­ρέ­του έκα­στο στο σύ­νο­λο της κλη­ρο­νο­μιαί­ας πε­ριου­σί­ας της.

Πε­ραι­τέ­ρω, δεν υπήρ­χε εκ­κρε­μής δίκη σχε­τι­κή με το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα των εν λόγω εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μων ούτε άλλα    πρό­σω­πα,    τα    οποία    να    απο­κλεί­ουν    ή    να πε­ριο­ρί­ζουν    το    κλη­ρο­νο­μι­κό    δι­καί­ω­μα     τους,     ενώ εξάλ­λου οι κλη­ρο­νό­μοι αυτοί δεν είχαν απο­ποι­η­θεί μέχρι και    την   προη­γου­μέ­νη    της    συ­ζή­τη­σης    την    κατά    τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα επα­χθεί­σα σε αυ­τούς κλη­ρο­νο­μιά.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο πρώην σύ­ζυ­γος της 61χρο­νης έχει αφε­θεί ελεύ­θε­ρος χωρίς όρους από την κα­τη­γο­ρία της από­πει­ρας εκ­βί­α­σης της δο­λο­φο­νη­θεί­σης, σε χρόνο πολύ πριν το έγκλη­μα.

Ήταν εκεί­νος που με την αλ­λο­δα­πή σύ­ντρο­φό του, κα­τήγ­γει­λε στις αρχές ότι δο­λο­φό­νος ήταν ο γιός του!

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», όταν ο 26χρο­νος γιός του νο­ση­λευό­ταν στο Βε­νι­ζέ­λειο στην Κρήτη, είχε εκ­μυ­στη­ρευ­τεί στην αλ­λο­δα­πή σύ­ζυ­γό του, αφού εκεί­νη τον πε­ριέ­θαλ­πε καθ’ όλη τη διάρ­κεια της νο­ση­λεί­ας του, ότι ήταν ο φο­νιάς.

Ο κ. Μπα­τζα­κά­κης είχε τεθεί εξάλ­λου στο στό­χα­στρο των αρχών ως ένας από τους κύ­ριους υπό­πτους στην υπό­θε­ση διότι σε ανύ­πο­πτο χρόνο η πρώην σύ­ζυ­γός του είχε κα­ταγ­γεί­λει ότι είχε απο­πει­ρα­θεί να  την εκ­βιά­σει για να απο­κο­μί­σει μέρος της πε­ριου­σί­ας της.

Μετά τον φόνο, η κόρη του αλλά και ο ετε­ρο­θα­λής αδερ­φός της από την Αυ­στρα­λία, είχαν κατ’ επα­νά­λη­ψη υπο­στη­ρί­ξει ότι είχε συμ­με­το­χή στο έγκλη­μα.

Ο κ. Μπα­τζα­κά­κης υπο­στη­ρί­ζει ότι ο λόγος είναι να πά­ρουν την πε­ριου­σία που δη­μιούρ­γη­σε με τη σύ­ζυ­γο του κατά τη διάρ­κεια του έγ­γα­μου βίου τους.

Ση­μειώ­νε­ται  ότι η Ιε­ρο­βα­σί­λη είχε κα­τα­φέ­ρει να δη­μιουρ­γή­σει με τα χρό­νια μια αξιό­λο­γη πε­ριου­σία. Είχε στην ιδιο­κτη­σία της συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρί­που 10 ακί­νη­τα και δια­με­ρί­σμα­τα.

Σε 6 εξ’ αυτών ήταν συ­νι­διο­κτή­τρια και συ­γκε­κρι­μέ­να σε ένα δια­μέ­ρι­σμα στην οδό Ιερού Λόχου, σε μια οικία στο Γεν­νά­δι, σε ένα οι­κό­πε­δο στη Σά­λα­κο και σ΄ ένα τμήμα οι­κο­πέ­δου στα πε­ρί­χω­ρα της πόλης της Ρόδου.

Δια­τη­ρού­σε επι­πλέ­ον θυ­ρί­δα στην Alpha Bank και λο­γα­ρια­σμό με υπό­λοι­πο πε­ρί­που 70.000 ευρώ.