ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος: «Το Πάσχα είναι μια πρόσκληση προς συμφιλίωση του ανθρώπου με τον Θεό και με τον συνάνθρωπό του»

Νατάσα Παμπρή 5 λεπτά ανάγνωση
Κύριλλος 2

Για το κλίμα των ημερών και το βαθύ­τερο μήνυμα της Μεγάλης Εβδο­μά­δας για τον σύγ­χρονο άνθρωπο και πώς μπορεί, το Πάσχα να λει­τουρ­γή­σει ως αφε­τη­ρία εσω­τε­ρι­κής ανα­γέν­νη­σης, τη συγ­χώ­ρεση και την αγάπη στο μήνυμα της Ανα­στά­σεως, το Άγιο Φως και την κατα­νυ­κτι­κό­τητα στους Ιερούς Ναούς της Ορθο­δο­ξίας, οδεύ­ο­ντας προς την Ανά­σταση του Ιησού Χριστού, μίλησε στον Real Voice 99.5 και στη Νατάσα Παμπρή, ο Σεβα­σμιώ­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ.κ. Κύριλ­λος.

«Ο σκοπός στο βαθύ­τερο νόημα είναι να απο­τε­λέ­σει την αφε­τη­ρία μιας ανα­γέν­νη­σης, να είναι ένα και­νούρ­γιο ξεκί­νημα. Άλλωστε και η λέξη Πάσχα σημαί­νει έξοδος κι εορ­τά­ζο­ντας το Πάσχα στο σήμερα -δεν ανα­πο­λούμε απλώς έναν ιστο­ρικό γεγονός που έγινε πριν από τόσες χιλιά­δες χρόνια- αλλά εορ­τά­ζουμε για να κάνουμε και στη ζωή μας αυτή την έξοδο από την αμαρτία και της οποιασ­δή­ποτε καθη­με­ρι­νό­τη­τας στον χώρο της ελευ­θε­ρίας, όπως λέμε στη θεο­λο­γία, των τέκνων του Θεού. Αυτό είναι ουσια­στικά το μήνυμα της Ανα­στά­σεως και αν λάβουμε υπόψη τη γενι­κό­τερη σήμερα γεω­πο­λι­τική κατά­σταση με τους πολέ­μους, το μίσος και τον φόβο που αυτοί επι­φέ­ρουν και όλα τα συναφή κακά, πρέπει να θυμη­θούμε τούτο, ότι ο Χριστός ήρθε, σαρ­κώ­θηκε, ο Θεός έγινε άνθρω­πος, σταυ­ρώ­θηκε, ετάφηκε, ανα­στή­θηκε και συμ­φι­λί­ωσε τον Θεό με τον άνθρωπο και τον κόσμο όλο με τον Θεό. Δηλαδή, τον ανέ­στησε από την πτώση του και ουσια­στικά μας καλεί να συμ­φι­λιω­θούμε κι εμείς.

Είναι μια πρό­σκληση προς τη συμ­φι­λί­ωση τελικά. Και αυτό το εκφρά­ζει και το δοξα­στικό του όρθρου της Ανα­στά­σεως που λέει ότι είναι η μέρα της Ανα­στά­σεως να γιορ­τά­σουμε, αλλά δεν μένει εκεί στο να γιορ­τά­σουμε απλώς, λέει και αλλή­λους παρε­πτυ­ξό­μεθα. Δηλαδή, να αγκα­λιά­σουμε ο ένας τον άλλο και να πούμε και σε αυτούς που μας μισούν, που μας περι­φρο­νούν, που μας ταλαι­πω­ρούν, οτι­δή­ποτε συμ­βαί­νει, να τους πούμε ότι συγ­χω­ρούμε. Συγ­χω­ρούμε και προ­χω­ρούμε. Δηλαδή, το Πάσχα ουσια­στικά είναι μια πρό­σκληση προς συμ­φι­λί­ωση του ανθρώ­που με τον Θεό και με τον συνάν­θρωπό του. Να το πούμε και δια­φο­ρε­τικά, μια δια­δι­κα­σία επα­να­συμ­φι­λί­ω­σης», όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανέφερε ο ποι­με­νάρ­χης μας.

Οι προ­κλή­σεις

Ως προς τις μεγα­λύ­τε­ρες προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει σήμερα η Εκκλη­σία μας, στην προ­σέγ­γιση των πιστών, ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου ανέφερε ότι «είναι μεγάλες, γιατί και οι συν­θή­κες ζωής που ζούμε και οι γενι­κό­τε­ρες συν­θή­κες είναι πάρα πολύ δια­φο­ρε­τι­κές από την περίοδο εκείνη της γεωρ­γι­κής οικο­νο­μίας, να το πούμε έτσι, που δια­μόρ­φωσε το πλαίσιο των Ακο­λου­θιών της Εκκλη­σίας μας και ούτω καθεξής. Είναι πολλές οι προ­κλή­σεις. Απ’ την άλλη μεριά έχουμε κι έναν κόσμο ο οποίος είναι πάρα πολύ απα­σχο­λη­μέ­νος, έναν κόσμο ο οποίος τρέχει, έναν κόσμο ο οποίος λαμ­βά­νει τόσα πολλά μηνύ­ματα που δεν είναι πλέον σε θέση να τα επε­ξερ­γα­στεί. Άνθρω­ποι οι οποίοι, η όλη πραγ­μα­τι­κό­τητα μέσα στην οποία ζουν δεν τους αφήνει να σκε­φτούν. Αυτό νομίζω σήμερα είναι η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση, ώστε ο άνθρω­πος τελικά να επα­νέλ­θει στον εαυτό του, να μπο­ρέ­σει να συνο­μι­λή­σει με τον εαυτό του, να φύγει από τα δεδο­μένα και τα τετριμ­μένα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, να έχει συνεί­δηση, ουσια­στικά να λει­τουρ­γεί η συνεί­δησή του. Αυτές τις ημέρες ψάλ­λουμε το τροπάρι, Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν μέσω της νυχτός. Τελικά αυτό είναι μια πρό­σκληση, γιατί; Για να είναι η συνεί­δησή μας γρη­γο­ρούσα, να είμαστε ξύπνιοι τελικά και να μπο­ρούμε να αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε και τα μηνύ­ματα που εκπέ­μπει η κοι­νω­νία του σήμερα και από την άλλη να μην συμ­βι­βα­ζό­μα­στε τελικά με μια πεζή πραγ­μα­τι­κό­τητα και να προ­σλαμ­βά­νουμε ακρίτως ό,τι τελικά μας δίνουν.

Αυτό νομίζω είναι η πρό­κληση. Και βεβαίως οι συν­θή­κες ζωής ρυθ­μί­ζουν και δεν πρέπει να το ξεχνούμε και έχουμε και απόλυτη κατα­νό­ηση σε αυτό, και τη συμ­με­τοχή των ανθρώ­πων μας στην Εκκλη­σία. Ο λαός μας δεν έχει απο­μα­κρυν­θεί από την Εκκλη­σία, απλώς έχει μάθει σε συγκε­κρι­μέ­νες συμπε­ρι­φο­ρές όσον αφορά στη συμ­με­τοχή του και βεβαίως εμείς αυτό που προ­σκα­λούμε πάντοτε είναι οι άνθρω­ποι και αυτό λέω συνήθως στην περίοδο που ήρθα σε επαφή με πολλά παιδιά από τα σχολεία, σε διά­φο­ρες ευκαι­ρίες, αυτό τους έλεγα ότι τελικά γνω­ρί­ζουμε ότι πραγ­μα­τικά αγαπάμε.

Και στο θέμα της πίστης μας είναι ότι για να την αγα­πή­σουμε πραγ­μα­τικά, για να συμ­με­τέ­χουμε αληθινά θα πρέπει να την γνω­ρί­σουμε πρω­τί­στως και κυρίως, να μάθουμε τι είναι αυτό, τι είναι η πίστη μας, τι είναι η παρά­δοσή μας. Και είναι νομίζω ουσια­στικά και για εμάς που ζούμε σε ένα ιδιαί­τερο περι­βάλ­λον όπως είναι η Ρόδος και λέω ιδιαί­τερο περι­βάλ­λον λόγω του του­ρι­σμού, λόγω του ότι πλέον έχουμε και ένα πολύ μεγάλο αριθμό πλη­θυ­σμού ο οποίος δεν είναι ντόπιοι, αυτό νομίζω είναι ουσια­στικό στο να μπο­ρούμε να μαθαί­νουμε, να προ­χω­ρούμε και με αυτόν τον τρόπο δημιουρ­γούμε και κοι­νω­νική συνοχή, γιατί η κοι­νω­νική συνοχή δεν προ­κα­λεί­ται μόνο από εξω­τε­ρι­κούς παρά­γο­ντες.

Δηλαδή, ας πούμε, να βοη­θή­σουμε πχ αυτούς που έχουν ανάγκη, συμ­βάλ­λουμε στην κοι­νω­νική συνοχή. Ναι, συμ­βάλ­λουμε στην κοι­νω­νική συνοχή, αλλά για να θεμε­λιώ­σουμε και να οικο­δο­μή­σουμε αληθινή κοι­νω­νική συνοχή πρέπει να υπάρ­χουν και άλλοι παρά­γο­ντες που η πίστη μας, η παρά­δοσή μας, τα έθιμά μας, η ιδιο­συ­γκρα­σία μας, αυτά λει­τουρ­γούν κατα­λυ­τικά και αυτά τελικά δημιουρ­γούν εξω­τε­ρικά σχήματα τα οποία σε βάθος χρόνου δεν ξέρω κατά πόσο μπορούν να επι­βιώ­σουν», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Σεβα­σμιώ­τα­τος Μητρο­πο­λί­της.

Το Άγιο Φως

Για το Άγιο Φως που κάθε χρόνο συγκε­ντρώ­νει το ενδια­φέ­ρον και τι απαντά ο ίδιος σε όσους το αμφι­σβη­τούν, σε αυτό τον σκε­πτι­κι­σμό, τόνισε τα εξής: «η τελετή όπως λέγεται στην εκκλη­σια­στική γλώσσα της αφής του Αγίου Φωτός γίνεται κάθε χρόνο στον τάφο του Χριστού. Είναι μία τελετή η οποία τελε­σιουρ­γεί­ται και από τους πρώτους χρι­στια­νι­κούς χρόνους. Είναι άμεσα συν­δε­δε­μένο και με την πίστη και με την παρά­δοσή μας. Και νομίζω ότι όλες αυτές οι συζη­τή­σεις δεν έχουν νομίζω κανένα σκοπό. Πηγά­ζουν από ιδε­ο­λο­γίες και τα σχετικά. Νομίζω ότι δεν χρειά­ζο­νται γιατί έχουν να κάνουν τελικά με την πίστη του λαού και τελικά ποιο είναι το απο­τέ­λε­σμα το θετικό που βγαίνει από όλες αυτές οι συζη­τή­σεις και τις αμφι­σβη­τή­σεις, πως τυχόν μπορούν “αν ανά­βε­ται με ανα­πτήρα ή αν βγαίνει από τον τάφο”. Η πίστη μας τι λέγει. Και ξέρετε και οι παρα­δό­σεις είναι δια­χρο­νι­κές και οι παρα­δό­σεις να ξέρετε πάντα έχουν αλή­θειες μέσα. Ένα ψέμα δεν μπορεί να δια­τη­ρη­θεί επί τόσες χιλιά­δες χρόνια και μάλιστα όταν έχεις ανθρώ­πους που σε αμφι­σβη­τούν που είναι αλλό­δο­ξοι, Καθο­λι­κοί, Κόπτες, Αρμέ­νιοι, Μαρο­νί­τες, Συριά­νοι κτλ. Δηλαδή όλοι αυτοί αν μπο­ρού­σαν να θέσουν αυτή την αμφι­σβή­τηση δεν θα το είχαν κάνει, δεν θα το είχαν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει», σημεί­ωσε κατα­λή­γο­ντας ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.