Μαρινάκης: Όσοι λένε να καταργηθεί ο σταυρός στις εκλογές, ακολουθούν έναν επικίνδυνο δρόμο ελιτισμού

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συ­νέ­ντευ­ξη στην ΕΡΤ, ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος Παύ­λος Μα­ρι­νά­κης το­πο­θε­τή­θη­κε για το ζή­τη­μα του ρου­σφε­τιού, τις πο­λι­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις της κυ­βέρ­νη­σης, αλλά και τις εξε­λί­ξεις γύρω από την υπό­θε­ση του ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ, στέλ­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα μη­νύ­μα­τα για τον ρόλο της Δι­καιο­σύ­νης και την ανά­γκη θε­σμι­κής σο­βα­ρό­τη­τας.

Ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος ερω­τη­θείς για την κα­τάρ­γη­ση του σταυ­ρού προ­τί­μη­σης απά­ντη­σε ότι «επί της αρχής δεν απορ­ρί­πτου­με τί­πο­τε» ως κυ­βέρ­νη­ση. Ωστό­σο, εκ­φρά­ζο­ντας την προ­σω­πι­κή του άποψη, είπε ότι είναι αντί­θε­τος με αυτή την ρύθ­μι­ση.

«Ως Παύλο Μα­ρι­νά­κη με βρί­σκει αντί­θε­το. Θεωρώ ότι η μι­κρής έκτα­σης πε­ρι­φέ­ρειες είναι πολύ πιο πι­θα­νό, να οδη­γή­σουν σε φαι­νό­με­να τα οποία έχου­με δει τα προη­γού­με­να χρό­νια, γιατί υπάρ­χει πιο πολύ απευ­θεί­ας επαφή» τό­νι­σε, για να προ­σθέ­σει: «Για μένα ο σταυ­ρός είναι πολύ προ­τι­μό­τε­ρος από την όποια λίστα […] Θεωρώ το σταυ­ρό ιερό. Οποια­δή­πο­τε πρό­τα­ση μειώ­νει για μένα την αξία του σταυ­ρού είναι λάθος, είναι προς τη λάθος κα­τεύ­θυν­ση. Αλλά, είναι μια ταυ­το­τι­κή προ­σω­πι­κή θέση που την εκ­φρά­ζω. Θεωρώ ότι ο σταυ­ρός έχει πολλά πα­ρα­πά­νω θε­τι­κά από τα αρ­νη­τι­κά και όσοι λένε ότι αν κα­ταρ­γη­θεί ο σταυ­ρός, θα κα­ταρ­γη­θεί και το ρου­σφέ­τι, θεωρώ ότι ακο­λου­θούν έναν πολύ επι­κίν­δυ­νο δρόμο ελι­τι­σμού, γιατί στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα θέ­λουν βου­λευ­τές που κάθε φορά θα είναι «ελέω Θεού βα­σι­λείς».

Ο κ. Μα­ρι­νά­κης, ο οποί­ος κα­τέρ­χε­ται υπο­ψή­φιος στον βό­ρειο τομέα της Αθή­νας με τη ΝΔ ση­μεί­ω­σε τέλος: «Πι­στεύω πολύ στον κοι­νο­βου­λευ­τι­σμό, πι­στεύω πάρα πολύ στη δύ­να­μη του βου­λευ­τή, στη δύ­να­μη του σταυ­ρού – εμένα αυτά πε­ρί­που δύο χρό­νια που είμαι σε κάθε γει­το­νιά του βό­ρειου τομέα, όπως αντί­στοι­χα και τα δυό­μι­ση χρό­νια που ήμουν γραμ­μα­τέ­ας του κόμ­μα­τος γύ­ρι­σα όλη την Ελ­λά­δα, είναι η πιο ση­μα­ντι­κή πηγή αλη­θι­νής ενη­μέ­ρω­σης. Φεύ­γου­με από τα κλει­στά γρα­φεία και πάμε σε κάθε γει­το­νιά. Αλί­μο­νο, αν οι βου­λευ­τές ήταν άν­θρω­ποι οι οποί­οι απλά μπαί­να­νε σε μία λίστα και επι­λέ­γο­νταν, δεν θα εί­χα­με καμία ανά­γκη να μι­λή­σου­με με τον κόσμο. Αυτό δεν ση­μαί­νει ότι δεν πρέ­πει να εί­μα­στε απέ­να­ντι σε πρα­κτι­κές πα­ρά­νο­μων πρά­ξε­ων».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο μή­νυ­μα του πρω­θυ­πουρ­γού Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη, ο Παύ­λος Μα­ρι­νά­κης ξε­κα­θά­ρι­σε ότι η αντι­με­τώ­πι­ση του ρου­σφε­τιού δεν μπο­ρεί να γίνει με μια ανα­κοί­νω­ση ή εξαγ­γε­λί­ες, αλλά απαι­τεί συ­γκε­κρι­μέ­νες πο­λι­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις.

Όπως ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, «μα­κά­ρι να μπο­ρού­σε να χτυ­πη­θεί κάτι που συμ­βαί­νει εδώ και δε­κα­ε­τί­ες με ένα διάγ­γελ­μα», σπεύ­δο­ντας ωστό­σο να δια­χω­ρί­σει το πα­ρά­νο­μο ρου­σφέ­τι από τη θε­μι­τή πα­ρέμ­βα­ση ενός βου­λευ­τή για τη με­τα­φο­ρά ενός δί­καιου αι­τή­μα­τος πο­λί­τη.

Ο ίδιος υπο­γράμ­μι­σε ότι το πρό­βλη­μα εντο­πί­ζε­ται στα αι­τή­μα­τα «κατά πα­ρέκ­κλι­ση ή εκτός νο­μι­κού πλαι­σί­ου», διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι αυτά είναι που πρέ­πει να εξα­λει­φθούν μέσω θε­σμι­κών αλ­λα­γών.

Ψη­φια­κό κρά­τος και με­ταρ­ρυθ­μί­σεις ως «αντί­δο­το»

Ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος απα­ρίθ­μη­σε τις βα­σι­κές πα­ρεμ­βά­σεις που –όπως είπε– πε­ριο­ρί­ζουν δρα­στι­κά τα πε­ρι­θώ­ρια αυ­θαί­ρε­των πα­ρεμ­βά­σε­ων:

-Η ανά­πτυ­ξη του ψη­φια­κού κρά­τους, που «εκ­μη­δε­νί­ζει τις δυ­να­τό­τη­τες αν­θρώ­πι­νης πα­ρέμ­βα­σης»

-Η ενί­σχυ­ση του ΕΣΥ, όπως με τον δι­πλα­σια­σμό των ΜΕΘ

-Η ψη­φιο­ποί­η­ση δια­δι­κα­σιών, όπως οι κλή­σεις

-Η με­τα­φο­ρά του ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ στην ΑΑΔΕ

Ει­δι­κά για την τε­λευ­ταία με­ταρ­ρύθ­μι­ση, ση­μεί­ω­σε ότι πλέον «δεν μπο­ρεί κα­νείς να πάρει τη­λέ­φω­νο και να ζη­τή­σει να πλη­ρώ­σει λι­γό­τε­ρο φόρο ή να κα­θυ­στε­ρή­σει υπο­χρε­ώ­σεις», το­νί­ζο­ντας πως το ίδιο θα ισχύ­ει και για τις αγρο­τι­κές επι­δο­τή­σεις, όπου «δεν μπο­ρεί κά­ποιος να ζη­τή­σει να πάρει πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα από αυτά που δι­καιού­ται».

Ο Παύ­λος Μα­ρι­νά­κης ανα­γνώ­ρι­σε ότι υπάρ­χει έντο­νη δυ­σα­ρέ­σκεια τόσο από την πλευ­ρά των πο­λι­τι­κών που βλέ­πουν τα ονό­μα­τά τους να εμπλέ­κο­νται σε υπο­θέ­σεις, όσο και από την κοι­νω­νία.

Όπως είπε, πολ­λοί βου­λευ­τές «έχουν κρε­μα­στεί στα μα­ντα­λά­κια», ενώ σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις τα πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να δια­φέ­ρουν από την αρ­χι­κή ει­κό­να. Πα­ράλ­λη­λα όμως υπο­γράμ­μι­σε ότι υπάρ­χει και ένα ευ­ρύ­τε­ρο κοι­νω­νι­κό αί­σθη­μα αγα­νά­κτη­σης, με πο­λί­τες να ανα­ρω­τιού­νται «πόσο πια θα πρέ­πει να έχουν μέσον για να πε­τύ­χουν κάτι».

«Υπάρ­χουν δύο αλή­θειες που πρέ­πει να δούμε ταυ­τό­χρο­να», ανέ­φε­ρε, εξη­γώ­ντας ότι αφε­νός δεν πρέ­πει να στο­χο­ποιού­νται συλ­λή­βδην πο­λι­τι­κοί και αφε­τέ­ρου η κοι­νω­νία ζητά «ου­σια­στι­κές αλ­λα­γές και όχι ευ­χά­ρι­στα λόγια».

Πίεση για επι­τά­χυν­ση της Δι­καιο­σύ­νης

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση έδωσε ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος στη λει­τουρ­γία της Δι­καιο­σύ­νης, επι­ση­μαί­νο­ντας την ανά­γκη επι­τά­χυν­σης των δια­δι­κα­σιών, ει­δι­κά σε υπο­θέ­σεις που αφο­ρούν δη­μό­σια πρό­σω­πα.

Όπως ση­μεί­ω­σε, λόγω της πε­ντα­ε­τούς πα­ρα­γρα­φής για πλημ­με­λή­μα­τα, θα πρέ­πει μέχρι τα τέλη του κα­λο­και­ριού να έχει ξε­κα­θα­ρί­σει αν θα ασκη­θούν διώ­ξεις για πρά­ξεις του 2021. «Η Δι­καιο­σύ­νη πρέ­πει να κι­νη­θεί όχι βια­στι­κά αλλά απο­τε­λε­σμα­τι­κά, ώστε ο κό­σμος να πάρει απα­ντή­σεις», ανέ­φε­ρε.

Πα­ράλ­λη­λα ξε­κα­θά­ρι­σε ότι η συμ­με­το­χή στα ψη­φο­δέλ­τια απο­τε­λεί προ­νό­μιο του πρω­θυ­πουρ­γού, ενώ υπο­γράμ­μι­σε ότι η πα­ρα­πο­μπή σε δίκη «δεν ση­μαί­νει κα­τα­δί­κη», επι­μέ­νο­ντας στην ανά­γκη σε­βα­σμού του τεκ­μη­ρί­ου αθω­ό­τη­τας.

«Η κυ­βέρ­νη­ση δεν πα­ρεμ­βαί­νει, αλλά εκ­φρά­ζει προ­βλη­μα­τι­σμούς»

Απα­ντώ­ντας σε ερώ­τη­ση για πι­θα­νές πρω­το­βου­λί­ες προς τη Δι­καιο­σύ­νη ή την Ευ­ρω­παϊ­κή Ει­σαγ­γε­λία, ο Παύ­λος Μα­ρι­νά­κης ήταν σαφής: «Η εκτε­λε­στι­κή εξου­σία δεν μπο­ρεί να πα­ρεμ­βαί­νει». Ωστό­σο, όπως είπε, μπο­ρεί να δια­τυ­πώ­νει εύ­λο­γα αι­τή­μα­τα, όπως:

– Να μην κα­θυ­στε­ρούν υπο­θέ­σεις με έντο­νο δη­μό­σιο εν­δια­φέ­ρον

– Να υπάρ­χει πλή­ρης ει­κό­να και όχι απο­σπα­σμα­τι­κή ενη­μέ­ρω­ση

– Να απο­φεύ­γο­νται διαρ­ρο­ές στοι­χεί­ων πριν φτά­σουν επι­σή­μως στη Βουλή

Ει­δι­κά για τις διαρ­ρο­ές, ση­μεί­ω­σε ότι δεν θε­ω­ρεί δε­δο­μέ­νο πως προ­έρ­χο­νται από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ει­σαγ­γε­λία, αλλά εν­δε­χο­μέ­νως από πρό­σω­πα που εμπλέ­κο­νται στις έρευ­νες, το­νί­ζο­ντας ότι το φαι­νό­με­νο αυτό δη­μιουρ­γεί στρε­βλή ει­κό­να στην κοινή γνώμη.

Υπο­γράμ­μι­σε ότι πρό­κει­ται για «δί­καιους προ­βλη­μα­τι­σμούς τόσο των βου­λευ­τών όσο και της κοι­νω­νί­ας», επα­να­λαμ­βά­νο­ντας την ανά­γκη θε­σμι­κής σο­βα­ρό­τη­τας και ου­σια­στι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων.

Στη συ­νέ­χεια της συ­νέ­ντευ­ξης, ο Παύ­λος Μα­ρι­νά­κης ανα­φέρ­θη­κε εκτε­νώς στην πρό­τα­ση που έθεσε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης για το ασυμ­βί­βα­στο με­τα­ξύ υπουρ­γι­κής και βου­λευ­τι­κής ιδιό­τη­τας, ξε­κα­θα­ρί­ζο­ντας εξαρ­χής ότι πρό­κει­ται για μια συ­ζή­τη­ση που μόλις ανοί­γει.

Όπως τό­νι­σε, «είναι μία πρό­τα­ση, μία σκέψη που ου­σια­στι­κά ανοί­γει έναν διά­λο­γο», επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η συ­ζή­τη­ση αυτή θα κο­ρυ­φω­θεί σε κομ­μα­τι­κό επί­πε­δο στο συ­νέ­δριο της Νέα Δη­μο­κρα­τία τον Μάιο, ενώ πα­ράλ­λη­λα συν­δέ­ε­ται και με τη δια­δι­κα­σία της συ­νταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης.

Ο ίδιος υπο­γράμ­μι­σε ότι για το κυ­βερ­νών κόμμα το συ­νέ­δριο «δεν είναι μια ευ­και­ρία αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων, αλλά μια ευ­και­ρία να μι­λή­σου­με για το πώς πρέ­πει να κυ­βερ­νά­ται η χώρα», δί­νο­ντας έμ­φα­ση στον προ­γραμ­μα­τι­κό διά­λο­γο και στις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας.

Πώς θα λει­τουρ­γεί το μο­ντέ­λο

Ανα­λύ­ο­ντας την πρό­τα­ση, ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος εξή­γη­σε ότι δεν πρό­κει­ται για ει­λημ­μέ­νη από­φα­ση, αλλά για ένα μο­ντέ­λο που ήδη εφαρ­μό­ζε­ται σε αρ­κε­τές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. «Δεν είναι κάτι προ­ε­ξο­φλη­μέ­νο ότι θα γίνει, είναι μια σκέψη στο τρα­πέ­ζι», ανέ­φε­ρε, προ­σθέ­το­ντας ότι «την ακούω με πολύ με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον, χωρίς να ση­μαί­νει ότι την υιο­θε­τώ πλή­ρως ή την απορ­ρί­πτω».

Σύμ­φω­να με όσα πε­ριέ­γρα­ψε, η βα­σι­κή λο­γι­κή είναι ότι όταν ένας βου­λευ­τής ανα­λαμ­βά­νει υπουρ­γι­κά κα­θή­κο­ντα, η βου­λευ­τι­κή του ιδιό­τη­τα τί­θε­ται σε ανα­στο­λή. «Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αφή­νει σε δεύ­τε­ρη μοίρα τα βου­λευ­τι­κά του κα­θή­κο­ντα», ση­μεί­ω­σε.

Στη θέση του θα ανα­λαμ­βά­νει επι­λα­χών υπο­ψή­φιος, ώστε –όπως είπε– «η εκλο­γι­κή πε­ρι­φέ­ρεια να έχει πλήρη και ενερ­γή εκ­προ­σώ­πη­ση». Ο ίδιος μά­λι­στα τό­νι­σε ότι από την εμπει­ρία του σε με­γά­λες πε­ρι­φέ­ρειες είναι σαφές πως ένας υπουρ­γός «δεν μπο­ρεί να δίνει την ίδια βα­ρύ­τη­τα και στα δύο κα­θή­κο­ντα».

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έκανε στην κρι­τι­κή που συν­δέ­ει την πρό­τα­ση με την κα­τα­πο­λέ­μη­ση του ρου­σφε­τιού, ξε­κα­θα­ρί­ζο­ντας ότι κάτι τέ­τοιο δεν ισχύ­ει.

«Η πρό­τα­ση αυτή δεν είναι πρό­τα­ση κα­τα­πο­λέ­μη­σης του ρου­σφε­τιού», υπο­γράμ­μι­σε, επα­να­λαμ­βά­νο­ντας ότι το πρό­βλη­μα των πα­ρά­νο­μων πα­ρεμ­βά­σε­ων αντι­με­τω­πί­ζε­ται μέσω θε­σμι­κών αλ­λα­γών, όπως το ψη­φια­κό κρά­τος και οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που έχουν ήδη εφαρ­μο­στεί.

Ανα­γνώ­ρι­σε πά­ντως ότι υπάρ­χουν επι­φυ­λά­ξεις, καθώς –όπως είπε– δια­τυ­πώ­νε­ται το επι­χεί­ρη­μα πως ένα τέ­τοιο μο­ντέ­λο θα οδη­γού­σε σε πε­ρισ­σό­τε­ρα πο­λι­τι­κά γρα­φεία και εν­δε­χο­μέ­νως σε με­γα­λύ­τε­ρη επιρ­ροή. «Ακού­γε­ται ότι από 300 βου­λευ­τι­κά γρα­φεία μπο­ρεί να φτά­σου­με σε πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα», ση­μεί­ω­σε.

Πρό­τα­ση για μεί­ω­ση του αριθ­μού των βου­λευ­τών

Σε αυτό το πλαί­σιο, έθεσε και μια συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή ιδέα: τη μεί­ω­ση του αριθ­μού των βου­λευ­τών. Όπως εξή­γη­σε, «αν οι υπουρ­γοί δεν είναι ταυ­τό­χρο­να βου­λευ­τές, τότε στην πράξη ο αριθ­μός θα αυ­ξη­θεί», γι’ αυτό –όπως είπε– θα μπο­ρού­σε να εξε­τα­στεί η μεί­ω­ση των εδρών της Βου­λής, εντός του συ­νταγ­μα­τι­κού πλαι­σί­ου.

«Το Σύ­νταγ­μα δίνει εύρος από 200 έως 300 βου­λευ­τές», ανέ­φε­ρε, προ­σθέ­το­ντας ότι μια τέ­τοια αλ­λα­γή θα μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει εξι­σορ­ρο­πη­τι­κά, εφό­σον προ­χω­ρή­σει η πρό­τα­ση.

Ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος στά­θη­κε ιδιαί­τε­ρα στη ση­μα­σία του δη­μό­σιου δια­λό­γου, ση­μειώ­νο­ντας ότι η κοι­νω­νία εμ­φα­νί­ζε­ται πιο ώριμη και ανοι­χτή σε τέ­τοιες συ­ζη­τή­σεις.

«Αν βγού­με από τον μι­κρό­κο­σμο του πα­λιού πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος, βλέ­που­με ότι ο κό­σμος θέλει να γί­νο­νται αυτές οι κου­βέ­ντες», ανέ­φε­ρε, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν είναι απα­ραί­τη­το να υπάρ­χει άμεση συμ­φω­νία ή δια­φω­νία, αλλά να ανοί­γουν ζη­τή­μα­τα.

Στο ίδιο πλαί­σιο, υπεν­θύ­μι­σε τις δια­χρο­νι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που –όπως είπε– πε­ριό­ρι­σαν πρα­κτι­κές του πα­ρελ­θό­ντος, ανα­φέ­ρο­ντας εν­δει­κτι­κά το ΑΣΕΠ, τη «Διαύ­γεια» και το ψη­φια­κό κρά­τος.

«Μέχρι το ΑΣΕΠ υπήρ­χε το ρου­σφέ­τι του διο­ρι­σμού. Μετά το ΑΣΕΠ αυτό δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει. Μέχρι το ψη­φια­κό κρά­τος μπο­ρού­σε να υπάρ­χει μια κακώς εν­νο­ού­με­νη σχέση πο­λί­τη και κρά­τους. Σή­με­ρα αυτά πε­ριο­ρί­ζο­νται δρα­στι­κά», τό­νι­σε.

Πηγή: protothema.gr